Category Archives: Μαθήματα Φωτογραφίας

Εδώ θα βρείτε τα ψηφιακά μαθήματα φωτογραφίας. Άρθρα που είναι μικρά αυτόνομα μαθήματα φωτογραφίας. Όλα τα μαθήματα που θα βρείτε εδώ αφορούν την ιστορία, την αισθητική και την τεχνική της Φωτογραφίας. Οπότε τα μαθήματα φωτογραφίας είναι δομημένα σε 3 άξονες. Μαθήματα για την ιστορία της Φωτογραφίας από το ξεκίνημα της μέχρι σήμερα. Σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της τεχνικής και της αισθητικής του μέσου, αλλά και παρουσιάσεις λευκωμάτων σημαντικών λευκωμάτων και βιβλίων φωτογραφίας. Σε αυτά εδώ τα μαθήματα φωτογραφίας ανεβάζω και άρθρα για τον φωτογραφικό εξοπλισμό. Κυρίως άρθρα για τα χαρακτηριστικά των φωτογραφικών μηχανών και των φακών. Γενικά χρήσιμα μαθήματα Φωτογραφίας. Θα προστίθενται σιγά-σιγά και άλλες υποκατηγορίες όσο πληθαίνουν να άρθρα-μαθήματα.

Από τι εξαρτάται το βάθος πεδίου

Οι παράγοντες που επηρεάζουν το βάθος πεδίου

Σε προηγούμενη ανάρτηση εξήγησα τι είναι το βάθος πεδίου στην φωτογραφία. Ο λόγος για τον οποίο έχουμε βάθος πεδίου στην φωτογραφία είναι ο οριακός κύκλος σύγχυσης. Δηλαδή η διακριτική ικανότητα του ανθρώπινου ματιού. Ενώ όλα τα σημεία ενός φωτεινού ειδώλου που βρίσκονται εκτός εστίασης, οι φωτογραφικοί φακοί τα αποδίδουν σαν κύκλους το ανθρώπινο μάτι μπορεί να δει αυτούς τους κύκλους από ένα μέγεθος και πάνω, από ένα μέγεθος και κάτω τους κύκλους τους βλέπει σαν σημεία. Όταν είναι μεγαλύτεροι από τον οριακό κύκλο σύγχυσης τους βλέπει σαν κύκλους, όταν είναι μικρότεροι τους βλέπει σαν σημεία και δημιουργείται το βάθους πεδίου. Όλοι οι παράγοντες που επηρεάζουν το βάθος πεδίου στην φωτογραφία στην ουσία επηρεάζουν τον οριακό κύκλο σύγχυσης.

Επειδή το βάθος πεδίου έχει να κάνει με την μεγέθυνση της φωτογραφίας μιας και εξαρτάται από την διακριτική ικανότητα της ανθρώπινης όρασης, οτιδήποτε αλλάζει αυτή τη μεγέθυνση, επηρεάζει και το βάθος πεδίου.

Μέγεθος αισθητήρα

Το πρώτο που επηρεάζει το βάθος πεδίου είναι το μέγεθος του αισθητήρα στο οποίο φωτογραφίζουμε, όσο πιο μεγάλο το μέγεθος του αισθητήρα, τόσο μικρότερο το βάθος πεδίου. Ακριβώς το ίδιο ίσχυε την παλιότερη εποχή με το φιλμ. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είναι ευκολότερο για αισθητήρες με μικρό μέγεθος να μας δίνουν μεγάλο βάθος πεδίου και αντίστοιχα για αισθητήρες με μεγάλο μέγεθος να μας δίνουν μικρό βάθος πεδίου, οπότε ανάλογη είναι η επιλογή μας σε σχέση με το είδος της φωτογραφίας που θέλουμε.

Απόσταση μηχανής – αντικειμένου

Ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει το βάθος πεδίου είναι το σε ποια απόσταση έχουμε εστιάσει. Αν έχουμε εστιάσει κοντά, δηλαδή η απόσταση μας από το θέμα μας είναι μικρή, το βάθος πεδίου είναι μικρό. Αν έχουμε εστιάσει μακριά, δηλαδή η απόσταση μας από το θέμα μας είναι μεγαλύτερη το βάθος πεδίου μεγαλώνει και γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όσο εστιάζουμε προς το άπειρο του φακού.

Το διάφραγμα του φακού

Αυτόν τον παράγοντα τον έχουμε εξηγήσει και στους φακούς. Όσο ανοίγει το διάφραγμα τόσο μικραίνει το βάθος πεδίου ή όσο κλείνει το διάφραγμα τόσο μεγαλώνει το βάθος πεδίου. Είναι ο ευκολότερο τρόπος για τον φωτογράφο για να επηρεάσει το βάθος πεδίου. Όμως δεν είναι ο μόνος όπως πιστεύουν λανθασμένα πολλοί και αυτό είναι σπουδαία γνώση στα χέρια του φωτογράφου. Ακριβώς επειδή το διάφραγμα θεωρείται ο σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει το βάθος πεδίου, αρκετοί φακοί (όλοι στο παρελθόν, όλο και λιγότεροι στις μέρες μας), σημείωναν τις περιοχές του βάθος πεδίου πάνω στο φακό σε σχέση με τις αποστάσεις εστίασης.

Εστιακή απόσταση του φακού

Όσο πιο ευρυγώνιος είναι ο φακός τόσο μεγαλύτερο βάθος πεδίου θα έχουμε στις φωτογραφίες μας. Αυτό γίνεται ακόμη μεγαλύτερο στους fisheye, ενώ αντίθετα στους τηλεφακούς το βάθος πεδίου μικραίνει, όσο μεγαλύτερος ο τηλεφακός σε mm τόσο μικρότερο είναι το βάθος πεδίου.

Μέγεθος παρατήρησης της φωτογραφίας

Ενώ οι προηγούμενοι παράγοντες που επηρεάζουν το βάθος πεδίου έχουν να κάνουν περισσότερο με την καταγραφή της φωτογραφίας, οι επόμενοι δύο έχουν να κάνουν περισσότερο με την παρατήρηση της. Αυτό συμβαίνει όπως έχουμε πει γιατί το βάθος πεδίου είναι μια ψευδαίσθηση που έχει άμεση σχέση με  την διακριτική ικανότητα της ανθρώπινης όρασης. Για αυτό το λόγο όταν παρατηρούμε την φωτογραφία μας στην οθόνη της φωτογραφικής μηχανής το βάθος πεδίου φαίνεται μεγαλύτερο, ενώ αν την δούμε μεγαλύτερη σε μια οθόνη υπολογιστή ή τυπωμένη σε μεγαλύτερη διάσταση τότε παρατηρούμε ότι το βάθος πεδίου μειώνεται ή ακόμη χειρότερα η φωτογραφία δεν είναι καν εστιασμένη.

