Category Archives: Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Οι αναρτήσεις σε αυτή την υποκατηγορία της ιστορίας της φωτογραφίας, αφορούν την ιστορία της φωτογραφικής μηχανής. Λίγο πολύ αυτό είναι με κάποιες ακόμη προσθήκες το περιεχόμενο του βιβλίου μου ” Η Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής”

Οι φωτογραφικές μηχανές της Αγίας Βαρβάρας (Ταιβάν)

Ψεύτικες (προσομοιώσεις)  φωτογραφικές μηχανές και βιντεοκάμερες

Η ερώτηση μιας φίλης για μια φωτογραφική μηχανή και για το πόσο μπορεί να την πουλήσει μου έδωσε αφορμή να σας γράψω για κάποιες φωτογραφικές  μηχανές με πιθανότερη χώρα προέλευσης την Ταιβάν,  που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα σε διάφορες εκδόσεις και εκδοχές από τα τέλη της δεκαετίας του 80 μέχρι τις αρχές του 2000. Αυτές οι φωτογραφικές μηχανές δεν ήταν κανονικές φωτογραφικές μηχανές (μιας και οι περισσότερες δεν δούλευαν ), αλλά ο σκοπός τους ήταν να κοροϊδέψουν με διάφορους τρόπους τον τελικό αγοραστή και να δώσουν την δυνατότητα στον πωλητή να την πουλήσει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη τιμή. Αυτό το λέω γιατί έχουν υπάρξει  και υπάρχουν προϊόντα αντίγραφα που αυτό που πόνταραν ήταν η φθηνή τους τιμή. Υπήρξαν φωτογραφικές μηχανές σαν τις σοβιετικές που ήταν αντίγραφα γερμανικών πρωτότυπων αλλά αυτές δούλευαν και είχαν και ανεκτή ποιότητα και φυσικά οι σοβιετικοί τις είχαν κυκλοφορήσει με τα δικά τους brand, για παράδειγμα  Zorki και Kiev. Όπως υπήρξαν φωτογραφικές μηχανές κινέζικές από εκείνη την εποχή, αντίγραφα της Minolta που όμως δούλευαν και ήταν καλές και αξιόπιστες (Seagull).

Σε αυτές τις μηχανές που αναφέρομαι σήμερα μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Δεν μιλάμε για πιστά ή όχι αντίγραφα. Μιλάμε για μια ευφάνταστη σχεδίαση και παρουσίαση που σκοπό από την αρχή της κατασκευής είχε να κοροϊδέψει τους αδαείς περί τα φωτογραφικά και να τους πάρει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα. Για αυτό  το λόγο αυτές οι φωτογραφικές μηχανές δεν πουλήθηκαν ποτέ μέσα από επίσημα κανάλια και τα  φωτογραφικά καταστήματα, αλλά από περιφερόμενους πωλητές που ισχυρίζονταν ότι ήταν -ναυτικοί, ταξιδιώτες, αλλοδαποί – και πουλούσαν λαθραίες και αφορολόγητες  φωτογραφικές μηχανές υψηλής τεχνολογίας μάλιστα και αυτό προσπαθούσε η σχεδιαστική τους γραμμή να το υποστηρίξει με διάφορους τρόπους.

