Category Archives: Ιστορία της Φωτογραφίας

Άρθρα σχετικά με την ιστορία της Φωτογραφίας

Διάσημα Φωτογραφικά Φιλιά

September 18, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςΔιάσημα Φιλιά, Φιλί έξω από το Δημαρχείο στο Παρίσι, Φιλί στην Times Square, Φιλί στην Φαντασία του Φωτογράφουdimitrios

Φιλί στην Times Square

Σήμερα θα αναφερθώ στα διάσημα φιλιά στην ιστορία της Φωτογραφίας. Το πρώτο ήρθε ξανά στην επικαιρότητα και είδα την φωτογραφία να δημοσιεύεται σε διάφορους ιστοχώρους εκτός από τους φωτογραφικούς που την θυμούνται συχνά, γιατί πριν από μερικές μέρες μάθαμε ότι πέθανε η νοσοκόμα που φαίνεται στην φωτογραφία να την φιλάει ο ναύτης. Ναι αυτή είναι η μια από τις φωτογραφίες με τα διάσημα φιλιά. Παρόλο που δεν είμαστε ακόμη σίγουροι για το ποιοι πρωταγωνιστούν σε αυτή την φωτογραφία που τράβηξε ο φωτογράφος του περιοδικού Life Alfred Eisenstaedt (December 6, 1898 – August 23, 1995) στις 14 Αυγούστου του 1945 την V-J Day (Victory over Japan Day). Ο κόσμος ως συνήθως στην Αμερική στις μεγάλες γιορτές και επετείους έχει ξεχυθεί στην πλατεία των Times και ένας μεθυσμένος ναύτης φιλάει όποια γυναίκα βλέπει γύρω του. Ο Alfred Eisenstaedt ήταν εκεί (αλλά και άλλοι φωτογράφοι όπως ο Victor Jorgensen, αλλά η φωτογραφία του δεν έχει την ίδια δύναμη). Τα υπόλοιπα είναι ιστορία όπως και η ιστορική εκείνη μέρα. Ποτέ στην πραγματικότητα δεν θα μάθουμε ποιοί ήταν οι πρωταγωνιστές του φιλιού. Έρευνες επί ερευνών έχουν γίνει για το συγκεκριμένο θέμα με την πιο πιθανή εκδοχή το ζευγάρι να είναι η Greta Zimmer Friedman βοηθός οδοντιάτρου και ο George Mendonsa βετεράνος του Ειρηνικού. Το πλήθος που γέμισε την πλατεία και το έντονα φορτισμένο κλίμα της ημέρας δεν επέτρεψαν στον φωτογράφο να πάρει τα στοιχεία των μοντέλων του.

Το φιλί στην Πλατεία των Τάιμς

Το πασίγνωστο φιλί στην Times Square της Νέας Υόρκης την μέρα της νίκης ενάντια στους Γιαπωνέζους φωτογραφημένο από τον Alfred Eisenstaedt .

Φιλί έξω από το Δημαρχείο στο Παρίσι

Το δεύτερο φιλί της σημερινής ανάρτησης δεν είναι άλλο από το διάσημο φιλί που τράβηξε ο Robert Doisneau (14 Απριλίου του 1912 – 1 Απριλίου του 1994) στο Παρίσι . Ο Robert Doisneau ήταν ο κατεξοχήν φωτογράφος των δρόμων του Παρισιού για πολλές δεκαετίες. Με ένα πολύπλευρο και σημαντικό φωτογραφικό έργο που κέρδισε την αναγνώριση από πολύ νωρίς. Ο ίδιος ο Doisneau παραδέχεται ως «δασκάλους» του και φωτογράφους που το έργο τους τον ενέπνευσε τους Eugène Atget, André Kertész και Henri Cartier-Bresson. Στις 12 Ιουνίου του 1950 ο Doisneau δημοσίευσε στο αμερικάνικο περιοδικό LIFE μια φωτογραφία του με ένα νεαρό ζευγάρι να φιλιέται στο Παρίσι. Ο Γαλλικός της τίτλος, Le baiser de l’hôtel de ville. Η φωτογραφία αυτή έχει γίνει πλέον κλασική. Ο τρόπος που έχει τραβηχτεί την κάνει να φαίνεται αυθόρμητη και θα είναι για πάντα το σύμβολο του νεανικού έρωτα. Αλλά ενώ η φωτογραφία φαίνεται να είναι μια αυθόρμητη στιγμή και έτσι νομίζαμε για χρόνια, τελικά ήταν στημένη από τον φωτογράφο και τα “μοντέλα” του. Βέβαια αυτό δεν αφαιρεί τίποτε από την αξία της. Η ιστορία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και την μάθαμε την δεκαετία του 90’. Ένα ζευγάρι ο Jean και η Denise Lavergne πίστευαν για χρόνια ότι αυτοί ήταν οι πρωταγωνιστές του φιλιού. Μια φορά που είχαν συναντήσει τον Doisneau την δεκαετία του 80’ σε ένα γεύμα, δεν τους χάλασε το όνειρο και τους άφησε να το πιστεύουν. Όμως το συγκεκριμένο ζευγάρι μετά την τεράστια επιτυχία της φωτογραφίας σκέφτηκε ότι ήρθε ο καιρός τους να κερδίσουν κάτι από αυτή και έκαναν μήνυση στον Doisneau διεκδικώντας αποζημίωση, γιατί όπως ισχυρίζονταν, τους φωτογράφισε χωρίς την άδεια τους.

Στο δικαστήριο αναγκαστικά ο Doisneau απέδειξε με στοιχεία ότι το ζευγάρι της φωτογραφίας ήταν η Françoise Delbart και ο Jacques Carteaud, νέοι τότε ηθοποιοί που τους είδε να φιλιούνται έξω από το δημαρχείο του Παρισιού και του άρεσε τόσο πολύ η σκηνή που τους ζήτησε να επαναλάβουν το φιλί για να τους φωτογραφίσει. Μάλιστα ως μέρος της αμοιβή τους, είχε δώσει στην Françoise Delbart ένα αντίγραφο με την υπογραφή και τη σφραγίδα του, που εκείνη το πούλησε το 2005 σε μια δημοπρασία για 155000 ευρώ.

