Category Archives: Μαθήματα Φωτογραφίας

Εδώ θα βρείτε τα ψηφιακά μαθήματα φωτογραφίας. Άρθρα που είναι μικρά αυτόνομα μαθήματα φωτογραφίας. Όλα τα μαθήματα που θα βρείτε εδώ αφορούν την ιστορία, την αισθητική και την τεχνική της Φωτογραφίας. Οπότε τα μαθήματα φωτογραφίας είναι δομημένα σε 3 άξονες. Μαθήματα για την ιστορία της Φωτογραφίας από το ξεκίνημα της μέχρι σήμερα. Σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της τεχνικής και της αισθητικής του μέσου, αλλά και παρουσιάσεις λευκωμάτων σημαντικών λευκωμάτων και βιβλίων φωτογραφίας. Σε αυτά εδώ τα μαθήματα φωτογραφίας ανεβάζω και άρθρα για τον φωτογραφικό εξοπλισμό. Κυρίως άρθρα για τα χαρακτηριστικά των φωτογραφικών μηχανών και των φακών. Γενικά χρήσιμα μαθήματα Φωτογραφίας. Θα προστίθενται σιγά-σιγά και άλλες υποκατηγορίες όσο πληθαίνουν να άρθρα-μαθήματα.

Η Dorothea Lange και οι Έλληνες

Dorothea Lange, Paul Schuster Taylor και η Ελλάδα

Η Dorothea Lange είναι σταθερά ανάμεσα στους φωτογράφους που παρουσιάζω στους μαθητές μου. Κάθε χρόνο αναζητώ καινούργια βιβλία και περισσότερες πληροφορίες για τους φωτογράφους που παρουσιάζω και το έργο τους. Αυτή την φορά μερικές φωτογραφίες της Dorothea Lange με τον δεύτερο σύζυγό της τον Paul Taylor, με οδήγησαν να αναζητήσω περισσότερες πληροφορίες για τον ίδιο πέρα από τα γνωστά, ότι ήταν οικονομολόγος,  ότι κάποια στιγμή ένωσαν τις ζωές τους και το ενδιαφέρον τους για τους κατατρεγμένους και τους μετανάστες.  Στα βιογραφικά του στοιχεία βρήκα μερικές ενδιαφέρουσες συγκυρίες που πιστεύω ότι ενώνουν τον ίδιο και τις ιδέες του με πολύ ισχυρό δεσμό με την Ελλάδα και την ιστορία της και νομίζω ότι αυτές οι συγκυρίες θα ήταν ένα ενδιαφέρον πεδίο έρευνας για κάποιον ιστορικό.

Dorothea και Paul στην αρχή της γνωριμίας τους το 1935

Ποιες είναι αυτές οι συγκυρίες; Ο Paul Taylor ήταν καθηγητής  οικονομικών στο πανεπιστήμιο Berkeley ήδη από το 1922 και η ακαδημαϊκή του  πορεία δεν ήταν χωρίς προβλήματα καθώς το πανεπιστήμιο πολλές φορές διαφωνούσε με τις έρευνες του για τους φτωχούς αγρότες, αλλά και τους μετανάστες από το Μεξικό και πολλές φορές  του στέρησε αυξήσεις και εξέλιξη. Κάποια στιγμή βέβαια αναγνωρίστηκε το έργο του και έγινε και κοσμήτορας του τμήματος οικονομικών από το 1952 μέχρι το 1956, κοσμήτορας του ινστιτούτου διεθνών σχέσεων αμέσως μετά από το 1956 μέχρι το 1962 που συνταξιοδοτήθηκε, ενώ είναι ο πρώτος που εισήγαγε το μάθημα της αγροτικής κοινωνιολογίας στο γεωπονικό κολλέγιο του Berkeley.  Όλα καλά μέχρι εδώ. Ποιος όμως τον διαδέχτηκε ως κοσμήτορας του τμήματος οικονομικών από το 1956 μέχρι το 1959 που ήρθε στην Ελλάδα με υποτροφία του ιδρύματος Guggenheim για οικονομικές έρευνες στην Ελλάδα; Ο Ανδρέας Παπανδρέου.  Πόσο επηρέασαν την πολιτική σκέψη του Ανδρέα Παπανδρέου οι ρηξικέλευθες απόψεις του μέντορα και συνάδερφου Paul Taylor. Πόσα από την αγροτική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και από τα ευρωπαϊκά ΜΟΠ έχουν τις ρίζες τους πίσω σε εκείνες τις μέρες στο  Berkeley; Μην ξεχνάμε ότι ο Paul Taylor συνέχισε να δημοσιεύει άρθρα και βιβλία για μεγάλο διάστημα και μετά από την συνταξιοδότηση του, σχεδόν μέχρι τον θάνατο του το 1984.

