Category Archives: Μαθήματα Φωτογραφίας

Εδώ θα βρείτε τα ψηφιακά μαθήματα φωτογραφίας. Άρθρα που είναι μικρά αυτόνομα μαθήματα φωτογραφίας. Όλα τα μαθήματα που θα βρείτε εδώ αφορούν την ιστορία, την αισθητική και την τεχνική της Φωτογραφίας. Οπότε τα μαθήματα φωτογραφίας είναι δομημένα σε 3 άξονες. Μαθήματα για την ιστορία της Φωτογραφίας από το ξεκίνημα της μέχρι σήμερα. Σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της τεχνικής και της αισθητικής του μέσου, αλλά και παρουσιάσεις λευκωμάτων σημαντικών λευκωμάτων και βιβλίων φωτογραφίας. Σε αυτά εδώ τα μαθήματα φωτογραφίας ανεβάζω και άρθρα για τον φωτογραφικό εξοπλισμό. Κυρίως άρθρα για τα χαρακτηριστικά των φωτογραφικών μηχανών και των φακών. Γενικά χρήσιμα μαθήματα Φωτογραφίας. Θα προστίθενται σιγά-σιγά και άλλες υποκατηγορίες όσο πληθαίνουν να άρθρα-μαθήματα.

Συμβουλές για πριν ξεκινήσω να φωτογραφίζω

Γρήγορες συμβουλές για τον έλεγχο της σύγχρονης ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής πριν από κάθε φωτογράφιση

ilovemycamera

Ελέγξτε ότι ο ιμάντας της φωτογραφικής σας μηχανής είναι σωστά περασμένος και αντιστέκεται σωστά σε πιθανό ζόρισμα.

Η μπαταρία της φωτογραφικής μηχανής να είναι πλήρως φορτισμένη κάθε φορά που ξεκινάτε για μια καινούργια φωτογράφιση. Για έξτρα ασφάλεια μπορείτε να έχετε και μια ακόμη πλήρως φορτισμένη μπαταρία στην φωτογραφική σας τσάντα.

Το προστατευτικό φίλτρο επάνω στους φακούς σας να είναι καθαρό από σκόνες και δαχτυλιές (αυτή η συμβουλή προϋποθέτει να έχετε ένα UV προστατευτικό φίλτρο επάνω στον κάθε φακό σας).

Ελέγξτε αν οι οθόνες της φωτογραφικής σας μηχανής καθώς και το σκόπευτρο, είναι καθαρά από σκόνες και δαχτυλιές.

Ο αισθητήρας της φωτογραφικής σας μηχανής να είναι καθαρός από σκόνες και κηλίδες. Συνήθως το καθάρισμα του αισθητήρα που προσφέρει η μηχανή σας είναι αρκετό αν γίνεται συχνά. Αλλιώς χρειάζεται  βοήθεια από έναν ειδικευμένο τεχνικό.

Η μηχανή να έχει κάρτα μνήμης που να είναι άδεια και να της έχει γίνει διαμόρφωση (format). Σαν γενική αρχή όποτε μεταφέρετε τις φωτογραφίες σας στον υπολογιστή σας και βάζετε τις κάρτες πίσω στην μηχανή ή στην τσάντα σας να τις κάνετε format.

Ρυθμίστε την φωτογραφική μηχανή σας να τραβάει τον τύπο αρχείου που θέλετε JPG ή RAW ή και τα 2 στην μεγαλύτερη δυνατή ανάλυση. Μην ρυθμίζετε την μηχανή σας να τραβάει μικρά JPG, αυτό είναι κάτι που μπορείτε να το κάνετε στον υπολογιστή σας αργότερα.

Ρυθμίστε την ευαισθησία του αισθητήρα σας (ISO).  Aν σας το επιτρέπουν οι φωτιστικές συνθήκες, όσο χαμηλότερα έχετε το ISO τόσο το καλύτερο.

Ρυθμίστε την ισορροπία λευκού/Θερμοκρασία χρώματος στην φωτογραφική σας μηχανή (WB). Όσο κι αν το Auto-White Balance στις περισσότερες φωτογραφίες θα συμπεριφερθεί σωστά, πρέπει να προσέχετε για τις περιπτώσεις που δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

The Americans ( Οι Αμερικάνοι) – Robert Frank

Robert Frank – The Americans

Στην ιστορία της φωτογραφίας υπάρχουν αρκετά βιβλία που έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση και την εξέλιξη της. Βιβλία θεωρητικά, βιβλία τεχνικά και φυσικά φωτογραφικά λευκώματα. Ένα από τα πιο σημαντικά φωτογραφικά λευκώματα που επηρέασε πολύ την εξέλιξη της φωτογραφίας είναι αυτό που κυκλοφόρησε  στις 15 Μαίου του 1958 στο Παρίσι με φωτογραφίες του Robert Frank και με τον τίτλο Les Américains. Μετά την μεγάλη αίσθηση που προκάλεσε την επόμενη χρονιά εκδόθηκε και στις ΗΠΑ με τον τίτλο The Americans.