Το φιλί στο Παρίσι

Le baiser de l’hôtel de ville από τον αεικίνητο φωτογράφο του Παρισιού Robert Doisneau

Φιλί στην Φαντασία του Φωτογράφου

Ερχόμαστε στο τρίτο διάσημο φιλί της σημερινής ανάρτησης . Το 1995 ο David LaChapelle (1963) (τρομερό παιδί της φωτογραφίας στα νιάτα του και της γενιάς μου) έχει αναλάβει την καμπάνια της Diesel. Εμπνέεται από την φωτογραφία της Times Square και στήνει το παρακάτω σκηνικό. Από την πρώτη στιγμή που την είδα την θεώρησα αριστούργημα και πολύ καλύτερη σαν φωτογραφία από το πρωτότυπο που έδωσε την έμπνευση. Η πορεία της με δικαίωσε καθώς ήδη έχει μπει σε μουσεία. Μια εμπορική φωτογραφία με ταπεινούς διαφημιστικούς σκοπούς ξεπέρασε τον εαυτό της και από τις γιγαντοαφίσσες και τα περιοδικά, βρέθηκε στα μουσεία μοντέρνας τέχνης.

Ένα διαφορετικό φιλί

Καμπάνια της Diesel Jeans για το 1995 φωτογραφημένη από τον David LaChapelle

Ακόμη 2 +2 φιλια

Πρωτα το πιο διάσημο φιλί της μουσικής. Το 1956 ένας φωτογράφος ακολουθεί με ανάθεση την πρώτη εθνική περιοδεία ενός 21χρονου τραγουδιστή. Ο φωτογράφος είναι ο Alfred Wertheimer και ο τραγουδιστής ο Elvis Presley. Εκεί πριν την συναυλία στο Mosque Theatre στο Richmond της Virginia ο αδιάκριτος φωτογράφος καταγράφει μια προσωπική στιγμή του τραγουδιστή με ένα κορίτσι που το αποκαλεί για χρόνια το “ραντεβού της ημέρας” αλλά αργότερα μάθαμε ότι είχε όνομα και την έλεγαν Barbara Gray. Αν αυτός ο τραγουδιστής δεν γίνονταν αυτό που ξέρουμε σαν ο Βασιλιάς του Rock & Roll δεν πιστεύω ότι αυτό το φιλί θα γίνονταν ιδιαίτερα γνωστό.

Elvis Presley – Kiss

Όμως αρκετά χρόνια πριν (1922) ο Man Ray καταφέρνει να συνθέσει με την τεχνική του φωτογράμματος το δικό του φιλί που και αυτό έχει μια σπουδαία θέση στην ιστορία της φωτογραφίας. Οπότε δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα αφιέρωμα στα φωτογραφικά φιλιά.

Man Ray – The Kiss

Υπάρχουν κι άλλα διάσημα φιλιά στις μέρες μας πιο σύγχρονα. Αλλά ας αφήσουμε λίγο τον χρόνο να δείξει την αξία αυτών των φωτογραφιών. Ενώ αν μιλήσουμε για φιλιά σε άλλες τέχνες, πιστεύω ότι το φιλί του Gustav Klimt, που το ζωγράφισε το 1907-8, όσο αφορά την ζωγραφική,

όπως και το φιλί του Burt Lankatser και της Deborah Kerr στην παραλία στην ταινία From Here to Eternity του 1953, όσο αφορά τον κινηματογράφο, είναι μέχρι στιγμής αξεπέραστα.

From Here to Eternity ( 1953)

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Ο πρώτος Παπαράτσι. Tazio Secchiaroli (1925-1998)

September 16, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςTazio Secchiaroli (1925-1998), Ο πρώτος παπαράτσι, Παπαράτσο, Φωτογράφος Παπαράτσιdimitrios

O Tazio Secchiaroli γεννήθηκε στην Ρώμη το 1925. Αμέσως μετά τον πόλεμο και ενώ έκανε δουλειές του ποδαριού, αποφασίσει να γίνει φωτογράφος δρόμου. Στρασάς δηλαδή και βρίσκει δουλεία στο πρακτορείο V.E.D.O . Μαθαίνει το μυστικά του επαγγέλματος δίπλα στον πατέρα του φωτορεπορτάζ στην Ιταλία, Adolfo Porry Pastorel. Η τόλμη του περισσότερο παρά τα φωτογραφικά του εφόδια τον κάνουν γρήγορα να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους μαθητευόμενους και στα 1955 ιδρύει το δικό του γραφείο φωτορεπορτάζ το Roma Press Photo, που καλύπτει από την πολιτική μέχρι τους κοσμικούς της εποχής και το κουτσομπολιό.

