Δωρεάν Βιβλία για την Φωτογραφία

Δωρεάν Φωτογραφικά Βιβλία

Αρθρογραφώ για την Φωτογραφία σε φωτογραφικά περιοδικά  και σε ιστοχώρους με θέματα για την τέχνη και την φωτογραφία από το 1998. Από το 2001 με το fotoart.gr και από το 2005 με το photographyinfo.gr αρθρογραφώ αποκλειστικά στα δικά μου websites/blog. Από την πρώτη στιγμή που δίδαξα στην focus το 1997 και είχα φτιάξει σημειώσεις σε μορφή βιβλίου για τα μαθήματα που δίδασκα είχα στο μυαλό μου να γράψω κάποια βιβλία για την Φωτογραφία.

Αυτή μου η επιθυμία άργησε να γίνει πραγματικότητα. Γιατί έπρεπε να βρεθεί ο χρόνος και η διάθεση. Έτσι το έδινα σαν υπόσχεση στους μαθητές που συμμετείχαν στα σεμινάρια του Fotoart, ότι δηλαδή θα τους δώσω αυτά που τους δίδασκα σε μορφή βιβλίου. Σαν ένα είδος αυτοδέσμευσης. Το πρώτο από τα βιβλία μου που ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2018, ήταν βασισμένο σε ένα δωρεάν μάθημα που δίδαξα για δυο χρονιές  στους φίλους του fotoart για την “Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής”.  Αυτό το βιβλίο δώθηκε ήδη από τον Ιούνιο του 2018 δωρεάν σε ηλεκτρονική  μορφή  .pdf στα μέλη και στους φίλους του fotoart, αλλά και στους φίλους μου στο Facebook.

Το δεύτερο βιβλίο μου για την Φωτογραφία και το πρώτο για την φωτογραφική τεχνική ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2018 και δώθηκε δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή  (.pdf) στα μέλη και τους φίλους του fotoart τον Σεπτέμβριο του 2018. Ήταν το βιβλίο “Οι Φωτογραφικοί Φακοί και τα Φωτογραφικά Φίλτρα”.

To τρίτο βιβλίο μου για την Φωτογραφία ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2018 και αφορά την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή “Η Φωτογραφική Τεχνική στην Ψηφιακή Φωτογραφική Μηχανή”. Αυτό το βιβλίο δεν δόθηκε ακόμη δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή αλλά αποτέλεσε το πρώτο μέρος ενός βιβλίου που δόθηκε δωρεάν στους πρώην και νυν μαθητές μου περιλαμβάνει όλη την ύλη για την φωτογραφική μηχανή, τους φωτογραφικούς φακούς και τα φίλτρα. Κάποια στιγμή μόλις ολοκληρωθεί μια αυτόνομη μορφή θα δοθεί και αυτό δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή (.pdf) στους φίλους και τα μέλη του fotoart.

Υπάρχει και αυτό το βιβλίο που δίνεται δωρεάν μόνο στους μαθητές μου και περιλαμβάνει ύλη από το 2 προηγούμενα + κάποια έξτρα μπόνους. Είναι ένα βιβλίο φτιαγμένο αποκλειστικά για τους μαθητές των μαθημάτων του fotoart.

Το τέταρτο βιβλίο μου ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2019 και έχει τίτλο “30 Σπουδαίοι Φωτογράφοι”. Δόθηκε ήδη στους μαθητές μου και θα δοθεί δωρεάν στους φίλους και τα μέλη του Fotoart, αλλά και τους διαδικτυακούς μου φίλους στο Facebook τον μάλλον τον Οκτώβριο του 2019.

Ήδη γράφω το πέμπτο βιβλίο μου που αφορά την “Φωτογραφία σαν Τέχνη” αλλά είναι νωρίς ακόμη για να ξέρω έστω και περίπου πότε θα το έχω ολοκληρώσει. Έχω βάλει σαν στόχο να είναι έτοιμο τα Χριστούγεννα -Πρωτοχρονιά του 2020. Ενδιάμεσα τον Σεπτέμβριο του 2019 ολοκληρώθηκε ένα ακόμη βιβλίο  σε πρώτη έκδοση. Η “Ανθολογία Ποιήματα και Τραγούδια για την Φωτογραφία” δώθηκε ήδη στους φίλους του fotoart μέσω του facebook.

