Category Archives: Ιστορία της Φωτογραφίας

Άρθρα σχετικά με την ιστορία της Φωτογραφίας

Πριν τις Canon EOS υπήρχαν οι Canon A

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Η Canon παρουσιάζει την Προγραμματισμένη Έκθεση (P)

Χθες ήταν το 3ο δωρεάν μάθημα για το 2018 “Πως να επιλέξετε Φωτογραφική μηχανή, Φακούς και Φωτογραφικό εξοπλισμό”,  λόγω και της ιστορικής αναδρομής στις δεκαετίες του 80′ και του 90′, η σημερινή μου ανάρτηση έχει νοσταλγική διάθεση. To 1976 η Canon προσπαθώντας να προλάβει τον ανταγωνισμό ανασχεδίασε όλη την γραμμή των ερασιτεχνικών SLR της. Η προηγούμενη δεκαετία του 60΄ ήταν μια δεκαετία έντονου ανταγωνισμού, αλλά φάνηκε ακόμη μέχρι στις αρχές του 70΄ ότι η πρωτοπορία της Nikon και της Pentax δύσκολα θα είχε ανταγωνισμό, ακόμη και με την εμφάνιση των Olympus OM με την μοντέρνα σχεδίαση.

Η κορυφαία της σειράς Α-1 με το μοτέρ της

Με αυτή τη σειρά η Canon θέλησε να απευθυνθεί σε ένα μεγάλο κοινό ερασιτεχνικό που θα ήθελε να κάνει το πέρασμα από πιο απλές φωτογραφικές μηχανές σε μια μονοοπτική με καθρέπτη με την μεγάλη γκάμα φακών FD που διέθετε 55 φακούς από Fisheye μέχρι τηλεφακό 800mm, αλλά δίσταζε να κάνει την αλλαγή γιατί φοβόταν ότι οι SLR είναι περίπλοκη στις ρυθμίσεις. Ε τώρα με την λειτουργία P o φωτογράφος δεν χρειάζονταν να ρυθμίσει τίποτε και διέθετε μια “λαμπερή” SLR, μια φωτογραφική μηχανή σύστημα. Σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό η Canon με την σειρά A πέτυχε το στόχο της. Η Α-1 και η ΑΕ-1 program που ακολούθησε μετά από δυο χρόνια ήταν τα πιο δημοφιλή μοντέλα.

Οι SLR της Canon ήταν επίσημες μηχανές των ολυμπιακών αγώνων του 1984. Στην διαφήμιση βλέπετε τις Α-1, ΑΕ-1, την ναυαρχίδα F-1 και το πρωτάκι Τ50 που εγκαινίασε μια νέα αλλά σύντομη εποχή που κράτησε μέχρι την Τ90. Μετά ήρθαν οι EOS 

Βέβαια όπως ήταν λογικό υπήρχαν και τα σχετικά παράπονα. Ειδικά από το κοινό που θα τους λέγαμε ψαγμένους ερασιτέχνες. Τα παράπονα ήταν κυρίως για τον υφασμάτινο φωτοφράχτη που έπιανε ταχύτητες μόνο μέχρι 1/1000 με χαμηλή ταχύτητα συγχρονισμού του φλας, που η Canon είχε επιλέξει για να κρατήσει το κόστος χαμηλά. Παράπονα υπήρχαν και για τις πληροφορίες στο σκόπευτρο καθώς και για την έλλειψη αυτόματου ελέγχου του φλας. Βέβαια τα χρόνια πέρασαν γρήγορα, η Α-1 αντικαταστάθηκε το 1985 από την μοντέρνα Τ90, ενώ η παρουσίασης της σειράς EOS το 1987 και η εγκατάλειψη από την Canon της άρμοσης φακών FD έκαναν τις A-1 και την ΑΕ-1 program να μην έχουν μεγάλη ζήτηση ούτε στην αγορά των μεταχειρισμένων. Παρόλα αυτά θα θυμάμαι πάντα με νοσταλγία πόσο τις χάζευα στη βιτρίνα του Καλαβρέντζου κάνοντας παράκαμψη πηγαίνοντας για το φροντιστήριο το 1981-1983.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

 

Η φθηνότερη απότ ην Α1, η ΑΕ-1 υπήρξε το αντικείμενο του φωτογραφικού μου πόθου το διάστημα πριν από την θητεία μου στον ελληνικό στρατό  1981-1984

Τα Αυτοπορτραίτα της Βίβιαν Μάγιερ

Γυναίκες Φωτογράφοι, Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και Φωτογραφίες