Dorothea και Paul μαζί σε όλα

Μερικές ακόμη συγκυρίες είναι σημαντικές. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έγινε επίκουρος  καθηγητής στο Berkeley στο τέλος της δεκαετίας του 40′ και τακτικός το 1955 δηλαδή χρονιά που ο Paul Taylor ήταν κοσμήτορας της οικονομικής σχολής. Όλα αυτά μου ήρθαν στο μυαλό τώρα γιατί διάβασα πρόσφατα ένα ακόμη βιβλίο που αναφέρεται και σε εκείνη την περίοδο του Ανδρέα Παπανδρέου. Με δεδομένο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου συμμετείχε στην κοινωνική ζωή του Πανεπιστημίου στα γεύματα στις γιορτές και στα κοκτέιλ πάρτι, θεωρώ σίγουρο ότι είχε γνωρίσει την Dorothea Lange που ήδη από το 1945 ήταν πανεπιστημιακός (καθηγήτρια στο San Francisco Art Institute), ενώ το 1952 είχε ιδρύσει το πολύ σπουδαίο περιοδικό Aperture.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου διδάσκει σε αίθουσα του Berkeley

Μπορώ να κάνω την εικασία ότι η επαφή του Παπανδρέου με ένα τέτοιο μύθο της φωτογραφίας ή ενέπνευσε το δεδομένο του ενδιαφέρον για την φωτογραφία ή το ενίσχυσε.  Αυτά προς το παρόν, όπως καταλαβαίνετε η έρευνα συνεχίζεται. Μια επίσης ενδιαφέρουσα φωτογραφική συγκυρία αυτή τη φορά, είναι ότι την ίδια χρονιά που πήρε υποτροφία ο Ανδρέας Παπανδρέου από το ίδρυμα  Guggenheim, είχαν πάρει και δύο σπουδαίοι φωτογράφοι. Ο Ansel Adams και ο Walker Evans.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

 

Ιστορία της Ελληνικής Φωτογραφίας

Τρεις (3) αιώνες Ελληνική Φωτογραφία

Νέο σεμινάριο από το fotoart με τον Δημήτρη Ασιθιανάκη

 

Ένα πανόραμα της Ελληνικής Φωτογραφίας από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα είναι το σεμινάριο  “Τρεις αιώνες Ελληνική Φωτογραφία”  που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά τον Μάιο του 2022 σε τέσσερα διαδικτυακά μαθήματα  πραγματικό χρόνο

Τρίτη 10 Μαΐου 6-8 το απόγευμα

Τρίτη 17 Μαΐου 6-8 το απόγευμα

Τρίτη 24 Μαΐου 6-8 το απόγευμα

Τρίτη  31 Μαΐου 6-8 το απόγευμα

Για τους όρους και το κόστος της συμμετοχής στο σεμινάριο μπορείτε να μου στείλετε μήνυμα στο facebook  https://www.facebook.com/dimitrios.asithianakis

ή να επικοινωνήσετε στο τηλέφωνο 6944303397

Νέο σεμινάριο από το fotoart με τον Δημήτρη Ασιθιανάκη

4 δίωρα μαθήματα τις Τρίτες 10,17,24 και 31 Μαΐου

Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

 

 

Λίλυα Μπρίκ φωτογραφίες

Φωτογραφίες της Lilya Brik από τον Alexander Rodchenko

Την Lilya Brik είναι πιθανό να την ξέρουν περισσότεροι από αυτούς που ξέρουν τον Alexander Rodchenko. Χώρια που υπάρχουν πολλοί που γνωρίζουν το ζωγραφικό και το  γραφίστικο έργο του Rodchenko και δεν έχουν ιδέα για το σημαντικότατο φωτογραφικό του έργο . Η Lilya Brik είναι γνωστότερη σαν η μούσα του ποιητή Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι (ενώ εξαιρετική αντιστοιχία, η αδερφή της Elsa Triolet υπήρξε η σύντροφος και μούσα του γάλλου ποιητή, μυθιστοριογράφου και φιλόσοφου Λουί Αραγκόν ). Την Λίλυα Μπρικ την έχει χαρακτηρίσει ο ποιητής Πάμπλο Νερούντα ως την μούσα της Ρώσικης Πρωτοπορίας  και είναι γεγονός ότι με τον ένα η με τον άλλο τρόπο έχει βοηθήσει στα πρώτα τους βήματα πολλούς ρώσους καλλιτέχνες. Ανάμεσα τους εκτός από τον Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, τους  Σεργκέι Αϊζενστάιν, Λεβ Κουλέσωφ, Μπορίς Παστερνάκ, Καζιμίρ Μαλέβιτς, Σεργκέι Παρατζάνωφ, Αντρέι Βοζνεσένσκι και την Μάγια Πλισέτσκαγια. Αναλογιστείτε τι είναι αυτά τα ονόματα για την παγκόσμια τέχνη.