Τα βιβλία μου δίνονται εντελώς δωρεάν σε όποιον τα ζητήσει. Η διαδικασία είναι απλή. Με κάνετε φίλο σας στο facebook και με ένα μήνυμα μου ζητάτε το βιβλίο που σας ενδιαφέρει. Υπάρχει η δυνατότητα για αποστολή μέσω email αν μου στείλετε το email σας. ‘Ολα τα βιβλία μου υπάρχει η δυνατότητα για τους μαθητές μου να τα αποκτήσουν σε  μια συλλεκτική εκτυπωμένη μορφή σε χαρτί πολυτελείας 160 gr, δεμένο με σκληρό εξώφυλλο σε τιμή κόστους, όσο μας χρεώνει κάθε φορά το τυπογραφείο για την εκτύπωση και την βιβλιοδεσία.

Δημήτρης Χαρισιάδης – Dimitris Harisiadis

Δημήτρης Χαρισιάδης – Φωτογράφος

Ο Δημήτρης Χαρισιάδης γεννήθηκε στην Καβάλα στις 15 Αυγούστου του 1911 και πέθανε στις 2 Απριλίου του 1993 στην Αθήνα. Ήταν το μικρότερο από τα 6 παιδιά μιας μεγαλοαστικής οικογένειας που του έδωσε την δυνατότητα μιας εξαιρετικής μόρφωσης για τα δεδομένα της εποχής. Η οικογενειακή δύσχρηστη φωτογραφική μηχανή είναι η πρώτη του επαφή με την φωτογραφία ενώ μια πιο εύχρηστη Kodak Brownie 6×9 που του χαρίζουν στα 16 του και ο σκοτεινός θάλαμος που στήνει σε ένα δωματιάκι στην ταράτσα τον κάνουν να αγαπήσει την φωτογραφία. Οικονομικές δυσκολίες αναγκάζουν την οικογένεια να μείνει για ένα διάστημα μέχρι και στην Ινδία. Ο Δημήτρης Χαρισιάδης σπούδασε για ένα διάστημα χημεία στην Λωζάνη. Όταν επιστρέφει στην Ελλάδα υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στο ναυτικό και δουλεύει στο εργοστάσιο του πατέρα του μέχρι την κήρυξη του Πολέμου.

Στο Αλβανικό μέτωπο που υπηρετεί σαν έφεδρος αξιωματικός ανακαλύπτουν τις γνώσεις του στη φωτογραφία και του αναθέτουν την φωτογράφιση του μετώπου για λογαριασμό του επιτελείου. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις  περίπου 300 φωτογραφίες που έχουν σωθεί από εκείνη την περίοδο σπάνια υπάρχει νεκρός η τραυματίας πράγμα που εξηγεί πολλά για το φωτογραφικό σύμπαν του Χαρισιάδη. Κατά την διάρκεια της κατοχής ο πατέρας του αρνείται να συνεργαστεί με τις δυνάμεις κατοχής και έτσι οι οικογενειακές επιχειρήσεις σταματούν την λειτουργία τους πράγμα που τον διευκολύνει να στραφεί ολοκληρωτικά προς την φωτογραφία. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η γλωσσομάθεια του δίνει την δυνατότητα να συνεργαστεί με ξένες αποστολές και οργανισμούς στην αρχή σας διερμηνέας και μετά σαν φωτογράφος με το Associated Press , το περιοδικό Life και το δίκτυο CBS εξασφαλίζοντας με άνεση τα υλικά και τα μηχανήματα που χρειάζεται, σε πολύ δύσκολες εποχές για την Ελλάδα.

Το 1956 ξεκινάει το φωτογραφικό του πρακτορείο. Φωτογραφίζει τα πάντα για τους πάντες με τους συνεργάτες του, δουλεύει συνήθως μεσαίο φορμά και παρόλο τον φόρτο πάντα βρίσκει χρόνο να φωτογραφήσει για τον εαυτό του. Από τις συμμετοχές του σε εκθέσεις πιο σημαντική θεωρείται η συμμετοχή του -μοναδικός Έλληνας-στην έκθεση “The family of man” του Μ.Ο.Μ.Α. Πρωτοστατεί στην ίδρυση της Ε.Φ.Ε. και συμμετέχει στις δραστηριότητες της, ένας άνθρωπος που η φωτογραφία ήταν η ζωή του. Το αρχείο του από 120000 αρνητικά είναι μια σημαντική καταγραφή της Ελλάδας της ανοικοδόμησης μετά τον πόλεμο. Μιας Ελλάδας αισιόδοξης και δημιουργικής και τις περισσότερες φορές χαμογελαστής που όμως είναι μόνο η μια πλευρά της. Όταν είχα το εργαστήριο φωτογραφίας Σκοτεινός Θάλαμος είχα την τύχη να τυπώσω φωτογραφίες από αυτό το αρχείο μέσω του τελευταίου του συνεργάτη του κ. Στέργιου Σβάρνα, τα αρνητικά του ήταν άψογα εμφανισμένα συντηρημένα και αποθηκευμένα.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

