Monthly Archives: March 2020

Δαχτυλίδια προέκτασης (επέκτασης ) του φακού για φωτογραφία μάκρο

Extension Tubes για φωτογραφία Macro

Τα δαχτυλίδια προέκτασης του φακού ή Extension Tubes όπως ονομάζονται στα αγγλικά είναι στην ουσία κάτι συσκευές που μπαίνουν ανάμεσα στην φωτογραφική μηχανή και τον φακό προεκτείνοντας το μήκος το φακού επιτρέποντας του να εστιάσει πιο κοντά και να “μετατραπεί” σε φακό μάκρο.  Έτσι είναι μια από τις κύριες εναλλακτικές επιλογές μας όταν θέλουμε να κάνουμε μακροφωτογραφία και  δεν διαθέτουμε μάκρο φωτογραφικό φακό.

Δαχτυλίδια προέκτασης χωρίς ηλεκτρικές επαφές

Υπάρχουν 2 τύποι δαχτυλιδιών προέκτασης τα απλά που είναι και πιο φτηνά και αυτά που διαθέτουν ηλεκτρικές επαφές επικοινωνίας της φωτογραφικής μηχανής και του φακού και είναι πιο ακριβά. Αν χρησιμοποιήσετε τα πρώτα απλά πρέπει να ξέρετε ότι δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κανένα από τους αυτοματισμούς της μηχανής και ότι το διάφραγμα του φακού θα παραμένει στο πιο ανοιχτό του πάντα. Για να έχετε έλεγχο του διαφράγματος θα πρέπει να τοποθετήσετε επάνω στα δαχτυλίδια κάποιον φακό παλιάς σχεδίασης που να διαθέτει δαχτυλίδι διαφραγμάτων. Στα πιο ακριβά και τεχνολογικά εξελιγμένα δαχτυλίδια προέκτασης δουλεύουν όλοι οι αυτοματισμοί της φωτογραφικής μηχανής και των φακών, ακόμη και η αυτόματη εστίαση αν και είναι καλύτερο στις μακροφωτογραφήσεις να χρησιμοποιείται η χειροκίνητη εστίαση.

Δαχτυλίδια προέκτασης με ηλεκτρικές επαφές

Τα δαχτυλίδια προέκτασης του φακού κυκλοφορούν μόνα τους σε διάφορα μήκη ή σε σετ των τριών που και τα 3 μαζί μπορούν άνετα να μετατρέψουν έναν 50mm απλό φακό σε μάκρο, που προσφέρει μεγέθυνση 1:1. Με τα δαχτυλίδια προέκτασης μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλοι οι φακοί, αλλά είναι προφανές ότι οι ευρυγώνιοι θα προσφέρουν μεγαλύτερες δυνατότητες μεγέθυνσης, ενώ οι τηλεφακοί πιο περιορισμένες. Έτσι προτιμάμε από ευρυγώνιους μέχρι μικρούς τηλεφακούς όταν πρόκειται να τους μετατρέψουμε σε μάκρο με δαχτυλίδια προέκτασης,  με τους νορμάλ να είναι η καλύτερη επιλογή εξ αιτίας της καλύτερης ποιότητας και των πιο φωτεινών ανοιχτών διαφραγμάτων. Τα ανοιχτά διαφράγματα μας χρειάζονται γιατί  δεν πρέπει να ξεχνάμε το χάσιμο της φωτεινότητας όταν το φως πρέπει να διανύσει μεγαλύτερη απόσταση για  να φτάσει στον ψηφιακό αισθητήρα ή στο φιλμ.  Σε γενικές γραμμές τα δαχτυλίδια προέκτασης είναι μια φθηνότερη λύση από την αγορά ενός μάκρο φακού  και για αυτό έχουν λόγο ύπαρξης. Βέβαια από την άλλη τα δαχτυλίδια προέκτασης του φακού μπορούν να κάνουν κι έναν φακό μάκρο να γίνει ακόμη πιο μάκρο, οπότε μπορεί κάποιος να τα προτιμήσει και για αυτό τον λόγο.