Ασπρόμαυρα τετράγωνα αυτοπορτραίτα της Vivian Maier

Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση είναι ένα γκράφιτι που δημιούργησε ο σπουδαίος καλλιτέχνης της Street Art και των τεράστιων τοιχογραφιών Eduardo Κobra στο Σικάγο και το είδα τυχαία σε μια ανάρτηση μιας μαθήτριας μου. Το έργο με συγκίνησε από πολλές πλευρές γιατί είναι εμπνευσμένο από ένα αυτοπορτραίτο μιας σπουδαίας φωτογράφου της Βίβιαν Μάγιερ που έζησε στο Σικάγο. Οπότε συνδυάστε το εξαιρετικό αυτοπορτραίτο μιας φωτογράφου που θαυμάζω, το εξαιρετικό γκράφιτι ενός σπουδαίου καλλιτέχνη και μιας τέχνης που επίσης θαυμάζω και ταυτόχρονα τι όμορφο που είναι ένα έργο τέχνης να ανατροφοδοτεί και να δίνει έμπνευση για την δημιουργία ενός καινούργιου έργου τέχνης.

Το αυτοπορτραίτο που στάθηκε αφορμή για την δημιουργία του γκράφιτι

Η Βίβιαν Μάγιερ (Vivian Dorothea Maier, 1 Φεβρουαρίου 1926 – 21 Απριλίου 2009) ήταν μια υπερταλαντούχος φωτογράφος δρόμου με ένα τεράστιο έργο που το ανακαλύψαμε καθαρά από τύχη πριν από μερικά χρόνια. Η Μάγιερ φωτογράφιζε για πάνω από σαράντα χρόνια στον ελεύθερο της χρόνο, ενώ ταυτόχρονα εργάζονταν σαν νταντά και οικιακή βοηθός για εύπορες οικογένειες στην Αμερική. Τράβηξε πάνω από 150.000 φωτογραφίες, στην Νέα Υόρκη στο Σικάγο και στο Λος Άντζελες αλλά και σε ταξίδια σε όλο το κόσμο χωρίς ποτέ να δημοσιεύσει ή να παρουσιάσεις τις φωτογραφίες της. Η ανακάλυψη του αρχείου της και η δημοσίευση φωτογραφιών της ήταν μια πραγματική “Αποκάλυψη” για τον κόσμο της καλλιτεχνικής φωτογραφίας. Φωτογράφισε με διάφορες φωτογραφικές μηχανές, αλλά κυρίως με μια Rolleiflex με το χαρακτηριστικό τετράγωνο αρνητικό.

Το έργο του Eduardo Κobra σε ένα τοίχο στη διεύθυνση 1651 W. North Avenue στο Σικάγο

Σε αυτή μου την ανάρτηση θα ασχοληθώ με ένα μόνο τμήμα του έργου της που είναι χαρακτηριστικό. Τα ασπρόμαυρα αυτοπορτραίτα της με την Rolleiflex. To εξειδικεύω τόσο πολύ γιατι καθώς περνάνε τα χρόνια και δημοσίευεται κι άλλο τμήμα του τεράστιου αρχείου της βλέπουμε ότι είχε τραβήξει και σε film 135 αλλά και αρκετά σε έγχρωμο. Βέβαια ο κύριος όγκος του έργου της έχει δημιουργηθεί σε τετράγωνο κάδρο και σε ασπρόμαυρο φιλμ με την Rolleiflex. Ανάμεσα σε αυτό τεράστιο έργο ξεχωρίζουν τα αυτοπορτραίτα της, οι selfies της θα λέγαμε σήμερα. Είναι εξαιρετικές φωτογραφίες από κάθε άποψη. Όποιον τρόπο και να χρησιμοποιεί, είτε φωτογραφίζει την αντανάκλαση της σε καθρέπτες ή διάφορες μεταλλικές επιφάνειες και τζάμια, είτε φωτογραφίζει την σκιά της, οι φωτογραφίες είναι εκπληκτικές. Θαυμάστε μερικά από τα ασπρόμαυρα αυτοπορτραίτα της!

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Minox, η φωτογραφική μηχανή των κατασκόπων

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής, Μαθήματα Φωτογραφίας,

Minox φωτογραφικές μηχανές

Μπορεί η pocket instamatic να ονομάστηκε φωτογραφική μηχανή τσέπης, όμως μια πραγματική μηχανή τσέπης προϋπήρξε για πάνω από 30 χρόνια και αυτή ήταν η Minox Riga που με το μικρό της φιλμ δημιουργούσε ένα αρνητικό 8mmΧ11mm. H πρώτη Minox κατασκευάστηκε από τον εφευρέτη της Walter Zapp στην Ρίγα της Λετονίας το 1936 σαν VEF Minox Riga, από ένα εργοστάσιο που ήταν ονομαστό για τα καινοτόμα προϊόντα που κατασκεύαζε το VEF (Valsts elektrotehniskā fabrika). Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το 1948 ο Walter Zapp που είχε γερμανική καταγωγή συνέχισε την παραγωγή και την εξέλιξη της μηχανής που μετονομάστηκε σε σκέτο Minox, στην Δυτική Γερμανία.