Απόσταση παρατήρησης της φωτογραφίας

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο τα προβλήματα στην εστίαση φαίνονται περισσότερο όταν παρατηρούμε από κοντά μια φωτογραφία, ενώ φαίνονται λιγότερο ή καθόλου όταν την κοιτάμε από πιο μακριά. Πάντα υπάρχει μια ιδανική απόσταση για να παρατηρήσουμε μια φωτογραφία δεδομένου μεγέθους που είναι συνήθως το μήκος της διαγωνίου της, αλλά η ουσία είναι ότι όσο πλησιάζουμε το βάθος πεδίου μικραίνει, ενώ όσο απομακρυνόμαστε το βάθος πεδίου μεγαλώνει.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Το φωτόμετρο της φωτογραφικής μηχανής

Φωτόμετρο, τρόποι μέτρησης στη μηχανή

Όλες οι σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν μια ενσωματωμένη συσκευή που ονομάζεται φωτόμετρο. Το φωτόμετρο μετράει το φως και μας δείχνει αν έχουμε βάλει τις σωστές ρυθμίσεις στην χειροκίνητη λειτουργία της μηχανής (M) δείχνοντας μας σε συνεχόμενη ροή μια ένδειξη της μορφής – (πλην-υποέκθεση) 0 (μηδέν-σωστή έκθεση) + (συν-υπερέκθεση).  Αυτές τις ενδείξεις τις βλέπουμε και στις οθόνες με τις πληροφορίες, αλλά και στο σκόπευτρο. Όσο πιο κοντά στο μηδέν βρίσκεται η ένδειξη που βλέπουμε, τόσο σωστότερη θα είναι η έκθεση (πάντα σύμφωνα με το φωτόμετρο).

Το φωτόμετρο έχει διάφορους τρόπους λειτουργίας που θα τους δούμε παρακάτω, αλλά σημαντικό για τον φωτογράφο είναι να καταλάβει τον τρόπο που λειτουργεί γενικά αυτή η συσκευή ώστε να μπορεί να καταλάβει και τις φορές που οι ενδείξεις της θα είναι λάθος. Το ενσωματωμένο φωτόμετρο της φωτογραφικής μηχανής είναι φωτόμετρο ανακλώμενου φωτισμού. Δηλαδή μετράει το φως που στέλνουν τα αντικείμενα προς την μηχανή μας. Το φωτόμετρο της μηχανής είναι μια χαζή συσκευή που πιστεύει ότι όλα τα αντικείμενα ανακλούν το 18% από το φως που δέχονται (αντικείμενα με τονικότητα μέσο τόνο του γκρι). Αν ο μέσος όρος των αντικειμένων είναι όντως μέσος τόνος του γκρι ή σχεδόν τέτοιος τότε οι φωτογραφίες βγαίνουν σωστές φωτιστικά, αν όχι βγαίνουν λάθος και χρειάζονται διόρθωση. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα αν φωτογραφίζουμε μια σκακιέρα που η μέση τονικότητα των άσπρων και μαύρων τετραγώνων τείνουν στον μέσο τόνο του γκρι, ή ένδειξη του φωτόμετρου θα είναι σωστή. Αν φωτογραφίζουμε σκηνές σε χιονισμένα τοπία το πιθανότερο είναι το φωτόμετρο να μας δίνει λάθος ενδείξεις. Για να μην κάνει πολλά λάθη υπάρχει μια λειτουργία του φωτόμετρου που προσπαθεί να το κάνει λίγο έξυπνο και να βγάζει τις περισσότερες φορές καλά αποτελέσματα, η πολυζωνική λειτουργία μέτρησης.

Πολυζωνική λειτουργία του φωτόμετρου

Η Nikon στις φωτογραφικές της μηχανές αυτή την λειτουργία την ονομάζει Matrix, η Canon «με αποτίμηση», η Sony Multi, οι υπόλοιποι κατασκευαστές ο καθένας με το δικό του χαρακτηρισμό. Το φωτόμετρο χωρίζει το κάδρο σε ζώνες και έχει ενσωματωμένες πληροφορίες για την αξία της κάθε ζώνης/περιοχής. Είναι η λειτουργία του φωτόμετρου που τις περισσότερες φωτογραφικές περιπτώσεις θα τις αντιμετωπίσει με επιτυχία. Οπότε είναι καλό ο αρχάριος φωτογράφος να ξεκινάει με ρυθμισμένο το φωτόμετρο σε αυτή την επιλογή.

Λειτουργία του φωτόμετρου, Κεντρικά ζυγισμένη/Μέσου όρου

Μια άλλη επιλογή στην λειτουργία του φωτόμετρου είναι όταν δίνεται βάρος στην κεντρικά ζυγισμένη περιοχή ή στον μέσο όρο των φωτιστικών αξιών στην εικόνα μας. Αυτές οι επιλογές είναι προίκα από τις παλιότερες φωτογραφικές μηχανές που διέθεταν στο φωτόμετρο τους μόνο αυτή την λειτουργία. Χρήσιμη όπως ισχυρίζονται πολλοί όταν το θέμα μας είναι στο κέντρο του κάδρου. Άχρηστο κατά την άποψη μου όταν δουλεύει σωστά η πολυζωνική επιλογή.

Λειτουργία του φωτόμετρου με μερική μέτρηση

Στη μερική μέτρηση (partial) το φωτόμετρο μετράει μι μικρή περιοχή από το κάδρο μας. Υπάρχουν φωτογραφικές μηχανές που μας δίνουν την δυνατότητα να ρυθμίσουμε σε μοίρες αυτήν την περιοχή κάνοντας την μεγαλύτερη ή μικρότερη και αυτό μας φέρνει στην επόμενη λειτουργία μέτρησης του φωτόμετρου που είναι η καλύτερη όταν το φωτόμετρο μετράει μικρές περιοχές της εικόνας.