Φωτογράφος και μοντέλο μαζί

Στην σημερινή μου ανάρτηση δεν θέλω τόσο να σταθώ στα βιογραφικά στοιχεία της Lilya Brik και στο πόσο σημαντική μυθιστορηματική προσωπικότητα ήταν, αλλά κυρίως στον ρόλο της σαν μοντέλο στις φωτογραφίες του κοινού φίλου όλων των καλλιτεχνών της Ρώσικης Πρωτοπορίας, αλλά κυρίως φίλου του Μαγιακόφσκι, Alexander Rodchenko. Έχω διαλέξει κάποιες χαρακτηριστικές. Ανάμεσα τους φωτογραφίες της Λίλυα Μπρίκ ως μοντέλο σε διαφημίσεις και για την χρήση τους σε αφίσες, φωτογραφίες της παρέας (όπως αυτές με το αυτοκίνητο του Μαγιακόφσκι) , αλλά και εντελώς προσωπικές καλλιτεχνικές φωτογραφίες στο ύφος του Alexander Rodchenko.

Φωτογράφιση για αφίσσα

Στο αυτοκίνητο με τον οδηγό του Μαγιακόφσκι

Εξώφυλλο σε ποιητική συλλογή του Μαγιακόφσκι

Με τον πρώτο της άντρα  Osip Brik σε διπλοεκτύπωση

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

The Open Door – William Henry Fox Talbot

Μια ανοιχτή πόρτα στην σχέση ζωγραφικής και φωτογραφίας

Μια από τις φωτογραφίες του πρωτοπόρου της φωτογραφίας και εφευρέτη της Καλοτυπίας William Henry Fox Talbot (1800-1877), που θαυμάστηκαν περισσότερο στην εποχή του και παρουσιάστηκε στο πρώτο βιβλίο με φωτογραφίες στο περίφημο The Pencil of Nature ως η πλάκα νούμερο 6, είναι η φωτογραφία με τίτλο The Open Door. Σε αυτή την φωτογραφία ο Talbot κάνει μια συνειδητή προσπάθεια να θυμίσει την  ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα που έτσι κι αλλιώς έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στην Αγγλία της εποχής του.

Η εικόνα νούμερο 6 στο The pencil of nature

Μια από τις πρώτες προσπάθειες με την σκούπα

Άλλη σκούπα αλλιώς

Εμείς πλέον με την άνεση του διαδικτύου μπορούμε να αναζητήσουμε τις αντίστοιχες επιρροές, αλλά και να βρούμε προηγούμενες “αποτυχημένες” προσπάθειες του Talbot, πριν από αυτή που παρουσιάστηκε στο βιβλίο. Όπως γράφει ο Talbot στο βιβλίο του  για την πλάκα νούμερο 6 (που φυσικά δεν κρύβει την επιρροή του από την ολλανδική ζωγραφική). ” Ο κύριος σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να καταγράψει το ξεκίνημα μιας νέας τέχνης πριν από την περίοδο της ωριμότητας  που σίγουρα θα έρθει με την βοήθεια του βρετανικού ταλέντου. Αυτή εδώ είναι μια ασήμαντη προσπάθεια της νηπιακής της ηλικίας που μερικοί καλοί φίλοι είχαν την ευγένεια να επαινέσουν. Έχουμε αρκετή γνώση γύρω από την ολλανδική σχολή της τέχνης, που αναπαριστά σκηνές με καθημερινές και οικείες.  Το μάτι ενός ζωγράφου συχνά στέκεται εκεί που οι απλοί άνθρωποι δεν βλέπουν κάτι το αξιοσημείωτο.   Μια περιστασιακή αναλαμπή του ήλιου ή μια σκιά μπροστά στο μονοπάτι, μια βελανιδιά ξεραμένη από τον χρόνο ή μια πέτρα καλυμμένη με βρύα, μπορεί να ξυπνήσει μια σειρά από σκέψεις και συναισθήματα και να γεμίσει με εικόνες την φαντασία”.