The Americans ( Οι Αμερικάνοι) - Robert Frank

Το εξώφυλλο της πρώτης γαλλικής έκδοσης

Ο Robert Frank γεννήθηκε στην Ελβετία το 1924, όπου και έγινε αυτοδίδακτος φωτογράφος. Μετανάστευσε στην Αμερική το 1947.  Παράλληλα με την εμπορική του δουλειά σαν φωτογράφος δημιούργησε σιγά-σιγά ένα προσωπικό έργο πράγμα που τον οδήγησε στο να κερδίσει με την βοήθεια του Walker Evans μια υποτροφία από το ίδρυμα John Simon Guggenheim Memorial Foundation το 1955. Έτσι σταμάτησε την εμπορική φωτογραφία και μπόρεσε να ταξιδέψει για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ φωτογραφίζοντας κυρίως στην Νέα Υόρκη αλλά και στις περιοχές Detroit, Dearborn, Michigan, Savannah, Georgia, Miami Beach, St. Petersburg, Florida, New Orleans, Louisiana, Houston, Texas, Los Angeles, California, Reno, Nevada, Salt Lake City, Utah, Butte,Montana, Chicago και Illinois, τραβώντας συνολικά πάνω από 25000 φωτογραφίες (700 φιλμ), 83 από τις οποίες επέλεξε για την πρώτη έκδοση στο Παρίσι.

The Americans ( Οι Αμερικάνοι) - Robert Frank

Το εξώφυλλο της πρώτης Αμερικάνικης έκδοσης με τον πρόλογο του Jack Kerouac

Στις εικόνες του Frank είναι σαν η Αμερική να είδε τον εαυτό της και να τρόμαξε. Η υποδοχή του βιβλίου δεν ήταν και η καλύτερη. Από το τι θέλει ένας Ελβετός να μας πει για την Αμερική, μέχρι για τα στραβά κάδρα, τα κομμένα πρόσωπα και τον χοντρό κόκκο των φωτογραφιών του άκουσε ο Frank. Παρόλα αυτά μέσα στην γενικότερη αμφισβήτηση  της Αμερικάνικης ευδαιμονίας σε όλες τις τέχνες, ο Robert Frank υψώθηκε με τις φωτογραφίες του στο ίδιο ύψος με τους λογοτέχνες, τους ποιητές, τους ζωγράφους, τους μουσικούς που αποτέλεσαν την πρωτοπορία αυτού του κινήματος. Οι φωτογραφίες του είναι ένας βαθύς φιλοσοφικός στοχασμός πάνω στην ψευδαίσθηση του Αμερικάνικου ονείρου.

robert frank the americans 50 years

Μια χαρακτηριστική φωτογραφία από το βιβλίο

Η φωτογραφία του Robert Frank δεν φέρνει κάτι εντελώς καινούργιο, καθώς αντίστοιχες προσπάθειες είχαν κάνει και άλλοι φωτογράφοι. Απλά το κάνει πρώτη φορά με τέτοια συνέπεια και με ολοκληρωμένο τρόπο,  ώστε στην ουσία επαναπροσδιορίζει την Αμερικάνικη εικονογραφία. Μας δείχνει μια άλλη Αμερική από αυτή που βλέπαμε το ίδιο διάστημα, ακόμη και από καλούς φωτογράφους στα ρεπορτάζ του περιοδικού  Life.  Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το βιβλίο του δεν βρήκε εκδότη στην Αμερική αλλά στη Γαλλία. Στην Αμερικάνικη έκδοση τον πρόλογο έγραψε ο Jack Kerouac και αυτό βοήθησε πολύ στην δημοτικότητα του. Σήμερα θεωρείται από το πιο σημαντικά βιβλία στην ιστορία της φωτογραφίας και το βέβαιο είναι ότι δεν πρέπει να λείπει από καμία φωτογραφική βιβλιοθήκη.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