Σημειακή λειτουργία του φωτόμετρου (spot)

Για ψαγμένους φωτογράφους που θέλουν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο της έκθεσης υπάρχει η σημειακή επιλογή με την οποία μπορούμε να φωτομετρίσουμε μικρές περιοχές της εικόνας/κάδρου και έτσι να αποφασίσουμε με ακρίβεια την έκθεση. Για να μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει με σωστό τρόπο την σημειακή φωτομέτριση πρέπει να έχει καταλάβει άριστα τα της υπερέκθεσης/υποέκθεσης, τις διαφορές των στοπ και τα της αμοιβαιότητας στην φωτογραφία. Πρέπει να έχει καταλάβει επίσης λίγα πράγματα για τις τονικότητες από το  περίφημο ζωνικό σύστημα του κυρίου Ancel Adams, προσαρμοσμένο βέβαια στην ψηφιακή εποχή.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Εξαφάνιση καλωδίου σε δευτερόλεπτα

Ψηφιακή επεξεργασία Content Aware στο photoshop

Όσοι παρακολουθείτε τα άρθρα μου στο blog και τις αναρτήσεις μου γενικά στα social media θα έχετε παρατηρήσει ότι σπάνια ασχολούμαι με την ψηφιακή επεξεργασία. Ο λόγος είναι ότι δεν θέλω να τρώω χρόνο στον υπολογιστή, αλλά φωτογραφίζοντας και αυτό με έχει οδηγήσει από τις δυνατότητες της ψηφιακής επεξεργασίας να χρησιμοποιώ τα απολύτως χρήσιμα και απαραίτητα και κυρίως τα εργαλεία που είναι γρήγορα.

Δύο τέτοια εργαλεία θα σας παρουσιάσω σήμερα. Αφορμή στάθηκε ότι το πρωί που ξύπνησα και βγήκα στην πλατεία του χωριού είδα αυτήν ωραία ανατολή με αυτά τα ωραία σύννεφα. Δυστυχώς όμως υπήρχε αυτό το καλώδιο στην μέση όταν τραβούσα φωτογραφία με τον ευρυγώνιο και προσπαθούσα να συμπεριλάβω όλη αυτή την ομορφιά. Όταν προσπαθούσα να πάω κάτω από το καλώδιο, υπήρχε ένας σκυλάκος στο σπίτι εκεί μπροστά που εκνευρίζονταν με τον επισκέπτη με τα παράξενα εργαλεία στα χέρια και  θα ξυπνούσε όλο το χωριό με τα γαυγίσματα του, έτσι αποτραβήχτηκα διακριτικά και τράβηξα την φωτογραφία με το καλώδιο μέσα σκεφτόμενος ότι θα το αφαιρέσω στο photoshop γρήγορα και απλά.

Εδώ βλέπετε το πρωτότυπο που τράβηξε η μηχανή

Στο πρωτότυπο που τράβηξε η μηχανή υπάρχουν και κάποια μικρά στίγματα γιατί έχω αρκετό καιρό να πάω την μηχανή για καθάρισμα και έτσι έχουν μαζευτεί οι σκονίτσες. Ξεκινώντας να καθαρίσω αυτές τις σκονίτσες άρχισα να χρησιμοποιώ το εργαλείο Spot Healing Brush Tool. Ενώ τα στίγματα τα διόρθωσε τέλεια, δεν μπορώ να πω ότι τα κατάφερε τέλεια και με το καλώδιο. Το δοκίμασα με διάφορες σκληρότητες και μεγέθη. Για κάποιον που δεν είναι τελειομανής, ακόμη και αυτό το εργαλείο τα κατάφερε μια χαρά, αν σκεφτεί κανείς ότι σε δευτερόλεπτα τραβώντας μια απλή γραμμή με το ποντίκι, το καλώδιο εξαφανίζεται εντελώς, απλά στα σύννεφα κάποιες φορές άφηνε μια αδιόρατη γραμμή που με ενοχλούσε. Όταν συμβαίνει αυτό, έρχεται η στιγμή για το επόμενο εργαλείο.

Εδώ βλέπετε την πρώτη διόρθωση που δεν με ικανοποίησε πλήρως

Απλά επιλέγουμε το καλώδιο με οποιοδήποτε εργαλείο επιλογής (εγώ το έκανα με το Lasso Tool )και μετά Edit – Fill…- Content-Aware και μαγικά το καλώδιο εξαφανίζεται για πάντα.

Εδώ βλέπετε την τελική διόρθωση σαν να μην υπήρξε ποτέ καλώδιο

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Τα πολωτικά Φίλτρα

Πολωτικό Φίλτρο – CPL

Ενώ γενικά έχουμε πει ότι τα φωτογραφικά φίλτρα της παλιάς εποχής έχουν περάσει σε αχρηστία λόγω της ψηφιακής επεξεργασίας, ανάμεσα στα φίλτρα που είναι ακόμη χρήσιμα θα βρούμε και  τα πολωτικά φίλτρα. Τα πολωτικά φίλτρα είναι διπλά. Το ένα βιδώνει πάνω στον φακό μας ενώ το άλλο μπορούμε να το περιστρέφουμε ελεύθερα αλλάζοντας το φωτογραφικό αποτέλεσμα.

Αύξηση της αντίθεσης και του κορεσμού ανάμεσα στα σύννεφα και τον ουρανό με την χρήση πολωτικού φίλτρου

Τι κάνει όμως το πολωτικό φίλτρο; Απλά με τις πολλαπλές επιστρώσεις του που λειτουργούν σαν μικρά φίλτρα αναγκάζει το φως να αποκτήσει ορισμένη κατευθυνση. Έτσι με την περιστροφή του πολωτικού φίλτρου ελέγχουμε τις αντανακλάσεις στην επιφάνεια του νερού, στις μεταλλικές επιφάνειες και στις γυάλινες επιφάνειες. Γενικά στις κάθε είδους γυαλιστερές  επιφάνειες μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο των ενοχλητικών για τις φωτογραφίες μας αντανακλάσεων.

Έλεγχος των αντανακλάσεων σε γυάλινες επιφάνειες με την χρήση πολωτικού φίλτρου

Ένα άλλο σημαντικό αποτέλεσμα που επιφέρουν στις φωτογραφίες μας τα πολωτικά φίλτρα είναι να αυξάνουν την αντίθεση ανάμεσα στον ουρανό και τα σύννεφα αλλά κυρίως αυξάνουν τον χρωματικό κορεσμό. Με όλα αυτά ένα πολωτικό φίλτρο είναι απαραίτητο στην φωτογραφική μας τσάντα. Προσοχή χρειάζεται στην χρήση του πολωτικού φίλτρου στους υπερευρυγώνιους φακούς καθώς μπορεί πολύ εύκολα να έχουμε ανομοιόμορφα αποτελέσματα ειδικά σε μεγάλα τμήματα της φωτογραφίας με ουρανό .  Όταν θα αγοράσετε πολωτικό φίλτρο να σιγουρευτείτε ότι είναι Circular Polarizing  γιατί παλιότερα υπήρχαν και Linear Polarizing που δημιουργούν πρόβλημα στις σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές.