Πίνακες του Pieter de Hooch με σκούπες

Το κορίτσι με την σκούπα του Rembrandt 

Σκεπτόμενος όλα αυτά ο  Talbot,  δεν φωτογράφησε αυτό που θα ήταν αναμενόμενο. Τα ιστορικά κτίρια του Αβαείου του Lacock  που ήταν το σπίτι του για παράδειγμα, αλλά την απλή ξύλινη πόρτα του στάβλου και την ταπεινή σκούπα, ένα δερμάτινο λουρί και ένα φανάρι. Αυτά τα ταπεινά  αντικείμενα είναι τα μέσα του για ένα πρώιμο , τόσο συγκινητικό φωτογραφικό δοκίμιο. Αφορμή για αυτή μου την ανάρτηση που έδωσε η άμεση  αναφορά του κου Κώστα Ιωαννίδη στην ομιλία του “Φωτογραφία και Ζωγραφική τον 19ο αιώνα”, που παρακολούθησα πριν από μέρες στο εθνικό μουσείο σύγχρονης τέχνης. Η αναφορά ήταν  για έναν συγκεκριμένο πίνακα του  Ολλανδού ζωγράφου Pieter de Hooch (1629-1684,) ως πηγή έμπνευσης για την φωτογραφία του Talbot. Με λίγο επίμονο ψάξιμο βρήκα και περισσότερες σχετικές φωτογραφίες του Talbot, όπως και περισσότερους σχετικούς πίνακες του  Pieter de Hooch και έναν του Rembrandt.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

John Jabez Edwin Paisley Mayall (1813–1901) – Φωτογράφος

Ένας παπατζής της Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας

O John Jabez Edwin Paisley Mayall (1813–1901) δεν είναι ο μεγαλύτερος παπατζής  στην ιστορία της φωτογραφίας, συγκεκριμένα στην ιστορία της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, αλλά σίγουρα ένας από τους μεγαλύτερους. Αφού κατόρθωσε να φαλιρίσει μια ακμάζουσα επιχείρηση σχετική με την βαφή των υφασμάτων που του είχε κληροδοτήσει ο πατέρας του και αφού σχεδόν έριξε έξω το πανδοχείο που του κληροδότησε ο πεθερός του, μετανάστευσε στην Αμερική. Εκεί έγινε φωτογράφος, αλλά κατάφερε να πλασάρει τόσο καλά τον εαυτό του που έδινε συνεντεύξεις στα σχετικά περιοδικά, έγραφε άρθρα για την φωτογραφία και άλλα τέτοια φαιδρά που έχουν επαναληφθεί πολλές φορές ανά χώρα και εποχή μέχρι τις μέρες μας, αλλά ίσως ο John να ήταν ο πρώτος διδάξας.

Αυτοπορτρέτο του John Jabez Edwin Paisley Mayall

Σπουδαία φωτογραφική προσωπικότητα, μόνο που ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του σαν τέτοια. Έχω γνωρίσει αρκετές τέτοιες προσωπικότητες όλα τα χρόνια που παρακολουθώ και την Ελληνική φωτογραφία, που θεωρούσαν τους εαυτού τους μεγάλους φωτογράφους χωρίς να έχουν τραβήξει ούτε μια φωτογραφία της προκοπής. Μάλιστα έγραφαν και άρθρα και εξέδιδαν και βιβλία για την φωτογραφία.  Του John του χρωστάμε βέβαια κάτι. Ότι όπου βρεθεί και όπου σταθεί σε όλη την ζωή του, υποστηρίζει ότι η φωτογραφία είναι υψηλή τέχνη (ειδικά οι φωτογραφίες που τραβάει αυτός). Βέβαια για τον εαυτό του  ισχυρίζεται ότι είναι ο  σπουδαιότερος εκπρόσωπος της επί της γης. Τραβάει είναι η αλήθεια αρκετά καλές νταγκεροτυπίες, όπως και δεκάδες άλλοι φωτογράφοι του καιρού του, όμως εγώ πουθενά στα πορτραίτα του δεν βλέπω τον μεγάλο καλλιτέχνη που αυτός υποστηρίζει με περηφάνια ότι είναι, από την πρώτη στιγμή που παρουσιάζεται σαν φωτογράφος. Μα τι φωτογράφος λέω; σαν μεγάλος καλλιτέχνης συστήνεται παντού και στις διάφορες απογραφές. Ποτέ σαν φωτογράφος.