Θαλασσογραφίες – Φωτογραφικό Λεύκωμα

Μικρά Φωτογραφικά Λευκώματα του Fotoart

Στην σειρά Μικρά Φωτογραφικά Λευκώματα του fotoart είναι έτοιμο ακόμη ένα φωτογραφικό μου λεύκωμα με τίτλο “Θαλασσογραφίες”. Περιλαμβάνει 22 φωτογραφίες με αντανακλάσεις στο θαλασσινό νερό.

Όσοι φίλοι του fotoart το θέλουν δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή τότε μπορούν να μου το ζητήσουν με ένα email ή με μήνυμα στο facebook.

Diane Arbus – Νταϊάν Άρμπους

Diane Arbus – Νταϊάν Άρμπους Φωτογράφος

Η Diane Arbus γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1923 και πέθανε στις 26 Ιουλίου του 1971 στην Νέα Υόρκη. Το πατρικό της όνομα ήταν Nemerov. Το επίθετο της ήταν το όνομα του εφηβικού της έρωτα του Allan Arbus που ήταν φωτογράφος και της έδωσε το επίθετο της και την πρώτη της Graflex αμέσως μετά τον γάμο τους το 1941. Αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον της για την φωτογραφία και την ώθησε να παρακολουθήσει μαθήματα φωτογραφίας με την Berenice Abbott, ενώ με επισκέψεις της στην γκαλερί του Alfred Stieglitz, έμαθε για το έργο των φωτογράφων Mathew Brady, Timothy O’Sullivan, Paul Strand, Bill Brandt και του Eugène Atget.

Το 1946 αμέσως μετά τον πόλεμο με τον άντρα της ίδρυσαν μια φωτογραφική επιχείρηση, την “Diane & Allan Arbus με την ίδια στον ρόλο του καλλιτεχνικού διευθυντή. Τα μαθήματα που έκανε με τον Alexey Brodovich, αλλά περισσότερο αυτά που έκανε με την φωτογράφο Lisette Model την ώθησαν να επικεντρωθεί στο προσωπικό της φωτογραφικό έργο. Το 1955 συμμετείχε με μια φωτογραφία στην έκθεση του MOMA “The family of the man” σε επιμέλεια του Edward Steichen. Το 1956 ξεκίνησε να φωτογραφίζει στους δρόμους της Νέας Υόρκης με μια Nikon 35mm. To 1958 ξεκίνησε να φτιάχνει λίστες με τα θέματα που την ενδιέφεραν φωτογραφικά και άρχισαν οι αναθέσεις από περιοδικά σαν το Esquire, το Harper’s Bazaar και το Sunday Times Magazine το 1959. Το 1962 η Diane Arbus άρχισε να χρησιμοποιεί μια Rolleiflex με το χαρακτηριστικό τετράγωνο καρέ και από το 1964 μαζί με την Rolleiflex και μια Mamiyaflex, ενώ άρχισε να χρησιμοποίει ηλεκτρονικό φλας στο φως της μέρας.

Δείτε τη σχετική ανάρτηση με την παραπάνω φωτογραφία. https://photographyinfo.gr/blog/topaidimetinxeirobombida19622017/

Το 1963 η Arbus πήρε μια υποτροφία από το ίδρυμα Guggenheim για ένα φωτογραφικό έργο που αφορούσε τις “Αμερικάνικες συνήθειες, ήθη και έθιμα” που ανανεώθηκε το 1967. Το 1967 ήταν μια σημαδιακή χρονιά καθώς η Diane Arbus συμμετείχε στην εμβληματική έκθεση φωτογραφίας του MOMA “New Documents” μαζί με τον Garry Winogrand και τον Lee Friedlander σε επιμέλεια του διευθυντή του φωτογραφικού τμήματος John Szarkowski. Μια έκθεση που προσέλκυσε πάνω από 250.000 επισκέπτες και άλλαξε την αμερικάνικη φωτογραφία. O John Szarkowski παρουσίασε αυτούς τους τρείς νέους φωτογράφους “αντιπροσωπευτικούς μιας νέας γενιάς φωτογράφων που δεν έχουν στόχο την κοινωνική μεταρρύθμιση αλλά να γνωρίσουν τον σύγχρονο κόσμο με μια φωτογραφία που υπογραμμίζει τον παλμό και τις αντιθέσεις της σύγχρονης ζωής και παρουσιάζεται χωρίς ρητορισμούς ή συναισθηματισμούς αλλά με ένα κριτικό παρατηρητικό μάτι”. Η Diane Arbus δυστυχώς έχοντας προβλήματα κατάθλιψης το 1971 αυτοκτόνησε. Το 1972 είναι η πρώτη φωτογράφος που παρουσιάστηκε με ατομική έκθεση στην μπιενάλε της Βενετίας. Ενώ την ίδια χρονιά εκδόθηκε και ένα σπουδαίο βιβλίο το “Diane Arbus: an Aperture Monograph” με φωτογραφίες, κείμενα και συνεντεύξεις της.