Αυτές τις φωτογραφικές μηχανές τις πρωτομάθαμε όταν άρχισαν οι αγοραστές/θύματα να παρουσιάζονται στα φωτογραφεία της γειτονιάς είτε για να αγοράσουν φιλμ ή και ακόμη για να ζητήσουν μια εκτίμηση για την αξία τους. Πολλές φορές για να τους δείξει ο φωτογράφος ως ειδικός τον τρόπο για να την χειριστούν. Το χειρότερο όμως ήταν ότι τις περισσότερες φορές αυτές οι μηχανές δεν δούλευαν καθόλου και οι άνθρωποι απελπισμένοι  πήγαιναν σε φωτογραφεία ή τεχνικούς για να τις επισκευάσουν. Βέβαια μετά από τις σχετικές αποκαλύψεις σχεδόν κανένας δεν έλεγε ότι την αγόρασε και μάλιστα με απίστευτα υψηλό αντίτιμο, αλλά τους την είχε χαρίσει ένας ξάδερφος ή ένας φίλος. Από τους λίγους που είχαν παραδεχτεί ότι τους είχαν κοροϊδέψει είχαμε μάθει αρκετά από τα μοτίβα των πωλητών. Ένας καλοντυμένος και με ένα ακριβό αυτοκίνητο πλησίαζε ανθρώπους σε παρκινγκ, σούπερ μάρκετ, λιμάνια αεροδρόμια (εμένα με είχαν πλησιάσει ένας σε μεγάλο καφέ της εθνικής οδού που κάνουν στάση τα ΚΤΕΛ).  Αυτή η μέθοδος ήταν για να τις πουλήσουν πολύ ακριβά σαν αντικείμενα μεγάλης αξίας. Η άλλη συνηθισμένη μέθοδος ήταν  η πώληση σε καφενεία οικοδομές χώρους συνάθροισης ακόμη και σε εκκλησίες, αλλά από ανθρώπους πλέον όχι καλοντυμένους αλλά με πιο φτωχική εμφάνιση που πλέον τις πάσαραν σαν αμφιβόλου προελεύσεως (μπορεί να άφηναν να εννοηθεί ότι ήταν και κλεμμένες), πάντως μεγάλης αξίας που τις ξεπουλούσαν όσο-όσο και περισσότεροι ήταν και βιαστικοί για να μην έχει χρόνο όποιος τσιμπούσε, να το σκεφτεί περισσότερο.

Πως να αντισταθείς σε αυτό το βαλιτσάκι και στο τρίποδο;

Λογικό είναι ότι τα μοντέλα αυτών των φωτογραφικών μηχανών προσπαθούσαν να θυμίσουν τις μεγάλες εταιρείες της εποχής (και σήμερα), Sony, Nikon, Canon με διάφορους τρόπους. Μάλιστα επειδή η Sony ήταν γνωστή από τις βιντεοκάμερες εκείνη την περίοδο, αυτές που πουλιόταν ως Sony, έγραφαν στις συσκευασίες τους κάτι για βίντεο, αλλά ποτέ δεν ήταν βιντεοκάμερες αλλά σκέτες φωτογραφικές μηχανές.  Τώρα αυτές οι ψεύτικες φωτογραφικές μηχανές έχουν μια δεύτερη καριέρα ως μεταχειρισμένα αντικείμενα vintage σε marketplaces,  στο ebay και στις αγγελίες  μεταχειρισμένων.  Στην περίπτωση των ψεύτικων SONY πιστεύω ότι η πηγή των μηχανών που απλά αντικαθιστούσαν την ετικέτα εδώ στην Ελλάδα είναι οι  φωτογραφικές μηχανές  Odette από την Ταιβάν. Μόνο εδώ στην Ελλάδα είχαν το θράσος να βάλουν στεγνά ετικέτα SONY (ποιός θα τους εμποδίσει;). Στον υπόλοιπο κόσμο είχαν μάρκες που θύμιζαν τις Γιαπωνέζικες MINOLTA, TOKINA,  SONY,  OLYMPUS, NIKON, CANON.  Δείτε την εικόνα παρακάτω και θα καταλάβετε τι λέω. Σε κάθε περίπτωση αυτές οι μηχανές έχουν παίξει το ρόλο τους στην ιστορία της ελληνικής φωτογραφίας, έστω και αν απέτρεψαν κάποιους ενθουσιώδεις αρχικά θιασώτες της τεχνολογίας και της φωτογραφίας, με το να ασχοληθούν τελικά  και με την μια και με την άλλη.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

 

Η Μάργκαρετ Μπουρκ-Ουάιτ με την φωτογραφική της μηχανή

Η Μάργκαρετ Μπουρκ-Ουάιτ  (Margaret Bourke-White) με φωτογραφική μηχανή για αεροφωτογραφίες

Σήμερα σας παρουσιάζω την Μάργκαρετ Μπουρκ-Ουάιτ  με μια εντυπωσιακή φωτογραφική μηχανή. Η Margaret Bourke-White (1904 – 1971) γεννήθηκε στην νέα Υόρκη και υπήρξε μια από τις γνωστότερες αμερικανίδες φωτογράφους και η πρώτη αμερικανίδα πολεμική φωτορεπόρτερ.  Είναι γνωστή για τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης, για το περίφημο πρώτο εξώφυλλο του περιοδικού LIFE και για τις φωτογραφίες του Γκάντι. Έχει φωτογραφίσει στην μακροχρόνια καριέρα της με όλες τις φωτογραφικές μηχανές της εποχής.  Εδώ την φωτογραφίζει ένας επίσης σπουδαίος φωτογράφος Alfred Eisenstaedt (1898 – 1995).