Η βασίλισσα Βικτωρία σε φωτογραφία του John Jabez Edwin Paisley Mayall

Όταν επιστρέφει στην Αγγλία μάλιστα καταφέρνει να περάσει σαν σπουδαίος καλλιτέχνης σε τόσο μεγάλο βαθμό που γίνεται σχεδόν αποκλειστικός φωτογράφος για μια περίοδο της βασιλικής οικογένειας και μάλιστα κυκλοφορεί και ένα λεύκωμα με φωτογραφίες της Βασίλισσας Βικτωρίας και των συγγενών της που πούλησε πάνω από 60000 αντίτυπα. Ο τύπος αυτός (ελπίζω να μην ανακαλυφθούν τίποτε θεϊκές φωτογραφίες του και αναγκαστώ να καταπιώ την γλώσσα μου) αν πιστέψουμε βέβαια τα δικά του λόγια και κάποιων λίγων κλακαδόρων βελτίωσε κατά πολύ την φωτογραφική τεχνική.  Πριν από την επιστροφή του στην Αγγλία είχε τη φήμη  ότι δημιουργεί εξαιρετικές  αλληγορικές εικόνες όπως αυτές που δημιούργησε για να εικονογραφήσει  ένα από τα σύμβολα του χριστιανισμού, την “Κυριακή προσευχή” ή απλούστερα το γνωστό σε όλους “Πάτερ Ημών”.

Φωτογραφία του Καρλ Μαρξ από τον John Jabez Edwin Paisley Mayall

 Τον Απρίλιο του 1847 (μόλις 8 χρόνια μετά από την ανακοίνωση της ντεγκεροτυπίας στη γαλλική ακαδημία επιστημών) έγραψε δύο βαρυσήμαντα  άρθρα στο περιοδικό ‘The Athenaeum’, ένα σημαντικό αγγλικό περιοδικό του καιρού του για την λογοτεχνία, την επιστήμη και τις τέχνες, όπου εξέφραζε τις απόψεις του για τον επιχρωματισμό  αλλά και το  ‘chiaroscuro’ στις εκτυπώσεις νταγκεροτυπίας. Μετά από αυτό επικεντρώθηκε στην δημιουργία εικόνων ποιητικών και γεμάτων συναίσθημα (όπως λέει ο ίδιος). Μάλιστα με αρκετές από αυτές πήρε μέρος στην μεγάλη έκθεση του Λονδίνου το 1851 (που είναι όλες αυτές οι σπουδαίες φωτογραφίες;). Μάλιστα αυτή την σπουδαία έκθεση την φωτογράφησε κιόλας και σώζονται αρκετές φωτογραφίες του. Σταματάω δεν λέω άλλα. Μας άφησε όμως μερικές ωραίες  φωτογραφίες του Καρλ Μαρξ! Οπότε μόνο και μόνο για αυτό και για το λόγο ότι είναι από τους πρώτους που υποστήριξε με τέτοιο σθένος ότι η φωτογραφία είναι υψηλή τέχνη, του αξίζει μια ανάρτηση στο blog μου και μια θέση στο βιβλίο που γράφω για την ιστορία της καλλιτεχνικής φωτογραφίας.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

 

Νυχτερινή φωτογραφία

Μερικές συμβουλές για την νυχτερινή φωτογραφία

Η νυχτερινή φωτογραφία είναι ένα κομμάτι της φωτογραφίας με μεγάλη παράδοση. Ο πρώτος διδάξας είναι βέβαια ο μεγάλος Μπρασάι (Gyula Halász 1899 – 1984)  που ξεκίνησε να φωτογραφίζει νυχτερινές σκηνές, αλλά και την νυχτερινή ζωή στο Παρίσι του μεσοπολέμου, όμως μετά τον Μπρασάι ακολούθησαν αρκετοί επίγονοι που εμπνεύστηκαν από το έργο του.

Για την νυχτερινή φωτογραφία και τις νυχτερινές σκηνές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ότι φως υπάρχει στον νυχτερινό ουρανό ή το τεχνητό φως που υπάρχει στην πόλεις και στις ανθρώπινες κατασκευές. Αλλά ας περάσουμε γρήγορα στις συμβουλές  της νυχτερινής φωτογράφισης.