Η δουλειά δεν είχε ωράρια. Ο Secchiaroli και οι συνεργάτες του χτενίζουν την Ρώμη μέρα-νύχτα για να βρουν ενδιαφέρουσες φωτογραφίες. Όλα θα αλλάξουν στην καριέρα του την παραμονή του Δεκαπεντάγουστου του 1958. Είναι καλοκαίρι η ζέστη είναι αφόρητη, αλλά όλη η Ρώμη είναι έξω και γιορτάζει το Ferragosto την μεγάλη γιορτή της Παναγίας. Μαζί και όλοι οι επώνυμοι επισκέπτες της. Ο Tazio Secchiaroli μαζί με τους φωτογράφους του πρακτορείο του, Sergio Spinelli, Velio Cioni και τον Elio Sorci, δύο-δύο πάνω στις βέσπες τους τριγυρνάνε στην Βία Βένετο που είναι το στέκι των διάσημων της εποχής μήπως βρουν κανένα ενδιαφέρον θέμα και ο θρύλος αρχίζει.

tazio secchiaroli και Walter Chiari

Ο Ιταλός ηθοποιός Walter Chiari κυνηγάει τον Tazio Secchiaroli γιατί τον φωτογράφισε σε τρυφερό ενσταντανέ με την Άβα Γκάρντερ

Φωτογραφίζει την Anita Ekberg και του άντρα της Anthony Steel, που ξεκαρδίζεται εντελώς μεθυσμένος μπροστά στο φωτογραφικό φακό. Τσακώνουν τον πρώην βασιλιά της Αιγύπτου Φαρούκ αγκαλιά με δύο κυρίες που καμία από τις δύο δεν είναι η γυναίκα του. Στο καφέ Bricktop φωτογραφίζουν τρυφερές στιγμές και φιλιά του Tony Franciosa με την συμπρωταγωνίστρια του στην ταινία The Naked Maja, Ava Gardner, ενώ ήταν φρεσκοπαντρεμένος με την δεύτερη γυναίκα του Shelley Winters (να σημειώσουμε ότι η Άβα δεν είχε αφήσει Ιταλό για Ιταλό ηθοποιό που να μην έχει τρυφερές στιγμές, είχε υποκύψει στον μύθο του λατίνου εραστή). Είναι λογικό ότι οι επώνυμοι αντιδρούν σε αυτή την εισβολή στις όχι και τόσο κολακευτικές ιδιωτικές τους στιγμές. Ο Tony Franciosa θέλει να τους ξυλοφορτώσει. Ο βασιλιάς Φαρούκ τους πετάει μια καρέκλα και προσπαθεί να σπάσει τις φωτογραφικές μηχανές, ενώ ένας άλλος φωτογράφος, ο Umberto Guidotti, αποθανατίζει τη στιγμή.

Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται τις επόμενες μέρες σε έντυπα στην Ιταλία και σε όλο τον κόσμο και μεγαλώνουν την φήμη του πρακτορείου του Secchiaroli αλλά και τις αμοιβές. Όπως έχει πει και ο ίδιος σε συνεντεύξεις του μέχρι τότε η μεγαλύτερη αμοιβή που είχε πάρει για φωτογραφία του ήταν 3000 λιρέτες, μετά από εκείνες τις δημοσιεύσεις έφτασε και τις 200000 λιρέτες για μια φωτογραφία. Η τεράστια επιτυχία έρχεται μερικούς μήνες μετά στις 5 Νοεμβρίου. Στο εστιατόριο Rugantino γιορτάζει τα γενέθλια της η αριστοκράτισσα Olghina di Robilant με επώνυμους φίλους, ανάμεσα τους και η ηθοποιός Anita Ekberg που ξεκινάει ένα ελαφρύ στριπτίζ και τα αίματα ανάβουν. Πάνω στο τσακίρ κέφι και στον μεταξύ τους ανταγωνισμό, η τουρκάλα χορεύτρια Aiché Nana που βρίσκεται και αυτή στο πάρτι τα πετάει όλα. Όταν δημοσιεύονται οι φωτογραφίες το σκάνδαλο είναι μεγάλο, αλλά η φήμη του Tazio Secchiaroli εκτοξεύεται.

tazio secchiaroli

Το περιβόητο στριπτίζ της Τουρκαλολιβανέζας Aiché Nana στο Rugantino

Εκείνη την ίδια περίοδο ο Σκηνοθέτης Φρεντερίκο Φελίνι με τον σεναριογράφο Ennio Flaiano ετοιμάζουν μια ταινία για την σύγχρονη Ρώμη ως κέντρο διασκέδασης αλλά και παρακμής των επώνυμων και της υψηλής κοινωνίας και έχει ζητήσει τις συμβουλές του Secchiaroli. Εμπνέεται από τις ιστορίες του και για το σενάριο της ταινίας αλλά και για τον ρόλο του φωτογράφου στην ταινία που ο Flaiano τον ονομάζει Paparazzo. Η ταινία είναι η θρυλική πλέον Ντόλτσε Βίτα (1960). Πρωταγωνιστούν ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννη που παίζει έναν κοσμικογράφο τον Marcello Rubini. Το ρόλο του φίλου του πρωταγωνιστή και φωτογράφου στην ταινία παίζει ο Walter Santesso και είναι ο πρώτος παραράτσι. Ένας ρόλος όμως που είναι βασισμένος στη ζωή και τη δράση του Tazio Secchiaroli και τον συνεργατών του. Στην Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούμε κυρίως τον πληθυντικό παραράτσι αντί παραράτσο που είναι η λέξη στα ιταλικά.

Η ταινία του Φελίνι μας έδωσε δυο καινούργιους όρους. Την Ντόλτσε Βίτα (στα ιταλικά σημαίνει γλυκιά ζωή) που από τότε και μετά σημαίνει την ανέμελη και τρελή διασκέδαση των πλουσίων και τον Παπαράτσι φυσικά, που είναι ο φωτογράφος που προσπαθεί με κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο, να φωτογραφίσει τις ιδιωτικές στιγμές των επωνύμων. Όρος που ενώ στις επόμενες δεκαετίες μπορούμε να πούμε ότι ήταν τίτλος τιμής για κάποιους φωτογράφους καθώς το κοινό διψούσε για αποκαλύψεις από τον ιδιωτικό βίο των διάσημων, ειδικά αν ήταν εξευτελιστικές, μετά από τον θάνατο της Λαίδης Νταϊάνα και του Ντόντι αλ-Φαγιέντ το 1997, όπου υπεύθυνοι για το δυστύχημα θεωρήθηκαν οι Παπαράτσι που τους κυνηγούσαν και δεν τους άφηναν σε χλωρό κλαρί, ο χαρακτηρισμός Παπαράτσι είναι φορτισμένος αρνητικά.