Στις 2 φωτογραφίες που παραθέτω σήμερα κρατάει μια  φωτογραφική μηχανή Fairchild F-8  μια μηχανή που σχεδιάστηκε το 1929, κυκλοφόρησε το 1930 και χρησιμοποιήθηκε συνήθως για αεροφωτογραφίες. Η  Fairchild διέθετε φακό  Schneider Xenar 240mm / f8, ενώ κατά την διάρκεια του 2ου παγκόσμιου πολέμου υπήρξε μια εκδοχή από την εταιρεία Keystone εξοπλισμένη με φακό  Wollensak 375mm /5.6. Εκτός από την  Μάργκαρετ Μπουρκ-Ουάιτ   την μηχανή την χρησιμοποίησαν και την έκαναν γνωστή ο Bradford Washburn που φωτογράφησε παγετώνες της Αλάσκας το 1934-36 και  η Mary Upjohn Meader (Mary Light), η οποία φωτογράφησε από ψηλά  περιοχές και πόλεις στη Νότια Αμερική και την Αφρική το 1937-38. Η  Margaret Bourke-White  τράβηξε  κυρίως αεροφωτογραφίες  για διαφημιστικούς σκοπούς για αρκετές αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες  και αεροφωτογραφίες  κατά την διάρκεια του 2ου παγκόσμιου πολέμου. Σας παραθέτω και μια φωτογραφία της τραβηγμένη με την Fairchild F-8 το 1939.

Margaret Bourke-White,  ένα αεροπλάνο DC-4 σε πτήση πάνω από την Νέα Υόρκη, 1939

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η Νταϊάν Άρμπους με την φωτογραφική της μηχανή

Η Νταϊάν Άρμπους (Diane Arbus) με διοπτική ρεφλέξ  (με καθρέπτη)

Στην σημερινή φωτογράφο με την φωτογραφική της μηχανή σας παρουσιάζω την Νταϊάν Άρμπους ( 1923 – 1971). Η Diane Arbus  ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος.  Συμμετείχε στην έκθεση ορόσημο για την ιστορία της φωτογραφίας  “New Documents ” του ΜΟΜΑ to 1967, μαζί με άλλους 2 νέους και άγνωστους φωτογράφους τότε,  τους Lee Friedlander και Garry Winogrand.  Ήταν η πρώτη γυναίκα φωτογράφος που πήρε μέρος στην μπιενάλε της Βενετίας. Αυτοκτόνησε το 1971. Το 1972 εκδόθηκε ένα από σπουδαιότερα φωτογραφικά λευκώματα με φωτογραφίες της,  το Diane Arbus: An Aperture Monograph. Έμεινε γνωστή για φωτογραφίες ανθρώπων του περιθωρίου και της νύχτας (Περισσότερα στο άρθρο μου για την Diane Arbus ).

Η Diane Arbus  με  Mamiya C33 Professional

H φωτογραφική μηχανή που κρατάει σε αυτή την φωτογραφία η Diane Arbus είναι μια διοπτική με καθρέπτη της σειράς C της Mamiya συγκεκριμένα η Mamiya C33 Professional που κατασκευάζονταν από το 1965 μέχρι το 1969. Από το 1962 η Arbus είχε αντικαταστήσει την 35mm Nikon της με μια Rolleiflex, αλλά την κέρδισε από το 1964 η σειρά C μεσαίου φορμά της Mamiya με τους εναλλακτικούς φακούς και την δυνατότητα κοντινής εστίασης. Σας παρουσιάζω μια όχι και τόσο γνωστή φωτογραφία της Diane Arbus που απεικονίζει την συγγραφέα Susan Sontag με τον γιό της David το 1965 στην Νέα Υόρκη. Φωτογραφία τραβηγμένη πιθανότατα με την  Mamiya C33 Professional.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

 