Εξοπλισμός για νυχτερινή φωτογράφιση

Για να φωτογραφίσουμε την νύχτα μας κάνει οποιαδήποτε φωτογραφική μηχανή και οποιοσδήποτε φακός. Οι ευρυγώνιοι  φακοί ευνοούν  κάποια θέματα, αλλά σε κάποια άλλα χρειαζόμαστε νορμάλ ή τελεφακούς. Χρειαζόμαστε σίγουρα ένα τρίποδο. Μπορούμε σίγουρα να χρησιμοποιήσουμε κι άλλους τρόπους στήριξης της φωτογραφικής μηχανής. Έχω φωτογραφίσει με την μηχανή στηριγμένη σε ουρανούς αυτοκινήτων και σε μαντρότοιχους, αλλά η καλύτερη λύση είναι ένα σταθερό φωτογραφικό τρίποδο με μια κεφαλή μπίλια. Αν τραβάτε νυχτερινές σκηνές στην πόλη έντονα φώτα κινούμενα ή όχι, μην ξεχνάτε να φορέσετε στους φακούς σας τα σκιάστρα τους ώστε να αποφύγετε ανεπιθύμητα πιθανά θαμπώματα και παράξενες αντανακλάσεις μέσα στα στοιχεία των φακών. Για το τράβηγμα των φακών καλό είναι να έχετε κάποιο τρόπο απομακρυσμένης ενεργοποίησης του κουμπιού της μηχανής. Remote control,  κάποια εφαρμογή στο κινητό ή ηλεκτρονικό ντεκλασέρ. Αν δεν υπάρχει τίποτε από όλα αυτά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την αυτοφωτογράφιση της μηχανής (self -timer) στον χρόνο των 2 δευτερολέπτων που διαθέτουν συνήθως όλες οι μηχανές. Για τον τρόπο λήψης και για την νυχτερινή φωτογράφιση παραμένω πιστός στο Μ ή στο Α-Αv ανάλογα με την περίπτωση.

Φωτογραφία:  Ιωάννα Ενεζλή

Χρόνοι έκθεσης για νυχτερινές φωτογραφίες

Σας παραθέτω κάποιους συνηθισμένους χρόνους έκθεσης για ρύθμιση ευαισθησίας ISO 100 και διάφραγμα f11, για διάφορες συνθήκες νυχτερινής φωτογράφισης.  Η μόνη διαφοροποίηση υπάρχει στην φωτογράφιση κεραυνών και την φωτογράφιση του γαλαξία που τις παραθέτω στο τέλος της λίστας

Νυχτερινό τοπίο πόλης από 10-30 δευτερόλεπτα

Αντανακλάσεις των νυχτερινών φώτων στο νερό  30-60 δευτερόλεπτα

Εορταστικός στολισμός πόλεων 10-30 δευτερόλεπτα

Κινούμενα φώτα αυτοκινήτων στην πόλη 15-30 δευτερόλεπτα

Νυχτερινά τοπία φωτισμένα από το φως της Πανσελήνου 15 – 30 λεπτά

Σκηνές με φωτιά εξωτερικές  δευτερόλεπτα 1-4 δευτερόλεπτα

Επιγραφές νέον  1-4 δευτερόλεπτα

Πυροτεχνήματα 1- 60 δευτερόλεπτα

Κεραυνοί  – αστραπές  (ISO 100 – f5,6 – ταχύτητα ανάλογα με τον περιβαλλοντολογικό φωτισμό)

Φωτογράφιση γαλαξία  (ISO 6400 – f8 – 20 δευτερόλεπτα)

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

Πρωινό τμήμα Φεβρουαρίου 2022 – Ιουλίου 2022

Πρωινό τμήμα για μάθημα κάθε Τετάρτη πρωί 9-1

Εκτός από το απογευματινό νέο τμήμα του Εξάμηνου Κύκλου Μαθημάτων Φωτογραφίας για αρχάριους του fotoart με δάσκαλο τον Δημήτρη Ασιθιανάκη, που τα μαθήματα θα γίνονται κάθε Τετάρτη από σήμερα 9 Φεβρουαρίου μέχρι  την Τετάρτη 27 Ιουλίου, έχει σχηματιστεί και πρωινό τμήμα. Τα μαθήματα για το πρωινό τμήμα θα γίνονται κάθε Τετάρτη 9-1 το πρωί, κι αυτά μέχρι τις 27 Ιουλίου. Είναι σημαντικό ότι τα τμήματα πάνε μαζί όσο αφορά την ύλη και τις ασκήσεις οπότε οι συμμετέχοντες έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν τα μαθήματα είτε πρωί είτε απόγευμα, ανάλογα με το πότε τους βολεύει.