H πρώτη Minox Riga

Από τότε η Minox είχε μια σταθερή πορεία αγγίζοντας ένα ειδικό κοινό που κυνηγούσε προϊόντα πολυτελείας, καθώς εντός από τις φωτογραφικές μηχανές παραγωγής η Minox έβγαζε συχνά επετειακά πανάκριβα μοντέλα (χρυσά, ασημένια κλπ.), ενώ την φωτογραφική μηχανή συνόδευαν πολυτελή πανάκριβα αξεσουάρ. Αυτό που ανέβασε στα ύψη την φήμη της Minox ήταν η χρήση της από τις μυστικές υπηρεσίες δυτικών και ανατολικών κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Το μικρό της μέγεθος, αλλά το κυριότερο ο φακός της που εστίαζε πολύ κοντά χωρίς να χρειάζεται έξτρα εξαρτήματα, έκαναν την Minox ιδανική για την φωτογράφιση εγγράφων και κρυπτογραφικών μηνυμάτων. Βέβαια σε αυτή την φήμη βοήθησε ο κινηματογράφος και η τηλεόραση, καθώς και οι διαφημίσεις της Minox ώστε να καθιερωθεί σαν η φωτογραφική μηχανή των κατασκόπων.

Διάφορες εκδόσεις της Minox (Minox A, B και C)

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Erich Salomon Φωτογράφος (1886-1944)

Ιστορία της Φωτογραφίας

Erich Salomon ο βασιλιάς της αδιακρισίας

Η τελευταία μου ανάρτηση που αφορούσε την φωτογραφική μηχανή Ermanox δημιούργησε απορίες σε φίλους μου στο facebook, έτσι τους έδωσα κάποιες παραπάνω πληροφορίες για το ποιός ήταν ο φωτογράφος Erich Salomon που την έκανε γνωστή. Για αυτό και η σημερινή ανάρτηση με όλες τις παραπάνω πληροφορίες και φωτογραφίες. Ο Δρ. Erich Salomon (σπούδασε νομικά και μάλιστα είχε διδακτορικό τίτλο και για αυτό υπάρχει πάντα το συνοδευτικό Δρ. στο όνομα του). Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας που όμως κάποια στιγμή καταστράφηκε οικονομικά. Ο Salomon ασχολήθηκε με την διαφήμιση και στα 41 του αποφάσισε να γίνει φωτορεπόρτερ.

Άλλη μια φωτογραφία του Δρ. Erich Salomon με μια Ermanox 

Ξεκίνησε να φωτογραφίζει για το περιοδικό Berliner Illustrirte Zeitung που έχει αναδείξει πολύ σπουδαίους φωτογράφους, αλλά σύντομα οι φωτογραφίες του έγιναν περιζήτητες από όλα τα έντυπα της εποχής. Είχε ένα μοναδικό τρόπο να βρίσκεται σε μέρη που απαγορεύονταν η πρόσβαση στους φωτογράφους.  Δικαστήρια, κλειστές αίθουσες συνεδριάσεων ακόμη και κοινοβούλια λες και ήταν η ειδικότητα του. Ίσως έπαιζε ρόλο η εξυπνάδα του αλλά και η ωριμότητα της ηλικίας του, το Dr. που συνόδευε πάντα το όνομα του, το πολύ καλό του ντύσιμο, ότι ήξερε πολλές ξένες γλώσσες, ότι ήξερε σε ποιούς να δώσει φιλοδώρημα για να τον αφήσουν να περάσει ή όλα αυτά μαζί.

“Να ο βασιλιάς της αδιακρισίας!”

Πάντως είναι ο ένας από τους 2 φωτογράφους που έχουν φωτογραφήσει (κρυφά εννοείται) συνεδρίαση του ανώτατου δικαστηρίου των ΗΠΑ. Κορυφαία του στιγμή είναι όταν φωτογράφισε μια ευρωπαϊκή σύνοδο παίρνοντας με θράσος την θέση του Πολωνού αντιπροσώπου που απουσίαζε. Με τον καιρό τον συνήθισαν σε όλες τις σπουδαίες συνεδριάσεις και συναντήσεις σε τέτοιο βαθμό που κάποτε σαν υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας ο Aristide Briand (που ήταν και πρωθυπουργός αρκετές φορές) δεν ξεκίνησε μια σύνοδο λέγοντας χαριτολογώντας να περιμένουν τον Salomon γιατί αν δεν έρθει το κοινό δεν θα την θεωρήσει σημαντική. Ενώ είναι χαρακτηριστική μια φωτογραφία που τον βλέπουν ξαφνικά μπροστά τους στο διάλειμμα μια συνδιάσκεψης και ο Aristide Briand τον δείχνει γελώντας λέγοντας “Να ο βασιλιάς της αδιακρισίας!” Δυστυχώς ο Erich Salomon δεν δέχτηκε μια θέση που του πρόσφερε το περιοδικό LIFE και την δυνατότητα να μεταναστεύσει στην Αμερική, τον συνέλαβαν οι Ναζί στην Ολλανδία και πέθαναν αυτός και ο γιος του το 1944 στο Άουσβιτς.