Ο Γιουσούφ Καρς με τη φωτογραφική του μηχανή

Ο Γιουσούφ Καρς (Yousuf Karsh) με φωτογραφική μηχανή στούντιο

Με την σημερινή ανάρτηση ξεκινάει μια καινούργια στήλη όπου θα παρουσιάζω  φωτογράφους μαζί με τις φωτογραφικές τους μηχανές. Είναι ένα αίτημα αρκετών φίλων ειδικά από το facebook που μου ζήτησαν εκτός από τις φωτογραφίες των φωτογράφων με τις φωτογραφικές τους μηχανές να γράφω δύο λόγια και για τις ίδιες τις φωτογραφικές μηχανές. Αφορμή ήταν οι αναρτήσεις μου Σπουδαίοι Φωτογράφοι με τις φωτογραφικές τους μηχανές και Διάσημες και διάσημοι με μια φωτογραφική μηχανή που τις συμπληρώνω συνέχεια, αλλά πολλοί με έχουν ρωτήσει αν ξέρω ποια είναι η μηχανή που κρατάει κάποιος.

O Γιουσούφ Καρς  ήταν ένας σπουδαίος φωτογράφος πορτρέτου. Αρμένικης καταγωγής γεννήθηκε στην Τουρκία το 1908, αλλά απόκτησε καναδική υπηκοότητα.  Πέθανε το 2002. Έγινε γνωστός για τα ασπρόμαυρα πορτρέτα πολλών μεγάλων προσωπικοτήτων της εποχής του. Σε αυτή την φωτογραφία είναι μαζί με μια φωτογραφική μηχανή στούντιο (view camera) Calumet C Series 8 X 10. Οι συγκεκριμένες φωτογραφικές μηχανές ήταν μια συνηθισμένη επιλογή για τα αμερικάνικα φωτογραφικά στούντιο εκείνες τις δεκαετίες. Οι συγκεκριμένη σειρά φωτογραφικών μηχανών κατασκευάζονταν από τις αρχές του 1960 μέχρι το 1984. Σας παρουσιάζω και ένα πορτραίτο του Γιουσούφ Καρς από το 1970 που είναι πολύ πιθανό να έχει τραβηχτεί με αυτή την φωτογραφική μηχανή.

Muhammad Ali, 1970

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

H πρώτη φωτογραφική μηχανή της Olympus

H πρώτη μηχανή της Olympus το 1936

Η είδηση πριν λίγο καιρό ήταν ότι η Olympus αποφάσισε να μην ξανασχοληθεί με την κατασκευή φωτογραφικών μηχανών και σήμερα ανακοίνωσε ότι πούλησε το φωτογραφικό τμήμα της στο fund JIP, αλλά χωρίς το δικαίωμα χρήσης του ονόματος Olympus. Αυτό σημαίνει το πιθανότερο είναι να μην ξαναδούμε φωτογραφικές μηχανές με το brand Olympus. Για αυτό το λόγο θέλω σήμερα να σας θυμίσω άλλο ένα επεισόδιο από την ιστορία της φωτογραφικής μηχανής. Την πρώτη φωτογραφική μηχανή της Olympus.

Σας θυμίζω και το άρθρο μου για το σύστημα SLR της Olympus Η προσπάθεια για τον Όλυμπο των φωτογραφικών μηχανών

Με την ευκαιρία πρέπει να πω δύο λόγια  για τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της Olympus. Σε γενικές γραμμές η Olympus τα πήγε πολύ καλά τα πρώτα χρόνια της ψηφιακής φωτογραφίας με την κατηγορία των κόμπακτ ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών. Ειδικά με τις υποβρύχιες/αδιάβροχες κόμπακτ, παρόλο που ήταν ακριβές είχα ενθουσιαστεί γιατί είχαν αρκετά καλή φωτογραφική  ποιότητα, εξαιρετικά  ανθεκτική κατασκευή και  δεν είχαν και το πρόβλημα της σκόνης από το οποίο υπέφεραν σχεδόν όλες οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές. Όπως η αλήθεια είναι ότι δεν τα πήγε καλά με τις dslr και τις mirrorless και οι κόμπακτ έπαψαν να ενδιαφέρουν το κοινό εξαιτίας των κινητών τηλεφώνων

Μια από τις πρώτες διαφημίσεις της Olympus

Πάμε λοιπόν στην πρώτη ολοκληρωμένη φωτογραφική μηχανή που κυκλοφόρησε η Olympus. Αυτή ήταν η Semi-Olympus I , μια μεσαίου φορμά φωτογραφική μηχανή με φυσούνα αναδιπλούμενη. Αυτή η κατηγορία που σήμερα ονομάζεται  folding cameras. Τα χαρακτηριστικά της δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Διέθετε φακό  7,5cm, νορμάλ δηλαδή, με φωτεινότερο διάφραγμα f4,5 και ταχύτητες από 1 δευτερόλεπτο μέχρι 1/150, ενώ διάθετε και BULB (B) και TIME (T). Αλλά ήταν μια χαρά για την είσοδο της εταιρείας στην κατασκευή εταιρείας στην κατασκευή των φωτογραφικών μηχανών  και με μια χαμηλή τιμή που αντιπροσώπευε μόλις ενάμιση μηνιαίο μισθό της εποχής.