Σπουδαίοι Φωτογράφοι με τις φωτογραφικές τους μηχανές

Διάσημοι Φωτογράφοι με Φωτογραφική Μηχανή

Αυτή η ανάρτηση έρχεται σαν συνέχεια μιας παλιότερης που αφορούσε διάσημες και διάσημους που ήταν ερασιτέχνες φωτογράφοι και τους είχα παρουσιάσει να κρατάνε τις φωτογραφικές τους μηχανές με μικρά σχόλια (Διάσημες και Διάσημοι με μια φωτογραφική μηχανή). Σε αυτή την ανάρτηση θα ανεβάσω φωτογραφίες σπουδαίων φωτογράφων που λίγο ως πολύ τους θαυμάζουμε και τους αγαπάμε με τις φωτογραφικές τους μηχανές. Αυτή η ανάρτηση πιστεύω ότι  θα γίνει επίσης δημοφιλής σαν αντίστοιχες προηγούμενες, και καταλαβαίνετε ότι θα είναι σε μόνιμη επεξεργασία. Αυτή η ανάρτηση ποτέ δεν θα είναι τελική. Θα συμπληρώνεται συνεχώς. Ελπίζω να την απολαύσετε.

Margaret Bourke-White (1904-1971)

Fred Boissonnas (1858-1946)

Γιάννης Μπεχράκης (1960–2019)

Sebastião Salgado 1944

Aleksandr Rodchenko (1891–1956)

Ansel Adams (1902–1984)

Francesca Stern Woodman (1958–1981)

Κωνσταντίνος Μάνος 1934

David Alan Harvey 1944

Daidō Moriyama 1938

Diane Arbus (1923–1971)

David Douglas Duncan (1916 -2018)

Albert William Thomas Hardy (1913–1995)

Dorothea Lange (1895–1965)

Edward Weston (1886–1958)

Garry Winogrand (1928-1984)

Bettina Reims 1952

Helmut Newton (1920-2004)

Henri Cartier-Bresson (1908–2004)

Lee Miller (1907-1977)

Josef Koudelka 1938

Lucien Clergue (1934–2014)

Tim Page 1944

Manuel Álvarez Bravo (1902–2002)

Man Ray (1890-1976)

Νίκος Οικονομόπουλος 1953

Philippe Halsman (1906–1979)

Vivian Dorothy Maier (1926–2009)

Henry Frank Leslie Burrows (1926–1971)

Irving Penn (1917–2009)

Nobuyoshi Araki 1940

Richard Avedon (1923–2004)

Robert Capa (1913–1954)

André Kertész  (1894-1985)

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Ιδιόμορφα φωτογράμματα εξ επαφής

Φωτογράμματα χωρίς σκοτεινό θάλαμο

Μια ενδιαφέρουσα φωτογραφική τεχνική που δεν χρειάζεται καν σκοτεινό θάλαμο είναι η τεχνική κατά την οποία φέρνουμε σε επαφή ένα φωτογραφικό χαρτί που το βγάζουμε κανονικά στο φως, με μια επιφάνεια που πριν έχουμε περάσει με μια λιπαρή ουσία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η λιπαρή ουσία να μεταφέρετε στο χαρτί και έτσι  να το αδιαβροχοποιεί σε μικρότερο η μεγαλύτερο βαθμό. Έτσι στην διαδικασία της εμφάνισης  εκεί που το χαρτί έχει λιπαρή ουσία εμφανίζεται πιο αργά ή και καθόλου ενώ στις υπόλοιπες περιοχές μαυρίζει.  Όποια στιγμή το αποτέλεσμα μας ικανοποιεί σταματάμε την περαιτέρω εμφάνιση του χαρτιού στο stop bath.