dolce vita paparazzi

Σκηνή από την ταινία του Φελίνι Ντόλτσε Βίτα με ένα τσούρμο Παπαράτσι (ξέρω η σκηνή με την Ανίτα Έκμπεργκ στην Φοντάνα ντι Τρέβι είναι η πιο διάσημη, αλλά δεν κόλαγε στο άρθρο)

Μετά από όλα αυτά ο Secchiaroli εγκατέλειψε το φωτορεπορτάζ και έγινε ο επίσημος φωτογράφος των ταινιών του Φελίνι, προσωπικός φωτογράφος του Μαρτσέλο Μαστρογιάννη και της Σοφίας Λόρεν, αλλά και ο φωτογράφος που προτιμούσαν όλοι οι επώνυμοι να τους φωτογραφίσει στο στούντιο ή στο σπίτι τους. Πέθανε το 1998 αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό φωτογραφικό έργο.

Για τα λεξικολογικά του Παπαράτσι δείτε ένα ωραίο άρθρο του Νίκου Σαραντάκου

Η ετυμολογία της λέξης Παπαράτσι- Παπαράτσο

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε και στο τηλέφωνο 6944303397

H πρώτη Selfie μιας παρέας 1920

September 13, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςByron Co., H πρώτη Selfie μιας παρέας 1920dimitrios

Η πρώτη αυτοφωτογράφιση μιας παρέας

Έχουμε δει προηγούμενο post ποιός τράβηξε την πρώτη Selfie στην ιστορία της φωτογραφίας. Αλλά Selfies δεν τραβάμε μόνο τον εαυτό μας, αλλά και με την παρέα μας. Ποιος τράβηξε την πρώτη Selfie μιας παρέας; Όπως όλα δείχνουν μιας και πολύ λίγα πράγματα μας έχουν μείνει άγνωστα από το παρελθόν της φωτογραφίας, η πρώτη selfie μιας παρέας τραβήχτηκε τον Δεκέμβριο του 1920.

Byron Studio

Στην φωτογραφία βλέπετε τους κυρίους Pirie MacDonald, Colonel Marceau και Pop Core στην μέση, ενώ ο κύριος (θείος) Joseph Byron με τον κύριο Ben Falk στις άκρες, κρατάνε την φωτογραφική μηχανή. Η παρέα είναι ο ιδιοκτήτης, εργαζόμενοι, και πελάτες του Byrons Studio, ένα πολύ φημισμένο τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, φωτογραφικό στούντιο της Νέας Υόρκης που ειδικεύονταν στην ναυτιλιακή φωτογραφία.

Byron Studio

Στο παρεάκι φαίνεται ότι άρεσαν πολύ οι Selfies γιατί υπάρχει κι αυτή η φωτογραφία στα αρχεία του στούντιο που τους δείχνει σε δράση, πάλι τραβηγμένη τον Δεκέμβριο του 1920, αλλά το πιθανότερο είναι να τραβήχτηκε διαφορετική μέρα από την προηγούμενη. Η ψηφιοποίηση του αρχείου 23000 φωτογραφιών της Byron Co. από το μουσείο της πόλης της Νέας Υόρκης οδήγησε σε αυτή την ανακάλυψη.

Οι φωτογραφίες είναι από το website του Museum of the City of New York

Που βρίσκουν θέματα οι Φωτογράφοι;

September 12, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςAndré Kertész, Αντρέ Κερτέζ, Αντρέ Κερτέζ Πολαρόιντ, Που βρίσκουν θέματα οι Φωτογράφοι;dimitrios

Θέματα για φωτογράφους

Μια από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις/απορίες των μαθητών μου είναι το που να βρούνε θέματα για να φωτογραφίσουν. Η απάντηση μου βέβαια είναι ότι θέματα για τον φωτογράφο υπάρχουν παντού ξεκινώντας από το ίδιο του το σπίτι και πάντα θα αναφέρομαι σε ένα παράδειγμα από την ιστορία της φωτογραφίας που με συγκινεί πάρα πολύ. Το παράδειγμα ενός μεγάλου Δασκάλου της Φωτογραφίας, του Αντρέ Κερτέζ.

Αντρέ Κερτέζ αυτοπορτραίτο στο κουρείο

Αντρέ Κερτέζ αυτοπορτραίτο στο κουρείο

Ο Αντρέ Κερτέζ (André Kertész 1894-1985) θεωρείται και είναι ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ου αιώνα. Είχε ξεκινήσει να φωτογραφίζει από την Ουγγαρία στην οποία γεννήθηκε και είχε κάνει κάποιο όνομα, αλλά το σημαντικότερο κομμάτι του έργου του το δημιούργησε στο Παρίσι όπου μετανάστευσε σε ηλικία 31 χρονών. Το έργο του στο Παρίσι του χάρισε παγκόσμια αναγνώριση αλλά οικονομικά δεν τα πήγαινε πολύ καλά. Υπήρχε και ο φόβος του ναζισμού και έτσι αποφάσισε κυρίως για λόγους βιοπορισμού να μεταναστεύσει για μια ακόμη φορά στην Αμερική το 1936. Εκεί όμως δυστυχώς το καλλιτεχνικό του έργο αδυνάτησε. Παρόλο που είχε κάποιες καλλιτεχνικές αναλαμπές και το προσπαθούσε, δεν μπόρεσε να φτάσει ή και να ξεπεράσει ακόμη την ας πούμε μποέμικη περίοδο της 11ετίας στο Παρίσι. Εμπορικά φωτογράφιζε για περιοδικά μόδας αλλά και για ένα αδιάφορο περιοδικό στο οποίο είχε αποκλειστική και μόνιμη απασχόληση και φωτογράφιζε κυρίως σπίτια και κήπους πλουσίων (House & Garden).