LEICA M10 MONOCHROM ‘Leitz Wetzlar’

Μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή μόνο για ασπρόμαυρες φωτογραφίες

Μέσα στην ιστορία της φωτογραφίας έχει την θέση της πολλές φορές η αναφορά σε συγκεκριμένες φωτογραφικές μηχανές. Τα αγαπημένα εργαλεία των φωτογράφων πολλές φορές έχουν δώσει την ευκαιρία για την δημιουργία παραδόσεων, προτιμήσεων, ενώ δεν έλειψαν και οι έντονες συζητήσεις αλλά και οι  διαμάχες.  Πολλές από τις φωτογραφικές μηχανές που έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς οι εταιρείες φωτογραφικών είναι επετειακές και ιδιαίτερες. Συλλεκτικές θα τις ονόμαζε κανείς και είναι και ένας από τους λόγους που είναι συνήθως ακριβές και σε λίγα κομμάτια  (θα με εξέπληττε το γεγονός να κυκλοφορήσει μια σούπερ επετειακή φωτογραφική μηχανή σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίγραφα και τόσο φθηνή που να μπορούν να την αποκτήσουν όλοι ).

Αρκετές από αυτές τις ιστορικές φωτογραφικές μηχανές τις έχει κατασκευάσει η Leica. Μια εταιρεία με σταθερή παρουσία στα φωτογραφικά δρώμενα τα τελευταία 150 χρόνια, γνώρισε τα σκαμπανεβάσματα της αλλά στην σύγχρονη εποχή βρήκε πάλι τον δρόμο της κυκλοφορώντας πανάκριβες φωτογραφικές μηχανές που απευθύνονται σε ένα ειδικό φωτογραφικό κοινό, ψαγμένο μεν αλλά με δυνατό πορτοφόλι και όχι σε όλους τους καταναλωτές. Μια τέτοια μηχανή κυκλοφόρησε η Leica τον Νοέμβριο του 2019 με την ευκαιρία των εορτασμών των 150 χρόνων από την ίδρυση της Leitz Wetzlar. Την Leica M Monochrom (Typ 246) ‘Leitz Wetzlar’ και ήταν τόσο μεγάλη η επιτυχία και η ζήτηση για μια τέτοια εξειδικευμένη μηχανή που τώρα τον Απρίλιο κυκλοφόρησε μια αναβαθισμένη εκδοχή της και ένα καινούργιο φακό. Είναι η LEICA M10 MONOCHROM ‘Leitz Wetzlar’ , που θα την χαρούν μόνο 650 τυχεροί καθώς τόσες είναι οι μηχανές που θα κατασκευαστούν,  ενώ ταυτόχρονα κυκλοφόρησε και  τον φακό  LEICA SUMMILUX-M 35 mm f/1.4 ASPH. ‘Leitz Wetzlar’. Δεν τα διαθέτει σαν κιτ, απλά συνέπεσε η κυκλοφορία τους. Μια τηλεμετρική mirrorless ψηφιακή φωτογραφική μηχανή 40 Μpixels που δημιουργεί αποκλειστικά ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Σαφώς και είναι είδηση για τον κόσμο της καλλιτεχνικής φωτογραφίας.

Να θυμάστε αυτή τη φωτογραφική μηχανή. Παρόλο που η τιμή της, μόνο το σώμα,  είναι κοντά στα 9000 δολάρια πιστεύω ότι θα κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της φωτογραφίας.