Εγκαίνια Athens Photo Festival 2019

Το Διεθνές Φωτογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας

Το Athens Photo Festival, πιστό στο καθιερωμένο ραντεβού του, θα αποτελέσει για ακόμα μια χρονιά τη μεγάλη γιορτή της φωτογραφίας και του σύγχρονου οπτικού πολιτισμού στην Ελλάδα. Το Athens Photo Festival 2019 εγκαινιάζεται την Πέμπτη 13 Ιουνίου στις 20:30 στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138. Το κεντρικό πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης διασταυρώνει φωτογραφικά έργα, βίντεο και εγκαταστάσεις 75 καταξιωμένων και ανερχόμενων καλλιτεχνών από 30 χώρες, ενισχύοντας τον καλλιτεχνικό, κοινωνικό και πολιτικό διάλογο, και τον πειραματισμό με διάφορα οπτικά μέσα. Το εκθεσιακό πρόγραμμα του φεστιβάλ εκτείνεται στους δύο ορόφους του Μουσείου Μπενάκη, καθώς και σε 10 ακόμη χώρους της Αθήνας.

Ένα ευρύ σύνολο δράσεων και πρωτοβουλιών –προβολές, εκπαιδευτικά προγράμματα, ομιλίες, δράσεις δικτύωσης, performances, ομιλίες, παράλληλες εκδηλώσεις– πλαισιώνουν τη φετινή διοργάνωση, συγκροτώντας μια δυναμική πλατφόρμα ανάδειξης της σύγχρονης φωτογραφικής δημιουργίας και αλληλεπίδρασης με την ευρύτερη πολιτιστική κοινότητα. Για το αναλυτικό πρόγραμμα του Athens Photo Festival 2019, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, www.photofestival.gr. Ελεύθερη είσοδος την ημέρα των εγκαινίων.

David Alan Harvey – Ντέιβιντ Άλαν Χάρβευ

David Alan Harvey – Ντέιβιντ Άλαν Χάρβευ Φωτογράφος

Ο David Alan Harvey γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου του 1944 στον Σαν Φραντσίσκο των ΗΠΑ. Με την φωτογραφία ασχολήθηκε από πολύ μικρός όταν με τα χρήματα που μάζευε από το μοίρασμα εφημερίδων και διάφορα θελήματα αγόρασε μια Leica και ξεκίνησε να φωτογραφίζει τους κοντινούς του ανθρώπους, την οικογένεια του και τη γειτονιά του. Έφτιαχνε μάλιστα από πολύ μικρός φωτογραφικά λευκώματα ακόμη και με αυτοπορτραίτα. Σπούδασε στη σχολή δημοσιογραφίας του πανεπιστημίου του Missouri. Η πρώτη του αυτόνομη φωτογραφική δουλειά που την δημοσίευσε σε φωτογραφικό λεύκωμα το 1966 αφορούσε μια οικογένεια εγχρώμων στο Norfolk της Virginia και ονομάζονταν “Tell it like it is”.

O David Alan Harvey συνεργάστηκε με το περιοδικό National Geographic για πάνω από 40 αποστολές σε διάφορα μέρη του κόσμου και ξεκίνησε να κερδίζει βραβεία και αναγνώριση ήδη από το 1978 που κέρδισε το βραβείο Φωτογράφος περιοδικών της χρονιάς από την National Press Photographers Association. Για το National Geographic φωτογράφισε διάφορα θέματα σε όλο τον κόσμο ανάμεσα τους ιστορίες για του νέους στη Γαλλία, το τείχος του Βερολίνου, τον πολιτισμό των Μάγια, αλλά και διάφορα θέμα στην Ευρώπη, το Μεξικό, τους ιθαγενείς στην Νότιο Αμερική αλλά και την Αφρική. Το 1993 έγινε δόκιμο μέλος και το 1997 πλήρες μέλος στο πρακτορείο Magnum.