Ο Κερτέζ είχε κερδίσει παγκόσμια αναγνώριση από το πρώιμο έργο του που ήταν κυρίως φωτογραφία δρόμου. Δηλαδή θέματα έξω από το σπίτι. Παρόλο που με κάτι παραμορφωμένα γυμνά που είχε τραβήξει στο σπίτι του με κάτι φίλες του καλλιτέχνιδες στο Παρίσι είχε κάνει πάταγο, ενώ εξαιρετικά ήταν πάντα και τα αυτοπορτραίτα του κυρίως σε εσωτερικούς χώρους. Χρήματα όμως είχε βγάλει από τους κήπους στην Αμερική. Μεγάλος σε ηλικία, κατέληξε γέρος πια, με όχι καλή ψυχολογία -είχε χάσει και την γυναίκα του που την λάτρευε- κλεισμένος στο διαμέρισμα του στην Νέα Υόρκη, σχεδόν ανήμπορος να φωτογραφίσει. Παρόλα αυτά νέα παιδιά, νέοι φωτογράφοι και συλλέκτες τον επισκέπτονταν συχνά για να τον γνωρίσουν και να του εκφράσουν τον θαυμασμό τους. Είχε γίνει μια αναδρομική του έκθεση στην Νέα Υόρκη, ήταν και τιμώμενο πρόσωπο στον Φωτογραφικό μήνα της Αρλ. Η φήμη του ήταν στα ουράνια. Είπαμε φωτογράφος ορόσημο. Κάποια στιγμή λοιπόν ή ο Graham Nash (μουσικός και συλλέκτης φωτογραφιών) ή ο Eelco Wolf από την εταιρεία Polaroid του χάρισε μια φωτογραφική μηχανή Polaroid SX-70. Η ευκολία της χρήση της τον παρακίνησε να ξαναφωτογραφίσει. Τίποτε, μια αυτόματη μηχανή, χωρίς ρυθμίσεις, που πέταγε τις φωτογραφίες έτοιμες σε ένα λεπτό.

Αντρέ Κερτέζ Πολαροιντ

Μια από τις διάσημες πια πολαρόιντ του Κερτέζ

Κι όμως οι φωτογραφίες που τράβηξε γύρω-γύρω μέσα στο μικρό διαμέρισμα, όπως μπορούσε με τα γέρικα πόδια και την αδυνατισμένη του όραση, με αυτή την απλή μηχανή, με θέματα τα καθημερινά αντικείμενα μέσα στο σπίτι και ότι έβλεπε από το παράθυρο του είναι απλά ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ. Ψάξτε στο ίντερνετ να δείτε και τις υπόλοιπες.

Η πρώτη Selfie φωτογραφία 1839

September 10, 2016Ιστορία της ΦωτογραφίαςRobert Cornelius, Selfie, Η πρώτη selfie φωτογραφίαdimitrios

Το πρώτο αυτοπορτρέτο

Ο όρος selfie χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2002 σε ένα αυστραλιανό forum και το 2003 ονομάστηκε λέξη της χρονιάς από το Oxford Dictionaries. Τα λεξικά πάνω κάτω μας ορίζουν ως Selfie την φωτογραφία που τραβάει κάποιος τον εαυτό του, συνήθως με ένα κινητό τηλέφωνο ή μια διαδικτυακή κάμερα και την ανεβάζει σε κάποιον ιστοχώρο κοινωνικής δικτύωσης. Παρόλα αυτά ο όρος ήταν γνωστός στην φωτογραφία για δεκαετίες (αν εξαιρέσεις τα κοινωνικά δίκτυα) ως αυτοπορτραίτο (self portrait) και είναι αρκετοί οι φωτογράφοι που ασχολήθηκαν με αυτό το δύσκολο είδος φωτογραφίας ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης. Ενώ είναι πολλοί περισσότεροι οι φωτογράφοι που δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στον πειρασμό του να συμπεριλάβουν τον εαυτό τους σε μια φωτογραφία, φωτογραφίζοντας έστω τη σκιά τους ή ένα τμήμα του σώματος τους.

Η πρώτη Selfie Φωτογραφία

Ποια είναι όμως η πρώτη selfie που τραβήχτηκε ποτέ; Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είναι ένα αυτοπορτραίτο που τράβηξε ένας από τους πρωτοπόρους της φωτογραφίας, ο Αμερικάνος Robert Cornelius τον Οκτώβριο του 1839, την χρονιά που εφευρέθηκε η φωτογραφία. Ο Cornelius λόγω οικογενειακής παράδοσης είχε μεγάλη εμπειρία στην επαργύρωση των μετάλλων. Έτσι κατάφερε να φτιάξει αρκετά πιο ευαίσθητες πλάκες δαγγεροτυπίας από αυτές που πουλούσαν οι Γάλλοι κατασκευαστές ήδη από τους πρώτους μήνες της καινούργιας εφεύρεσης και αυτό του επέτρεψε να μπορεί να τραβάει φωτογραφίες με μικρούς χρόνους έκθεσης στο χέρι.

Περισσότερα για τον Robert Cornelius

http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Cornelius

Οι μαμάδες όλων των σύγχρονων DSLR

September 9, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςAlpa Prisma Reflex, Contax S, Οι μαμάδες των σύγχρονων DSLR, Οι πρώτες SLR 1949dimitrios

Οι πρώτες SLR του 1949

Η ιδέα για μια φωτογραφική μηχανή SLR με πεντάπρισμα που να δίνει στο σκόπευτρο μια σωστή εικόνα υπήρχε πριν από τον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο, οπότε και δημιουργήθηκαν οι πρώτες SLR. Κατά την διάρκεια του πολέμου δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη των φωτογραφικών μηχανών εκτός ίσως από διάφορα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για στρατιωτικούς σκοπούς . Αμέσως μετά τον πόλεμο που άρχισαν να επαδραστηριοποιούνται οι εταιρείες φωτογραφικών είχαμε και τις πρώτες slr με πεντάπρισμα.