Σπουδαίοι Φωτογράφοι με τις φωτογραφικές τους μηχανές

Διάσημοι Φωτογράφοι με Φωτογραφική Μηχανή

Αυτή η ανάρτηση έρχεται σαν συνέχεια μιας παλιότερης που αφορούσε διάσημες και διάσημους που ήταν ερασιτέχνες φωτογράφοι και τους είχα παρουσιάσει να κρατάνε τις φωτογραφικές τους μηχανές με μικρά σχόλια (Διάσημες και Διάσημοι με μια φωτογραφική μηχανή). Σε αυτή την ανάρτηση θα ανεβάσω φωτογραφίες σπουδαίων φωτογράφων που λίγο ως πολύ τους θαυμάζουμε και τους αγαπάμε με τις φωτογραφικές τους μηχανές. Αυτή η ανάρτηση πιστεύω ότι  θα γίνει επίσης δημοφιλής σαν αντίστοιχες προηγούμενες, και καταλαβαίνετε ότι θα είναι σε μόνιμη επεξεργασία. Αυτή η ανάρτηση ποτέ δεν θα είναι τελική. Θα συμπληρώνεται συνεχώς. Ελπίζω να την απολαύσετε.

Margaret Bourke-White (1904-1971)

Fred Boissonnas (1858-1946)

Γιάννης Μπεχράκης (1960–2019)

Sebastião Salgado 1944

Aleksandr Rodchenko (1891–1956)

Ansel Adams (1902–1984)

Francesca Stern Woodman (1958–1981)

Κωνσταντίνος Μάνος 1934

David Alan Harvey 1944

Daidō Moriyama 1938

Diane Arbus (1923–1971)

David Douglas Duncan (1916 -2018)

Albert William Thomas Hardy (1913–1995)

Dorothea Lange (1895–1965)

Edward Weston (1886–1958)

Garry Winogrand (1928-1984)

Bettina Reims 1952

Helmut Newton (1920-2004)

Henri Cartier-Bresson (1908–2004)

Lee Miller (1907-1977)

Josef Koudelka 1938

Lucien Clergue (1934–2014)

Tim Page 1944

Manuel Álvarez Bravo (1902–2002)

Man Ray (1890-1976)

Νίκος Οικονομόπουλος 1953

Philippe Halsman (1906–1979)

Vivian Dorothy Maier (1926–2009)

Henry Frank Leslie Burrows (1926–1971)

Irving Penn (1917–2009)

Nobuyoshi Araki 1940

Richard Avedon (1923–2004)

Robert Capa (1913–1954)

André Kertész  (1894-1985)

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Η πρώτη φωτογραφική μηχανή με ενσωματωμένο ηλεκτρονικό φλας

Voigtländer Vitrona η πρώτη μηχανή με φλας 1964

Σύμφωνα με τους ιστορικούς της φωτογραφίας η πρώτη φωτογραφική μηχανή με ενσωματωμένο ηλεκτρονικό φλας ήταν η Voigtländer Vitrona που παρουσιάστηκε το 1964 στην Γερμανία από την ιστορική φωτογραφική εταιρεία Voigtländer. Η μηχανή περιείχε αρκετά από τα ηλεκτρονικά μέρη και τις μπαταρίες του φλας μέσα σε μια θήκη που έμοιαζε με λαβή όπλου και κούμπωνε στη θέση που συνήθως κουμπώνει στις φωτογραφικές μηχανές το τριπόδι.

Η φωτογραφική μηχανή ήταν μια 35άρα τηλεμετρική με μόνιμο σταθερό φακό Lanthar f/2.8 50mm ενώ ο φωτοφράχτης της ήταν ο γνωστός από άλλες μηχανές της Voigtländer Prontor 250. Η μηχανή κατασκευάστηκε για την περίοδο 1964-1967.

Contax RTS 40 χρόνια μετά

Contax RTS SLR

Η δεκαετία του 70′ ήταν η δεκαετία του πολύ σκληρού ανταγωνισμού από τις γιαπωνέζικές εταιρείες κατασκευάστριες φωτογραφικών μηχανών (λέγε με SLR). Όλοι ήθελαν κομμάτι από την πίτα των Pentax και των Nikon που για πάνω από 15 χρόνια κανείς δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει την υπεροχή τους. H Yashica ήταν μια εταιρεία που προσπαθούσε πάρα πολύ. Ενώ στις διοπτικές με καθρέπτη (στυλ Rolleiflex) είχε μια πολύ πετυχημένη εμπορικά σειρά με τις Yashica Mat, το ίδιο και στις 35αρες τηλεμετρικές με την Electro 35, στις SLR δεν τα είχε πάει τόσο καλά.