Στο επόμενο διάστημα ο David Alan Harvey δημοσίευσε τα φωτογραφικά λευκώματα «Cuba» το 2000, «Divided Soul» το 2003, που αφορά την ισπανόφωνη πολιτισμική μετανάστευση στην Αμερική, «Living Proof» που αφορά την κουλτούρα του Hip-Hop και το πιο πρόσφατο «Based on a True Story» το 2012 που χαρακτηρίστηκε σαν ένα από τα σπουδαιότερα φωτογραφικά βιβλία του καιρού μας. Το 2005 κέρδισε πάλι το βραβείο Φωτογράφος της Χρονιάς από την PhotoImaging Manufacturers and Distributors Association. Έχει εκθέσει σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί ανά τον κόσμο ανάμεσα τους την Corcoran Gallery of Art, την Nikon Gallery, το Museum of Modern Art in New York και το Virginia Museum of Fine Arts.

Όλα τα τελευταία χρόνια ταυτόχρονα με τις φωτογραφίσεις ο Harvey ασχολήθηκε με την διδασκαλία κυρίως μέσα από δικά του workshops. Αυτό τον έφερε σε επαφή με πολλούς νέους φωτογράφους που τους βοήθησε να ξεκινήσουν την καριέρα τους. Αυτή η ικανότητα του στο mentoring τον οδήγησε στην δημιουργία του περιοδικού Βurn που σκοπό έχει να δώσει ένα βήμα για προώθηση του έργου νέων φωτογράφων και στην έντυπη και στην ηλεκτρονική του μορφή, πράγμα που από μόνο του έχει αναδείξει τον David Alan Harvey σε μια σπουδαία προσωπικότητα της φωτογραφίας.

Daido Moriyama – Ντάιντο Μοριγιάμα

Daido Moriyama – Ντάιντο Μοριγιάμα Φωτογράφος

O Daido (Hiromichi) Moriyama γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1938 στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Έκανε μαθήματα φωτογραφίας με τον ο Takeji Iwamiya πριν μετακομίσει στο Τόκιο το 1961 για να εργαστεί σαν βοηθός του Eikoh Hosoe. Το 1964 ξεκίνησε να δουλεύει σαν ελεύθερος επαγγελματίας φωτογράφος αλλά κυρίως να δημιουργεί προσωπικό φωτογραφικό έργο που πολύ γρήγορα εκτιμήθηκε και αναγνωρίστηκε σαν σημαντικό. Ήδη από το 1964 πήρε το πρώτο του βραβείο σαν νέος φωτογράφος από την Japan Photo Critics Association.

Το 1968 συμμετείχε στην πρώτη του έκθεση μαζί με τον Shin Yanagisawa στην αίθουσα Ginza Nikon Salon στο Τόκιο, με τίτλο “Pantomime” και εκδόθηκε και το πρώτο του λεύκωμα με τίτλο “Japan: A Photo Theater με κείμενα των Shuji Terayama και Muromachi Shobo. Από εκείνη την στιγμή και μετά ξεκίνησε να γίνεται γνωστός και στο εξωτερικό με αποτέλεσμα να εκδώσει πάρα πολλά λευκώματα (πάνω από 150 ) και να κάνει πάρα πολλές συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις, αλλά από την δεκαετία του 90′ και μετά και πάρα πολλές ατομικές.

Ο Daido Moriyama θεωρείται ο σπουδαιότερος φωτογράφος δρόμου της Ιαπωνίας, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο ένας από τους πιο σημαντικούς καθώς δεν έχει σταματήσει να φωτογραφίζει για περισσότερα από 50 χρόνια. Οι φωτογραφίες του αλλά και οι συνεντεύξεις και τα λευκώματα του έχουν επηρεάσει πολλούς νεότερους φωτογράφους.

Η πιο γνωστή του ρήση που είναι βασισμένη σε μια φωτογραφία του ενός αδέσποτου σκύλου που έχει γίνει διάσημη, είναι ότι νιώθει όταν φωτογραφίζει στους δρόμους της πόλης σαν αδέσποτος σκύλος. Ο Daido Moriyama στην πολύχρονη καριέρα του έχει ασχοληθεί και με άλλα είδη φωτογραφίας εκτός την φωτογραφία δρόμου.