Φωτόγραμμα εξ επαφής με φαινόμενο σολαριζασιόν – Δημήτρης Ασιθιανάκης

Θα σας περιγράψω στην συνέχεια πως δημιούργησα τα πορτραίτα-φωτογράμματα που σας παρουσιάζω εδώ . Για όλες τις φωτογραφίες χρησιμοποίησα πλαστικό φωτογραφικό χαρτί 13Χ18. Σε κάποιο χώρο με κανονικό φως φυσικό η τεχνητό είπα στα μοντέλα να απλώσουν βαζελίνη στις παλάμες τους και αφού την αφήσουν λίγο να πάρει την θερμοκρασία του σώματος τους μετά να την απλώσουν ομοιόμορφα σε όλο το πρόσωπο τους. Μετά έβγαλα ένα χαρτί από την φωτοστεγανή  συσκευασία τους. Ενημερώνω ότι σε αυτή την φάση αν εμφανίσω αυτό το χαρτί κανονικά το χαρτί θα βγει κατάμαυρο, δηλαδή το χαρτί είναι καμένο. Ακουμπάω το χαρτί στο πρόσωπο με την βαζελίνη με τον τρόπο και στην περιοχή που θέλω μιας και ένα χαρτί 13Χ18 είναι πιθανό να μην μπορεί να καλύψει όλο το πρόσωπο. Σε αυτό το σημείο ενημερώνω ότι πρέπει να προσπαθήσω να ακουμπήσω το χαρτί σε κάθε πιθανή καμπύλη ώστε να πάρει βαζελίνη σε όλα τα σημεία του και να σχηματίσει κάποιες λεπτομέρειες  γιατί αλλιώς θα μείνουν μεγάλες μαύρες περιοχές.

Φωτόγραμμα εξ επαφής – Δημήτρης Ασιθιανάκης

Στη συνέχεια βουτάω το φωτογραφικό χαρτί στο μπάνιο του εμφανιστή. Βλέπω το χαρτί να ξεκινάει να μαυρίζει ενώ στις περιοχές που υπάρχει βαζελίνη το μαύρισμα καθυστερεί με αποτέλεσμα να σχηματίζεται μια εικόνα σαν αρνητικό της υφής,  των πόρων και των λεπτομερειών  του προσώπου, που μοιάζει σαν φωτόγραμμα μιας που το φόντο αυτής της εικόνας είναι μαύρο, η καμένη περιοχή του φωτογραφικού χαρτιού. Την στιγμή που εικόνα με ικανοποιεί τότε την μεταφέρω στο μπάνιο του stop bath και μετά στην στερέωση. Το διαφορετικό που πρέπει να κάνω στην διαδικασία της εμφάνισης-στερέωσης του χαρτιού οπωσδήποτε είναι να έχω δύο μπάνια στερέωσης. Ένα πρώτο για να στερεώσω αρχικά την εικόνα, μετά πρέπει να πλύνω τις φωτογραφίες πολύ προσεκτικά με απορρυπαντικό που να είναι ικανό να διαλύσει την βαζελίνη και να την απομακρύνει από την επιφάνεια του χαρτιού και μετά να τις στερεώσω στο δεύτερο καθαρό μπάνιο στερέωσης.

Φωτόγραμμα εξ επαφής με φαινόμενο σολαριζασιόν – Δημήτρης Ασιθιανάκης

Αν οι φωτογραφίες δεν πλυθούν καλά ώστε να απομακρυνθεί η βαζελίνη τότε το πιο πιθανό – πέρα από το ότι θα λερώνουν οτιδήποτε τις ακουμπήσει- είναι να μην στερεωθούν καλά και κάποια στιγμή να μαυρίσουν τελείως και να μην φαίνεται καμία εικόνα επάνω τους. Η μη ολοκληρωμένη στερέωση μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να γκριζάρουν οι λευκές περιοχές του φωτογράμματος ή ακόμη και φαινόμενα σολαριζασιόν που μερικές φορές είναι ενδιαφέροντα από μόνα τους. Σε κάθε περίπτωση τα φωτογράμματα εξ επαφής όπως τα έχω ονομάσει προσωρινά μέχρι να τους βρω άλλη ονομασία είναι μια εξαιρετικά δημιουργική φωτογραφική τεχνική χωρίς φωτογραφική μηχανή και χωρίς σκοτεινό θάλαμο. Η διαδικασία είναι εύκολη. Μόνο φωτογραφικό χαρτί και τα χημικά της εμφάνισης του. Για μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς μόνο τον εαυτό του.