Έλεγχος των αντανακλάσεων στην επιφάνεια του νερού με τη χρήση πολωτικού φίλτρου

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Γκέρντα Τάρο – Gerda Taro

Γκέρντα Τάρο, μια σπουδαία προσωπικότητα της Φωτογραφίας

Σήμερα 1 Αυγούστου 2018 το doodle της google είναι αφιερωμένο σε μια σπουδαία φωτογράφο και προσωπικότητα του 20ου αιώνα, την Γκέρντα Τάρο, (Gerda Taro 1910-1937). Επειδή στα διάφορα αφιερώματα διάβασα πολλές ανακρίβειες αποφάσισα να κάνω την σημερινή ανάρτηση για να αποκαταστήσω κάπως τα πράγματα παρόλο που θα ήθελα να της κάνω ένα μεγαλύτερο αφιέρωμα, έτσι σίγουρα κάποια στιγμή θα επανέρθω.

Η Τάρο και ο Κάπα στο Παρίσι

Η Τάρο που το κανονικό της όνομα ήταν Gerta Pohorylle ήταν εβραικής καταγωγής και γεννήθηκε στην Γερμανία. Από νωρίς συμμετείχε σε αριστερές ομάδες που διακινούσαν αντιναζιστικό υλικό πράγμα που με την άνοδο του ναζιστικού κόμματος στην εξουσία της κόστισε τον στιγματισμό της συλλήψεις και φυλακίσεις. Αυτό το κυνηγητό την έκανε να διαφύγει στην Γαλλία το 1934. Εκεί γνώρισε τον φωτογράφο Endre Friedmann που και αυτός ήταν μετανάστης εβραίος από την Ουγγαρία. ‘Έγινε βοηθός του στην αρχή και αργότερα σύντροφος του.

H Τάρο με μια επίσης σπουδαία προσωπικότητα της φωτογραφίας, την μούσα του Man Ray και αργότερα πολεμική φωτορεπόρτερ   Lee Miller.

Άρχισαν να φωτογραφίζουν και οι δύο διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας, ενώ υιοθέτησαν για τον Friedmann το ψευδώνυμο Robert Capa που θύμιζε αμερικάνικο όνομα, ενώ για τον εαυτό της υιοθέτησε το ψευδώνυμο Gerda Taro από το όνομα ενός αγαπημένου Ιάπωνα καλλιτέχνη και την διάσημη ηθοποιό της εποχής Greta Garbo. Στην αρχή ασχολήθηκαν να προωθούν τις φωτογραφίες τους κάτω από το κοινό ψευδώνυμο Robert Capa, ενώ η Τάρο εργάστηκε ως επιμελήτρια στο πρακτορείο Alliance Photo για να ενισχύσει τα οικονομικά του ζευγαριού.

Η Τάρο σε ώρα δουλειάς

Το 1936 αποφάσισαν να καλύψουν φωτογραφικά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο μαζί με τον πολωνό φίλο τους φωτογράφο David “Chim” Seymour. Παρόλο που πουλούσαν  τις φωτογραφίες τους με το κοινό όνομα του Robert Capa,  κάποια στιγμή το ζευγάρι ψυχράθηκε. Η κύρια αιτία ήταν μια πρόταση γάμου του Capa που δεν την δέχτηκε η Τάρο αλλά και η μεγαλύτερη πολιτική εμπλοκή της Τάρο στα τεκταινόμενα καθώς και η δημόσια σύνδεση της με ένα κύκλο από αντιφασίστες διανοούμενους όπως ο Ernest Hemingway και ο  George Orwell.

Στην πρώτη γραμμή του μετώπου

Έτσι παρόλο που και το 1937 δημιούργησαν πολλά κινηματογραφικά ταινιάκια με την φίρμα Capa & Taro, η Τάρο συνέχισε να πουλάει τις φωτογραφίες της με την φίρμα Photo Taro. Αλλά για ένα  μικρό χρονικό διάστημα καθώς τραυματίστηκε και στις 26 Ιουλίου του 1937 πέθανε. Αυτή η σπουδαία αντιφασιστική προσωπικότητα, η πρώτη γυναίκα πολεμική φωτορεπόρτερ έσβησε στην Ισπανία σε ηλικία μόλις 26 χρόνων. Το κομμουνιστικό κόμμα της Γαλλίας της διοργάνωσε μια μεγαλειώδη κηδεία την μέρα των γενεθλίων της την 1η Αυγούστου.

Ο ούγγρος εθελοντής γιατρός στον ισπανικό εμφύλιο  Janos Kiszely  περιποιείται τα τραύματα της Τάρο

Της Τάρο της χρωστάμε πολλά κυρίως την συνεπή αντιφασιστική της στάση και τον αγώνα της υπέρ μιας δημοκρατικής Ισπανίας ενάντια στους φασίστες και τους ναζί συμμάχους τους που ενέπνευσε χιλιάδες ανθρώπους να σταθούν στο πλευρό των ισπανών δημοκρατών. Της χρωστάμε την εφεύρεση της περσόνας που έκανε τον Robert Capa αυτό ξέρουμε σήμερα και δεν ξέρουμε πόσα ακόμη θα πρόσφερε αν αυτός ο υπέροχος άνθρωπος δεν πέθαινε σε τόσο μικρή ηλικία. Τα τελευταία χρόνια ξαναβρήκαμε τα αρνητικά της από τον ισπανικό εμφύλιο στην περίφημη μεξικάνικη βαλίτσα και βρέθηκε και μια φωτογραφία της λίγο πριν πεθάνει στο κρεβάτι του νοσοκομείου που την περιποιείται ένας γιατρός. Αιωνία της η μνήμη!

Ο τάφος της Τάρο στο κοιμητήριο Père-Lachaise στο Παρίσι

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Ο φωτογράφος Dennis Hopper

O Dennis Hopper και η Φωτογραφία

O Dennis Hopper αυτή η τεράστια προσωπικότητα του παγκόσμιου κινηματογράφου είναι περισσότερο γνωστός σαν ο σεναριογράφος σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της ταινίας «Ξέγνοιαστος Καβαλάρης» (Easy Rider -1969) και ίσως για μερικές από τις ταινίες που έχει παίξει, αλλά πολλοί λίγοι ξέρουν το σημαντικό  φωτογραφικό του έργο. Δυστυχώς έχει κυκλοφορήσει μόνο ένα φωτογραφικό λεύκωμα με φωτογραφίες του Hopper , το Dennis Hopper: Photographs 1961–1967 που είναι σπουδαίο μεν, αλλά αφορά μια μικρή περίοδο της φωτογραφικής του δημιουργίας.