Οι ιστορικοί δεν συμφωνούν μεταξύ τους για το ποια ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη φωτογραφική μηχανή με πεντάπρισμα που κυκλοφόρησε στην στο εμπόριο και έτσι θα σας παρουσιάσω τις 2 πρώτες φωτογραφικές μηχανές που αποτελούν τις μαμάδες όλων των σύγχρονων φωτογραφικών μηχανών. Οι 2 αυτές οι φωτογραφικές μηχανές παρουσιάστηκαν στο κοινό το 1949.

Η Alpa είναι το brand με το οποίο κατασκεύαζε φωτογραφικές μηχανές μια εταιρεία από την Ελβετία που έφτιαχνε εξαρτήματα για ρολόγια, η Pignons SA. Το 1949 παρουσίασε την πρώτης της SLR με πεντάπρισμα την .

ALPA PRIMA REFLEX

Η Contax S είναι η πρώτη 35mm SLR φωτογραφική μηχανή με πεντάπρισμα που παρουσιάστηκε από την ανατολικογερμανική εταιρεία φωτογραφικών VEB Zeiss Ikon το 1949.

Contax S

Πάντως από το σχήμα τους φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Contax S ήταν η φωτογραφική μηχανή που αποτέλεσε το πρότυπο από άποψη σχεδίασης όλων των SLR φωτογραφικών μηχανών ακόμη και πιο εξελιγμένων σημερινών DSLR. Μιας που στο post μου σας γράφω για τις φωτογραφικές μηχανές μαμάδες των σύγχρονων μηχανών δείτε και ένα post για μια φωτογραφική μηχανή που υπήρξε η πρώτη γιαπωνέζική μηχανή που έδειξε σε όλο τον κόσμο ότι οι εταιρείες τους εκτός από το αντιγράφουν ευρωπαϊκά ή αμερικάνικά πρότυπα μπορούν να σχεδιάσουν και πρωτότυπα τα οποία να θεωρηθούν ως πρότυπα της τεχνολογικής εξέλιξης. Θαυμάστε την Asahi Pentax του 1957. Μια υπέροχη φωτογραφική μηχανή. Ένα εξαιρετικό δείγμα συνδυασμού λιτής σχεδίασης και άψογης λειτουργικότητας. Μια Γιαπωνέζα κούκλα, η πρώτη γιαπωνέζικη φωτογραφική μηχανή με πεντάπρισμα

O πρώτος Ταξιδιώτης Φωτογράφος 1839

September 7, 2016Ιστορία της ΦωτογραφίαςPierre-Gustave-Gaspard Joly de Lotbinière, Ο πρώτος ταξιδιώτης φωτογράφος, Οι πρώτες ταξιδιωτικές φωτογραφίες 1839, Οι πρώτες φωτογραφίας της Ακρόπολης, Οι πρώτες φωτογραφίες της Αθήναςdimitrios

Pierre-Gustave-Gaspard Joly de Lotbinière

To 1839 που ήταν η χρονιά ορόσημο για την φωτογραφία βρισκόταν στο Παρίσι ένας πραγματικά μυθιστορηματικός τύπος, ο Pierre-Gustave-Gaspard Joly. Επειδή είχε παντρευτεί μια αριστοκράτισσα στον Καναδά (μια από τις 3 χάριτες του Κεμπέκ σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, την Julie-Christine Chartier de Lotbinière), είχε κολλήσει στο δικό του όνομα και το επίθετο της γυναίκας του. De Lotbinière.

Ο Pierre-Gustave ήταν ένας σπάνιος ταξιδιώτης για την εποχή του. Η οικογένεια του ασχολούνταν με το εμπόριο κρασιού και ο ίδιος από μικρός ταξίδευε σε διάφορες χώρες για να βρει νέες αγορές και για να κάνει νέες συμφωνίες. Στην αρχή στην Ευρώπη. Από την Ελβετία όπου γεννήθηκε, στην Γαλλία, την Γερμανία, τη Σουηδία, τη Πολωνία, την Ρωσία, αλλά και πέρα από τον Ατλαντικό στην νότια Αμερική, στις ΗΠΑ και στον Καναδά.

Οι πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης

Οι πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης – Από τις στήλες του Ολυμπίου Διός

Οι πρώτες Φωτογραφίες της Ακρόπολης και της Αθήνας. Οκτώβριος 1839.

Το 1839 αυτός ο πολυταξιδεμένος τύπος βρισκόταν στο Παρίσι προγραμματίζοντας ένα ταξίδι στη Μέση Ανατολή. Στο Παρίσι έμαθε για την φωτογραφία και την μέθοδο της daguerreotype που μόλις είχε ανακοινωθεί στην γαλλική ακαδημία. Αμέσως προμηθεύτικε τον απαραίτητο εξοπλισμό από τον Noël Paymal Lerebours, με σκοπό να τραβήξει φωτογραφίες τις αρχαιότητες από τα μέρη που θα περνούσε.
Μέσω Μάλτας έφτασε στον Πειραιά τον Οκτώβριο του 1939 και είναι ο πρώτος φωτογράφος που τράβηξε φωτογραφίες της Ακρόπολης και της Αθήνας. Από εκεί συνέχισε στην Αίγυπτο και έπειτα στους Άγιους Τόπους, στη Συρία και την Τουρκία. Τράβηξε συνολικά 92 φωτογραφίες σε αυτό το ταξίδι που κάποιες από αυτές εκδόθηκαν από τον Lerebours στο βιβλίο Excursions daguerriennes (1840–41), και κάποιες άλλες από τον αρχιτέκτονα Hector Horeau στο βιβλίο του Panorama from Egypt and Nubia (1841).