Constantine Manos – Κωνσταντίνος Μάνος

Constantine Manos – Κωνσταντίνος Μάνος  Φωτογράφος

Ο Constantine Manos γεννήθηκε στην Νότια Καρολίνα των HΠΑ το 1934 από γονείς Έλληνες μετανάστες. Ξεκίνησε να φωτογραφίζει από τα 13 του χρόνια που συμμετείχε ενεργά στο φωτογραφικό κλαμπ του γυμνασίου του. Δεν άργησε να γίνει επαγγελματίας φωτογράφος παράλληλα με τις σπουδές του στην αγγλική φιλολογία. Μετά τη θητεία του στο Στρατό δούλεψε για μια περίοδο στην Νέα Υόρκη για τα περιοδικά Esquire, Life, και Look, αλλά από ότι φάνηκε στην συνέχεια αυτού του είδους η εμπορική φωτογραφική δουλειά δεν του ταίριαζε.

Στα 19 του είχε προσληφθεί σαν επίσημος φωτογράφος της συμφωνικής ορχήστρας της Βοστώνης. Οι φωτογραφίες από αυτή την περίοδο συνέθεσαν το πρώτο του φωτογραφικό λεύκωμα το “Portrait of a Symphony” που εκδόθηκε το 1961. Από το 1961 μέχρι το 1963 ο Constantine Manos βρέθηκε στην Ελλάδα και φωτογράφισε σε διάφορες περιοχές ανά την Ελλάδα. Με αυτές τις φωτογραφίες έγινε δόκιμο μέλος του πρακτορείου Magnum το 1963 και πλήρες μέλος το 1965. Οι φωτογραφίες από αυτό το ταξίδι και την διαμονή του στην Ελλάδα εκδόθηκαν το 1972 με τον τίτλο “A Greek Portfolio”, ένα λεύκωμα που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στον κόσμο της φωτογραφίας.

Μετά από την περίοδο της Ελλάδας ο Constantine Manos έζησε στην Βοστώνη όπου τον προσέλαβε η πόλη για ένα μεγάλο φωτογραφικό έργο και έκθεση με το όνομα “Where’s Boston?” με αφορμή τον εορτασμό για τα 200 χρόνια από την ίδρυση της Βοστώνης. Επιλογή από αυτή τη δουλειά είναι το φωτογραφικό λεύκωμα ” Bostonians: Photographs from Where’s Boston?” που εκδόθηκε το 1975. Για το επόμενο πολύ μεγάλο διάστημα ο Constantine Manos συνεργάστηκε με τις εκδόσεις TIME-LIFE σε διάφορες αναθέσεις, ανάμεσα τους και ένα βιβλίο για την Αθήνα. To 1995 προκάλεσε πάλι μεγάλη αίσθηση στον κόσμο της Φωτογραφίας όταν εκδόθηκε το φωτογραφικό του λεύκωμα “American Color”. Την μεγαλύτερη έκπληξη βέβαια προκάλεσε το γεγονός ότι αυτή η δουλειά ήταν έγχρωμη. Ο Manos που με τα τρία προηγούμενα λευκώματα του είχε αποδείξει πόσο σπουδαίος φωτογράφος είναι, με το “American Color”, αλλά και με το “American Color 2” που εκδόθηκε το 2010 τοποθέτησε τον εαυτό του ανάμεσα στους μεγάλους της φωτογραφίας και δημιούργησε πραγματικά ένα ρεύμα για την καλλιτεχνική έγχρωμη φωτογραφία.

Ο Constantine Manos είναι πολυβραβευμένος όπως και τα βιβλία του ενώ πέρα από την καταγωγή του έχει στενή σχέση με την Ελλάδα λόγω και του “Α Greek Portfolio” που το 1999 επανεκδόθηκε με άλλη επιμέλεια και περισσότερες φωτογραφίες. Το 2003 με την ευκαιρία του εορτασμού των 50 χρόνων από την ολοκλήρωση αυτής της φωτογραφικής δουλειάς το 1963, έγινε μια μεγάλη έκθεση στο μουσείο Μπενάκη που περιελάμβανε και 80 ανέκδοτες φωτογραφίες από εκείνη την περίοδο, ενώ όλη αυτή η σειρά φωτογραφιών ανήκει πλέον στην μόνιμη συλλογή του μουσείου.