Η πρώτη που αναβίωσε την ιστορική σειρά το 1974, η CONTAX RTS με μοτέρ προώθησης του φιλμ

Η κορυφαία της προσπάθεια ήρθε με ένα μυστικό πρόγραμμα με το κωδικό όνομα “Top Secret Project 130”. Η Yashika σε συνεργασία με την Zeiss δημιούργησαν μια καινούργια σειρά SLR με το ιστορικό όνομα της CONTAX. Η Yashica ανέθεσε την σχεδίαση των νέων μηχανών στον Prof. Dr. Katsuiko Sugaya ενώ το σχεδιαστικό γραφείο της Πόρσε πρόσθεσε και αυτό την πινελιά του. Ταυτόχρονα η Zeiss σχεδίασε από την αρχή μια σειρά φακών και μια καινούργια μπαγιονέτ άρμοση την CONTAX/Yashica (C/Y). Οι φακοί αυτής της σειράς ήταν οι Carl Zeiss T*.

H CONTAX RTS III του 1990

Οι νέες αυτές CONTAX  παρόλο που ήταν ακριβές τα πήγαν αρκετά καλά κυρίως χάρη στους εξαιρετικούς φακούς της σειράς. Ακόμη καλύτερα τα πήγαν τα πολύ φθηνότερα μοντέλα της Yashika που δεχόταν τους ίδιους φακούς. Έτσι είχαμε το φαινόμενο πολλοί να αγοράζουν τις εισαγωγικές φθηνές SLR της Yashica με τους ακριβούς Carl Zeiss T*. Παρόλο που η κυκλοφορία της CONTAX RTS (από το Real Time System του ολοκαίνουργιου συστήματος φωτοφράχτη) το 1974 προκάλεσε αίσθηση στον φωτογραφικό κόσμο, η Yashica πάλι δεν είχε την εμπορική επιτυχία που ζητούσε.

H Contax S2 του 1992 πλήρως μηχανική, άργησε 10 χρόνια καθώς η με αντίστοιχες δυνατότητες μηχανική FM2 της Nikon, είχε κυκλοφορήσει το 1982 στην πρώτη και το 1984 στην οριστική κλασική και δημοφιλέστατη έκδοση

Στην ίδια σειρά μηχανών CONTAX κυκλοφόρησαν αρκετές φωτογραφικές μηχανές (πάνω από 15), αλλά και αρκετοί φακοί που η φήμη για την εξαιρετική τους ποιότητα τους ακολουθεί μέχρι και σήμερα. Όσο αφορά τις ναυαρχίδες του συστήματος, η CONTAX RTS II  κυκλοφόρησε 1982 και η CONTAX RTS III  το 1990. Το 1992 κυκλοφόρησε η ST που έφτανε σε ταχύτητα 1/6000.  Το 1992 η πλήρως μηχανική και επετειακή S2, για να γιορτάσει τα 60 χρόνια της Contax, ενώ το 1996 η CONTAX AX με αυτόματη εστίαση. Πάντως σε ένα τεστ που είχα διενεργήσει την δεκαετία του 90′ στους διαθέσιμους φακούς 50mm f:1,4 για SLR, θυμάμαι ότι σε συνολική ποιότητα είχε βγει νικητής ο Planar T* 50/1.4 του φίλου μου το Γιώργου του Ντομάτα, ενώ ο δικός μου ο Nikon NIKKOR 50mm f/1.4 AI-S είχε λίγο καλύτερο κοντράστ. Δεν συζητάμε ότι ο Leica, o Minolta, και ο Canon που συμμετείχαν στο τεστ είχαν όλοι παρόμοια αποτελέσματα.

Η Contax AX του 1996 παρόλες τις καινοτομίες άργησε κι αυτή, σε 3 χρόνια θα κυκλοφορούσε η Nikon D1που θα έφερνε μια νέα εποχή στην φωτογραφία

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η πρώτη μονοοπτική φωτογραφική μηχανή με καθρέπτη

Kine Exakta 1936

Το 1936 η γερμανική εταιρεία Ihagee που είχε ιδρύσει το 1912 ο Ολλανδός Johan Steenbergen παρουσίασε μια μοναδική για την εποχή φωτογραφική μηχανή. Μια μονοοπτική  με καθρέπτη που έπαιρνε ρολό φιλμ 35mm και δημιουργούσε καρέ 24χ36mm όπως η Leica και Contax, την Kine Exakta. Η Ihagee είχε δείξει ήδη τις δυνατότητες της στην παραγωγή μιας επαγγελματικής φωτογραφικής μηχανής που να αποτελεί την καρδιά ενός φωτογραφικού συστήματος από το 1933 όταν παρουσίασε την Exakta VP που χρησιμοποιούσε φιλμ 127.