Οι πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης

Οι πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης – Ο Παρθενώνας

Μετά από αυτό το ταξίδι δεν φαίνεται να έχει ξαναφωτογραφήσει. Ο ενθουσιασμός με την ανακάλυψη της φωτογραφίας έκανε πολλούς να ασχοληθούν με την ταξιδιωτική φωτογραφία. Ειδικά οι γάλλοι εκδότες χρηματοδοτούσαν φωτογράφους που είχαν την διάθεση να ταξιδέψουν. Όμως οι φωτογραφίες του ο Pierre-Gustave-Gaspard Joly de Lotbinière από την Αθήνα, όλα δείχνουν ότι είναι οι πρώτες ταξιδιωτικές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν. Στο ταξίδι του που συνεχίστηκε μετά την Ελλάδα ήταν μαζί και με άλλους φωτογράφους που ταξίδευαν με τον ίδιο σκοπό. Οι πρώτες φωτογραφίες της Αθήνας και της Ακρόπολης κάνουν τον ο Pierre-Gustave-Gaspard Joly τον πρώτο ταξιδιώτη φωτογράφο στην ιστορία της Φωτογραφίας.

Οι πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης

Οι πρώτες φωτογραφίες της Ακρόπολης – Τα προπύλαια

Μια γιαπωνέζα κούκλα, Asahi Pentax 1957

September 6, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςAsahi Pentax, Asahi Pentax 1957, Asahi Pentax S2, Pentax, Μια Γιαπωνέζα κούκλαdimitrios

Η πρώτη Pentax

Αμέσως μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο οι γιαπωνέζικες φωτογραφικές εταιρείες ανασυντάσσουν τις δυνάμεις τους και η δεκαετία του 50 είναι πυκνή σε τεχνολογικές εξελίξεις όσο αφορά την φωτογραφία. Πριν τον πόλεμο οι γιαπωνέζικες φωτογραφικές μηχανές θύμιζαν τα γερμανικά πρωτότυπα. Το 1957 είναι η χρονιά ορόσημο για τις φωτογραφικές μηχανές. Η Asahi Optical Co ή 旭光学工業株式会社 παρουσιάζει την Asahi Pentax, την πρώτη γιαπωνέζικη φωτογραφική μηχανή SLR με πεντάπρισμα.

Asahi Pentax 1957

Αυτή η κούκλα έδειξε σε όλους πως έπρεπε να φτιάχνονται οι φωτογραφικές μηχανές. Η μηχανή ονομάστηκε Pentax ακριβώς για να επισημάνει στο αγοραστικό κοινό το πεντάπρισμα και κάνει τόσο μεγάλη επιτυχία και με μια σειρά μοντέλα που ακολούθησαν (Asahi Pentax S, Asahi Pentax K, Asahi Pentax S2, Asahi Pentax S3, Asahi Pentax Si, Asahi Pentax SV), γίνεται τόσο αναγνωρίσιμη μάρκα, που η ίδια η εταιρεία που την κατασκεύασε μετονομάζεται σε Pentax.

H ας πούμε πρωτοκαθεδρία της Asahi Pentax δεν κράτησε πολύ. Μόλις 2 χρόνια. Γιατί το 1959 κυκλοφόρησε η Nikon F. Όμως για μένα θα μείνει για πάντα εκεί στα μουσεία και στις ιδιωτικές συλλογές ως ένα σύμβολο σχεδιασμού που συνδυάζει την απλότητα, την ομορφιά, την ποιότητα, αλλά κυρίως την ευχρηστία.

Από την αυτή την πρώτη Asahi Pentax κατασκευάστηκαν 19500 κομμάτια και άλλα 4000 που είχαν τις πιο μοντέρνες ταχύτητες κλείστρου 500-250-125-60-30-15-8-4-2-1 αντί για τις 500-200-100-50-25-10-5-2-1 που είχαν οι πρώτες. Οι τεχνολογικές καινοτομίες της Asahi Pentax δεν ήταν πολλές αλλά ουσιαστικές. Το πεντάπρισμα το είχαμε δει και σε προγενέστερες μηχανές, όχι όμως την άμεση επαναφορά του καθρέπτη, ούτε την προώθηση του φιλμ στο δεξί χέρι, ούτε μια τόσο εύχρηστη μανιβέλα επιστροφής του φιλμ, αλλά ούτε και μικροπρίσματα στην οθόνη εστιάσης (τουλάχιστον δεν τα είχαμε δει συνδυασμένα όλα μαζί στο ίδιο σώμα).

Asahi Pentax s2

Οι μηχανές ήταν μονταρισμένες στο χέρι μια-μια. Η Asahi πέρασε στην μαζική παραγωγή αργότερα με την Pentax Super S2 που φτιάχτηκαν για όλες τις εκδοχές της κοντά στις 182000 κομμάτια. H πρώτη Asahi Pentax ζύγιζε 580gr και οι διαστάσεις της ήταν 145x92x50 mm, χωρίς φακό. Στην Aμερική καθώς το είχανε συνήθεια η γιαπωνέζοι από τότε, η Asahi Pentax κυκλοφόρησε με άλλο όνομα Tower 26, αλλά στην φωτογραφική οικογένεια έχει μείνει ως η ” η βασίλισσα” (The Queen), “το πρωτότυπο” (The original) ή απλά η AP.

Οι πρώτοι Άνθρωποι σε Φωτογραφία 1838

September 3, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςBoulevard du Temple, Louis-Jacques-Mandé Daguerre, Λούστρος και Πελάτης 1838, Οι πρώτοι Άνθρωποι σε φωτογραφία, Πρώτη Φωτογραφία με ανθρώπουςdimitrios

Οι πρώτοι άνθρωποι καταγράφονται σε φωτογραφία

Στα πρώτα βήματα της φωτογραφίας χρειάζονταν μεγάλοι χρόνοι έκθεσης για να καταγραφεί η εικόνα. Οι πρωτοπόροι της φωτογραφίας πειραματίζονταν με υλικά που δεν είχαν μεγάλη ευαισθησία στο φως και έτσι χρειάζονταν να έχουν τεράστια υπομονή και επιμονή.