Η αρχή στην καλλιτεχνική πορεία του Dennis Hopper ήταν τα μαθήματα ζωγραφικής που ξεκίνησε στην Nelson Art Gallery στα 10 του. Στο ίδιο χώρο γίνονταν και μαθήματα υποκριτικής  που γρήγορα τον κέρδισαν. Το ενδιαφέρον του για την φωτογραφία ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα από την στιγμή που μπλέχτηκε με την υποκριτική, καθώς από την αρχή τον ενδιέφερε και η σκηνοθεσία. Όμως ο σημαντικός σταθμός για την ενασχόληση του με την φωτογραφία ήταν όταν γνώρισε τον James Dean στα γυρίσματα του «Επαναστάτη χωρίς αιτία» (Rebel Without a Cause -1955) και έγιναν φίλοι. Ο James Dean ήδη παθιασμένος φωτογράφος τον παρότρυνε  να φωτογραφίζει και μάλιστα επειδή διέβλεψε ότι κάποια στιγμή θα σκηνοθετούσε τον συμβούλεψε να μην κροπάρει τις φωτογραφίες του για να μάθει να καδράρει σωστά στο σκόπευτρο.

Τα επόμενα χρόνια η φωτογραφία συνόδευε τον Hopper σε οτιδήποτε και αν καταπιάνονταν. Η ενασχόληση του έγινε απλά πιο έντονη από το 1959 και μετά,  που ένας άγριος καυγάς του με τον σκηνοθέτη Henry Hathaway είχε σαν αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του από το Χόλιγουντ. Τότε ξεκίνησε μια έντονη περίοδος καλλιτεχνικής αναζήτησης για τον Hopper με την φωτογραφία να βρίσκεται στο επίκεντρο της δράσης του, ακόμη και μετά την τεράστια επιτυχία του Easy Rider. Μάλιστα αυτή η ενασχόληση του με την φωτογραφία μπορεί να ήταν ο σημαντικότερος λόγος που ο Φράνσις Κόπολα του έδωσε τον ρόλο του φωτογράφου στην ταινία «Αποκάλυψη τώρα»  (Apocalypse Now-1979).

Η φωτογραφία έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή αυτής της χαρισματικής προσωπικότητας που φωτογράφιζε τα πάντα και θεωρούσε την φωτογραφία σαν την μαθητεία του για την σκηνοθεσία. Δεν έμεινε όμως μόνο σε αυτό, αλλά κέρδισε βραβεία σε φωτογραφικούς διαγωνισμούς  και συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο με τις φωτογραφίες του. Μένει στους ιστορικούς της τέχνης  τους τωρινούς και του μέλλοντος να μας φωτίσουν περισσότερο αυτή την πλευρά αυτού του πολύπλευρου καλλιτέχνη.

Ο Dennis Hopper σε ρόλο φωτογράφου στην ταινία “Αποκάλυψη Τώρα”

Ο Dennis Hopper πάντα με την φωτογραφική του μηχανή

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Τα βαφτίσια της Φωτογραφίας

Η πρώτη επίσημη χρήση της λέξης φωτογραφία (Photography)

Στις 14 Μαρτίου του 1839 στο Λονδίνο σε μια συνάντηση της Royal Society στο Somerset House, ο Sir John Frederick William Herschel παρουσιάζει το άρθρο του “Note on the Art of Photography, or the application of the Chemical Rays of Light to the purposes of Pictorial Representation”.  Αυτή η παρουσίαση είναι και η πρώτη επίσημη χρήση της λέξης Φωτογραφία στην διεθνή βιβλιογραφία.

Ο Sir John Herschel  πορτραίτο του ζωγράφου  William James Ward

Ο Sir John Herschel που ήξερε άριστα αρχαία ελληνικά και έχει κάνει μια σπουδαία μετάφραση της Ιλιάδας του Ομήρου, χρησιμοποιεί τις αρχαιοελληνικές λέξεις Φωτός Γραφή για να σχηματίσει την λέξη για την νέα αυτή τεχνική μέθοδο με τις φωτοευαίσθητες ενώσεις του αργύρου που επιτρέπει σε κάποιον να κάνει ακριβώς αυτό, να ζωγραφίσει με το φως (Γράφω στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ζωγραφίζω). Σε αντίστοιχη παρουσίαση που είχε γίνει για τον ίδιο σκοπό στην Royal Society λίγο νωρίτερα με ένα άρθρο του William Henry Fox Talbot αυτή τη φορά, ο τίτλος ήταν “Some account of the Art of Photogenic Drawing, or the process by which natural objects may be made to delineate themselves without the aid of the Artist’s pencil”. Αυτό σημαίνει ότι συνειδητά οι δύο φίλοι πίστευαν ότι η φωτογραφία είναι ζωγραφική με το φως.

Η πρώτη δημοσίευση του “Note on the Art of Photography” στο περιοδικό The Athenæum

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν παρόλο που αρκετοί ιστορικοί αναφέρουν αυτή την πρώτη χρήση του όρου photography από τον Sir John Herschel, δεν φωτίζουν όσο θα έπρεπε τον ρόλο που έπαιξε στο να λύσουν το πρόβλημα της στερέωσης των φωτογραφιών οι William Henry Fox Talbot και Louis-Jacques-Mandé Daguerre (άλλωστε στο Note on the Art of Photography αναφέρει ότι προτείνει την χρήση του “HYPO” για την στερέωση των φωτογραφιών). Γενικά ο ρόλος του στην εφεύρεση και στην προώθηση της φωτογραφίας έχει πολλές φορές υποβαθμιστεί και το ανακαλύπτουμε όσο περισσότερα γράμματα και πρωτότυπες πηγές δημοσιεύονται από νέους ιστορικούς της φωτογραφίας που κάνουν πραγματική έρευνα και δεν παπαγαλίζουν παλιότερα άρθρα.

O Sir John  Herschel σε μεγάλη ηλικία φωτογραφημένος από την Julia Margaret Cameron 

Ανεξάρτητα που από την επίσημη ιστορία θεωρούνται σαν πατέρες της φωτογραφίας ο William Henry Fox Talbot και ο Louis-Jacques-Mandé Daguerre . Πολλοί ακόμη θα μπορούσαν άνετα να διεκδικήσουν αυτόν τον τίτλο. Ο ίδιος ο Sir John Herschel ή ο Joseph Nicéphore Niépce που τράβηξε την πρώτη φωτογραφία. Ο Thomas Wedwood που τουλάχιστον 25 χρόνια νωρίτερα από όλους τραβούσε φωτογραφίες που δυστυχώς δεν μπορούσε να στερεώσει ή ακόμη και αυτός ο ριγμένος της όλης υπόθεσης στην Γαλλία, ο Hippolyte Bayard. Έτσι οι πατεράδες της φωτογραφίας μπορεί να είναι πολλοί και αβέβαιοι, αλλά ο νονός της είναι σίγουρος και ένας ο Sir John Frederick William Herschel και τα βαφτίσια έγιναν στις 14 Μαρτίου του 1839 στο Λονδίνο (κάτι σαν βασιλικό μωρό).