Η αμερικάνικη διαφήμιση τα λέει όλα. Μια φωτογραφική μηχανή με πραγματικό καθρέπτη που δεν έχει σφάλμα παράλλαξης. Αυτό που βλέπεις, αυτό καταγράφεται και στο φιλμ, δίνοντας σου απόλυτη ελευθερία στο καδράρισμα και στην εστίαση. Ταχύτητες από 12 δευτερόλεπτα (η αναβαθμισμένη Leica του 1935 έφτανε μέχρι 1 δευτερόλεπτο) μέχρι 1/1000 και φακούς μέχρι F:1,9 φωτεινότητα, ευρυγώνιους και τηλεφακούς και δωρεάν εγχειρίδιο

Η Kine Exakta ήταν κι αυτή η καρδιά ενός συστήματος που περιελάμβανε διάφορα αξεσουάρ. Επειδή η Ihagee  δεν έφτιαχνε φακούς οι μηχανές της πουλιόταν με φακούς από άλλους κατασκευαστές συνήθως τους Schneider Xenar  και τους Carl Zeiss Tessar και Biotar Η μηχανή προωθήθηκε σαν η οικονομική από άποψη τιμής, αλλά και από άποψη κόστους φιλμ μικρή αδερφή της Exakta VP, αλλά κατέληξε οι εκδόσεις της να γίνουν πιο δημοφιλείς και σαν να μην έφτανε αυτό έγινε η φωτογραφική μηχανή που έστρωσε το σχεδιαστικό μονοπάτι που όλοι επάνω του βαδίζουμε μέχρι σήμερα.

Βέβαια το οικονομική μην το παίρνετε και πολύ τις μετρητοίς γιατί οι μηχανές εκείνη την εποχή δεν απευθύνονταν σε όλο τον κόσμο, αλλά σε ανθρώπους που είχαν οικονομική άνεση. Για παράδειγμα η πιο φτηνή έκδοση της Kine Exakta με τον Carl Zeiss Tessar, τότε κόστιζε γύρω στα 100 δολάρια, αλλά σε σημερινές τιμές θα έκανε γύρω στα 1500 δολάρια.

Η Kine Exakta έπεσε και αυτή θύμα του πολέμου. Το εργοστάσιο καταστράφηκε ολοκληρωτικά στον μεγάλο βομβαρδισμό της Δρέσδης τον 1945. Με το τέλος του πολέμου βρέθηκε στον σοβιετικό τομέα της Γερμανίας. Το εργοστάσιο ξαναστήθηκε και συνέχισε να παράγει και να αναπτύσσει την Kine Exakta με κάποιους από τους παλιούς εργαζόμενους και στελέχη της επιχείρησης. Βέβαια ο ιδιοκτήτης ήταν στην δύση και με μηνύσεις προσπαθούσε να πάρει πίσω ότι μπορούσε (δεν κατάφερε τίποτε). Σαν αποτέλεσμα έχουμε δυτικά μοντέλα Exakta και ανατολικά μοντέλα Exakta.

Η Kine Exakta με τον Schneider Xenar 50mm f:2,8

Πάντως μέχρι την επέλαση των γιαπωνέζων στα τέλη της δεκαετίας του 50′ η Exakta τα πήγαινε αρκετά καλά στις προτιμήσεις των φωτογράφων διεθνώς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ταινία του Alfred Hitchcock “Σιωπηλός Μάρτυς” (Rear window 1954), ο πρωταγωνιστής φωτογράφος που τον ο υποδύεται ο James Stewart ( οι φήμες λένε ότι ο ρόλος στηρίχτηκε στον φωτογράφο Ρόμπερτ Κάπα και την σχέση του με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν) χρησιμοποιεί σε όλη την ταινία μια Exakta Varex VX που στην ουσία είναι μια αναβαθμισμένη Kine Exakta με πεντάπρισμα.

Δύο  από τις αφίσες της ταινίας Rear Window

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.