H παιδική εργασία από τον Lewis Hine

Η φωτογραφική δουλειά του κοινωνιολόγου Lewis Hine πάνω στην παιδική εργασία στις αρχές του 20ου αιώνα στην Αμερική αν και δεν είναι προβεβλημένη όσο της αξίζει, είναι ένα σημαντικότατο φωτογραφικό ντοκουμέντο που επηρέασε και διαμόρφωσε την ηθική του δυτικού κόσμου για την παιδική εργασία όσο κανείς άλλος. Ταυτόχρονα είναι μια στιβαρή φωτογραφική δουλειά και  η πρώτη που θα την εντάσσαμε άνετα στο καλλιτεχνικό κίνημα του ρεαλισμού.

lewis hine

Ο Lewis Wickes Hine γεννήθηκε στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1874. Σπούδασε κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Έγινε δάσκαλος στην  Νέα Υόρκη, στο Ethical Culture School. Από το 1903 που αγόρασε την πρώτη του φωτογραφική μηχανή ενθάρρυνε τους μαθητές του να χρησιμοποιούν την φωτογραφία για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Οι πρώτες του φωτογραφίες κατέγραφαν την φτώχεια στην Νέα Υόρκη και στο  νησί Ellis στο λιμάνι της Νέας Υόρκης  τους χιλιάδες μετανάστες που έφταναν στην Αμερική αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Τότε ήταν που συνειδητοποίησε ότι η φωτογραφία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για κοινωνικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις.

lewishine

Το 1908 η  Εθνική Επιτροπή Παιδικής Εργασίας (National Child Labour Committee) προσέλαβε τον  Lewis Hine ως ερευνητή και φωτογράφο για να καταγράψει τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Αμερική όσο αφορά την παιδική εργασία. Το αποτέλεσμα της δουλειάς του δημοσιεύθηκε σε 2 βιβλία.  Child Labour in the Carolinas (1909) και το  Day Laborers Before Their Time (1909). Η συνθήκες που εργάστηκε ο Hine ήταν πολύ δύσκολες καθώς αντιμετώπιζε συχνά την αστυνομία και την ιδιωτική ασφάλεια στα εργοστάσια που ήθελε να φωτογραφίσει. Τις περισσότερες φορές έκρυβε την πραγματική του ιδιότητα και ισχυρίζονταν ότι ήταν επιθεωρητής ασφαλείας, πωλητής βιβλίων ή φωτογράφος που ήθελε να καταγράψει και να προβάλει τον εξοπλισμό των εργοστασίων.

lewis hine

Ο Lewis Hine εργάστηκε για την National Child Labour Committee συνολικά 8 χρόνια, παρόλο που συκοφαντήθηκε αυτός και το έργο του, δικαιώθηκε αυτό που κάποτε σημείωσε σε μια ομιλία του, “Μπορεί να έχετε βαρεθεί να βλέπετε φωτογραφίες παιδιών που εργάζονται αλλά το ίδιο συμβαίνει και με εμάς. Ο σκοπός μας είναι να σας κάνουμε να κουραστείτε και να αηδιάσετε τόσο πολύ με όλη αυτή την ιστορία,  ώστε να έρθει η στιγμή της δράσης και αυτές οι φωτογραφίες να αποτελέσουν τα αρχεία του παρελθόντος”. Η κριτική στο έργο του δεν ήρθε μόνο από την πλευρά των ιδιοκτητών των επιχειρήσεων που απασχολούσαν ανήλικους, αλλά και από την άλλη πλευρά. Πολλοί κατηγόρησαν τον Lewis Hine ότι οι φωτογραφίες του δεν ήταν αρκετά σκληρές και δεν κατέγραψαν σε ικανοποιητικό βαθμό τις φριχτές συνθήκες που εργάζονταν τα παιδιά εκείνη την εποχή στην Αμερική.  Μελετώντας σήμερα το έργο του μετά από έναν αιώνα μπορούμε να πούμε με σιγουριά  ότι η αξία του είναι διπλή και ως φωτογραφία ντοκουμέντου, αλλά και με φανερές σε κάθε περίπτωση τις υπόλοιπες καθαρά φωτογραφικές του αρετές.