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Η Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Η Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Φέτος to 2018 είμαι πολύ χαρούμενος γιατί εκτός από τα φωτογραφικά μου λευκώματα που αφορούν την Street Art στην Αθήνα,  κατάφερα να  ολοκληρώσω μόλις χθες άλλο  ένα μου βιβλίο με κείμενο αυτή τη φορά. Είναι  “Η Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής” από τις πρώτες φωτογραφικές μηχανές του Niepce μέχρι την κυκλοφορία της Nikon D850.

Το εξωτερικό κάλυμα του βιβλίου

Το βιβλίο ξεκίνησε σαν σημειώσεις για ένα διωρο μάθημα που αφορούσε ακριβώς αυτό, την ιστορία της φωτογραφικής μηχανής.  Στην συνέχεια εμπλουτίστηκε με διάφορες αφορμές και σκέφτηκα ότι πρέπει να το κυκλοφορήσω σε ένα ολοκληρωμένο βιβλίο γιατί ανακαλύπτω από χρονιά σε χρονιά στα σεμινάρια μου ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν καμία επαφή με την φωτογραφία και τις φωτογραφικές μηχανές του της εποχής του φιλμ και ότι έχουν γνωρίσει την φωτογραφία το πιθανότερο τραβώντας φωτογραφίες για πρώτη φορά με το κινητό τους τηλέφωνο.

Για αυτό πιστεύω ότι το βιβλίο μου είναι χρήσιμο καθώς όλοι όσοι ενδιαφέρονται για την φωτογραφία θα πρέπει να έχουν υπόψη τους τι έχει γίνει στους δύο προηγούμενους  αιώνες ζωής της φωτογραφίας πριν φτάσουμε  στον τωρινό αιώνα και την ψηφιακή εποχή της φωτογραφίας.

Η πρώτη εκδοχή του βιβλίου περιλαμβάνει 13333 λέξεις και 110 φωτογραφίες σε 110 σελίδες και ξεκινάει από την φωτογραφική μηχανή που τράβηξε την πρώτη φωτογραφία το 1826 μέχρι φωτογραφικές μηχανές με την καλύτερη βαθμολογία αυτή τη στιγμή στο website dxomark.com, την Sony α7R III και την Nikon D850.

Ο σκοπός του βιβλίου δεν είναι εμπορικός. Το βιβλίο μου αυτό και σύντομα άλλα δύο που θα ακολουθήσουν θα είναι διαθέσιμα για όλους δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή. Ενώ η τυπωμένη του μορφή είναι αυτοέκδοση και έχει δημιουργηθεί μόνο για φίλους μου και πρώην μαθητές μου που θέλουν να έχουν το βιβλίο μου τυπωμένο με αφιέρωση.

Τα περιεχόμενα του βιβλίου

Εισαγωγή
Ποιά είναι η πρώτη φωτογραφική μηχανή;
Οι πρώτες φωτογραφικές μηχανές στην αγορά
Οι εφευρέτες με τις φωτογραφικές μηχανές τους
Οι πρώτες εμπορικές πατέντες
Η νέα εποχή της ερασιτεχνικής φωτογραφίας, η πρώτη Kodak
Οι φωτογραφικές μηχανές τα  τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα
Η μεγαλύτερη φωτογραφική μηχανή
Φωτογραφικές μηχανές για όλο τον κόσμο
Άλλη μια φωτογραφία… με Graflex
Οι πρώτες Leica – Οι γιαγιάδες των σύγχρονων φωτογραφικών μηχανών
O Henri Cartier-Bresson και η Leica
Rolleiflex – O μύθος των διοπτικών μηχανών
Η πρώτη σοβαρή μηχανή της Canon είχε φακό Nikon
Οι πρώτες SLR με πεντάπρισμα του 1949
Η φωτογραφική μαγεία διαθέσιμη στον καθένα, Polaroid Land Camera
View Camera ή όπως λέμε SINAR
Μια φωτογραφική μηχανή από την Σουηδία
Οι Γιαπωνέζοι φτιάχνουν τις πρώτες τους SLR και οδηγούν τις εξελίξεις
Kodak instamatic 100 και φιλμ 126 σε κασέτα
Φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά, στιβαρότητα και υψηλή ποιότητα
Kodak Pocket Instamatic & φιλμ 110 σε κασέτα
Μερικές Ρώσικες μηχανές που έγραψαν ιστορία
Το θαύμα της ηλεκτρομηχανικής, η Nikon FA
Οι πρώτες φωτογραφικές μηχανές αυτόματης εστίασης
Προετοιμασία για την ψηφιακή εποχή, Minolta Maxxum/Dynax
EOS, η ελληνική Αυγή έδωσε το όνομα της στις μηχανές της νέας εποχής
Advanced Photo System (APS), μια ιστορία φωτογραφικής αποτυχίας
Οι πρώτες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές DSLR
Φωτογραφική μηχανή στο κινητό τηλέφωνο
Οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της σειράς X της Fujifilm
Mirrorless Sony, αυτό είναι το μέλλον;
Άριστα 100 – 100 χρόνια Nikon – Nikon D850
Βιογραφικό Δημήτρη Ασιθιανάκη

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Ιστορικές Μηχανές Μεσαίου Φορμά

Φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά

Η κυκλοφορία των Rolleiflex και ύπαρξη του συστήματος Hasselblad απέδειξαν ότι όσο κι αν εξελίσσονταν οι μηχανές και οι φακοί του συστήματος των 35mm πάντα το μεγαλύτερο φιλμ (120/220) πρόσφερε υψηλότερη ποιότητα και μεγαλύτερες μεγεθύνσεις. Το πρόβλημα ήταν η μη επεκτασιμότητα του συστήματος της Rolleiflex και η υψηλές τιμές του συστήματος Hasselblad. Έτσι υπήρξε χώρος για τις υπόλοιπες φωτογραφικές εταιρείες να δημιουργήσουν τις δικές τους προτάσεις μεσαίου φορμά καθώς όλο και περισσότεροι επαγγελματίες φωτογράφοι στρέφονταν σε αυτές τις φωτογραφικές μηχανές που κάλυπταν σχεδόν όλες τις ανάγκες τους.