Ο Salomon το 1937 στο Λονδίνο, έχει αρχίσει ήδη να χρησιμοποιεί Leica

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Ermanox, μια νέα εποχή για το φωτορεπορτάζ 1924

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής, Μαθήματα Φωτογραφίας,

Ermanox και Ernostar 85 mm f / 1,8 το φωτεινό δίδυμο

Η Ermanox είναι άλλη μια ιστορική φωτογραφική μηχανή. Την παρουσίασε το 1924 η Ernemann μια γερμανική εταιρεία με έδρα την Δρέσδη. Η φωτογραφική μηχανή διέθετε έναν τεράστιο και ασυνήθιστα φωτεινό φακό τον Ernostar 85 mm f / 1,8, ενώ είχε σαν φθηνότερη εναλλακτική και ένα Ernostar 100 mm f / 2). Η Ermanox τραβούσε πλάκες 4,5×6 cm και διέθετε φωτοφράχτη εστιακού επιπέδου με ταχύτητες από 1/20 μέχρι 1/1000 και ρυθμίσεις B και Τ.

Η Ermanox  μαζί με τα πλαίσια/φορείς για τις πλάκες του φιλμ

Ο πραγματικά καινοτόμος φωτεινός φακός έδωσε την δυνατότητα στους φωτογράφους να φωτογραφίσουν περισσότερα θέματα στο διαθέσιμο φως, χωρίς να αναζητούν συμπληρωματικό φωτισμό από φωτιστικά ή φλας πράγμα που τους έκανε να περνάνε απαρατήρητοι. Γρήγορα η Ermanox ξεπεράστηκε τεχνολογικά από τις εκδόσεις της Leica και από άλλους τους ανταγωνιστές, αλλά τα πρώτα χρόνια πρόλαβε χάρη στο φωτεινό της φακό, να χαρακτηριστεί σαν το απόλυτο εργαλείο του φωτορεπορτάζ.

Ο Δρ. Erich Salomon με την Ermanox

Στην φήμη της Ermanox βοήθησε ότι την χρησιμοποιούσε ο Δρ. Erich Salomon (1886-1944), αυτός ο δαιμόνιος φωτορεπόρτερ που το όνομα του έχει συνδεθεί μαζί με την Ermanox του με μερικές απίστευτες δημοσιογραφικές επιτυχίες κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου. Στην πορεία κυκλοφόρησαν εκδοχές της Ermanox για μεγαλύτερο φιλμ (για πλάκες 6Χ8cm και 9×12 cm) και 2 επίσης φωτεινοί φακοί Ernostar 125mm και 165mm f / 1,8.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

H πρώτη φωτογραφική μηχανή του Henri Cartier-Bresson

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής, Μαθήματα Φωτογραφίας,

Η πρώτη Leica του Bresson

Όλοι οι φωτογράφοι στην ιστορία της φωτογραφίας είναι συνδεδεμένοι στενά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τις φωτογραφικές τους μηχανές. Όμως κανείς όσο ο πατριάρχης της φωτογραφίας δρόμου Henri Cartier-Bresson. Για αυτόν ο μύθος του πάει μαζί και είναι αντίστοιχος με τον μύθο της φωτογραφικής του μηχανής, τον μύθο της Leica.

Η σημερινή μου ανάρτηση δεν αφορά όμως μια οποιαδήποτε Leica από τις πολλές που χρησιμοποίησε ο Bresson στην πολύχρονη καριέρα του, αλλά την πρώτη του. Την πρώτη Leica που χρησιμοποίησε ποτέ. Αυτή του την έκανε δώρο αρκετά πριν σκεφτεί να γίνει φωτογράφος, απλά και μόνο επειδή μοιράζονταν το ίδιο ενδιαφέρον  για την φωτογραφία,  ο φίλος του Harry Crosby το 1929.

Στην φωτογραφία βλέπετε τον Henri Cartier-Bresson φωτογραφημένο από έναν άλλο διάσημο φίλο του τον φωτογράφο George Hoyningen-Huene. Δεν ξέρουμε αν η φωτογραφία έχει τραβηχτεί στην Νέα Υόρκη ή στο Παρίσι, ξέρουμε σίγουρα την χρονιά είναι το 1935 και ότι ο Bresson είναι ήδη γνωστός στον χώρο της φωτογραφίας για το έργο του αλλά και για την εμμονή του στη χρήση της μικρής φωτογραφικής μηχανής Leica.

 

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η πρώτη φωτογραφία που στάλθηκε με κινητό 1997

Ιστορία της Φωτογραφίας, Μαθήματα Φωτογραφίας

Η πρώτη αποστολή φωτογραφίας με κινητό τηλέφωνο

Αφού αυτές τις μέρες πιάσαμε τις πρωτιές στην φωτογραφία θυμήθηκα άλλη μια πρωτιά για να μοιραστώ μαζί σας. Στην ιστορία της επιστήμης και των εφευρέσεων της φωτογραφίας έχουμε πολλά γεγονότα που αποτέλεσαν την αφορμή για κάτι καινούργιο. Για την πρώτη φωτογραφία που στάλθηκε με κινητό τηλέφωνο αφορμή ήταν η αναμονή σε μια γέννα.

H πρώτη φωτογραφία που στάλθηκε με κινητό τηλέφωνο από τον Philippe Kahn

Το 1997 ο Philippe Kahn επιχειρηματίας προγραμματιστής περίμενε να γεννηθεί η κόρη του. Εκεί στις ώρες της αναμονής στο μαιευτήριο συνέδεσε μερικές από τις συσκευές του μεταξύ τους, έγραψε μερικές γραμμές κώδικα και όλα αυτά για να στείλει μια φωτογραφία της νεογέννητης κόρης του άμεσα σε φίλους και συγγενείς που περίμεναν τα χαρούμενα νέα.Όπως και άλλα πρωτότυπα ή όλη συνδεσμολογία ήταν απλοϊκή, ένα παλιού τύπου κινητό τηλέφωνο, μια ψηφιακή μηχανή από τις πρώτες που κυκλοφόρησαν και ένας φορητός υπολογιστής, Όμως είχε αποτέλεσμα και 2000 άνθρωποι έλαβαν αμέσως μια φωτογραφία της μικρής.

Την ίδια ιδέα του Philippe Kahn την οποία εξέλιξε στην συνέχεια χρησιμοποίησε η Sharp για να κυκλοφορήσει το πρώτο εμπορικά διαθέσιμο ενσωματωμένο τηλέφωνο με κάμερα στην Ιαπωνία το 2000. Η εφεύρεση του Kahn άλλαξε για πάντα τις ζωές μας. Άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και επικοινωνούμε καθώς έβαλε τις βάσεις για τα έξυπνα τηλέφωνα και όλη την διασύνδεση τους με τις εφαρμογές ανταλλαγής φωτογραφιών, αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα. Σήμερα εκατομμύρια φωτογραφίες στέλνονται κάθε μέρα με τα κινητά τηλέφωνα και βέβαια ανάμεσα τους πάρα πολλές φωτογραφίες με μωρά!

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία 1861

Ιστορία της Φωτογραφίας, Μαθήματα Φωτογραφίας,

Η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία που τραβήχτηκε ποτέ

Χθες 19 Αυγούστου που ήταν η επέτειος της φωτογραφίας μου δόθηκε αφορμή να κάνω διάφορες επετειακές αναρτήσεις και μια από αυτές αφορούσε την πρώτη έγχρωμη φωτογραφία. Επειδή θεωρώ ότι έχει ενδιαφέρον (και γενικότερο όχι μόνο για τους φωτογράφους), αποφάσισα να δώσω μερικές παραπάνω πληροφορίες με την σημερινή μου ανάρτηση στο blog.

Η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία ήταν αποτέλεσμα των πειραματισμών του μεγάλου φυσικού Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ (James Clerk Maxwell 1831 – 1879).  Για όσους δεν τον θυμούνται ο Μάξγουελ ήταν ο εισηγητής της θεωρίας του ηλεκτρομαγνητισμού. Ανάμεσα στις άλλες ενασχολήσεις του τον απασχολούσαν και τα ζητήματα της όρασης, της οπτικής και των χρωμάτων και μάλιστα για τις εργασίες του για την σύνθεση των χρωμάτων τιμήθηκε με το βραβείο Ράμφορντ (Rumford Medal) το 1860.

Ο τιτάνας της ανθρώπινης σκέψης James Clerk Maxwell

Ο Μάξγουελ εκτός από την ηλεκτρομαγνητική θεωρία, θεμελίωσε και την θεωρία του χρώματος που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα στην προσθετική χρωματική μέθοδο με τα τρία βασικά χρώματα Μπλε, Πράσινο και Κόκκινο. Αυτή την μέθοδο χρησιμοποίησε με τον συνεργάτη και βοηθό του όσο αφορά τα φωτογραφικά πειράματα, φωτογράφο και εφευρέτη Τόμας Σάτον (Thomas Sutton 1819 – 1875), ώστε το 1861 να δημιουργήσουν την πρώτη έγχρωμη φωτογραφία.

Η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία, η πολύχρωμη σκωτσέζικη κορδέλα

Εδώ πρέπει να κάνω μια μικρή παρένθεση γιατί και ο Τόμας Σάτον δεν ήταν μια τυχαία περίπτωση, ένας φωτογράφος-εφευρέτης των πρώτων χρόνων της φωτογραφίας που του οφείλουμε πολλές εφευρέσεις ανάμεσα τους και την πρώτη πανοραμική φωτογραφική μηχανή μιας λήψης με καμπύλη πλάτη για να μην χάνεται η φωτεινότητα στα άκρα, αλλά και την πρώτη μονοοπτική φωτογραφική μηχανή με καθρέπτη. Ο  Τόμας Σάτον ήταν ο εκδότης ενός φωτογραφικού περιοδικού για την φωτογραφία του Photographic Notes για 11 χρόνια και ο συγγραφές πολλών βιβλίων, ανάμεσα τους και ένα σπουδαίο λεξικό φωτογραφίας το 1858.

Μια σπουδαία προσωπικότητα της φωτογραφίας ο Thomas Sutton 

Οι Μάξγουελ/ Σάτον φωτογράφισαν μια πολύχρωμη κορδέλα σε ασπρόμαυρο αρνητικό χρησιμοποιώντας μπλε, πράσινο και κόκκινο φίλτρο και μετά πρόβαλλαν τις τρεις φωτογραφίες χρησιμοποιώντας πάλι τα αντίστοιχα φίλτρα κατορθώνοντας να αναπαράγουν έτσι τα αρχικά χρώματα. Η φτωχή ποιότητα της φωτογραφίας οφείλεται ότι τα ασπρόμαυρα φωτογραφικά υλικά της εποχής δεν ήταν παγχρωματικά και έτσι δεν μπορούσαν να αναπαράγουν τα χρώματα σε πλούσιες τονικότητες καθώς ήταν τυφλά στο κόκκινο χρώμα και σχεδόν τυφλά στο πράσινο. Τα πράγματα βελτιώθηκαν αργότερα με την εξέλιξη των ορθοχρωματικών και αργότερα των παγχρωματικών φιλμ, πράγμα που οδήγησε και στην έγχρωμη φωτογραφία.

Δείτε την ανάρτηση μου Οι πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες στην Ελλάδα

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

19 Αυγούστου, παγκόσμια μέρα της Φωτογραφίας

Ιστορία της Φωτογραφίας,

Χρόνια πολλά σε όλους τους Φωτογράφους και σε όσους αγαπούν την φωτογραφία

Με την σημερινή μου επετειακή μου ανάρτηση την παγκόσμια μέρα της φωτογραφίας θέλω να θυμίσω και να τιμήσω έναν από τους πρωτοπόρους της φωτογραφίας που είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό. Ενώ για τους υπόλοιπους πρωτοπόρους όλο και θα δούμε κάποιο άρθρο να τους αφιερώνεται ή κάποιο δημοσίευμα εδώ και εκεί, ειδικά μέρες σαν την σημερινή. Το τιμώμενο πρόσωπο στην σημερινή μου ανάρτηση είναι ο Thomas Wedgwood (1771 – 1805).

Αναμνηστική πλάκα για τον πρωτοπόρο της Φωτογραφίας Thomas Wedgwood

Ο Thomas Wedgwood γεννήθηκε στην Αγγλία το 1771 σε μια οικογένεια με μεγάλη παράδοση στην κεραμική και  ίδιος είχε την τύχη να μεγαλώσει σε ένα σπουδαίο κύκλο από επιστήμονες και καλλιτέχνες, χωρίς υπερβολή ανάμεσα σε μερικά από τα σπουδαιότερα μυαλά της εποχής του. Χαρακτηριστικό πιστεύω για τον οικογενειακό/κοινωνικό του κύκλο είναι ότι η 5 χρόνια μεγαλύτερη αδερφή του Susannah Wedgwood, παντρεύτηκε τον Robert Darwin , γιό μιας πολύ φιλικής οικογένειας, δηλαδή τα παιδιά μεγάλωναν σχεδόν μαζί, την οικογένεια του Erasmus Darwin.  Ναι η Susannah Wedgwood Darwin ήταν η μαμά του Δαρβίνου. Ο θείος του δυστυχώς δεν πρόλαβε να γνωρίσει τον ανιψιό του καθώς ο Κάρολος Δαρβίνος γεννήθηκε το 1809. Αλλά ούτε η μαμά πρόλαβε να χαρεί τον σπουδαίο γιό της καθώς πέθανε το 1817.

Ο Thomas Wedgwood είχε την ατυχία να γεννηθεί ασθενικός . Προβλήματα υγείας τον βασάνιζαν σε όλη την σύντομη ζωή του. Ναι αυτό το πρωτοπόρο και ανήσυχο πνεύμα έζησε μόλις  34 χρόνια. Ανεξάρτητα από τα προβλήματα υγείας και την σύντομη ζωή του ο Wedgwood ασχολήθηκε με τον φωτοευαίσθητο νιτρικό άργυρο. Η επιτυχία ήρθε όταν άλειψε νιτρικό άργυρο σε δέρμα. Με φωτογράμματα, αλλά και με την προσπάθεια να καταγράψει το φωτογραφικό είδωλο από την Camera Opscura. Τα πειράματα του ήταν πετυχημένα σε κάποιο βαθμό, καθώς κατάφερε να καταγράψει εικόνες. Όμως επειδή δεν ήξερε πως να τις στερεώσει, τελικά σκοτείνιαζαν μόλις τις έβλεπε στο φως.

Όλα αυτά περιγράφονται σε ένα άρθρο που έγραψε ο νεαρός φίλος του Sir Humphry Davy (1778 – 1829) που εξελίχθηκε σε έναν από τους σπουδαιότερους χημικούς όλων των εποχών. Το άρθρο που δημοσιεύτθηκε το 1802, είχε τίτλο An Account of a Method of Copying Paintings upon Glass, and of Making Profiles, by the Agency of Light upon Nitrate of Silver, with observations by Humphrey Davy. Invented by T. Wedgwood. Αυτό το άρθρο και μερικές επιστολές του Thomas Wedgwood , αλλά και μια απαντητική ευχαριστήρια επιστολή του σπουδαίου James Watt (1736–1819), που έχει χρονολογηθεί τουλάχιστον στα 1799 και “… Αγαπητέ κύριε, σας ευχαριστώ για τις οδηγίες σας σχετικά με τις εικόνες αργύρου για τις οποίες, όταν επιστρέψω στο σπίτι, θα κάνω μερικά πειράματα”, μας έχουν βεβαιώσει για τα επιτυχημένα αποτελέσματα στους πειραματισμούς του Wedgwood.

Έτσι πάρα πολλοί ιστορικοί πλέον τον συμπεριλαμβάνουν στους πρωτοπόρους της φωτογραφίας και τον ονομάζουν μάλιστα και τον πρώτο φωτογράφο. Δικαίως κατά την άποψη μου γιατί ο Niepce είχε την τύχη να έχει σωθεί η γνωστή πρώτη φωτογραφία του από τα 1826. Την ύπαρξη της την ξέραμε όμως πριν την ανακαλύψουμε δεν θα μπορούσαμε να την αγνοήσουμε από ιστορική άποψη ακόμη και αν δεν την βρίσκαμε ποτέ. Το ίδιο και για την πρώτη φωτογραφία του Daguerre που κλάπηκε και έχει εξαφανιστεί, δεν μπορούμε να μην την συμπεριλαμβάνουμε στην ιστορία μας. Έτσι ο άτυχος Thomas Wedgwood ήταν ο πρώτος φωτογράφος, αλλά χωρίς φωτογραφίες που να αποδεικνύουν την επιτυχία των πειραματισμών του. Χρόνια μας πολλά!

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

 

Γκέρντα Τάρο – Gerda Taro

Ιστορία της Φωτογραφίας,

Γκέρντα Τάρο, μια σπουδαία προσωπικότητα της Φωτογραφίας

Σήμερα 1 Αυγούστου 2018 το doodle της google είναι αφιερωμένο σε μια σπουδαία φωτογράφο και προσωπικότητα του 20ου αιώνα, την Γκέρντα Τάρο, (Gerda Taro 1910-1937). Επειδή στα διάφορα αφιερώματα διάβασα πολλές ανακρίβειες αποφάσισα να κάνω την σημερινή ανάρτηση για να αποκαταστήσω κάπως τα πράγματα παρόλο που θα ήθελα να της κάνω ένα μεγαλύτερο αφιέρωμα, έτσι σίγουρα κάποια στιγμή θα επανέρθω.

Η Τάρο και ο Κάπα στο Παρίσι

Η Τάρο που το κανονικό της όνομα ήταν Gerta Pohorylle ήταν εβραικής καταγωγής και γεννήθηκε στην Γερμανία. Από νωρίς συμμετείχε σε αριστερές ομάδες που διακινούσαν αντιναζιστικό υλικό πράγμα που με την άνοδο του ναζιστικού κόμματος στην εξουσία της κόστισε τον στιγματισμό της συλλήψεις και φυλακίσεις. Αυτό το κυνηγητό την έκανε να διαφύγει στην Γαλλία το 1934. Εκεί γνώρισε τον φωτογράφο Endre Friedmann που και αυτός ήταν μετανάστης εβραίος από την Ουγγαρία. ‘Έγινε βοηθός του στην αρχή και αργότερα σύντροφος του.

H Τάρο με μια επίσης σπουδαία προσωπικότητα της φωτογραφίας, την μούσα του Man Ray και αργότερα πολεμική φωτορεπόρτερ   Lee Miller.

Άρχισαν να φωτογραφίζουν και οι δύο διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας, ενώ υιοθέτησαν για τον Friedmann το ψευδώνυμο Robert Capa που θύμιζε αμερικάνικο όνομα, ενώ για τον εαυτό της υιοθέτησε το ψευδώνυμο Gerda Taro από το όνομα ενός αγαπημένου Ιάπωνα καλλιτέχνη και την διάσημη ηθοποιό της εποχής Greta Garbo. Στην αρχή ασχολήθηκαν να προωθούν τις φωτογραφίες τους κάτω από το κοινό ψευδώνυμο Robert Capa, ενώ η Τάρο εργάστηκε ως επιμελήτρια στο πρακτορείο Alliance Photo για να ενισχύσει τα οικονομικά του ζευγαριού.

Η Τάρο σε ώρα δουλειάς

Το 1936 αποφάσισαν να καλύψουν φωτογραφικά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο μαζί με τον πολωνό φίλο τους φωτογράφο David “Chim” Seymour. Παρόλο που πουλούσαν  τις φωτογραφίες τους με το κοινό όνομα του Robert Capa,  κάποια στιγμή το ζευγάρι ψυχράθηκε. Η κύρια αιτία ήταν μια πρόταση γάμου του Capa που δεν την δέχτηκε η Τάρο αλλά και η μεγαλύτερη πολιτική εμπλοκή της Τάρο στα τεκταινόμενα καθώς και η δημόσια σύνδεση της με ένα κύκλο από αντιφασίστες διανοούμενους όπως ο Ernest Hemingway και ο  George Orwell.

Στην πρώτη γραμμή του μετώπου

Έτσι παρόλο που και το 1937 δημιούργησαν πολλά κινηματογραφικά ταινιάκια με την φίρμα Capa & Taro, η Τάρο συνέχισε να πουλάει τις φωτογραφίες της με την φίρμα Photo Taro. Αλλά για ένα  μικρό χρονικό διάστημα καθώς τραυματίστηκε και στις 26 Ιουλίου του 1937 πέθανε. Αυτή η σπουδαία αντιφασιστική προσωπικότητα, η πρώτη γυναίκα πολεμική φωτορεπόρτερ έσβησε στην Ισπανία σε ηλικία μόλις 26 χρόνων. Το κομμουνιστικό κόμμα της Γαλλίας της διοργάνωσε μια μεγαλειώδη κηδεία την μέρα των γενεθλίων της την 1η Αυγούστου.

Ο ούγγρος εθελοντής γιατρός στον ισπανικό εμφύλιο  Janos Kiszely  περιποιείται τα τραύματα της Τάρο

Της Τάρο της χρωστάμε πολλά κυρίως την συνεπή αντιφασιστική της στάση και τον αγώνα της υπέρ μιας δημοκρατικής Ισπανίας ενάντια στους φασίστες και τους ναζί συμμάχους τους που ενέπνευσε χιλιάδες ανθρώπους να σταθούν στο πλευρό των ισπανών δημοκρατών. Της χρωστάμε την εφεύρεση της περσόνας που έκανε τον Robert Capa αυτό ξέρουμε σήμερα και δεν ξέρουμε πόσα ακόμη θα πρόσφερε αν αυτός ο υπέροχος άνθρωπος δεν πέθαινε σε τόσο μικρή ηλικία. Τα τελευταία χρόνια ξαναβρήκαμε τα αρνητικά της από τον ισπανικό εμφύλιο στην περίφημη μεξικάνικη βαλίτσα και βρέθηκε και μια φωτογραφία της λίγο πριν πεθάνει στο κρεβάτι του νοσοκομείου που την περιποιείται ένας γιατρός. Αιωνία της η μνήμη!

Ο τάφος της Τάρο στο κοιμητήριο Père-Lachaise στο Παρίσι

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.