Πληροφορίες

Στα τηλέφωνα 2105745625 – 6944303397

ή κάντε μου αίτημα φιλίας στο Facebook

https://www.facebook.com/dimitrios.asithianakis

Κάθε Τετάρτη, απογευματινό και πρωινό τμήμα

Ο εξάμηνος κύκλος μαθημάτων φωτογραφίας του fotoart είναι για αρχάριους που θα ξεκινήσουν από το 0 χωρίς καμία πρότερη φωτογραφική γνώση. Αλλά  είναι και για ανθρώπους που ξέρουν κάποια πράγματα για την φωτογραφία και θέλουν να τα συστηματοποιήσουν και να τα  ξεκαθαρίσουν.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

 

 

Σεμινάριο Φωτογραφίας με Κινητό Τηλέφωνο

Σεμινάρια φωτογραφίας με χρήση του κινητού τηλεφώνου

Το fotoart πιστό στην άποψη ότι η φωτογραφία σαν καλλιτεχνική δραστηριότητα έχει αξία ανεξάρτητα από το μέσο που χρησιμοποιούμε για την δημιουργήσουμε, απαντάει σε αιτήματα φίλων της φωτογραφίας και δημιουργεί μαθήματα φωτογραφίας που στηρίζονται στην χρήση της φωτογραφικής μηχανής του κινητού τηλεφώνου.

Κάντε μου αίτημα φιλίας στο facebook για να είστε ενημερωμένοι για τις ανακοινώσεις των μαθημάτων φωτογραφίας του fotoart και για τα άρθρα μου για την φωτογραφία που ανεβάζω εδώ σε αυτό το blog  Dimitrios Asithianakis.

Τα σεμινάρια φωτογραφίας του fotoart απευθύνονται σε όλους, μιας και όλοι είναι πλέον εν δυνάμει φωτογράφοι, μιας και όλοι διαθέτουν ένα κινητό τηλέφωνο με κάμερα.

Τα μαθήματα φωτογραφίας του fotoart  είναι δομημένα με στόχο να προσφέρουν στους ανθρώπους που αγαπούν την φωτογραφία κυρίως φωτογραφική παιδεία σε δύο άξονες, για να μπορέσουν να αξιοποιήσουν φωτογραφικά το κινητό τους τηλέφωνο όσο πιο δημιουργικά γίνεται. Ο πρώτος άξονας  αφορά όλα τα βασικά της φωτογραφικής τεχνικής  και ο δεύτερος θέματα αισθητικής και ιστορίας του φωτογραφικού μέσου.

Στα θέματα της τεχνικής εξετάζονται όλα τα είδη φωτογραφίας που ενδιαφέρουν τους ανθρώπους που φωτογραφίζουν με το κινητό τους τηλέφωνο.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

Πλανόδιοι φωτογράφοι

Πλανόδιοι φωτογράφοι στην Ελλάδα

Διαβάζω συχνά άρθρα και αναρτήσεις σε διάφορα blogs που αναφέρονται στους πλανόδιους φωτογράφους στον ελληνικό χώρο, αλλά συνήθως υπάρχει μια σύγχυση καθώς με αυτόν τον όρο οι περισσότεροι εννοούν τους υπαίθριους φωτογράφους. Όμως την ειδικότητα του υπαίθριου φωτογράφου που όντως άκμασε για αρκετές δεκαετίες στην Ελλάδα δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις πλανόδια. Οι περισσότεροι από τους υπαίθριους φωτογράφους είχαν σταθερότατα πόστα ή σε κεντρικές πλατείες των πόλεων ή σε αξιοθέατα που είχαν μεγάλη επισκεψιμότητα , δεν ήταν πλάνητες.

Φωτογραφία του Leonard Gianadda, υπαίθριος φωτογράφος στην Ακρόπολη 1954

Οι πλανόδιοι φωτογράφοι από την άλλη δρώντας ως τέτοιοι, δηλαδή  ως μετακινούμενοι επαγγελματίες,  συμπεριλαμβάνουν στις τάξεις τους αρκετές κατηγορίες και ειδικότητες  φωτογράφων. Η πρώτη καθαρή ειδικότητα πλανόδιου φωτογράφου είναι οι λεγόμενοι στρασάδες φωτογράφοι που είχαν πεδίο δράσης τους όλη την Ελλάδα. Οι φωτογράφοι αυτοί ήταν περιπλανώμενοι και πήγαιναν αυτοί να βρουν τους πιθανούς πελάτες ώστε να τους φωτογραφίσουν  σε πολυσύχναστα μέρη. Αυτά τα μέρη μπορεί να ήταν μέρη που οι άνθρωποι έκαναν την βόλτα τους ή διασκέδαζαν. Μπορεί ακόμη να τους συναντούσες σε πολυσύχναστες παραλίες, σε μεγάλες εθνικές γιορτές και παρελάσεις  ή πανηγύρια. Η πρακτική των πλανόδιων φωτογράφων ήταν απλή τραβούσαν φωτογραφίες έπαιρναν μια προκαταβολή και μετά ή έπρεπε να περάσουν οι πελάτες από την έδρα τους, η επέστρεφαν οι ίδιοι μετά από ένα διάστημα με τις φωτογραφίες και τις παρέδιδαν σε κάποιο κεντρικό καφενείο ή μπακάλικο.