Φωτόγραμμα – Φωτογράμματα

Φωτογράμματα, μια δημιουργική φωτογραφική τεχνική από το 1717 μέχρι σήμερα

Φωτογράμματα ονομάζονται φωτογραφίες που έχουν δημιουργηθεί χωρίς φωτογραφική μηχανή. Σε ένα φωτοευαίσθητο χαρτί τοποθετούμε διάφορα αντικείμενα (συνήθως τα ημιδιάφανα αντικείμενα δίνουν καλύτερα αποτελέσματα) και το εκθέτουμε στο φως. Η περιοχή του χαρτιού που δεν έχει επάνω αντικείμενα καίγεται και σκουραίνει ενώ η περιοχή που βρίσκονται τα αντικείμενα σχηματίζει τα περιγράμματα ή τα σχήματα των αντικειμένων, σκιές και παρασκιές που ανάλογα με την διαφάνεια ή την αδιαφάνεια τους δημιουργούν ενδιαφέρουσες αποτυπώσεις.

Από τα πρώτα φωτογράμματα του William Henry Fox Talbot που έχουν διασωθεί

Φωτογράμματα δημιουργήθηκαν από τις πρώτες μέρες της φωτογραφίας. Ο πρώτος που έγινε γνωστός ειδικά για τους πειραματισμούς του με τα φωτογράμματα, ήταν ο γερμανός καθηγητής Johann Heinrich Schulze το 1717, αν και οι εικόνες που σχημάτιζε στο εσωτερικό μπουκαλιών ήταν περισσότερο φωτοσκιαγραφήσεις.  Φωτογράμματα έκανε σίγουρα σε υλικά ποτισμένα με νιτρικό άργυρο ο πρωτοπόρος της φωτογραφίας Thomas Wedgwood (1771 – 1805) από το 1790 μέχρι τον θάνατο του το 1805. Ξέρουμε σίγουρα ότι τα δημιουργούσε αλλά δεν έχουν διασωθεί,  καθώς δεν είχε βρει τρόπο να τα στερεώσει. Δυστυχώς η ανακάλυψη της στερέωσης έγινε το 1819.

Άλλο ένα από τα πρώτα φωτογράμματα William Henry Fox Talbot

Ο επόμενος που δημιούργησε φωτογράμματα,  ήταν ένας από τους εφευρέτες της φωτογραφίας ο William Henry Fox Talbot (1800 – 1877), ήδη από τους πρώτους πειραματισμούς του το 1834 και μάλιστα είναι ο πρώτος που τα φωτογράμματα του σώζονται.  Αμέσως μετά τον Talbot  φωτογράμματα (κυρίως αντιγραφές  ή καλύτερα “φωτοτυπίες” των σημειώσεων του),  δημιούργησε ο νονός της φωτογραφίας ο Sir John Frederick William Herschel (1792-1871). Μάλιστα τα μπλε φωτογράμματα του τα δημιούργησε  με μια φωτογραφική μέθοδο που ανακάλυψε ο ίδιος την Κυανοτυπία. Αυτή την μέθοδο έδειξε στην φίλη του βοτανολόγο Anna Atkins (1799 –1871), που έτσι δημιούργησε το πρώτο βιβλίο με φωτογραφίες-φωτογράμματα  φυκιών το 1842.

Χαρακτηριστική Κυανοτυπία – Φωτόγραμμα της Anna Atkins

Για να φτάσουμε όμως τα φωτογράμματα να προταθούν σαν ξεχωριστή καλλιτεχνική φωτογραφική πρακτική έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια. Το 1918 ένας γερμανός ζωγράφος ο Christian Schad (1894–1982) δημιούργησε συνθέσεις ταπεινών αντικειμένων δημιουργώντας φωτογράμματα που τα άφηνε να εκτεθούν στο πρεβάζι του παραθύρου του. Μάλιστα στα φωτογράμματα που δημιούργησε πείραζε τα περιγράμματα τους για τα “απελευθερώσει από την σύμβαση του τετράγωνου κάδρου” όπως έλεγε. Τα φωτογράμματα του δημοσιεύθηκαν  πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1920 στο περιοδικό Dadaphone και ονομάστηκαν “Schadographs” από τον Tristan Tzara.

