Φυσικό φως στην φωτογραφία

Φωτογραφία με φυσικό φως

Το φυσικό φως είναι η πρώτη πηγή φωτός που χρησιμοποιήθηκε στην φωτογραφία. Είτε σε εξωτερικούς,  είτε εσωτερικούς χώρους αυτό ήταν το φως που χρησιμοποιούσαν οι πρωτοπόροι φωτογράφοι. Αργότερα ενέταξαν και το τεχνητό φως στα εργαλεία τους.    Φυσικό φως δεν είναι μόνο το φως του Ήλιου κατά την διάρκεια της ημέρας, αλλά και το φως της Σελήνης που είναι το φως το Ήλιου που αντανακλάται πάνω στη σελήνη και το φως των αστεριών. Βέβαια εκτός από το ορατό φυσικό φως υπάρχει και το φυσικό φως σε διαφορετικά μήκη κύματος. Πολύ εύκολα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το υπεριώδες ή το υπέρυθρο κομμάτι του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που  θα μπορούσαν να μας δώσουν εξαιρετικά φωτογραφικά αποτελέσματα.

Φωτογραφία Δημήτρης Ασιθιανάκης © 2020

Όλες  οι εκφάνσεις του φυσικού φωτός παρουσιάζουν τρομερό ενδιαφέρον και μας προσφέρουν την δυνατότητα για διαφορετικού είδους φωτογραφίσεις που μερικές από αυτές έχουν την δική τους ιδιαίτερη ονομασία. Ήδη έχω παρουσιάσει κάποιες από τις ιδιαιτερότητες του φυσικού φωτός  σε κάποιες από τις αναρτήσεις μου. Θα σας παρουσιάζω συνέχεια θέματα που έχουν να κάνουν με το φυσικό φως στην φωτογραφία  μέχρι την στιγμή που θα ολοκληρωθεί το βιβλίο μου “Φωτογραφία σε φυσικό φως”.

Μερικά από τα άρθρα που αφορούν το φυσικό φως στην φωτογραφία και μπορείτε να βρείτε στο blog μου είναι

Φωτογραφίστε το Φεγγάρι (Η φωτογράφιση της Σελήνης)

Φωτογραφία την μπλε ώρα (Blue Hour)

Φως πρωί και απόγευμα (θα ακολουθήσει κανονικό άρθρο για την golden hour)

Πως να φωτογραφίσετε σιλουέτες (στο φυσικό φως)

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

 

H φιλία του Γιάννη Τσαρούχη με τον Henri Cartier-Bresson

O ζωγράφος, ο φωτογράφος και η φωτοζωγραφική σχέση τους

Αν κάνει κάποιος μια αναζήτηση στο ίντερνετ με αυτά τα δύο ονόματα μαζί στα αποτελέσματα θα βρει αρκετές φωτογραφίες που τράβηξε ο Henri Cartier-Bresson τον Γιάννη Τσαρούχη και βέβαια αρκετές αναφορές στο σπίτι με τις Καρυάτιδες της οδού Ασωμάτων που αποτέλεσε και για τους δύο πηγή έμπνευσης. Όμως δεν υπάρχει κάποιο άρθρο ή κάποια αναφορά ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι είχαν μια πιο στενή φιλική σχέση και όχι  μια τυχαία σχέση εξαιτίας των ταξιδιών του Henri Cartier-Bresson στην Ελλάδα, όπου  γνώρισε αρκετούς διανοούμενους και καλλιτέχνες. Επειδή  πιστεύω ότι υπήρξε μεταξύ τους μια στενή φιλία θέλω να προσθέσω  με αυτή μου την ανάρτηση τα επιχειρήματα που με οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα και όλες τι σχετικές διαθέσιμες φωτογραφίες. Ελπίζω αυτά τα λίγα στοιχεία να αποτελέσουν έναυσμα για κάποιον ερευνητή στο μέλλον, ώστε να ψάξει για περισσότερα στοιχεία και αποδείξεις για την πιθανή φιλική σχέση αυτών των δύο σπουδαίων καλλιτεχνών.

Μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες που τράβηξε ο Bresson στην Ελλάδα το 1953 (εικόνα 1)

Η πρώτη σκέψη ότι μπορεί αυτοί οι σημαντικοί καλλιτέχνες  να είχαν μια πιο στενή σχέση έγινε όταν ψάχνοντας για την ημερομηνία που τραβήχτηκε η γνωστή φωτογραφία του Henri Cartier-Bresson  με τις δύο γιαγιάδες κάτω από το σπίτι με τις Καρυάτιδες (εικόνα 1), διαπίστωσα ότι τραβήχτηκε το 1953 ενώ ο πίνακας του Γιάννη Τσαρούχη είχε ζωγραφιστεί ένα τουλάχιστον χρόνο πριν,  το 1952 (εικόνα 2).

Ο πίνακας του Τσαρούχη με το σπίτι με τις Καρυάτιδες ζωγραφισμένος το 1952 (εικόνα 2)

 Έτσι σκέφτηκα ότι θα μου άρεσε ο πίνακας του Τσαρούχη να ήταν η έμπνευση για τον φωτογράφο που ρώτησε τον ζωγράφο αν το σπίτι ήταν αληθινό και που μπορούσε να το βρει. Μια ακόμη φωτογραφία που τράβηξε ο Bresson τον Τσαρούχη στην είσοδο του νεοκλασικού σπιτιού της θείας του στον Πειραιά πιστεύω ότι συνηγορεί υπέρ της εικασίας μου (εικόνα 3).

Εικόνα 3

Βέβαια όλα αυτά μπορεί να είναι απλά φαντασίες δικές μου. Οι φωτογραφίες που τράβηξε ο Henri Cartier-Bresson   τον Γιάννη Τσαρούχη ήταν αποτέλεσμα καθαρά επαγγελματικής σχέσης και όχι γιατί έκαναν παρέα οι δύο καλλιτέχνες . Δείτε την χαρακτηριστική φωτογραφία που ο Γιάννης Τσαρούχης χορεύει ζεϊμπέκικο (εικόνα 4).

Εικόνα 4

Αυτή φωτογραφία με έκανε να ψάξω το θέμα περισσότερο. Είναι γνωστή και μια άλλη φωτογραφία του Bresson από την Ελλάδα με κάποιον να χορεύει ζεϊμπέκικο σε ένα κουτούκι (εικόνες 5 και 6), έτσι θεώρησα πάλι πολύ πιθανό ξέροντας την αγάπη του Τσαρούχη για το ζεϊμπέκικο και τους λαϊκούς ανθρώπους, ότι αυτός πήγαινε τον φίλο του στα κουτούκια.

Εικόνα 5

Χορευτές στο ίδιο μαγαζί που χορεύει στην εικόνα 4 ο  Γιάννης Τσαρούχης (Εικόνα 6)

Που όμως μπορούν να στηριχτούν όλα αυτά; Πάμε να σας παραθέσω τα γενικότερα επιχειρήματα  μου για το τι μπορούσε να φέρει αυτούς τους δυο σημαντικούς ανθρώπους κοντά. Πρώτα από όλα η κοντινή τους ηλικία. Το 1908 γεννημένος ο Henri Cartier-Bresson  , Το 1910 ο Γιάννης Τσαρούχης. Τα κοινά βιώματα της παιδικής τους ηλικίας. Γόνοι μεγαλοαστικών οικογενειών  και οι δύο,  γάλλος  ο  ένας, γαλλικής παιδείας και αισθητικής ο άλλος.  Η  μεγάλη αγάπη και των δύο για τις τέχνες και την ζωγραφική, ενώ προσθέτω ότι ανακάλυψα πρόσφατα την αγάπη του Γιάννη Τσαρούχη μετά από επίσκεψη στο σπίτι- Μουσείο είδα ότι διέθετε και Rolleiflex και φωτόμετρο χειρός. Οπότε και κοινή η αγάπη για την φωτογραφία.

Όλα αυτά βέβαια στηριγμένα στις λιγοστές φωτογραφίες και στις λιγοστές πληροφορίες και πιο πολύ σε εικασίες δικές μου. Θεωρώντας ότι είναι πιθανό να υπάρχουν αναφορές σε κείμενα δικά τους (ημερολόγια, αλληλογραφία) ή  και σε κείμενα άλλων που να αφορούν την μεταξύ τους φιλική σχέση. Την αναζήτηση αυτή την είχα αφήσει για κάποια στιγμή στο μέλλον. Όμως έχω και άλλα επιχειρήματα που ενίσχυσαν την άποψη μου ότι ήταν φίλοι. Ο κοινός στενός φίλος Στρατής Ελευθεριάδης-Τεριάντ που στην πραγματικότητα υπήρξε εκτός από  φίλος  και μαικήνας και για τους δυο τους. Ο Τσαρούχης μάλιστα φιλοξενήθηκε από τον Τεριάντ για ένα διάστημα. Έμεινε στην Γαλλία για μεγάλα διαστήματα  μετά από αυτή με την περίοδο της φιλοξενίας. Μάλιστα την περίοδο 1967-1981 ο Γιάννης Τσαρούχης ήταν μόνιμος κάτοικος Γαλλίας. Μην ξεχνάμε ότι ο Τεριάντ κυκλοφόρησε τα 2 πρώτα λευκώματα του Bresson και βοήθησε όσο κανένας άλλος στην φήμη του και στο να εδραιωθεί ο Henri Cartier-Bresson  ως καλλιτέχνης φωτογράφος, ενώ   του οφείλουμε και τον όρο «αποφασιστική  στιγμή».

Αυτό που ήρθε όμως να μου επιβεβαιώσει με κάποιο τρόπο αυτές μου τις εικασίες είναι πριν από μέρες που έπεσε στα χέρια μου ένας υπέροχος τόμος για το έργο του Γιάννη Τσαρούχη (ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ 1910-1989 – ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ – ΙΔΡΥΜΑ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ ΑΘΗΝΑ 1990) στον οποίο ο ίδιος ο ζωγράφος γράφει στην σελίδα 62 : «Προηγουμένως, όμως , εξέθεσα στην αίθουσα PAYNE (1953) κάτι μικρές ακουαρέλες με τοπία και πορτραίτα γνωστών κοινωνικών προσώπων. Η έκθεση αυτή είχε αυτό που λέμε επιτυχία. Ο Καρτιέ Μπρεσσόν που βρισκόταν στην Αθήνα εκείνη την εποχή,  είδε την έκθεση και μου πρότεινε να του δώσω μαθήματα τεχνικής. Του τα έδωσα, πολύ αργότερα όμως» . Αυτή η φράση στην ουσία μου έδωσε αφορμή για την σημερινή μου ανάρτηση και εδώ είμαστε για να δούμε αν θα επιβεβαιωθώ από κάποιον ερευνητή που θα θεωρήσει ενδιαφέρον το συγκεκριμένο ζήτημα ώστε να το ερευνήσει και να μάθουμε πότε και που έγιναν αυτά τα μαθήματα ζωγραφικής.

Παραθέτω μερικές ακόμη φωτογραφίες από αυτές που τράβηξε κατά καιρούς ο Henri Cartier-Bresson   τον Γιάννη Τσαρούχη.

Η τελευταία χρονολογικά φωτογραφία που τράβηξε ο Bresson τον Τσαρούχη το 1970

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Το πρώτο τραγούδι αφιερωμένο στη Τέχνη της Φωτογραφίας

«Chasing the light» του Στέλιου Μιχαηλίδη

Έλαβα το παρακάτω δελτίου τύπου από τον ίδιο τον δημιουργό του τραγουδιού Στέλιο Μιχαηλίδη που είναι και γραμματέας στο Φωτογραφικό Σωματείο “Όρασις” στη Λεμεσό και το δημοσιεύω γιατί θέλω να στηρίζω όλες τις προσπάθειες στο χώρο της τέχνης, πόσο μάλλον αν αυτές οι προσπάθειες είναι σχετικές με την φωτογραφία. Θα τον στεναχωρήσω βέβαια τον φίλο μας τον Στέλιο τον Μιχαηλίδη καθώς δεν είναι το τραγούδι του το πρώτο τραγούδι που είναι αφιερωμένο στην τέχνη της φωτογραφίας. Έχουν υπάρξει άλλα  προηγουμένως και με αγγλικό και με ελληνικό στίχο.  Για τον ελληνικό στίχο τα έχουμε πει με την ευκαιρία της ανθολογίας ποιημάτων και τραγουδιών που είναι σχετικά με την φωτογραφία , αλλά για τον Αγγλικό στίχο θα πρέπει να επανέλθω σύντομα με άρθρο! Απολαύστε το “Chasing the Light”!

«Chasing the light» – Το πρώτο τραγούδι αφιερωμένο αποκλειστικά στην Τέχνη της Φωτογραφίας!

Το “Chasing the Light” ή αλλιώς «Κυνηγώντας το Φως», είναι ένα τραγούδι σε στίχους και μουσική του Στέλιου Μιχαηλίδη, ενορχήστρωση του Γιώργου Σύννου (“My Concert Recording Studio”) και ερμηνευμένο από την ταλαντούχα νεαρή τραγουδίστρια Κασσάνδρα Χριστοδούλου. Πρόσφατα έχει κυκλοφορήσει το Official Lyrics video του τραγουδιού, το οποίο μπορείτε να ακούσετε στο YouTube.
Τι είναι όμως αυτό που κάνει το τραγούδι τόσο ξεχωριστό; To “Chasing the Light” είναι το πρώτο τραγούδι παγκύπρια, ίσως και παγκόσμια, που είναι αφιερωμένο στους λάτρεις της Φωτογραφίας. Ένα τραγούδι που εξυμνεί την Τέχνη της φωτογραφίας και τους απανταχού Φωτογράφους, οι οποίοι μετατρέπονται καθημερινά σε «κυνηγούς του φωτός», με απώτερο στόχο να παγώσουν με την μηχανή τους την τέλεια στιγμή η οποία θα μείνει για πάντα κλειδωμένη στο χρόνο.
Η ιδέα της δημιουργίας του τραγουδιού προέρχεται από τον Δημήτρη Φωτίου, πρόεδρο του Φωτογραφικού Σωματείου Όρασις στη Λεμεσό, ο οποίος ως οπαδός των Τεχνών, συμπεριλαμβανομένης και της Φωτογραφίας, οραματίστηκε ένα τραγούδι το οποίο θα αποτελούσε τον ύμνο κάθε φωτογράφου ανά το Παγκόσμιο. Εξού και οι στίχοι είναι γραμμένοι στην Αγγλική γλώσσα. Την ιδέα του ανέλαβε να υλοποιήσει ο Στέλιος Μιχαηλίδης, ο οποίος κατέχει και την θέση του Γραμματέα στο Σωματείο. Έτσι λοιπόν βρέθηκαν στο στούντιο μαζί με την Κασσάνδρα Χριστοδούλου δημιουργώντας αυτό το υπέροχο τραγούδι με την μοναδική ιδιομορφία όπως είπαμε, να είναι το πρώτο τραγούδι γραμμένο για Φωτογράφους.
Λίγες πληροφορίες για την ερμηνεύτρια του τραγουδιού, Κασσάνδρα Χριστοδούλου. Η Κασσάνδρα γεννήθηκε στη Λεμεσό́. Είναι 23 ετών, πτυχιούχος δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης. Με τη μουσική́, και ιδιαιτέρα με το τραγούδι, ασχολήθηκε από́ πολύ μικρή́ ηλικία. Με τα χρόνια η αγάπη της για την μουσική́ μεγάλωνε γι’ αυτό́ και τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής σε ωδείο. Παράλληλα, κάνει Live εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις στη Κύπρο. Το 2017 έλαβε μέρος στο τηλεοπτικό μουσικό σόου «The Voice of Greece» και ήταν μέλος της ομάδας του Σάκη Ρουβά́. Λίγους μήνες μετά τη συμμετοχή́ της στο «The Voice» κυκλοφόρησε δύο δισκογραφημένα κομμάτια με τίτλο «Μες στην ομίχλη» και «Συγγνώμη». Επόμενη της ερμηνεία το “Chasing the Light” το οποίο είναι ήδη διαθέσιμο σε όλα τα γνωστά διαδικτυακά καταστήματα και πλατφόρμες.
Σίγουρα σε μια τόσο δύσκολη εποχή που διανύουμε, ο καθένας από μας μπορεί να ταυτιστεί με τους στίχους αυτού του τραγουδιού, αφού κατά κάποιο τρόπο όλοι είμαστε κυνηγοί του φωτός, αναζητώντας λύσεις στις δυσκολίες των καιρών.

Official Lyrics Video: https://www.youtube.com/watch?v=0UmDv6joAZQ
https://www.facebook.com/CassandraChristodoulouOfficialPage

 

Φωτογραφία και Street Art

O Brassaï και τα Graffiti  του Παρισιού

Στην γενικότερη ενασχόληση μου για την σχέση φωτογραφίας και Street Art έχω καταλήξει  ότι ο Brassaï που είναι γνωστότερος σαν ο φωτογράφος της Παρισινής νύχτας, είναι ο πρώτος στην ιστορία της τέχνης και της φωτογραφίας που φωτογράφισε συστηματικά graffiti στο δημόσιο χώρο. Μάλιστα όχι μόνο τα φωτογράφισε, αλλά τα δημοσίευσε σε περιοδικά και αργότερα σε βιβλία, ενώ αυτό το κομμάτι της δουλειάς του αποτέλεσε και τμήμα αρκετών φωτογραφικών εκθέσεων από το Παρίσι  και το Βερολίνο μέχρι την Νέα Υόρκη.

Μια από τις σπουδαιότερες εκδόσεις της δουλειάς του Brassaï με τα Graffiti

Ας πάρουμε  όμως τα πράγματα από την αρχή . Την δεκαετία του 30′ ο Brassaï είναι ήδη γνωστός σαν ο φωτογράφος της Παρισινής νύχτας άλλωστε το 1933 είχε δημοσιεύσει το φωτογραφικό λεύκωμα “Το Παρίσι την νύχτα” που τον καθιέρωσε σαν έναν από τους σημαντικότερους φωτογράφους στη Γαλλία και στον κόσμο. Από νωρίτερα όμως στις περιηγήσεις του στο Παρίσι είχε προσέξει και είχε ξεκινήσει να φωτογραφίζει διάφορα πράγματα που συναντούσε γραμμένα ή σχεδιασμένα στους Παρισινούς τοίχους, στους δρόμους στα πάρκα και στις πλατείες. Αυτό που αρχικά ενθουσίασε τον Brassaï ήταν το πόσο θύμισαν αυτά τα σχέδια στους τοίχους παιδικά σχέδια αλλά και την πρωτόγονη τέχνη που τόσο ενθουσίαζε τον κύκλο των σουρεαλιστών καλλιτεχνών φίλων του. Έτσι οι πρώτες φωτογραφίες  του δημοσιεύτηκαν στον Μινώταυρο μια έκδοση των σουρεαλιστών.

Μερικά από τα παρισινά graffiti που τράβηξε ο Brassaï

Η ενασχόληση του Brassaï  με τα παρισινά graffiti συνεχίστηκε για πολλά χρόνια. Τα φωτογράφιζε με συνέπεια. Κρατούσε σημειώσεις αν έβρισκε κάποιο καινούργιο και δεν ευνοούσαν οι συνθήκες εκείνη την στιγμή για να το φωτογραφίσει, ώστε να επανέρθει με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Με αυτό τον τρόπο τα χαρτογραφούσε κιόλας και έτσι ακόμη και αν τα έσβηναν ή τα κατέστρεφαν ήξερε που είχε φωτογραφίσει το κάθε τι.  Αυτό το τόσο σημαντικό έργο  αργότερα μετά τον πόλεμο οδήγησε σε εκδόσεις φωτογραφικών λευκωμάτων αλλά και μιας φωτογραφικής έκθεσης. Το πιο σημαντικό όμως για μένα είναι η επίδραση που άσκησαν αυτές οι φωτογραφίες του Brassaï στους καλλιτέχνες της εποχής και γενικότερα στη σύγχρονη τέχνη. Είναι σίγουρο ότι η τέχνη των Joan Miro, Jean Dubuffet και Antoni Tàpies  ακόμη και του Πικάσο για να αναφέρω μερικούς, έχει επηρεαστεί από την Street Art της εποχής στο Παρίσι που συστηματικά φωτογράφισε κατέγραψε και ανάδειξε ο Brassaï.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα graffiti της εποχής 

Λίγα στοιχεία για την ζωή και το έργο του Brassai μπορείτε να βρείτε και σε αυτή μου την ανάρτηση Brassaï – Μπρασάι

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

 

Voigtlander SUPER NOKTON 29mm f/0.8 Aspherical

O πιο φωτεινός φακός στον κόσμο

Ανακοινώθηκε από την Cosina/ Voigtlander ότι στις 10 Δεκεμβρίου 2020 θα κυκλοφορήσει ο Voigtlander SUPER NOKTON 29mm f/0.8 Aspherical. Στην ουσία είναι ο πιο φωτεινός φακός που θα έχει βγει στην παραγωγή. Ο φακός θα διαθέτει  11 οπτικά στοιχεία σε 7 ομάδες  (11/7 elements/groups ) και διάφραγμα 12 λεπίδων για όσο το δυνατόν ομαλότερο μπόκε. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του είναι, ελάχιστη απόσταση εστίασης 37 εκατοστά, χειροκίνητο διάφραγμα, χειροκίνητη εστίαση με ενδείξεις απόστασης και βάθους πεδίου. Το βάρος του είναι 703 γραμμάρια, έχει μήκος 8,89 εκατοστά και διάμετρο 72,3 χιλιοστά και η διάμετρος των φίλτρων του είναι  62mm. Η γωνία λήψης του νέου φακού είναι 42,75° (ισοδύναμη με φακό 58 mm στις full frame).

Πριν από αυτόν η Cosina/ Voigtlander είχε και άλλους αντίστοιχους φακούς που τους εκτιμούν ιδιαίτερα οι οπαδοί φωτογράφοι του φιλμ και της χειροκίνητης εστίασης. Ας θυμηθούμε και 2 παραδείγματα φακών της παλιότερης εποχής που είχαν κάνει αίσθηση.

Canon EF 50mm 1.0 L (full frame)

O φακός παρουσιάστηκε το 1989. Λίγα χρόνια πριν η Canon είχε πρωτοπαρουσιάσει την σειρά μηχανών και φακών EOS βάζοντας ψηλά τον πήχη για τον ανταγωνισμό. Ο φακός κυκλοφόρησε κυρίως ως η απόδειξη ότι η Canon μπορεί να κατασκευάσει έναν τέτοιο φακό και της τεχνολογικής πρωτοπορίας της (ο φακός εκτός των άλλων ήταν AF), παρά σαν φωτογραφική ουσία. Για αυτό άλλωστε ο φακός σταμάτησε να κατασκευάζεται το 2000. Ζύγισε σχεδόν ένα κιλό (985 γραμμάρια) και ήταν πανάκριβος. Εξωτερικά έμοιαζε με τον μοντέρνο Canon EF 85mm f/1.2 II L και εντελώς ξεχωριστό για  πενηντάρη φακό είχε και επιλογή για focus limit.

Leica Noctilux 50mm f/0.95 (full frame)

Ένας ακόμη από τους θρυλικούς φακούς της Leitz, που ακολούθησε στην σειρά μια σειρά διάσημους προγόνους τον πρώτο του 1966 με φωτεινότητα f 1,2, στην συνέχεια αυτόν με φωτεινότητα f 1. To 2008 παρουσιάστηκε η σημερινή έκδοση Noctilux-M 50mm f/0.95 Aspherical. Στα μεονεκτήματα αυτής της σειράς ήταν ότι δεν εστίαζαν κοντά. Η εστίαση ξεκινούσε μετά από το ένα (1) μέτρο. Βέβαια αυτό ισχύει λίγο πολύ για όλους τους φακούς της Leica γιατί αλλιώτικα το σφάλμα παράλλαξης θα ήταν πιο έντονο στις κοντινές αποστάσεις. Τα χαρακτηριστικά του οκτώ στοιχεία σε πέντε ομάδες (8/5 elements/group) και ζυγίζει 700 γραμμάρια. Η διάμετρος των φίλτρων είναι 60mm και διαθέτει ενσωματωμένο σκίαστρο.

Κλείστρο ή φωτοφράχτης (φωτοφράκτης)

Μερικές σκέψεις για τους φωτογραφικούς όρους κλείστρο και φωτοφράχτης

Πολλά χρόνια ήθελα να γράψω ένα τέτοιο άρθρο που να αφορά μια πολύ κοινή λέξη στην φωτογραφία, την λέξη κλείστρο,  που εμένα προσωπικά ποτέ δεν μου άρεσε. Οι περισσότεροι χρήστες της ελληνικής φωτογραφικής γλώσσας θεωρούν τον όρο κλείστρο σαν σωστή μετάφραση του αγγλικού όρου shutter και αυτόν χρησιμοποιούν και αναπαράγουν. Πιστεύω ότι η εκκίνηση του όρου πρέπει να έγινε από μετάφραση του γερμανικού όρου  verschlüsse (μιας και η γερμανική φωτογραφική βιομηχανία  τουλάχιστον προπολεμικά δημιουργούσε πρωτότυπους φωτογραφικούς όρους εκτός από προϊόντα).  Όμως αυτό είναι δουλειά των γλωσσολόγων και δεν έχω ούτε τις γνώσεις, ούτε και τα εργαλεία να δω πότε πρωτοεμφανίστηκε ο όρος αν μεταφράστηκε από τα γερμανικά στα αγγλικά ή το αντίθετο κ.λπ. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για την εμφάνιση της ελληνικής μετάφρασης “κλείστρο” και των όρων όπως διαφραγματικό κλείστρο ή κλείστρο εστιακού επιπέδου που συνήθως χρησιμοποιούσαμε παλιότερα. Εγώ μόνο στην βιωματική σχέση μου με την ελληνική φωτογραφική γλώσσα μπορώ να στηριχτώ και για αυτό το λόγο θα μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας και για να θέσω κάποια ερωτήματα στην ουσία στους ειδικούς που πιθανά να μας δώσουν κάποια στιγμή απαντήσεις.

Παλιός φωτοφράχτης μιας ταχύτητας του 1875

Όταν ξεκίνησα την ενασχόληση μου με την φωτογραφία ο όρος κλείστρο κυριαρχούσε. Είχαμε λοιπόν βασικά 2 τύπους κλείστρων. Τα κλείστρα διαφραγματικού επιπέδου. Για να καταλαβαινόμαστε τα κλείστρα που βρίσκονταν μέσα στους φακούς δίπλα στο διάφραγμα. Αυτά τα κλείστρα κυριαρχούσαν στις διοπτικές φωτογραφικές μηχανές  και στις φωτογραφικές μηχανές στο στούντιο που διέθεταν τέτοιους φακούς με τέτοια κλείστρα. Ο άλλος τύπος κλείστρου ήταν το κλείστρο εστιακού επιπέδου. Το κλείστρο δηλαδή που ανοιγόκλεινε ακριβώς μπροστά από το επίπεδο του φιλμ και τώρα του ψηφιακού αισθητήρα. Με μια βασική διαφορά. Τότε το κλείστρο εστιακού επιπέδου πήγαινε μαζί με έναν μηχανισμό που “όπλιζε” ξανά την φωτογραφική μηχανή για να είναι έτοιμη να τραβήξει και προωθούσε και το φιλμ στο επόμενο καρέ. Όταν μετά από λίγα μόλις χρόνια από το ξεκίνημα της ενασχόλησης μου με την φωτογραφία συνάντησα το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου “Φωτοφράκτης” που είναι γραμμένο το 1960, αποφάσισα να χρησιμοποιώ την λέξη αυτή ή την λέξη “φωτοφράχτης” που έβγαινε καλύτερα μιας και η λέξη φράχτης ήταν μια λέξη που χρησιμοποιούσα στο από παιδί, αντί για την λέξη κλείστρο.

Διαφραγματικός φωτοφράχτης

Ο κυριότερος λόγος που έκανα αυτή την αλλαγή με επιμονή ήταν η απέχθεια μου για τα όπλα που πάντα μου τα θύμιζε η λέξη κλείστρο, όπως και η λέξη “οπλίζω” για την φωτογραφική μηχανή. Ποτέ δεν θεώρησα την φωτογραφική μηχανή σαν ένα όπλο. Η φωτογραφική μηχανή είναι ένα εργαλείο που με την βοήθεια του ο άνθρωπος παράγει τέχνη. Για αυτό για χρόνια και αργότερα που ξεκίνησα να διδάσκω φωτογραφία πάντα το κλείστρο και τα είδη του κλείστρου τα ανέφερα σαν φωτοφράχτες. Φωτοφράχτης διαφραγματικού επιπέδου, φωτοφράχτης εστιακού επιπέδου. Όλα τα χρόνια έβλεπα τον όρο αυτόν σιγά-σιγά να επικρατεί και ξαφνικά άρχισα να διαπιστώνω ότι ο όρος κλείστρο δυστυχώς επανακάμπτει και όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι τον χρησιμοποιούν για να περιγράψουν ένα μηχανισμό που καμία σχέση δεν έχει σχέση με αυτά που οι παλιότεροι φωτογράφοι θεωρούσαν ότι τους θύμιζαν κλείστρα πυροβόλων όπλων.

Φακός με φωτοφράχτη διαφραγματικού επιπέδου

Βέβαια έχω μια εξήγηση για αυτό αν και δεν μπορώ να είμαι βέβαιος.Πολλοί από τους συγγραφείς βιβλίων για την τεχνική της φωτογραφίας ήταν αξιωματικοί του στρατού οπότε αυτοί οι όροι τους ήταν πιο κοντινοί όταν προσπαθούσαν να δημιουργήσουν την ελληνική φωτογραφική γλώσσα μεταφράζοντας όρους από αγγλικά και γαλλικά  και γερμανικά φωτογραφικά βιβλία και από τα γερμανικά εγχειρίδια των φωτογραφικών μηχανών και των φακών. Ακόμη και αν δεχτώ ότι παλιά οι φωτοφράχτες θύμιζαν κλείστρα , στην ψηφιακή φωτογραφία ο μηχανισμός του φωτοφράχτη  δεν έχει καμία σχέση με κάτι τέτοιο. Πόσο μάλλον οι πιο πρόσφατοι ψηφιακοί φωτοφράχτες που απλά καθορίζουν τον χρόνο έκθεσης και δεν έχουν κανένα κινούμενο μηχανισμό. Παρόλα αυτά έχω δει να γράφουν για ψηφιακά κλείστρα, που ακούγεται γελοίο. Μου κάνει επίσης εντύπωση ότι κάποια λεξικά δεν αναφέρουν καθόλου στην λέξη κλείστρο την φωτογραφική χρήση και κάποια που την αναφέρουν το κάνουν λανθασμένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην πύλη για την ελληνική γλώσσα αναφέρει την φωτογραφική χρήση του κλείστρου δεύτερη “2. εξάρτημα της φωτογραφικής μηχανής που, ανοιγοκλείνοντας, επιτρέπει στο φως να περάσει μέσα από το φακό και να επηρεάσει το φιλμ.”, η οποία εξήγηση είναι παλιά,  ισχύει μόνο για τους φωτοφράχτες διαφραγματικού επιπέδου. Στους φωτοφράχτες εστιακού επιπέδου το φως έχει ήδη περάσει από τον φακό. Νομίζω ότι η καλύτερη εξήγηση για οποιοδήποτε λεξικό για την λέξη κλείστρο ή φωτοφράχτης είναι :   “Μηχανισμός της φωτογραφικής μηχανής που ανοιγοκλείνοντας καθορίζει για πόσο χρόνο το φως θα επηρεάσει το φιλμ ή τον ψηφιακό αισθητήρα”

Φωτοφράχτης εστιακού επιπέδου

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι τα πράγματα μπορεί να είναι πιο απλά και ότι επειδή ο όρος κλείστρο είναι πιο σύντομος,  για αυτό τον λόγο οι προσπάθειες αντικατάστασης του να μην πιάνουν τόπο. Αλλά τουλάχιστον εγώ θα προτιμώ για όσο μπορώ να επικοινωνήσω , να χρησιμοποιώ τον ποιητικότερο όρο  φωτοφράχτης (έχει και το φως μέσα) παρά τον όρο κλείστρο. Εσείς τι λέτε;

 

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Ενεργό D-lighting στις Nikon

Active d-lighting στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της Nikon

Οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές εκτός από τα προφανή πλεονεκτήματα τους έχουν και κάποιες δυνατότητες που οι φωτογράφοι χρήστες τους δεν τους δίνουν πολύ μεγάλη σημασία, παρόλο που η χρήση και η ρύθμιση τους βελτιώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το φωτογραφικό αποτέλεσμα. Μια από αυτές τις ρυθμίσεις στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές Nikon είναι η επιλογή ΕΝΕΡΓΟ D-LIGHTING.

Φωτογραφικό παράδειγμα από την Nikon USA

Το ενεργό D-lighting στην ουσία μειώνει την απώλεια λεπτομερειών και στα φωτισμένα και στα σκιερά σημεία της εικόνας. Όταν υπάρχουν και οι 2 αυτές οι περιοχές στις φωτογραφίες μας μπορεί το φωτόμετρο να οδηγήσει στο να χαθούν είτε λεπτομέρειες στα σκιασμένα σημεία, είτε να υπάρξουν σημεία της φωτογραφίας που θα καταγραφούν σαν καμένες περιοχές.  Η ενεργοποίηση και χρήση του ενεργού D-lighting από τον επεξεργαστή της φωτογραφικής μηχανής οδηγεί σε σαφώς καλύτερες φωτογραφίες. Στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της Nikon θα βρείτε το ενεργό D-lighting στο μενού λήψης και μπορεί να το βρείτε είτε σαν επιλογή ενεργοποίηση/απενεργοποίηση στα παλιότερα και φθηνότερα μοντέλα, είτε με την δυνατότητα πέντε (5) επιλογών που προσφέρουν διαφορετικά επίπεδα έντασης:

Low (Χαμηλό),

Normal (Κανονικό),

High (Υψηλό),

Extra High (Εξαιρετικά υψηλό)

ή Auto (Αυτόματο) που είναι συνήθως ρυθμισμένη η μηχανή από το εργοστάσιο

Συνήθως για τις ελληνικές συνθήκες φωτός  η ρύθμιση κανονικό μας δίνει βελτιωμένα αποτελέσματα στις περισσότερες καταστάσεις. Αν δεν ξέρουμε ή δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε την φωτιστική κατάσταση αξιόπιστη λύση είναι και το αυτόματο.  Όταν η φωτογραφική μηχανή έχει απλά την επιλογή ενεργοποίηση/απενεργοποίηση τότε σίγουρα το τοποθετούμε στην ενεργοποίηση. Απενεργοποιούμε ενεργό d-lighting όταν τραβάμε φωτογραφίες με έντονη αντίθεση και φωτογραφίες που είναι μέσα στο κάδρο μας οι φωτιστικές πηγές. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να μας δημιουργηθούν περιγράμματα ανάμεσα στα φωτεινά και στα σκοτεινά σημεία. Επίσης προβληματική μπορεί να είναι χρήση του ενεργού d-lighting όταν χρησιμοποιούμε  υψηλές ρυθμίσεις ISO. Μπορεί δηλαδή να επιδεινωθεί ο ψηφιακός θόρυβος (κόκκοι, ζώνες, κηλίδες) ή μπλε, πράσινοι και κόκκινοι κόκκοι που λέω εγώ συχνά.

H Nikon στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της δίνει την ρύθμιση D-lighting σαν δυνατότητα και στο μενού επεξεργασίας που όμως είναι μια διαφορετική προσέγγιση. Δεν βγάζουν τα ίδια αποτελέσματα αυτές οι δύο επιλογές. Οπότε αυτή την δυνατότητα θα σας την εξηγήσω σε μια διαφορετική ανάρτηση/άρθρο. Όλες οι εταιρείες προσφέρουν κάτι αντίστοιχο σαν το  Active d-lighting της Nikon. Η Canon το ονομάζει αυτόματη βελτιστοποίηση φωτισμού (Auto Lighting Optimizer) και η Sony, Dynamic Range Optimisation (DRO) για να αναφέρω δύο παραδείγματα. Αλλά και αυτά θα τα εξετάσουμε σε διαφορετικά άρθρα/αναρτήσεις.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

H πρώτη φωτογραφική μηχανή της Olympus

H πρώτη μηχανή της Olympus το 1936

Η είδηση πριν λίγο καιρό ήταν ότι η Olympus αποφάσισε να μην ξανασχοληθεί με την κατασκευή φωτογραφικών μηχανών και σήμερα ανακοίνωσε ότι πούλησε το φωτογραφικό τμήμα της στο fund JIP, αλλά χωρίς το δικαίωμα χρήσης του ονόματος Olympus. Αυτό σημαίνει το πιθανότερο είναι να μην ξαναδούμε φωτογραφικές μηχανές με το brand Olympus. Για αυτό το λόγο θέλω σήμερα να σας θυμίσω άλλο ένα επεισόδιο από την ιστορία της φωτογραφικής μηχανής. Την πρώτη φωτογραφική μηχανή της Olympus.

Σας θυμίζω και το άρθρο μου για το σύστημα SLR της Olympus Η προσπάθεια για τον Όλυμπο των φωτογραφικών μηχανών

Με την ευκαιρία πρέπει να πω δύο λόγια  για τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της Olympus. Σε γενικές γραμμές η Olympus τα πήγε πολύ καλά τα πρώτα χρόνια της ψηφιακής φωτογραφίας με την κατηγορία των κόμπακτ ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών. Ειδικά με τις υποβρύχιες/αδιάβροχες κόμπακτ, παρόλο που ήταν ακριβές είχα ενθουσιαστεί γιατί είχαν αρκετά καλή φωτογραφική  ποιότητα, εξαιρετικά  ανθεκτική κατασκευή και  δεν είχαν και το πρόβλημα της σκόνης από το οποίο υπέφεραν σχεδόν όλες οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές. Όπως η αλήθεια είναι ότι δεν τα πήγε καλά με τις dslr και τις mirrorless και οι κόμπακτ έπαψαν να ενδιαφέρουν το κοινό εξαιτίας των κινητών τηλεφώνων

Μια από τις πρώτες διαφημίσεις της Olympus

Πάμε λοιπόν στην πρώτη ολοκληρωμένη φωτογραφική μηχανή που κυκλοφόρησε η Olympus. Αυτή ήταν η Semi-Olympus I , μια μεσαίου φορμά φωτογραφική μηχανή με φυσούνα αναδιπλούμενη. Αυτή η κατηγορία που σήμερα ονομάζεται  folding cameras. Τα χαρακτηριστικά της δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Διέθετε φακό  7,5cm, νορμάλ δηλαδή, με φωτεινότερο διάφραγμα f4,5 και ταχύτητες από 1 δευτερόλεπτο μέχρι 1/150, ενώ διάθετε και BULB (B) και TIME (T). Αλλά ήταν μια χαρά για την είσοδο της εταιρείας στην κατασκευή εταιρείας στην κατασκευή των φωτογραφικών μηχανών  και με μια χαμηλή τιμή που αντιπροσώπευε μόλις ενάμιση μηνιαίο μισθό της εποχής.

Μαθήματα Φωτογραφίας – Πρωινό τμήμα

Για την περίοδο 2020-2021 το fotoart διοργανώνει όπως κάθε χρόνο τον εξάμηνο κύκλο μαθημάτων φωτογραφίας για αρχάριους (Οκτώβριος – Απρίλιος). Εκτός από το απογευματινό τμήμα για μάθημα κάθε Τρίτη 6-10, υπάρχει και πρωινό τμήμα για μάθημα κάθε Τρίτη πρωί 9-1. Εξαιτίας του Covid-19 και της ρευστής κατάστασης σε σχέση με τις καραντίνες και τα lock-down, όλα τα μαθήματα του fotoart για το επόμενο διάστημα θα γίνονται εξ αποστάσεως μέσω ίντερνετ (μέσω Skype).

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μου κάνετε αίτημα φιλίας στο facebook

https://www.facebook.com/dimitrios.asithianakis

Ή να επικοινωνήσετε απευθείας στα τηλέφωνα 6944303397 – 2105745625

Μαθήματα Φωτογραφίας πρωί

Στον εξάμηνο κύκλο για αρχάριους οι μαθητές με τα εβδομαδιαία μαθήματα για την ιστορία και την αισθητική της φωτογραφίας, τα μαθήματα για την τεχνική και τις ρυθμίσεις του φωτογραφικού εξοπλισμού, αλλά και μια σειρά φωτογραφικές ασκήσεις οι μαθητές λύνουν όλες τις απορίες για τα θέματα τις φωτογραφικής λήψης και μπορούν να επικεντρωθούν σε όποιο είδος φωτογραφίας τους ενδιαφέρει.

Καλό είναι οι συμμετέχοντες να παρακολουθήσουν τα μαθήματα από την αρχή. Όμως ο τρόπος που είναι δομημένα τα μαθήματα επιτρέπουν να μπείτε στο τμήμα οποιαδήποτε στιγμή κατά την διάρκεια των μαθημάτων. Μπορούμε να κάνουμε τα απαραίτητα μαθήματα που έχετε χάσει ως ιδιαίτερα.

Σεμινάρια Δημιουργικής Φωτογραφίας

Εντατικό πρόγραμμα δύο κύκλων στη φωτογραφία ως μέσο δημιουργικής έκφρασης

Το πρόγραμμα των μαθημάτων – εργαστηρίων Δημιουργικής Φωτογραφίας διαρθώνεται σε δύο (2) αυτοτελείς κύκλους (ακαδημαϊκά εξάμηνα). Στόχος του προγράμματος είναι η διερεύνηση της φωτογραφίας ως μέσο δημιουργικής έκφρασης και ως σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική, η εξάσκηση του κριτικού βλέμματος, η εξοικείωση με τις τεχνικές και την τεχνολογία του μέσου και η δημιουργία ολοκληρωμένου portfolio.

Το πρόγραμμα του κάθε κύκλου αναπτύσσεται σε 15 εβδομαδιαίες τρίωρες συναντήσεις και θέτει στο επίκεντρο του, την τεχνική, καλλιτεχνική και θεωρητική παράμετρο της φωτογραφικής εικόνας, μέσα από ένα εντατικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει εισηγήσεις και παρουσιάσεις φωτογράφων, πρακτική εφαρμογή, ανάθεση ασκήσεων, φωτογραφικές περιηγήσεις και διαρκή παρακολούθηση και κριτική ανάλυση των εργασιών των συμμετεχόντων.

Με την ολοκλήρωση των κύκλων του σεμιναρίου πραγματοποιείται ομαδική έκθεση που παρουσιάζει μέρος της δουλειάς των σπουδαστών. Νέοι συμμετέχοντες με προηγούμενη εξοικείωση έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν απευθείας στο δεύτερο κύκλο.

Κατά τη διδασκαλία των μαθημάτων διά ζώσης τηρούνται όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα και τα μέτρα φυσικής και κοινωνικής αποστασιοποίησης που έχουν ανακοινωθεί από το Υπουργείο Υγείας.

Δημιουργική Φωτογραφία – 1ος Κύκλος
ΠΡΩΤΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ – ΤΜΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ
Διδάσκουσα: Ηώ Πάσχου
Διάρκεια: 15 εβδομάδες
Σύνολο ωρών: 45
Ολιγομελή τμήματα
Έναρξη τμημάτων πρώτου κύκλου:
Πέμπτη 15 ΟΚΤ (1o τμήμα, 10.30 – 13.30)
Πέμπτη 15 ΟΚΤ (2o τμήμα, 18.30 – 21.30)
Παρασκευή 16 ΟΚΤ (3o τμήμα, 18.30 – 21.30)
O πρώτος κύκλος μαθημάτων αποσκοπεί στην εξοικείωση με την αισθητική, τις πρακτικές της σύγχρονης φωτογραφίας και τις απαραίτητες τεχνικές, που θα βοηθήσoυν στην κατανόηση και χρήση της φωτογραφικής γλώσσας, ως μέσο έκφρασης και εξερεύνησης, αναδεικνύοντας τη δική τους δημιουργική προσέγγιση. O κύκλος αυτός είναι εισαγωγικός και απευθύνεται σε άτομα χωρίς προηγούμενη εμπειρία.

Θα λειτουργήσουν τρία τμήματα, ένα πρωινό και δύο απογευματινά: το πρώτο κάθε Πέμπτη από 15 Οκτωβρίου έως 11 Φεβρουαρίου (10.30 – 13.30), το δεύτερο κάθε Πέμπτη από 15 Οκτωβρίου έως 11 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30) και το τρίτο κάθε Παρασκευή 16 Οκτωβρίου έως 12 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30).

Δημιουργική Φωτογραφία – 2ος Κύκλος
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ – ΤΜΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ
Διδάσκoυσα: Ηώ Πάσχου
Διάρκεια: 15 εβδομάδες
Σύνολο ωρών: 45
Ολιγομελή τμήματα
Έναρξη τμημάτων δεύτερου κύκλου:
Δευτέρα 19 ΟΚΤ (1o τμήμα, 18.30 – 21.30)
Τετάρτη 21 ΟΚΤ (2o τμήμα, 18.30 – 21.30)
Ο δεύτερος κύκλος μαθημάτων αποσκοπεί στη διερεύνηση σε βάθος της αισθητικής και της πρακτικής της σύγχρονης φωτογραφίας καθώς και την εξέλιξη σε τεχνικό και δημιουργικό επίπεδο. Στον κύκλο αυτό οι συμμετέχοντες ενθαρρύνονται να αναπτύξουν περαιτέρω τα δικά τους φωτογραφικά ενδιαφέροντα και το προσωπικό τους ύφος και αφετέρου να αναζητήσουν τη δική τους μεθοδολογία για την παραγωγή φωτογραφικού έργου, με τελικό στόχο τη συγκρότηση portfolio. Ο κύκλος αυτός απευθύνεται σε άτομα που διαθέτουν προηγούμενη εξοικείωση ή σε όσους έχουν παρακολουθήσει τον πρώτο κύκλο.

Θα λειτουργήσουν δύο τμήματα: το πρώτο κάθε Δευτέρα από 19 Οκτωβρίου έως 15 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30) και το δεύτερο κάθε Τετάρτη από 21 Οκτωβρίου έως 16 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30).

Bασικές Πληροφορίες
Μεθοδολογία Εκπαίδευσης
Η εκπαιδευτική διαδικασία δίνει έμφαση στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που επιτρέπει τον πειραματισμό και αποβλέπει στην καλλιέργεια της φωτογραφικής αντίληψης και την εξάσκηση του κριτικού βλέμματος, ενθαρρύνοντας τους συμμετέχοντες να λαμβάνουν ενεργά μέρος σε μια συνεχή δημιουργική διαδικασία, επισημαίνοντας και αναλύοντας βασικά αισθητικά, πρακτικά και τεχνικά ζητήματα που προκύπτουν. Τελικός στόχος είναι η ανάπτυξη μιας σειράς φωτογραφιών (portfolio) που θα διέπεται από συνοχή καθώς η δημόσια παρουσίαση έργων στο κοινό.

Χώρος Διεξαγωγής
Τα εργαστήρια διεξάγονται στο χώρο του Ελληνικού Κέντρου Φωτογραφίας, στη διεύθυνση Στρατηγού Κοντούλη 3 & Λεωφ. Συγγρού (δίπλα στο σταθμό Συγγρού-Φιξ).

Εκπαιδευτικές Επισκέψεις
Tο πρόγραμμα πλαισιώνεται από εκπαιδευτικές επισκέψεις σε εκθέσεις και συμμετοχή σε δράσεις του Athens Photo Festival 2020 στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138 με στόχο να εμπλουτίσουν την αντίληψή τους για τη φωτογραφία ως σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική.

Προσκεκλημένοι Εισηγητές
Πέρα από το βασικό πρόγραμμα, προσκεκλημένοι φωτογράφοι και επιμελητές θα κληθούν να συνεισφέρουν στο εργαστήριο με παρουσιάσεις και διαλέξεις.

Έκθεση Φωτογραφίας Σπουδαστών
Με την ολοκλήρωση των κύκλων του σεμιναρίου πραγματοποιείται ομαδική έκθεση που παρουσιάζει μέρος της δουλειάς των σπουδαστών.

Πιστοποιητικό
Με την ολοκλήρωση των μαθημάτων χορηγείται στους συμμετέχοντες πιστοποιητικό επιμόρφωσης από το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας.

Γνωρίστε μας από κοντά
Μια επίσκεψη στο ΕΚΦ είναι ο ιδανικός τρόπος για να ενημερωθείτε αναλυτικά για τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα. Επικοινώνηστε μαζί μας καθημερινά για να κανονίσουμε τη συνάντησή μας.
Τ: 210 9211751 (Δευτ-Παρ. 11:00-15:00 & 18.00-21.0)