lewis hine

Το 1916 το κογκρέσο πέρασε τελικά μια νομοθεσία για την προστασία των παιδιών.  Με τον νόμο Keating-Owen Act απαγορεύτηκε η εργασία παιδιών κάτω από τα 14 σε εργοστάσια και καταστήματα. Ο Owen Lovejoy, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Παιδικής Εργασίας, έγραψε ότι από όλες τις προσπάθειες που έγιναν για την δημοσιοποίηση του προβλήματος η φωτογραφική δουλειά του Lewis Hine έπαιξε τον σπουδαιότερο ρόλο. Ο Lewis Hine πέθανε φτωχός και λησμονημένος το 1940. Οι αναφορές στο έργο του είναι σπάνιες.  Ακόμη και σε μελέτες για την φωτογραφία ντοκουμέντου  σπάνια θα συναντήσει κανείς τον Hine και τις φωτογραφίες του. Αν εξαιρέσεις τις προσπάθειες του Roger Fenton (1819 –1869) στον πόλεμο της Κριμαίας και των Alexander Gardner ( 1821 –  1882), Timothy H. O’Sullivan (1840 – 1882) και  τον George N. Barnard στον Αμερικάνικο εμφύλιο που είναι πρώιμες, το έργο του Lewis Hine θεμελίωσε αυτό που θεωρούμε σήμερα ως φωτογραφία ντοκουμέντου  ή κοινωνικό ρεπορτάζ και φυσικά ήταν ο προάγγελος της σημαντικής δουλειάς που έγινε από την ομάδα των φωτογράφων του Farm Security Administration (FSA)από το 1935 ως το 1944.

lewis hine

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

“Διαβάστε” τους Φακούς της Canon

Οι εναλλακτικοί φωτογραφικοί φακοί της Canon έχουν επάνω τους διάφορα γράμματα και αριθμούς που για τον περισσότερο κόσμο δεν έχουν κάποια σημασία, αλλά τον φωτογράφο τον βοηθάει πολύ να ξέρει να αναγνωρίζει τι σημαίνουν αυτά τα γράμματα κι οι αριθμοί. Σας παρουσιάζω ένα μικρό οδηγό για να μπορείτε να τα καταλαβαίνετε.

Ξεκινάω με ένα παράδειγμα EF 70-300mm f / 1:4.5-5.6 L IS DO UD USM

canon lens

ΕF ονομάζονται όλοι οι φακοί της Canon που είναι κατάλληλοι για όλους τους τύπους των μηχανών αλλά κυρίως για τις φωτογραφικές μηχανές της με μέγεθος αισθητήρα πλήρους κάδρου (Full Frame). Οι φακοί αυτοί πρωτοπαρουσιάστηκαν το 1987, ταιριάζουν και στις παλιότερες μηχανές της σειράς EOS που έπαιρναν φιλμ και πήραν τον χαρακτηρισμό ΕF από τις λέξεις Electro-Focus. Αντικατέστησαν την θρυλική σειρά των φωτογραφικών φακών της Canon με τον χαρακτηρισμό FD. Υπάρχει και η σειρά φακών EF-S που ταιριάζουν μόνο στις φωτογραφικές μηχανές με μέγεθος αισθητήρα μισού κάδρου APS-C (Crop).

70-300mm. Τα νούμερα που συνοδεύονται από τα mm είναι η εστιακή απόσταση ή η γωνία με την οποία βλέπει ο φακός. Μικρότερο νούμερο από 50mm o φακός ονομάζεται ευρυγώνιος. Μεγαλύτερο νούμερο από 50mm o φακός ονομάζεται τηλεφακός. Για τις φωτογραφικές μηχανές APS-C πρέπει να πολλαπλασιάζετε αυτό το νούμερο επί 1,6 για να βρείτε την εστιακή του απόσταση και σε ποια κατηγορία ανήκει ο φακός. Όταν ο φακός έχει μόνο ένα νούμερο που συνοδεύεται από mm ονομάζεται σταθερός ή σταθερής εστιακής απόστασης. Όταν ένας φακός έχει δύο νούμερα που συνοδεύονται από τα mm ονομάζεται φακός ζουμ ή φακός μεταβλητής εστιακής απόστασης.

f/4.5-5.6 . Το γράμμα f και τα νούμερα που το συνοδεύουν επάνω στους φακούς μας δηλώνουν το πιο ανοιχτό (φωτεινό) διάφραγμα του συγκεκριμένου φακού. Αν υπάρχει ένα εύρος διαφραγμάτων αυτό γίνεται γιατί συχνά στους φακούς ζουμ ανάλογα με την εστιακή απόσταση αλλάζει λίγο και το φωτεινότερο διάφραγμα του φακού.

L. Το γράμμα L χαρακτηρίζει τους καλύτερους φακούς της Canon οι οποίοι ξεχωρίζουν από μακριά χάρη σε ένα κόκκινο σιρίτι που έχουν στο εξωτερικό περίβλημα τους. Είναι φακοί εξαιρετικής σχεδίασης και κατασκευής και συνήθως και πιο ακριβοί από τους υπόλοιπους. Έχουν προταθεί διάφορες εξηγήσεις για το από που έχει προέρθει το γράμμα L,  αν και η Canon η ίδια έχει γράψει σε ένα από τα βιβλία της ότι προέρχεται από την λέξη Luxury.