Ansel Adams

Ansel Adams – Άνσελ Άνταμς Φωτογράφος

O Ansel Easton Adams γεννήθηκε στo Σαν Φρανσίσκο στις 20 Φεβρουαρίου του 1902 και πέθανε στις 22 Απριλίου του 1984 στο Μοντερέυ της Καλιφόρνιας. Το ενδιαφέρον του με την φωτογραφία ξεκίνησε από μικρή ηλικία χάρη σε μια Kodak που του χάρισε ο πατέρας του. Ένα ενδιαφέρον που δεν το επικροτούσε η μητέρα του. Στην φωτογραφία ο Ansel Adams υπήρξε αυτοδίδακτος, ενώ αντίθετα σαν σολίστ του πιάνου είχε μια πολύχρονη εκπαίδευση με πολύ καλούς δασκάλους. Από τον πατέρα του ο Ansel Adams επηρεάστηκε όσο αφορά την μεγάλη του αγάπη για την φύση.

Ο Ansel Adams από τα 16 του διάβαζε συστηματικά φωτογραφικά περιοδικά, συμμετείχε σε φωτογραφικούς συλλόγους και επισκέπτονταν εκθέσεις φωτογραφίας και τέχνης. Στα 17 του έγινε μέλος στο Sierra Club που είναι ένας σύλλογος αφιερωμένος στην προστασία της άγριας φύσης και δούλεψε στις εγκαταστάσεις του συλλόγου στο εθνικό πάρκο Yosemite. Η εμπλοκή του για όλη την υπόλοιπη ζωή του με το Sierra Club έπαιξε σπουδαίο ρόλο για τις πρωτοποριακές οικολογικές του ιδέες , όπως και οι επισκέψεις του στο πάρκο Yosemite, καθώς εκεί δημιούργησε ένα μεγάλο μέρος του έργου του. Στα 19 του δημοσίευσε τις πρώτες του φωτογραφίες ενώ η οικογένεια της γυναίκας του που διέθετε ένα μικρό μαγαζάκι στα όρια του πάρκου άρχισε να πουλάει φωτογραφίες του στους επισκέπτες του πάρκου την επόμενη χρονιά. Αυτό το μαγαζάκι είναι σήμερα γνωστό σαν Ansel Adams Gallery.

Ο Ansel Adams υπήρξε πάντοτε υπερδραστήριος και δημιουργικός. Εκτός από σπουδαίος φωτογράφος υπήρξε και σπουδαίος δάσκαλος και μέντορας για νεότερους φωτογράφους. Το 1931 έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Smithsonian Institution . Το 1932 συμμετείχε στο ιστορικό γκρουπ f64 που σκοπό είχε την προώθηση της καθαρής φωτογραφίας σε αντίθεση με τις ιδέες του Πικτοριαλισμού που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο. Το 1933 ξεκίνησε να δημοσιεύει άρθρα σε φωτογραφικά περιοδικά και δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο τεχνικής της φωτογραφίας το ” Making a Photograph”, το 1935. Οι καταθέσεις του στο κογκρέσο και οι φωτογραφίες του έχουν παίξει σπουδαίο ρόλο στην διάσωση και ανακήρυξη πολλών εθνικών πάρκων των ΗΠΑ σαν προστατευόμενες περιοχές. Το 1939 έγινε συντάκτης στο πιο δημοφιλές περιοδικό για τη φωτογραφία και τα ταξίδια το U.S. Camera & Travel.

Το 1940 ο Ansel Adams ξεκίνησε να διδάσκει φωτογραφία σε δικά του σεμινάρια ενώ την ίδια χρονιά δίδαξε στο Art Center School στο Los Angeles. Το 1945 δημιούργησε και οργάνωσε το τμήμα δημιουργικής φωτογραφίας the San Francisco Art Institute που έπαιξε σπουδαίο ρόλο για την επόμενη φουρνιά φωτογράφων και πανεπιστημιακών δασκάλων. Το 1946 χάρη σε μια υποτροφία του ιδρύματος Guggenheim φωτογράφισε τα 27 από τα 28 εθνικά πάρκα των ΗΠΑ. Το 1952 μαζί με άλλους σπουδαίους φωτογράφους ίδρυσαν το περιοδικό APERTURE που σκοπό είχε την προώθηση της καλλιτεχνικής φωτογραφίας. Το 1955 ξεκίνησε να διδάσκει το δικό του σεμινάριο σταθερά κάθε χρόνο μέχρι το 1981 που το παρακολούθησαν χιλιάδες μαθητές.