Φωτογραφία σε χωριό της Ηπείρου από πλανόδιο φωτογράφο τον Ιανουάριο του 1964

Σαν πλανόδιοι φωτογράφοι μπορούσαν να συμπεριφέρονται και φωτογράφοι που είχαν κανονικά φωτογραφεία σε μεγάλες ή μικρότερες πόλεις, αλλά η αναδουλειά τους έσπρωχνε να βρουν κι άλλους τρόπους να συμπληρώσουν το εισόδημα από την φωτογραφική τους απασχόληση. Έτσι συνήθως φωτογράφοι από μεγαλύτερες πόλεις πήγαιναν σε μικρότερες πόλεις ή χωριά ώστε να καλύψουν ακόμη και έκτακτα γεγονότα, κηδείες, γάμους, εμποροπανηγύρεις ή εορτασμούς και παρελάσεις.  Η σχέση μερικές φορές για κάποιους φωτογράφους με την περιπλάνηση  ήταν αμφίδρομη. Η έλλειψη πελατείας έκανε κάποιες φορές τους κανονικά εγκατεστημένους φωτογράφους με καταστήματα, να  γίνονται πλανόδιοι κάποιες φορές για να αναζητήσουν πελάτες, ενώ πολλοί στρασάδες φωτογράφοι με τα χρήματα που κέρδισαν από την πλανόδια φωτογραφία, αποφάσισαν να εγκαινιάσουν κα κάποιο κανονικό φωτογραφικό κατάστημα και να εγκατασταθούν μόνιμα σε κάποιο τόπο.

Φωτογραφία σε πανηγύρι από πλανόδιο φωτογράφο την δεκαετία του 50′

Ένας άλλος τύπου πλανόδιου φωτογράφου που μάλιστα έχω ακούσει να διαλαλεί το πέρασμα του από γειτονιές και χωριά με δυνατή φωνή τελάλη. Ο φωτογράφος! (Ακριβώς όπως έκαναν κι άλλα πλανόδια επαγγέλματα, ο μανάβης, ο γανωτής ή  ο καρεκλάς). Ήταν ο πλανόδιος φωτογράφος που πρόσφερε μια πολύ συγκεκριμένη φωτογραφική εργασία. Είτε την μεγέθυνση παλιών φωτογραφιών, μαζί με ρετούς ή ενθέσεις προσώπων, ακόμη και φωτογραφίες σε πλακάκι και πορσελάνη για τους τάφους, με τις κορνίζες σε κάθε περίπτωση να περιλαμβάνονται στην προσφερόμενη φωτογραφική υπηρεσία.  Αυτός ο τύπος πλανόδιου φωτογράφου γυρνούσε στις γειτονιές και στα χωριά που συνήθως δεν διέθεταν φωτογραφείο, έπαιρνε τις παραγγελίες, μαζί με τις πρωτότυπες φωτογραφία και μια προκαταβολή ή και πλήρη εξόφληση της εργασίας και μετά από αρκετούς μήνες αρκετές φορές,  επέστρεφε για να παραδώσει τις φωτογραφίες.

Αντιγραφή, μεγέθυνση και ένωση προσώπων με το απαραίτητο ρετούς  από πλανόδιο φωτογράφο  την δεκαετία του 60′

Τέλος υπήρχαν οι  πλανόδιοι φωτογράφοι  της αρπαχτής. Κατά καιρούς έχουν συμβεί αλλαγές  στα επίσημα δημόσια έγγραφα, κυρίως στα διπλώματα ή στα  βιβλιάρια ασφαλιστικών φορέων (για παράδειγμα στα βιβλιάρια του ΟΓΑ) που έχουν οδηγήσει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού να αναζητήσουν φωτογραφικές υπηρεσίες. Σε αυτή την περίπτωση υπήρχαν πλανόδιοι φωτογράφοι που με ένα απλό φόντο και μια φωτογραφική μηχανή  με φωτογραφίες άμεσης εμφάνισης (polaroid), πήγαιναν εκείνοι στους πελάτες ειδικά σε απομακρυσμένες περιοχές που δεν διέθεταν κάποιο κοντινό φωτογραφείο. Με αποτέλεσμα να βγάλουν πολλά χρήματα σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς παραστατικά και εφορίες. Για αυτό άλλωστε  τους χαρακτήρισα  πλανόδιους φωτογράφους της αρπαχτής.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397