Pentacon Six TL ένα από τα καλύτερα μοντέλα των ανατολικογερμανών

Η προσπάθεια ξεκίνησε στην Ανατολική Γερμανία από τεχνικούς και ιδέες που μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αποκλείστηκαν μέσα στα σύνορα της. Βασισμένη σε προπολεμικά σχέδια των εταιρειών που είχαν την έδρα τους εκεί δημιουργήθηκαν οι Praktisix, Praktisix II, Praktisix IIA και τέλος ένα πιο εξελιγμένο μοντέλο η Pentacon Six από την εταιρεία που αργότερα δημιούργησε τις αξιόπιστες 35άρες Practika. Όλες οι μεσαίου φορμά είχαν προβλήματα αξιοπιστίας, μερικά από τα οποία ήταν εντελώς γελοία (για παράδειγμα τα καρέ έπεφταν το ένα επάνω στο άλλο ή ποτέ δεν υπήρχε το ίδιο κενό ανάμεσα στα καρέ). Παρόλα αυτά έδειξαν τον ένα σχεδιαστικό δρόμο για το μεσαίο φορμά, στην ουσία μια ολόιδια μηχανή με τα 35mm που απλά μεγάλωσε για να χωράει το 120 φιλμ.

Pentax 67

Pentax 6x7 γιαπωνέζικη υπεροχή, αξιοπιστία και αντοχή

Το πιο πετυχημένο μοντέλο αυτού του σχεδιαστικού δρόμου, δηλαδή της γιγάντιας αδερφής μιας 35άρας SLR ήταν η Pentax 6×7. 6×7 ήταν το καρέ που δημιουργούσε αυτή η εξαιρετική αλλά πολύ βαριά και μεγάλη φωτογραφική μηχανή που την παρήγαγε η Pentax σε διάφορες παραλλαγές και με διάφορα αξεσουάρ και φακούς από το 1969 μέχρι και το 1999 που παρουσίασε την Pentax 67II. Η σχεδίαση της μηχανής ήταν βασισμένη σε ένα προπολεμικό μοντέλο την Ihagee VP Exakta του 1933 και φυσικά στην ανατολικογερμανική Pentacon Six (ήταν μάλλον η τελευταία φορά που οι γιαπωνέζοι αντέγραψαν γερμανούς). Βέβαια τις ξεπέρασε όλες σε αξιοπιστία , ποιότητα κατασκευής και αντοχή. H Pentax δεν σταμάτησε στην Pentax 67, αλλά δημιούργησε και αρκετά μοντέλα Pentax 645 πράγμα που τις έδωσε την απαραίτητη τεχνογνωσία ώστε να συνεχίσει να παράγει και ψηφιακές μεσαίου φορμά φωτογραφικές μηχανές.

Mamiya

Η Mamiya RB67 του 1970, η μηχανή εστίαζε με φυσούνα ενσωματωμένη στο σώμα

Ο σχεδιαστής φωτογραφικών μηχανών Seiichi Mamiya ίδρυσε το 1940 μια φωτογραφική εταιρεία που κατασκεύασε στην διάρκεια της ζωής της κάθε είδους φωτογραφική μηχανή. Από διοπτικές με καθρέπτη, τηλεμετρικές, μονοπτικές με καθρέπτη 35mm και άλλες, αλλά έμελλε να γίνει διάσημη για τις φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά. Το πρώτο της μοντέλο το παρουσίασε το 1970 ονομάζονταν Mamiya RB67 και αγαπήθηκε αμέσως από τους φωτογράφους.  Αμέσως μετά  το 1975 η Mamiya ζωντάνεψε ένα ξεχασμένο φορμά φιλμ από την δεκαετία του 1930,  το 6×4,5 παρουσιάζοντας την φωτογραφική μηχανή Mamiya  645 που τραβούσε 15 καρέ στο φιλμ 120. Αυτό το φορμά το ακολούθησαν και άλλοι κατασκευαστές και έτσι έγινε κατηγορία η φωτογραφική μηχανή 645. Το 1982 με την κυκλοφορία της εξελιγμένης Mamiya RZ67, η εταιρεία καθιερώθηκε στην συνείδηση των φωτογράφων σαν ένας από τους σημαντικότερους κατασκευαστές στο μεσαίο φορμά.

Bronica

Η Bronica Zenza 6x6 με τον ειδικά φτιαγμένο νορμάλ Nikkor 75mm F:2,8

Μια άλλη γιαπωνέζικη εταιρεία που κατασκεύασε φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά ήταν η Bronica ή Zenza Bronica. Από το 1959 που παρουσίασε την πρώτη Bronica Ζ μέχρι το 2005 που σταμάτησε την παραγωγή των τελευταίων μοντέλων η Bronica κατάφερε να ανταγωνιστεί στα ίσια τους υπόλοιπους κατασκευαστές μεσαίου φορμά, κυρίως την Hasselblad, την Pentax και την Mamiya. Στα πρώτα μοντέλα φακούς κατασκεύαζε η Nikon, αργότερα η Bronica συνεργάστηκε με την Zeiss μέχρι που ξεκίνησε να κατασκευάζει τους δικούς της φακούς. Αξιοσημείωτο είναι ότι η Bronica παρουσίασε πρώτη ηλεκτρονικά ελεγχόμενο φωτοφράχτη εστιακού επιπέδου και προτεραιότητα διαφράγματος σε μεσαίου φορμά φωτογραφική μηχανή.

Fuji

Η πανοραμική Fuji GX617 του 1993

Υπήρξε μια εποχή που η Fuji αποφάσισε να φτιάξει φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά και το έκανε με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Δεν θα σας απασχολήσω με τα υβρίδια, τις κόμπακτ 6×7 που κυκλοφόρησε η Fujifilm αλλά με 2 φωτογραφικές μηχανές πραγματικά ξεχωριστές. Μια διαφορετική πανοραμική μηχανή σε ένα δικό της μέγεθος το 6×17 και ένα ολοκληρωμένο σύστημα μεσαίου φορμά πάλι σε ένα δικό της μέγεθος το 6×8. Πανοραμικές μεσαίου φορμά η Fuji ξεκίνησε να φτιάχνει την δεκαετία του 80′, αλλά το πανοραμικό σύστημα της το ολοκλήρωσε με την πανοραμική Fuji GX617 που κυκλοφόρησε το 1993. Η μηχανή δημιούργησε το φορμά 6×17 που στο φιλμ 120 τραβούσε 4 καρέ και στο 220 8 καρέ. Διέθετε τους εξαιρετικούς εναλλακτικούς φακούς 90mm f/5.6, 105mm f/8, 180mm f/6.7 και τον 300mm f/8, εναλλακτικά σκόπευτρα και διάφορα αξεσουάρ. Θα μου μείνει αξέχαστο το φίλτρο που βελτίωνε το χάσιμο της φωτεινότητας στις άκρες του φιλμ φυσιολογικό για μηχανή τέτοιου φορμά (θα έπρεπε η πλάτη να είναι καμπύλη για να μην υπάρχει αυτή η απώλεια φωτεινότητας).

Η τελευταία και πιο εξελιγμένη Fuji GX 680 III

Από την άλλη πλευρά το ολοκληρωμένο σύστημα μεσαίου φορμά που παρουσίασε η Fujifilm είχε το δικό της μέγεθος καρέ 6×8 και σαν μέγεθος και δυνατότητες στέκονταν ανάμεσα στις φωτογραφικές μηχανές του στούντιο (View Cameras) και τους ανταγωνιστές του μεσαίου φορμά. Η πρώτη Fuji GX 680 παρουσιάστηκε το 1989 και πραγματικά προκάλεσε αίσθηση στον φωτογραφικό χώρο με τις δυνατότητες της. Το μόνο μειονέκτημα της συγκεκριμένης μηχανής ήταν ότι ήταν πολύ βαριά για να την κουβαλήσει κανείς εκτός του στούντιο. Η Fuji την στήριξε με άλλες δύο εκδόσεις με βελτιώσεις, την Fuji GX 680 II (1995–1998) και την Fuji GX 680 III (1998–2007) και φυσικά όπως πάντα κάνει η Fuji με τις φωτογραφικές μηχανές της με ένα πλήρες σύστημα φακών από τον πιο ευρυγώνιο τον 50mm f/5.6 GX μέχρι τον πιο μεγάλο τηλεφακό τον 500mm f/8.0 GX και έναν ζουμ τον 100-200mm f/5.6 GX.

Kiev

Kiev 60 αξιοπιστία και στιβαρότητα σοβιετικού τύπου

Θα κλείσω αυτή την αναφορά στις σπουδαίες φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά με δύο μοντέλα που κατασκεύασε το σοβιετικό εργοστάσιο Arsenal στο Κίεβο κάτω από το brand Kiev. Το σπουδαίο είναι ότι η Kiev κατασκεύασε μηχανές και στις δύο σχεδιαστικές γραμμές και βέβαια πάμφθηνες σε σχέση με τους δυτικούς και γιαπωνέζους ανταγωνιστές. Η πρώτη που κατασκεύασε ήταν η Kiev 60 που όχι μόνο ξεπέρασε το πρότυπο που ήταν τα μεσαίου φορμά μοντέλα της ανατολικογερμανικής Practika, αλλά πολλά από τα εξαρτήματα της Kiev 60, αλλά και οι φακοί της, χρησιμοποιήθηκαν από τους χρήστες της Pentacon Six καθώς ήταν ανώτερα ποιοτικά.

Kiev 88 TTL απίστευτη σχέση τιμής/απόδοσης

Το δεύτερο μοντέλο ήταν η Kiev 88 που στηρίστηκε σχεδιαστικά σε προηγούμενα μοντέλα του ίδιου εργοστασίου τις Salyut και Salyut-S. Όλες τους είναι αντίγραφα των πρώτων Hasselblad 1000F και 1600F, αλλά σε τόσο χαμηλή τιμή που η Kiev 88 έφτασε να είναι το πιο πετυχημένο μοντέλο του εργοστασίου. Για να σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα η εταιρεία για την Kiev 88 είχε κατασκευάσει έναν fisheye φακό τον Arsat 30mm f/3.5 που κόστιζε γύρω στα 200 δολάρια, ο φθηνότερος αντίστοιχος Σουηδικός, Γερμανικός η Γιαπωνέζικος φακός κόστιζε γύρω στις 6000 δολάρια.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Μια φωτογραφική μηχανή από την Σουηδία

Η Σουηδέζα Hasselblad

Η οικογένεια Hasselblad ανάμεσα στις άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες ήταν και ο αποκλειστικός εισαγωγέας διανομέας των προϊόντων της Kodak στην Σουηδία. Όμως o διάδοχος της δυναστείας Βίκτωρ Hasselblad αποφάσισε να ακολουθήσει τον δικό του επιχειρηματικό δρόμο και παράτησε την οικογενειακή επιχείρηση. Μιας και ο ίδιος ήταν πολύ πετυχημένος φωτογράφος άγριας φύσης, άνοιξε φωτογραφείο στην αρχή στο κέντρο του Γκέτεμποργκ μετά μια μικρή βιοτεχνία στην οποία κατασκεύασε φωτογραφικές μηχανές για τον σουηδικό στρατό και ρολόγια, αλλά πάντοτε το όνειρο του ήταν να κατασκευάσει την πιο αξιόπιστη και ποιοτική φωτογραφική μηχανή και τα κατάφερε.

Στις 6 Οκτωβρίου 1948 σε μια συνέντευξη στην Νέα Υόρκη παρουσιάστηκε η Hasselblad 1600F η πρώτη φωτογραφική μηχανή της σουηδικής εταιρείας που όμως είχε πολλά προβλήματα, γρήγορα την αντικατέστησε η 1000F που είχε όσες διορθώσεις και βελτιώσεις μπορούσε να σκεφτεί ο Βίκτωρ και οι μηχανικοί του. Το 1952 ακριβώς λόγω της κακής φήμης του προηγούμενου μοντέλου το περιοδικό Modern Photography έκανε στην μηχανή ένα εξαντλητικό τεστ τραβώντας 500 ρολά φιλμ και ρίχνοντας την μηχανή κάτω δύο φορές επίτηδες. Η Hasselblad 1000F δεν έπαθε τίποτε, ενώ οι φωτογραφίες και με τους 6 φακούς της ήταν εξαιρετικής ποιότητας, ποιότητα που μέχρι τότε υπήρχε μόνο στις φωτογραφικές μηχανές με πολύ μεγάλο μέγεθος φιλμ. Ένας θρύλος γεννήθηκε!

Το 1957 παρουσιάστηκε μια ακόμη θρυλική Hasselblad η 500C. Ακολούθησε η Hasselblad SWA το 1954, ακολουθούμενη από την ευρυγώνια Hasselblad SWC (1957) και την Hasselblad 500 EL (1965). Αυτές οι κάμερες αποτέλεσαν τη βάση του συστήματος Hasselblad για πολλά χρόνια. Το όνομα Hasselblad έγινε συνώνυμο της αξιοπιστίας της φωτογραφικής μηχανής και της ποιότητας της φωτογραφικής εικόνας.

Το 1962 ο αστροναύτης της NASA Walter Schirra πήρε μαζί του με δική του πρωτοβουλία σε μια πτήση του προγράμματος Mercury, μια Hasselblad 500C. Αυτό εγκαινίασε μια συνεργασία με την NASA που εκτίμησε τις εξαιρετικής ποιότητας φωτογραφίες που έφερε πίσω ο αστροναύτης. Το αποκορύφωμα αυτής της συνεργασίας ήταν η πτήση του Apollo 11 και τα πρώτα βήματα ανθρώπων στο φεγγάρι που όλα καταγράφηκαν με τις ειδικά κατασκευασμένες για το διάστημα Hasselblad.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.