Για τις ανάγκες της διδασκαλίας ολοκλήρωσε την θεωρία της προαπεικόνισης και το “Ζωνικό Σύστημα”. Ενώ έγραψε και 5 από τα σπουδαιότερα βιβλία για την τεχνική της φωτογραφίας. “The Camera”, “The Negative”, “The Print”, Natural Light Photography” και το “Artificial Light Photography. Ο Ansel Adams έπαιξε σπουδαίο ρόλο στο να αρχίσουν να εκθέτους φωτογράφους οι gallery και επίσης σπουδαίο ρόλο στην δημιουργία φωτογραφικών τμημάτων στα μουσεία μοντέρνας τέχνης της Αμερικής. Ο Ansel Adams είναι ένας από τους σπουδαιότερους φωτογράφους και δασκάλους φωτογραφίας και μας άφησε σπουδαία παρακαταθήκη με το συνολικό του έργο που είναι οι φωτογραφίες του, τα άρθρα και τα βιβλία του. Βέβαια το σημαντικότερο τμήμα του φωτογραφικού του έργου αφορά την Φωτογραφία Τοπίου.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Brassaï – Μπρασάι

Brassaï – Μπρασάι Φωτογράφος

Το Brassaï είναι ψευδώνυμο του Gyula Halász που γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1899 στο Brassó της Τρανσυλβανίας και πέθανε στις 8 Ιουλίου του 1984 στην Νίκαια της Γαλλίας. O Brassai είναι ένας ακόμη φωτογράφος-μαθητής του André Kertész και ανήκει στον περίφημο κύκλο των Ούγγρων εμιγκρέδων καλλιτεχνών στο Παρίσι του μεσοπολέμου. Σπούδασε γλυπτική και ζωγραφική στην σχολή καλών τεχνών στην Βουδαπέστη. Το 1920 μετανάστευσε στο Βερολίνο όπου δούλεψε σαν δημοσιογράφος ενώ συνέχισε τις σπουδές του στο σπουδαιότερο πανεπιστήμιο τεχνών της Ευρώπης το τότε Berlin-Charlottenburg Academy of Fine Arts, σημερινό Universität der Künste Berlin.

Σύντομα το 1924 εγκατέλειψε το Βερολίνο για το παγκόσμιο κέντρο της τέχνης εκείνη την εποχή, το Παρίσι. Στο Παρίσι γνώρισε και συναναστράφηκε με μερικούς από τους διασημότερους καλλιτέχνες αργότερα, αλλά τότε στα πρώτα τους βήματα. Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο ο Brassaï για λόγους βιοπορισμού ασχολήθηκε και στο Παρίσι με την δημοσιογραφία και ασχολήθηκε με την φωτογραφία για να βγάζει λίγα παραπάνω χρήματα με τα άρθρα του. Όμως τελικά η φωτογραφία ήταν αυτή που του χάρισε αναγνώριση και χρήματα. Τότε υιοθέτησε και το ψευδώνυμο Brassaï που σημαίνει αυτός που είναι από το Brassó, την γενέτειρα πόλη του.

Ήδη από το 1933 εκδόθηκε το πρώτο του φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο “Paris de nuit”, δηλαδή το Παρίσι την νύχτα. Την ίδια χρονιά συμμετείχε από την ίδρυση του στο φωτογραφικό πρακτορείο Rapho του φίλου του Ούγγρου εμιγκρέ Charles Rado. Το πρακτορείο έκλεισε κατά την διάρκεια του 2ου παγκόσμιου πολέμου, αλλά όταν ξανάνοιξε αντιπροσώπευσε μερικούς από τους σπουδαιότερους φωτογράφους του 20ου αιώνα. Το έργο του Brassaï άρχισε να γίνεται γνωστό μετά από τις ατομικές εκθέσεις στο MoMA και σε άλλα μουσεία στην Αμερική ήδη από το 1948 ενώ τα αφιερώματα στο έργο του στις πρώτες φωτογραφικές συναντήσεις στην Arles την δεκαετία του 70′ εκτίναξαν την φήμη του και τον καθιέρωσαν ανάμεσα στους σπουδαίους φωτογράφους του 20ου αιώνα.

Σαν φωτογράφος ο Brassaï είναι πρωτοπόρος καθώς είναι από τους πρώτους φωτογράφους που ασχολήθηκαν τόσο συστηματικά με την νυχτερινή φωτογραφία και με εξαιρετικά αποτελέσματα. Για αυτό το λόγο είναι κυρίως γνωστός για αυτή την πρώτη περίοδο του έργου του. Σπουδαίο είναι και το ζωγραφικό έργο του. Χαρακτηριστική είναι μια φράση του Πικάσο όταν είχε δει πίνακές του, “Brassai κάθεσαι πάνω σε ένα χρυσορυχείο και εσύ ασχολείσαι με το αλατωρυχείο, εννοώντας το ζωγραφικό του έργο που δεν είχε την προβολή που του άξιζε”.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.