IS είναι ο χαρακτηρισμός της Canon για τους φακούς της που έχουν σταθεροποιητή εικόνας και προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Image Stabilizer.

DO. Αυτός ο χαρακτηρισμός έχει προέρθει από το Diffractive Optic lens. Αυτοί οι ειδικής σχεδίασης φακοί με τα ειδικά κρύσταλλα, καταφέρνουν να είναι πιο συμπαγείς από τους αντίστοιχους φακούς με τα συνηθισμένα οπτικά στοιχεία.

UD Προέρχεται από το Ultra-low Dispersion, ειδικά στοιχεία σχεδιασμένα από την Canon για την διόρθωση της χρωματικής εκτροπής των φακών.

USM. Από το Ultrasonic Motor drive. Το ενσωματωμένο μοτέρ αυτόματης εστίασης στους φακούς της Canon που κάνει την εστίαση να είναι εξαιρετικά ακριβής και δεν τρώει και πολύ ενέργεια από την μπαταρία της μηχανής.

canon lenses

Αυτά είναι που συνήθως γράφονται επάνω στον τίτλο του φακού. Κάποια άλλο χαρακτηριστικά που γράφουν οι φακοί της Canon είναι η διάμετρος των φίλτρων που μπορείς να τους βιδώσεις, η μικρότερη απόσταση που μπορούν να εστιάσουν, μια κλίμακα με τις αποστάσεις που εστιάζει ο φακός καθώς και τις ενδείξεις της κλίμακας των εστιακών αποστάσεων στους φακούς ζουμ. Τα πιο συνηθισμένα κουμπιά που έχουν επάνω οι φακοί είναι η ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση του σταθεροποιητή εικόνας και η επιλογή αυτόματης ή χειροκίνητης εστίασης. Σε κάποιους ειδικούς φακούς υπάρχουν κάποια κλειδώματα και περιορισμοί των κινήσεων των φακών για να μην κουράζονται τα μοτέρ.

Εκτός από τον ίδιο τον φακό που γράφει όλα αυτά επάνω στις παρουσιάσεις του φακού θα βρείτε και κάποια άλλα χαρακτηριστικά του που θεωρούνται σημαντικά για τους φωτογράφους. Πρώτα από όλα το βάρος του και το πόσα στοιχεία περιλαμβάνει σε πόσες ομάδες (elements/groups).

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Kodak instamatic 100 και φιλμ 126 σε κασέτα

Kodak instamatic μηχανές και φιλμ

Την δεκαετία του 60 ενώ ανεβαίνει η ερασιτεχνική φωτογραφία δεν υπάρχει αντίστοιχη αύξηση του τζίρου στις πωλήσεις των φιλμ αλλά και στις εκτυπώσεις των φωτογραφιών. Ανάμεσα στα άλλα τα τζιμάνια της Kodak ανακαλύπτουν ότι στατιστικά ένα αρκετά σεβαστό ποσοστό των φιλμ που επεξεργάζονται τα φωτογραφικά εργαστήρια της είναι ατράβηχτα ή καμένα, καθώς υπάρχει μια σχετική δυσκολία στην τοποθέτηση του φιλμ αλλά και συχνά ανοίγματα στις πλάτες των μηχανών ενώ το φιλμ έχει τραβηχτεί. Η λύση βγαίνει από τα τμήματα έρευνας της Kodak και λέγεται φιλμ σε κασέτα 126 και η πρώτη φωτογραφική μηχανή που το δέχεται , η Kodak instamatic 100.

kodak instamatic 100

H πρώτη Kodak Instamatic του 1963

Το 126 φιλμ ήταν ένα 35mm φιλμ φορτωμένο μέσα σε μια πλαστική θήκη (κασέτα) που έδινε ένα τετράγωνο αρνητικό 28mmX28mm (σε κάποιες μηχανές 26,5mmΧ26,5mm)που δεν υπήρχε περίπτωση να μην τραβηχτεί, αλλά ούτε και να καεί. Αν κατά λάθος άνοιγες την πλάτη της μηχανής καιγόταν μόνο μια φωτογραφία. Η ευκολία στο φόρτωμα και στην λήψη θυμίζει την μεγάλη παράδοση της Kodak στις απλές φωτογραφικές μηχανές για ερασιτεχνική χρήση που ξεκίνησε με την πρώτη Kodak των 25 δολαρίων του 1888, συνεχίστηκε με τις Brownie του ενός (1) δολαρίου μετά το 1900 και με την Instamatic 100 των 16 δολαρίων του 1963.