(Δείτε την πρώτη φωτογραφία που χρειάστηκε 8 ώρες έκθεση).

Αυτοί οι μεγάλοι χρόνοι έκθεσης είχαν ως αποτέλεσμα οτιδήποτε κινείται να μην καταγράφετε στις φωτογραφίες. Έτσι οι πρώτες φωτογραφίες ήταν ή τοπία ή νεκρές φύσεις. Ακόμη κι αν οι πρώτοι φωτογράφοι τραβούσαν φωτογραφίες την καθημερινότητα μιας πόλης, λόγω του μεγάλου χρόνου της έκθεσης οι άνθρωποι δεν καταγράφονταν. Όμως αυτό άλλαξε ήδη από το 1838.

Οι πρώτοι άνθρωποι σε φωτογραφία 1838

Ο Louis-Jacques-Mandé Daguerre με την φωτογραφική μέθοδο του που αργότερα ονομάστηκε daguerreotype, κατάφερε να μειώσει τους χρόνους έκθεσης. Ήδη το 1938 είχε καταφέρει μόνο με 10 λεπτά έκθεση να έχει φωτογραφίες τραβηγμένες έξω με το φως του ήλιου. Σε μια από τις πρώτες του φωτογραφίες παρόλο που σχεδόν τίποτε ζωντανό δεν έχει καταγραφεί, αν κοιτάξουμε προσεκτικά θα δούμε δυο ανθρώπους που στέκονταν σχετικά ακίνητοι κατά την διάρκεια της έκθεσης. Είναι ένας λούστρος και ο πελάτης του που στέκεται όρθιος.

Αυτή η φωτογραφία του Louis-Jacques-Mandé Daguerre από την Boulevard du Temple στο Παρίσι του 1838, είναι η ιστορικά πρώτη φωτογραφία που έχει καταγράψει ανθρώπους και για αυτό τον λόγο θα μείνει για πάντα στην ιστορία της Φωτογραφίας και της ανθρωπότητας. Ένας ταπεινός γάλλος λούστρος με το κασελάκι του, στο πόστο του στη γωνιά του πεζοδρομίου της μεγάλης λεωφόρου και ο δανδής πελάτης του!

Σας παραθέτω και μια μεγέθυνση όπου φαίνονται καλύτερα οι δύο άνθρωποι.

Οι πρώτοι άνθρωποι σε φωτογραφία το 1838

Η πρώτη Φωτογραφία

September 2, 2016Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και ΦωτογραφίεςJoseph Nicéphore Niépce, Η πρώτη φωτογραφία, Η πρώτη Φωτογραφία 1826dimitrios

Η πρώτη Φωτογραφία από τον Νιέπς 1826

Την πρώτη φωτογραφία που τραβήχτηκε ποτέ, την τράβηξε ο Γάλλος εφευρέτης και πρωτοπόρος των φωτογραφικών μεθόδων Joseph Nicéphore Niépce (7 Μαρτίου 1765 – 5 Ιουλίου 1833) πιθανότατα το 1826. Είναι μια φωτογραφία τραβηγμένη από το παράθυρο του εργαστηρίου όπου έκανε τα πειράματα του και χρειάστηκε 8 ώρες έκθεση για να τραβηχτεί (ναι 8 ώρες!). Ο Αγγλικός τίτλος της είναι “View from the Window at Le Gras”. Η μέθοδος που χρησιμοποίησε ο Ιωσήφ-Νικηφόρος ήταν μια περίπλοκη διαδικασία ευαισθητοποίησης μιας μεταλλικής πλάκας και στην συνέχεια η έκθεσης της στο φως μέσα από μια Camera Opscura.

Την μέθοδο του την ονόμασε Heliography από τις Ελληνικές λέξεις Ήλιος και Γραφή. Τα αποτελέσματα της τα παρουσίασε στην Royal Society στο Λονδίνο, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν έκαναν καμία ιδιαίτερη εντύπωση και δυστυχώς στο καιρό του δεν κέρδισε καμία σπουδαία αναγνώριση, τουλάχιστον για τα φωτογραφικά του πειράματα.

Η πρώτη φωτογραφία 1826

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σύγχρονες φωτογραφικές αναπαραγωγές αυτής της πρώτης φωτογραφίας του Νιέπς να δημοσιεύονται, ειδικά στις ιστορίες της Φωτογραφίας, αλλά σπάνια έχουμε δει φωτογραφίες της πρωτότυπης μεταλλικής πλάκας που δύσκολα θυμίζει φωτογραφία. Σας την παρουσιάζω και αυτή σήμερα σαν φόρο τιμής σε αυτόν τον εξαιρετικό παππού της Φωτογραφίας τον Joseph Nicéphore Niépce, που μας έστρωσε τον δρόμο για την εφεύρεση της φωτογραφίας μαζί με τους υπόλοιπους πρωτοπόρους, που δεν είχαν και την ικανοποίηση να εφεύρουν μια αποτελεσματική φωτογραφική μέθοδο . Για να μην ξεχνάμε πόσος κόπος και πόση προσπάθεια, πόσες αποτυχημένες και επιτυχημένες δοκιμές χρειάστηκαν, για να φτάσουμε στην Φωτογραφία όπως την ξέρουμε και την απολαμβάνουμε σήμερα.

Η πρώτη Φωτογραφία 1826

Joseph Nicéphore Niépce “Η θέα από το Παράθυρο στο Le Gras” η πρώτη πετυχημένη Φωτογραφία που σώζεται πιθανότατα από το 1826. Gernsheim Collection Harry Ransom Center / University of Texas at Austin.