Christian Schad “Schadograph” 1918

Από το 1921 αμέσως μετά από την άφιξη του στο Παρίσι ο φοβερός και τρομερός Emmanuel Radnitzky (1890–1976) που έμεινε γνωστός με το ψευδώνυμο Man Ray, παρουσιάζει φωτογράμματα που τα θεωρεί τα κατεξοχήν φωτογραφικά έργα του Ντανταϊσμού και μάλιστα τους δίνει και ένα δικό του όνομα, τα ονομάζει Rayographs (το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Man Ray δεν ήταν καθόλου ταπεινός). Ο επόμενος που δημιουργεί φωτογράμματα και τα προτείνει σαν αυτόνομα καλλιτεχνικά έργα είναι ο καθηγητής της διάσημης σχολής Bauhaus, László Moholy-Nagy (1895–1946).

Χαρακτηριστικό φωτόγραμμα του Man Ray

Μετά από Man Ray και τον László Moholy-Nagy που θεωρούνται οι πραγματικά πρωτοπόροι στην δημιουργία φωτογραμμάτων σαν αυτόνομα πειραματικά καλλιτεχνικά έργα, η τεχνική των φωτογραμμάτων χρησιμοποιήθηκε από πολλούς καλλιτέχνες από άλλους χώρους και φωτογράφους για να δημιουργήσουν φωτογραφίες χωρίς φωτογραφική μηχανή και πριν τον πόλεμο την δεκαετία του 30′, αλλά και αμέσως μετά τον πόλεμο μέχρι και την δεκαετία του 60′. Μεγάλη δημοτικότητα απόκτησαν τα φωτογράμματα όπως και όλες οι εναλλακτικές τεχνικές του 19ου αιώνα την δεκαετία του 90′ και μετά και συνεχίζουν βέβαια και στην ψηφιακή εποχή να είναι δημοφιλή με την δημιουργία ψηφιακών φωτογραμμάτων που μάλιστα μπορούν και ευκολότερα να είναι έγχρωμα. Με τα ψηφιακά φωτογράμματα θα ασχοληθούμε σε επόμενο κεφάλαιο.

Χαρακτηριστικό φωτόγραμμα του László Moholy-Nagy

Έκθεση φωτογραφίας Monochrome

Monochrome: Θεματική έκθεση φωτογραφίας στη Blank Wall Gallery

Στην Κυψέλη της Αττικής παρουσιάζεται η Θεματική Έκθεση Φωτογραφίας Monochrome με την παρουσίαση ασπρόμαυρων φωτογραφιών.

Monochrome
Έναρξη έκθεσης: Παρασκευή 6 Μαρτίου, 20:00
Blank Wall Gallery
Φωκίωνος Νέγρη 55 Κυψέλη
[p]+30.211.4052.138
+30.694.3868.124 www.blankwallgallery.com
Επιμέλεια έκθεσης: Μάρκος Δολόπικος
Διάρκεια έκθεσης: Από 6 Μαρτίου έως 18 Μαρτίου 2020

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου η Blank Wall Gallery θα φιλοξενήσει την ομαδική έκθεση φωτογραφίας “Monochrome” όπου θα παρουσιαστούν φωτογραφίες καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο.