kodak 126 film

Το νέο για το 1963 είδος φιλμ, η κασέτα του 126

 Όπως ήταν αναμενόμενο η μηχανή και το φιλμ 126 σημείωσαν τεράστια επιτυχία και μέχρι το 1970 η Kodak πούλησε πάνω από 50.000.000 από τα διάφορα μοντέλα-παραλλαγές της Instamatic που παρήγαγε, δημιουργώντας ένα νέο κύμα ερασιτεχνών φωτογράφων σε όλο τον κόσμο αυξάνοντας κατακόρυφα τις πωλήσεις των φιλμ και τους τζίρους  των εργαστηρίων φωτογραφίας. Η δεκαετία του 70 έφερε την pocket Instamatic και το φιλμ 110, αλλά με αυτό θα ασχοληθώ σε άλλη μου ανάρτηση.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis.Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Χειροκίνητη Έκθεση στη Φωτογραφία (M)

Χειροκίνητη λειτουργία έκθεσης

Χειροκίνητη Έκθεση ονομάζουμε στην φωτογραφία την επιλογή στην φωτογραφική μηχανή που μας επιτρέπει τον χειροκίνητο έλεγχο της Έκθεσης μέσω της ρύθμισης του διαφράγματος του φακού, αλλά και της ταχύτητας του φωτοφράχτη (κλείστρου).

Χειροκίνηη Έκθεση στη Φωτογραφία

Στον επιλογέα της φωτογραφικής μηχανής η χειροκίνητη έκθεση συμβολίζεται με το αγγλικό γράμμα Μ που είναι το αρχικό από την λέξη Manual. Χειροκίνητη είναι η έκθεση στις σύγχρονες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές όταν ο φωτογράφος ρυθμίζει χειροκίνητα ο ίδιος και την ευαισθησία (ISO) του αισθητήρα της μηχανής. Παρόλα αυτά μερικές μηχανές επιτρέπουν στην επιλογή M και αυτόματη επιλογή από την μηχανή της ευαισθησίας  (AYTO ISO), οπότε είναι στο χέρι του φωτογράφου για τον ποιο συνδυασμό λειτουργίας θα επιλέξει.

Η χειροκίνητη έκθεση είναι βασικό εργαλείο στα χέρια του φωτογράφου ώστε να έχει τον απόλυτο έλεγχο της τελικής φωτογραφίας, επιλέγοντας τον σωστό την κάθε φορά συνδυασμό ευαισθησίας, διαφράγματος και ταχύτητας. Η χειροκίνητη έκθεση Μ είναι μια από τις 4 επιλογές στην φωτογραφική μηχανή (οι υπόλοιπες είναι οι A, S και P)  που επιτρέπουν στον φωτογράφο να παρεμβαίνει στις ρυθμίσεις της φωτογραφικής μηχανής όσο αφορά την έκθεση.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Η πρώτη σοβαρή μηχανή της Canon είχε φακό Nikon

Η πρώτη Canon με φακό Nikon

Η ιστορία είναι γεμάτη στιγμές που μας κλείνουν το μάτι με ειρωνεία. Η δεκαετία του 30 ήταν μια εποχή ταχείας ανάπτυξης για την ιαπωνική βιομηχανία. Όσο αφορά τον φωτογραφικό κλάδο νέες εταιρείες και νέες συνεργασίες γίνονταν με ταχείς ρυθμούς. Βασισμένες σε γερμανικά πρότυπα οι γιαπωνέζικες φωτογραφικές μηχανές προσπαθούσαν να κερδίσουν την προτίμηση των φωτογράφων.

Το 1933 μια νέα εταιρεία είχε ιδρυθεί η Precision Optical Instruments Laboratory στο Τόκιο και το 1934 κατασκευάζει την πρώτη της φωτογραφική μηχανή που την ονομάζει Kwanon από το όνομα μιας βουδιστικής θεότητας. Το 1936 στο πρώτο σοβαρό μοντέλο φωτογραφικής μηχανής που κατασκευάζει η εταιρεία (αντιγραφή της Leica), αποφασίζει να κάνει το όνομα πιο εύκολο για τους δυτικούς και η μηχανή ονομάζεται Canon και Hansa από το όνομα της εταιρείας που ανέλαβε το μάρκετινγκ και τη διανομή της.

Canon Hansa Nikkor

Η πρώτη αξιόλογη φωτογραφική μηχανή από την Canon, είχε φακό Nikkor (50mm f3,5)

Το μοντέλο ήταν τόσο πετυχημένο που η ίδια η εταιρεία που το κατασκεύασε μετονομάστηκε σε Canon όπως έχει συμβεί άπειρες φορές στο χώρο της φωτογραφίας (Kodak, Leica, Contax, Pentax κ.α). Η ειρωνεία σε αυτή την περίπτωση εμπορικής επιτυχίας για το πρώτο επιτυχημένο μοντέλο της Canon, είναι ότι τους φακούς για την μηχανή τους κατασκεύαζε μια άλλη ιαπωνική εταιρεία η Nippon Kogaku. Ναι αυτή η εταιρεία που σήμερα είναι γνωστή σαν Nikon. Αυτοί πρώτοι φακοί που φόραγαν οι Canon λεγόταν Nikkor, ακριβώς όπως ονομάζει τους φακούς της η Nikon μέχρι και σήμερα, 80 χρόνια μετά.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Πικτοριαλισμός ή Καθαρή Φωτογραφία;

Επιλέξτε φωτογραφία

Σήμερα στις φωτογραφίες που συνομιλούν μια φωτογραφία σε δυο διαφορετικές εκτυπώσεις της Gertrude Käsebier. Η Gertrude Käsebier (1852 – 1934) είναι η πιο σημαντική αμερικανίδα φωτογράφος στο γύρισμα του 19ου προς τον 20ο αιώνα, αν και σπάνια την αναφέρουν στην ιστορία της φωτογραφίας. Άσκησε σημαντική επιρροή με το έργο της αλλά και με τις απόψεις της καθώς συχνά προωθούσε την ιδέα στις γυναίκες να ασχοληθούν με την φωτογραφία. Με το εξαιρετικό της έργο και τις φεμινιστικές της απόψεις θα ασχοληθώ σε άλλη μου ανάρτηση.

Με αφορμή μια φωτογραφία σε διαφορετικές εκδοχές θέλω να αναρωτηθούμε σχετικά με το ζήτημα αυτού που θα λέγαμε σήμερα λήψη και επεξεργασία μιας φωτογραφίας. Στην εποχή της Γερτρούδης βέβαια σχετικά με το θέμα της λήψης και της εκτύπωσης μιας φωτογραφίας. Το 1899 η Gertrude Käsebier παρουσιάζει μια φωτογραφία που την ονομάζει ” Η Φάτνη” (The Manger). Η φωτογραφία έχει παρουσιαστεί τυπωμένη σε διάφορες εκδοχές, αλλά σε όλες υπάρχει η επίδραση του κινήματος του πικτοριαλισμού που η Gertrude Käsebier, ήταν από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους.

Όλα αυτά μέχρι πρόσφατα που ανακαλύφθηκε το πρωτότυπο αρνητικό  στο αρχείο της και είδαμε  και μια κανονική εκτύπωση της Φάτνης. Μια πρώτη παρατήρηση που έχω να κάνω ότι η Gertrude Käsebier ήταν μια εξαιρετική φωτογράφος κάτι που ήταν γνωστό έτσι κι αλλιώς. Όμως τι λέτε; Ποιά φωτογραφία προτιμάτε; Την δεξιά που είναι μια εκτύπωση πλατινοτυπίας επιλεγμένη ακριβώς για αυτό ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα (αν ψάξετε στο ίντερνετ θα βρείτε κι άλλες εκτυπώσεις της ίδιας φωτογραφίας με αντίστοιχες τεχνικές του 19ου αιώνα) ή την αριστερή που είναι μια κανονική ασπρόμαυρη εκτύπωση που η φωτογράφος δεν την παρουσίασε ποτέ έτσι;

Gertrude Käsebier

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Group f/64. Το Μανιφέστο της Καθαρής Φωτογραφίας

F/64

Στις 15 Νοεμβρίου του 1934 στο M.H. de Young Memorial Museum του Σαν Φρανσίσκο έγιναν τα εγκαίνια μιας ομαδικής έκθεσης των φωτογράφων Ansel Adams, Imogen Cunningham, John Paul Edwards, Sonya Noskowiak, Henry Swift, Willard Van Dyke και Edward Weston.  Όπως διαπιστώνετε ανάμεσα τους υπάρχουν τεράστια ονόματα της φωτογραφίας. Κάποιοι ήταν στα πρώτα τους βήματα (o Ansel Adams  ήταν 32 χρόνων και ο Willard Van Dyke 28 χρονών) και κάποιοι από αυτούς με ήδη ένα σημαντικό  έργο πίσω τους (Η Imogen Cunningham  ήταν  51 χρόνων και ο Edward Weston 48 χρονών).  Αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση του group f/64 μιας άτυπης καλλιτεχνικής ομάδας που δημιούργησε μια νέα ισχυρή τάση στη φωτογραφική τέχνη. Αυτό που στα ελληνικά  θα μεταφράζαμε σαν Καθαρή Φωτογραφία (Pure ή Straight Photography).