Aarti Dhopawkar – Ινδία
Μονόχρωμες δημιουργίες που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της φωτογραφίας, από πορτραίτα μέχρι φωτογραφία δρόμου. Οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν τη δουλειά τους με τη δημιουργικότητα να παίζει κυρίαρχο ρόλο. Πολλές φορές η αληθινή τέχνη και η ομορφιά βρίσκονται στην απλότητα. Η απουσία του χρώματος αντί να αποδυναμώσει την εικόνα την κάνει πιο ισχυρή και πιο επιβλητική. Αυτό στις μέρες μας ισχύει σε μεγάλο βαθμό, αφού οι θεατές έχουν κορεστεί από την πληθώρα χρώματος και πληροφοριών που τους κατακλύζουν καθημερινά.

Ivan Galic – Κροατία
Αυτό είναι ίσως και το στοιχείο που συναρπάζει τόσο τους φωτογράφους όσο και τους θεατές, η μεταμόρφωση του καθημερινού και του συνηθισμένου σε κάτι διαφορετικό, πιο απλό αλλά και πιο δυνατό ταυτόχρονα.

Daniel Castonguay – Καναδάς
Οι μονόχρωμες φωτογραφίες δεν είναι ποτέ μόνο αυτό που δείχνουν. Πίσω από την εικόνα υπάρχει ένα πολύ έντονο συναίσθημα αλλά και μνήμες που ζωντανεύουν.

Εμείς στη Blank Wall Gallery θα χαρούμε να σας δούμε τόσο τη βραδιά των εγκαινίων όσο και κατά τη διάρκεια της έκθεσης.

Merja Varkemaa – Φιλανδία
Σας προσκαλούμε να μοιραστείτε μαζί μας την αγάπη για τις μονόχρωμες φωτογραφίες αλλά και για τη φωτογραφία γενικότερα.

Είσοδος Ελεύθερη

Πληροφορίες:
www.blankwallgallery.com
info@blankwallgallery.com
[p]+30.211.4052.138
[m]+30.694.3868.124
Ωράριο Λειτουργίας:
Δευτέρα – Τρίτη
Τετάρτη – Παρασκευή: 16:30-21:30
Σάββατο: 12:00-14:30
Κυριακή – Πέμπτη: Κλειστά

Φωτογραφίες του Γιάννη Μπεχράκη

Φωτογραφίες  με τον Φωτογράφο Γιάννη Μπεχράκη

Χθες έκλεισε ένας χρόνος από τον θάνατο του σπουδαίου ανθρώπου και φωτογράφου Γιάννη Μπεχράκη. Ξέρετε το κόλλημα που έχω με τις φάτσες των σπουδαίων φωτογράφων πόσο μάλλον ενός τόσο αγαπητού σαν τον Γιάννη Μπεχράκη. Έτσι σήμερα αντί για άλλο μνημόσυνο αποφάσισα να σας παρουσιάσω μαζεμένες διάφορες φωτογραφίες που απεικονίζουν τον ίδιο.

O Kyōichi Sawada στο Βιετνάμ

Ο Φωτογράφος Kyōichi Sawada

Ανάμεσα στους εκατοντάδες φωτογράφους που κάλυψαν τον πολύχρονο πόλεμο του Βιετνάμ βρέθηκε και ο Γιαπωνέζος φωτογράφος Kyōichi Sawada. Τον θυμήθηκα σήμερα εξαιτίας μιας φωτογραφίας του που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ το 1965 (την χρονιά που γεννήθηκα). Ενώ ή ίδια φωτογραφία το 1965 και άλλη μία το 1966 επιλέχτηκαν σαν οι  καλύτερες φωτογραφίες της χρονιάς από το World Press Photos of the year , μια πολύ τιμητική περίοδος αναγνώρισης του έργου και της συνολικής φωτογραφικής του προσπάθειας. Όμως δεν  έζησε και πολύ για να χαρεί τα βραβεία και την φήμη. Σκοτώθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1970 στην Καμπότζη.

Η φωτογραφία με την Βιετναμέζα μάνα που προσπαθεί να γλυτώσει από τους βορβάδισμούς

Ο Kyōichi Sawada με την φωτογραφία του την βραδιά της βράβευσης του

Η δεύτερη βραβευμένη φωτογραφία του Kyōichi Sawada

Ο Kyōichi Sawada την ώρα της δράσης