group f64

Αυτό το καλλιτεχνικό ρεύμα-κίνηση για μια φωτογραφία που να προβάλει την υποτιθέμενη αντικειμενικότητα της αντί να την κρύβει πίσω από τα τερτίπια της ζωγραφικής, που εξέφρασε για πρώτη φορά με σαφήνεια η ομάδα f/64, ήρθε σαν αντίδραση στο μεγάλο κίνημα που επικράτησε στα πρώτα χρόνια της καλλιτεχνικής φωτογραφίας αυτό των πικτοριαλιστών.

Το group f/64 δημοσίευσε και το μανιφέστο του με την ευκαιρία της πρώτης έκθεσης και προκάλεσε  μεγάλη αίσθηση στους φωτογραφικούς και στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Παρόλο που έχει πολλές αδυναμίες στις παραδοχές του για την φωτογραφία, το group f/64 δημιούργησε μια μεγάλη “φωτογραφική σχολή” που έχει πολλούς και φανατικούς οπαδούς μέχρι σήμερα  και έτσι κι αλλιώς επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της φωτογραφίας τον 20ο αιώνα.

Το μανιφέστο του group f/64

Το όνομα αυτής της ομάδας προέρχεται από ένα αριθμό διαφράγματος του φωτογραφικού φακού. Δηλώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις ιδιότητες της καθαρότητας και της ευκρίνειας της φωτογραφικής εικόνας, οι  οποίες είναι βασικά στοιχεία στο έργο των μελών της ομάδας.

Ο κύριος σκοπός της ομάδας είναι να παρουσιάζει με συχνές εκθέσεις αυτό που θεωρεί σαν την καλύτερη σύγχρονη φωτογραφία στη δύση*. Εκτός από την προβολή του έργου των μελών της θα παρουσιάζει φωτογραφίες κι άλλων φωτογράφων που αποδεδειγμένα το έργο τους έχει τάσεις παρόμοιες με το έργο των μελών της ομάδας.

Το group f/64 δεν προτίθεται να καλύψει όλο το φάσμα της φωτογραφίας. Η επιλογή των μελών μας δεν αποτελεί ένδειξη αποδοκιμασίας για όποιους δεν θα περιλαμβάνονται στις εκθέσεις μας. Υπάρχει μεγάλος αριθμός σημαντικών φωτογράφων που το στυλ και η τεχνική τους, δεν έχουν σχέση με έργο της ομάδας.

Το group f/64 περιορίζει τα μέλη του και τους προσκεκλημένους του στις εκθέσεις, σε όσους φωτογράφους προσπαθούν να εκφράσουν την φωτογραφία ως μια τέχνη με απλή και ξεκάθαρη παρουσίαση, μέσα από  καθαρά  φωτογραφικές μεθόδους. Η ομάδα δεν πρόκειται να προβάλει ποτέ έργα, που δεν συμμορφώνονται με τα πρότυπα της καθαρής φωτογραφίας. Σαν καθαρή φωτογραφία ορίζεται αυτή που δεν περιλαμβάνει  ιδιότητες στην τεχνική στην σύνθεση και στις ιδέες, που προέρχονται από άλλες μορφές τέχνης. Η παραγωγή των Πικτοριαλιστών από την άλλη πλευρά, δείχνει μια αφοσίωση στις αρχές της τέχνης που σχετίζονται άμεσα με τη ζωγραφική και τις γραφικές τέχνες.

Τα μέλη της ομάδας f / 64 πιστεύουν ότι η φωτογραφία, ως μια μορφή τέχνης, πρέπει να αναπτυχθεί με τις ιδιότητες που ορίζονται από την πραγματικότητα και τους περιορισμούς του φωτογραφικού μέσου και πρέπει πάντα να παραμείνει ανεξάρτητη από τις ιδεολογικές συμβάσεις της τέχνης και της αισθητικής που θυμίζουν μια περίοδο του πολιτισμού που είναι προγενέστερη της ανάπτυξης του ίδιου του φωτογραφικού μέσου.

Η ομάδα θα εκτιμήσει πληροφορίες σχετικές με την οποιαδήποτε σοβαρή φωτογραφική δουλειά έχει ξεφύγει από την προσοχή της και θέλει να καθιερωθεί σαν ένα φόρουμ της σύγχρονης φωτογραφίας.

*Την δυτική ακτή των ΗΠΑ

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis