Category Archives: Μαθήματα Φωτογραφίας

Εδώ θα βρείτε τα ψηφιακά μαθήματα φωτογραφίας. Άρθρα που είναι μικρά αυτόνομα μαθήματα φωτογραφίας. Όλα τα μαθήματα που θα βρείτε εδώ αφορούν την ιστορία, την αισθητική και την τεχνική της Φωτογραφίας. Οπότε τα μαθήματα φωτογραφίας είναι δομημένα σε 3 άξονες. Μαθήματα για την ιστορία της Φωτογραφίας από το ξεκίνημα της μέχρι σήμερα. Σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της τεχνικής και της αισθητικής του μέσου, αλλά και παρουσιάσεις λευκωμάτων σημαντικών λευκωμάτων και βιβλίων φωτογραφίας. Σε αυτά εδώ τα μαθήματα φωτογραφίας ανεβάζω και άρθρα για τον φωτογραφικό εξοπλισμό. Κυρίως άρθρα για τα χαρακτηριστικά των φωτογραφικών μηχανών και των φακών. Γενικά χρήσιμα μαθήματα Φωτογραφίας. Θα προστίθενται σιγά-σιγά και άλλες υποκατηγορίες όσο πληθαίνουν να άρθρα-μαθήματα.

Αρχιτεκτονικοί Φακοί

Φωτογραφικοί φακοί swift & tilt

Μια ειδική κατηγορία εναλλακτικών φωτογραφικών φακών είναι οι αρχιτεκτονικοί φακοί όπως έχει καθιερωθεί να τους λέμε στην ελληνική φωτογραφική γλώσσα ή  φακοί swift & tilt ή φακοί ελέγχου της προοπτικής (perspective control). Είναι φακοί που είναι κατασκευασμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε με τις κατάλληλες κινήσεις-μετατοπίσεις στο σώμα του φακού ο φωτογράφος έχει την δυνατότητα να ελέγχει την προοπτική καθώς και το τι θα συμπεριλάβει μέσα στο κάδρο του, σχεδόν σαν να χρησιμοποιεί φωτογραφική μηχανή μεγάλου φορμά.  Αυτές οι κινήσεις, ο μεγάλος κύκλος κάλυψης και η εξαιρετική ποιότητα, είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των αρχιτεκτονικών φακών.

Ο PC Nikkor 19mm F4E ED με την χαρακτηριστική μετατόπιση

Οι αρχιτεκτονικοί φακοί είναι ιδανικοί για την φωτογράφιση κάθε είδους κτηρίων και ανθρώπινων κατασκευών καθώς και για την φωτογράφιση εσωτερικών χώρων και διακόσμησης. Το πιο συνηθισμένο πρόβλημα φωτογράφισης που λύνουμε με τέτοιου είδους φακούς είναι πρόβλημα των συγκλινουσών γραμμών (converging verticals). Δηλαδή όταν στρέφουμε την μηχανή για να συμπεριλάβουμε μέσα στο κάδρο μας κάτι που είναι πιο ψηλά από εμάς, από ένα ψηλό κτίριο μέχρι ένα παράθυρο.

Το χαρακτηριστικότερο πρόβλημα που μας λύνουν οι αρχιτεκτονικοί φακοί

 Με τους αρχιτεκτονικούς φακούς ανάλογα με τις δυνατότητες στρέψης τους μπορούμε να δημιουργήσουμε και διαφορετικά επίπεδα εστίασης που να μην είναι παράλληλα προς το κέντρο του φακού και το επίπεδο του ψηφιακού αισθητήρα μας. Σε αρκετά από τα θέματα που μας βοηθάνε να δώσουμε λύσεις οι αρχιτεκτονικοί φακοί μας δίνουν λύσεις και τα προγράμματα ψηφιακής επεξεργασίας.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Χειροκίνητη Λειτουργία Έκθεσης Μ

Η χειροκίνητη λειτουργία της φωτογραφικής μηχανής

Την χειροκίνητη λειτουργία στην φωτογραφική μηχανή την ονομάζουμε στα αγγλικά και στην διεθνή γλώσσα της φωτογραφίας manual και για αυτό συμβολίζεται επάνω σε όλες τις φωτογραφικές μηχανές με το γράμμα M. Όταν επιλέγουμε αυτή την λειτουργία της φωτογραφικής μηχανής ο φωτογράφος έχει τον απόλυτο έλεγχο της φωτογραφικής μηχανής όσο αφορά τους παράγοντες που καθορίζουν την έκθεση. Δηλαδή ο φωτογράφος ρυθμίζει χειροκίνητα και επιλέγει αυτός τις αξίες για τις ταχύτητες του φωτοφράχτη (κλείστρου), το άνοιγμα του διαφράγματος του φακού (f), και την ευαισθησία του ψηφιακού αισθητήρα σε ISO.

Η πρώτη από τις συνήθως 4 επιλογές χειροκίνητης λειτουργίας στην φωτογραφική μηχανή είναι η M

Οι περισσότερες φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν την επιλογή της ρύθμισης με αυτόματο τρόπο της ευαισθησίας ( AUTO ISO) στην χειροκίνητη λειτουργία της φωτογραφικής μηχανής. Αν και είναι κάτι το οποίο δεν προτείνω στους μαθητές μου είναι μια λειτουργία που όπως και άλλες αντίστοιχες λειτουργίες της φωτογραφικής μηχανής ο σκοπός τους είναι να κάνουν την διαδικασία της έκθεσης ποιο εύκολη και γρήγορη για τον φωτογράφο.

Η χειροκίνητη έκθεση είναι η απόλυτη επιλογή για τον φωτογράφο που θέλει να ελέγχει το φωτογραφικό του αποτέλεσμα  πλήρως, επιλέγοντας τον σωστό την κάθε φορά συνδυασμό ευαισθησίας, διαφράγματος και ταχύτητας. Η χειροκίνητη έκθεση Μ είναι μια από τις 4 επιλογές στην φωτογραφική μηχανή που επιτρέπουν στον φωτογράφο να παρεμβαίνει στις ρυθμίσεις της φωτογραφικής μηχανής όσο αφορά την έκθεση, το φως δηλαδή που θα περάσει στον ψηφιακό του αισθητήρα.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Το φωτογραφικό στοπ

Φωτογραφικό στοπ

Ο όρος στοπ είναι εδώ και δεκαετίες ένας καθιερωμένος όρος στην φωτογραφική γλώσσα. Είναι ένας απλός όρος που έχει δημιουργηθεί για να μας βοηθήσει να συνεννοούμαστε σε ζητήματα που αφορούν την φωτογραφική έκθεση (E ή Ev) και στην σχέση που έχουν μεταξύ τους οι παράγοντες που επηρεάζουν την έκθεση, το φως, η ευαισθησία (ISO), η ταχύτητα και το διάφραγμα. Στην αγγλική γλώσσα έχουμε συνηθίσει να ακούμε συνήθως για f-stop που αφορά το διάφραγμα, αλλά ο όρος στοπ στην φωτογραφία αναφέρεται σε όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν την φωτογραφική έκθεση.

Ένα stop (1) στην φωτογραφία ονομάζουμε οποιαδήποτε αλλαγή στις ρυθμίσεις κάνουμε και είτε διπλασιάζουμε (+1 στοπ), είτε υποδιπλασιάζουμε (-1 στοπ), το φως που πέφτει στο φιλμ ή στον αισθητήρα της φωτογραφικής μας μηχανής. Υπό αυτή την έννοια μπορούν να υπάρξουν αλλαγές που είναι μεγαλύτερες του ενός στοπ. Για παράδειγμα ,+2,+3,+4 στοπ ή μεγαλύτερες που 4πλασιάζουν,8πλασιάζουν,16πλασιάζουν ή γενικότερα πολλαπλασιάζουν το φως ή αλλαγές που μειώνουν το φως περισσότερο από ένα stop -2,-3,-4 και ακόμη περισσότερο με αποτέλεσμα την μείωση του φωτός στο 1/4,1/8,1/16 ή ακόμη λιγότερο.

 

Με τις εξαιρετικές δυνατότητες ρυθμίσεων που μας προσφέρουν οι σύγχρονες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές μπορούμε να κάνουμε αλλαγές 1/3 του στοπ σε κάθε ρύθμιση της μηχανής και αυτό είναι κυρίως που έχει δημιουργήσει την σύγχυση καθώς στις παλιότερες αναλογικές μηχανές κάθε σταμάτημα των κουμπιών στις ρυθμίσεις της μηχανής στον επιλογέα της ταχύτητας και στον επιλογέα του διαφράγματος ήταν ένα ολόκληρο stop (σπανιότερα 1/2). Εκτός όμως από τις βασικές ρυθμίσεις της μηχανής (ΙSO,Ταχύτητα, Διάφραγμα) και αρκετές άλλες ορίζονται σε διαφορές stop. Για παράδειγμα η αντιστάθμιση της έκθεσης (+/-) ρυθμίζεται σε stop, ότι έχει να κάνει με το φλας ρυθμίζεται σε stop, ότι έχει να κάνει με το κάθε είδους bracketing ρυθμίζεται σε stop, το HDR πάλι σε stop ρυθμίζεται και φυσικά οι ενδείξεις του φωτόμετρου αντιστοιχούν πάντα σε stop. Γενικά ότι έχει να κάνει με την υποέκθεση και την υπερέκθεση, οποιαδήποτε διαφορά στην έκθεση στην φωτογραφία (ο ίδιος ο λογάριθμος της έκθεσης, το εύρος έκθεσης και το δυναμικό εύρος έκθεσης των αισθητήρων, τα πάντα), αναφέρονται σε stop.

Τα στοπ της ευαισθησίας  σε ολόκληρα, τρίτα (1/3) και μισά (1/2)

Πιο πάνω είδαμε αναλυτικούς πίνακες σε διαφορές ολόκληρου, μισού και ενός τρίτου του στοπ για το διάφραγμα και το ISO. Παρακάτω  σας παραθέσω πίνακες ρυθμίσεων στην ευαισθησία, στην ταχύτητα και στο διάφραγμα που έχουν διαφορές μεταξύ τους ένα stop. Είναι αυτές οι ρυθμίσεις που πιστεύω ότι ο φωτογράφος πρέπει να τις ξέρει απέξω, ώστε να μπορεί τουλάχιστον γρήγορα και χωρίς να μπερδεύεται να βρίσκει διαφορές ολόκληρων stop στην αμοιβαιότητα, στην αντιστάθμιση και σε οποιαδήποτε άλλη ρύθμιση θέλει να κάνει στις λήψεις του.

Πίνακας ρυθμίσεων της ευαισθησίας (ISO) σε διαφορές ολόκληρων στοπ

25 Από εδώ ξεκινούσαν συνήθως τα φιλμ της παλιάς εποχής

50

100

200

400

800

1600

3200

6400

12500 ή 12800

25000 ή 25800

50000 ή 51200

100000 ή 102400

200000 ή 204800

400000 ή 409600

Τα “ή” αφορούν διάφορους τύπους DSLR για να καλύψουμε κάθε περίπτωση

Πίνακας ρυθμίσεων της ταχύτητας του φωτοφράχτη (κλείστρου) σε διαφορές ολόκληρων στοπ

30”

15”

8”

4”

2”

1”

1/2

1/4

1/8

1/15

1/30

1/60

1/125

1/250

1/500

1/1000

1/2000

1/4000

1/8000

1/16000

όπως βλέπετε υπάρχει ένα πρόβλημα σε ένα δύο σημεία αλλά τα έχουμε αλλάξει για την “στρογγυλοποίηση” των αριθμών (από τα 15” στο 8” αντί στο 7,5” το ίδιο στα 1/8-1/15 και στο 1/60 και 1/125)

Πίνακας των ρυθμίσεων του διαφράγματος στους φωτογραφικούς φακούς σε διαφορές ολόκληρων στοπ που ονομάζονται και f-stop

1

1,4

2

2,8

4

5,6

8

11

16

22

32

45

64 (από αυτό το διάφραγμα πήρε το όνομα του το περίφημο γκρουπ φωτογράφων f64)

Αυτά είναι αυτά διαφράγματα που συναντάμε συνήθως. Έχουν υπάρξει και υπάρχουν και φακοί στην ιστορία της φωτογραφίας με πιο κλειστά και πιο ανοιχτά.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Contax RTS 40 χρόνια μετά

Contax RTS SLR

Η δεκαετία του 70′ ήταν η δεκαετία του πολύ σκληρού ανταγωνισμού από τις γιαπωνέζικές εταιρείες κατασκευάστριες φωτογραφικών μηχανών (λέγε με SLR). Όλοι ήθελαν κομμάτι από την πίτα των Pentax και των Nikon που για πάνω από 15 χρόνια κανείς δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει την υπεροχή τους. H Yashica ήταν μια εταιρεία που προσπαθούσε πάρα πολύ. Ενώ στις διοπτικές με καθρέπτη (στυλ Rolleiflex) είχε μια πολύ πετυχημένη εμπορικά σειρά με τις Yashica Mat, το ίδιο και στις 35αρες τηλεμετρικές με την Electro 35, στις SLR δεν τα είχε πάει τόσο καλά.

Η πρώτη που αναβίωσε την ιστορική σειρά το 1974, η CONTAX RTS με μοτέρ προώθησης του φιλμ

Η κορυφαία της προσπάθεια ήρθε με ένα μυστικό πρόγραμμα με το κωδικό όνομα “Top Secret Project 130”. Η Yashika σε συνεργασία με την Zeiss δημιούργησαν μια καινούργια σειρά SLR με το ιστορικό όνομα της CONTAX. Η Yashica ανέθεσε την σχεδίαση των νέων μηχανών στον Prof. Dr. Katsuiko Sugaya ενώ το σχεδιαστικό γραφείο της Πόρσε πρόσθεσε και αυτό την πινελιά του. Ταυτόχρονα η Zeiss σχεδίασε από την αρχή μια σειρά φακών και μια καινούργια μπαγιονέτ άρμοση την CONTAX/Yashica (C/Y). Οι φακοί αυτής της σειράς ήταν οι Carl Zeiss T*.

H CONTAX RTS III του 1990

Οι νέες αυτές CONTAX  παρόλο που ήταν ακριβές τα πήγαν αρκετά καλά κυρίως χάρη στους εξαιρετικούς φακούς της σειράς. Ακόμη καλύτερα τα πήγαν τα πολύ φθηνότερα μοντέλα της Yashika που δεχόταν τους ίδιους φακούς. Έτσι είχαμε το φαινόμενο πολλοί να αγοράζουν τις εισαγωγικές φθηνές SLR της Yashica με τους ακριβούς Carl Zeiss T*. Παρόλο που η κυκλοφορία της CONTAX RTS (από το Real Time System του ολοκαίνουργιου συστήματος φωτοφράχτη) το 1974 προκάλεσε αίσθηση στον φωτογραφικό κόσμο, η Yashica πάλι δεν είχε την εμπορική επιτυχία που ζητούσε.

H Contax S2 του 1992 πλήρως μηχανική, άργησε 10 χρόνια καθώς η με αντίστοιχες δυνατότητες μηχανική FM2 της Nikon, είχε κυκλοφορήσει το 1982 στην πρώτη και το 1984 στην οριστική κλασική και δημοφιλέστατη έκδοση

Στην ίδια σειρά μηχανών CONTAX κυκλοφόρησαν αρκετές φωτογραφικές μηχανές (πάνω από 15), αλλά και αρκετοί φακοί που η φήμη για την εξαιρετική τους ποιότητα τους ακολουθεί μέχρι και σήμερα. Όσο αφορά τις ναυαρχίδες του συστήματος, η CONTAX RTS II  κυκλοφόρησε 1982 και η CONTAX RTS III  το 1990. Το 1992 κυκλοφόρησε η ST που έφτανε σε ταχύτητα 1/6000.  Το 1992 η πλήρως μηχανική και επετειακή S2, για να γιορτάσει τα 60 χρόνια της Contax, ενώ το 1996 η CONTAX AX με αυτόματη εστίαση. Πάντως σε ένα τεστ που είχα διενεργήσει την δεκαετία του 90′ στους διαθέσιμους φακούς 50mm f:1,4 για SLR, θυμάμαι ότι σε συνολική ποιότητα είχε βγει νικητής ο Planar T* 50/1.4 του φίλου μου το Γιώργου του Ντομάτα, ενώ ο δικός μου ο Nikon NIKKOR 50mm f/1.4 AI-S είχε λίγο καλύτερο κοντράστ. Δεν συζητάμε ότι ο Leica, o Minolta, και ο Canon που συμμετείχαν στο τεστ είχαν όλοι παρόμοια αποτελέσματα.

Η Contax AX του 1996 παρόλες τις καινοτομίες άργησε κι αυτή, σε 3 χρόνια θα κυκλοφορούσε η Nikon D1που θα έφερνε μια νέα εποχή στην φωτογραφία

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η πρώτη μονοοπτική φωτογραφική μηχανή με καθρέπτη

Kine Exakta 1936

Το 1936 η γερμανική εταιρεία Ihagee που είχε ιδρύσει το 1912 ο Ολλανδός Johan Steenbergen παρουσίασε μια μοναδική για την εποχή φωτογραφική μηχανή. Μια μονοοπτική  με καθρέπτη που έπαιρνε ρολό φιλμ 35mm και δημιουργούσε καρέ 24χ36mm όπως η Leica και Contax, την Kine Exakta. Η Ihagee είχε δείξει ήδη τις δυνατότητες της στην παραγωγή μιας επαγγελματικής φωτογραφικής μηχανής που να αποτελεί την καρδιά ενός φωτογραφικού συστήματος από το 1933 όταν παρουσίασε την Exakta VP που χρησιμοποιούσε φιλμ 127.

Η αμερικάνικη διαφήμιση τα λέει όλα. Μια φωτογραφική μηχανή με πραγματικό καθρέπτη που δεν έχει σφάλμα παράλλαξης. Αυτό που βλέπεις, αυτό καταγράφεται και στο φιλμ, δίνοντας σου απόλυτη ελευθερία στο καδράρισμα και στην εστίαση. Ταχύτητες από 12 δευτερόλεπτα (η αναβαθμισμένη Leica του 1935 έφτανε μέχρι 1 δευτερόλεπτο) μέχρι 1/1000 και φακούς μέχρι F:1,9 φωτεινότητα, ευρυγώνιους και τηλεφακούς και δωρεάν εγχειρίδιο

Η Kine Exakta ήταν κι αυτή η καρδιά ενός συστήματος που περιελάμβανε διάφορα αξεσουάρ. Επειδή η Ihagee  δεν έφτιαχνε φακούς οι μηχανές της πουλιόταν με φακούς από άλλους κατασκευαστές συνήθως τους Schneider Xenar  και τους Carl Zeiss Tessar και Biotar Η μηχανή προωθήθηκε σαν η οικονομική από άποψη τιμής, αλλά και από άποψη κόστους φιλμ μικρή αδερφή της Exakta VP, αλλά κατέληξε οι εκδόσεις της να γίνουν πιο δημοφιλείς και σαν να μην έφτανε αυτό έγινε η φωτογραφική μηχανή που έστρωσε το σχεδιαστικό μονοπάτι που όλοι επάνω του βαδίζουμε μέχρι σήμερα.

Βέβαια το οικονομική μην το παίρνετε και πολύ τις μετρητοίς γιατί οι μηχανές εκείνη την εποχή δεν απευθύνονταν σε όλο τον κόσμο, αλλά σε ανθρώπους που είχαν οικονομική άνεση. Για παράδειγμα η πιο φτηνή έκδοση της Kine Exakta με τον Carl Zeiss Tessar, τότε κόστιζε γύρω στα 100 δολάρια, αλλά σε σημερινές τιμές θα έκανε γύρω στα 1500 δολάρια.

Η Kine Exakta έπεσε και αυτή θύμα του πολέμου. Το εργοστάσιο καταστράφηκε ολοκληρωτικά στον μεγάλο βομβαρδισμό της Δρέσδης τον 1945. Με το τέλος του πολέμου βρέθηκε στον σοβιετικό τομέα της Γερμανίας. Το εργοστάσιο ξαναστήθηκε και συνέχισε να παράγει και να αναπτύσσει την Kine Exakta με κάποιους από τους παλιούς εργαζόμενους και στελέχη της επιχείρησης. Βέβαια ο ιδιοκτήτης ήταν στην δύση και με μηνύσεις προσπαθούσε να πάρει πίσω ότι μπορούσε (δεν κατάφερε τίποτε). Σαν αποτέλεσμα έχουμε δυτικά μοντέλα Exakta και ανατολικά μοντέλα Exakta.

Η Kine Exakta με τον Schneider Xenar 50mm f:2,8

Πάντως μέχρι την επέλαση των γιαπωνέζων στα τέλη της δεκαετίας του 50′ η Exakta τα πήγαινε αρκετά καλά στις προτιμήσεις των φωτογράφων διεθνώς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ταινία του Alfred Hitchcock “Σιωπηλός Μάρτυς” (Rear window 1954), ο πρωταγωνιστής φωτογράφος που τον ο υποδύεται ο James Stewart ( οι φήμες λένε ότι ο ρόλος στηρίχτηκε στον φωτογράφο Ρόμπερτ Κάπα και την σχέση του με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν) χρησιμοποιεί σε όλη την ταινία μια Exakta Varex VX που στην ουσία είναι μια αναβαθμισμένη Kine Exakta με πεντάπρισμα.

Δύο  από τις αφίσες της ταινίας Rear Window

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Το τυχερό 7

Η σειρά 7000 των crop φωτογραφικών μηχανών της Nikon

Έλειψα πάνω από 2 εβδομάδες από τις αναρτήσεις του blog μου, αλλά πάντα στην έναρξη των μαθημάτων δίνω το βάρος στον σχηματισμό των τμημάτων και στις ανάγκες των μαθητών μου. Ε ναι δεν θα μιλήσω για το 7 νούμερο που είναι πολύ συναισθηματικά φορτισμένο για πολλούς ανθρώπους. Αλλά για την σειρά των crop ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών της Nikon που είναι οι αγαπημένες μου. Μπορεί να είχα κι άλλες πριν από αυτές και προφανώς θα έχω κι άλλες και μετά, αλλά έχοντας τραβήξει μέχρι τώρα αρκετά με 3 από τις 4 φωτογραφικές μηχανές της σειράς, πραγματικά τις θεωρώ πολύ ξεχωριστές.

Η πρώτη μιας σπουδαίας σειράς crop φωτογραφικών μηχανών της Nikon, η D7000

Η πρώτη φωτογραφική μηχανή της σειράς ήταν η 7000 που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2010 και πραγματικά έκανε την διαφορά κυρίως όσο αφορά τα χειριστήρια, το βάθος χρώματος και το εύρος έκθεσης . Η μηχανή ήταν η διάδοχος της D90 και μια φθηνότερη D300S για όλους τους αναλυτές, αλλά γρήγορα η μηχανή ανέδειξε τον δικό της εντελώς ξεχωριστό χαρακτήρα. Ειδικά όταν το 2011 πήρε το βραβείο Red Dot product design. Εγώ τα μοναδικά μειονέκτηματα που της έβρισκα όσο την χρησιμοποιούσα ήταν τα 16 Mpixel που τα θεωρούσα λίγα και τον αρκετό ψηφιακό θόρυβο στα ανεβασμένα ISO.

Αυτό ήρθε να το διορθώσει τον Φεβρουάριο του 2013 η κυκλοφορία της Nikon D7100 που είχε ακόμη καλύτερο επεξεργαστή και 24 Mpixel, αλλά και καλύτερη οθόνη, όμως το πρόβλημα του ψηφιακού θορύβου παρέμενε. Πράγμα που διορθώθηκε αρκετά τον Μάρτιο του 2015 με την κυκλοφορία της Nikon D7200. Η μηχανή είναι καλή σε όλα τα επίπεδα και αυτή θεωρώ την πιο ολοκληρωμένη φωτογραφική μηχανή της σειράς. Η D7500 που ήρθε τον Απρίλιο του 2017 δεν ξέρω για πιο λόγο, (Ίσως για να προσφέρει μια φθηνότερη D500 στο κοινό;) την θεωρώ πισωγύρισμα για την σειρά, κυρίως για τα 20 Mpixel και την μια κάρτα μνήμης. Βέβαια ίσως την αδικώ γιατί δεν την έχω δουλέψει.

Η πάνω πλευρά της Nikon D7200 με τον φακό κιτ 18-140mm και τα εξαιρετικά χειριστήρια, είναι κατά την άποψη μου η πιο ολοκληρωμένη crop DSLR και σε σχέση και με την λογική τιμή της

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Ζωνικό Σύστημα – Προαπεικόνιση ή Προεικόνιση

Εισαγωγή στο ζωνικό σύστημα του Ansel Adams

Το Ζωνικό σύστημα είναι μια εξαιρετική μέθοδος για την μελέτη της φωτομέτρησης. Το ζωνικό σύστημα συστηματοποίησε την εποχή της αναλογικής φωτογραφίας την κοινή εμπειρία των φωτογράφων που μπορούσε κάποιος να την συνοψίσει στο φωτογραφίζω για τα λευκά και εμφανίζω για τα μαύρα. O άνθρωπος που συστηματοποίησε την θεωρία και την πρακτική του ζωνικού συστήματος είναι ο μεγάλος δάσκαλος της φωτογραφίας Ansel Adams και τα έχει παρουσιάσει στα βιβλία του The Camera, The negative και The print.

Οι ζώνες τονικότητας του ζωνικού συστήματος του Ansel Adams

O Ansel Adams την εποχή του ξεκίνησε να διδάσκει οργάνωσε μέσα στο μυαλό του τη συγκεκριμένη μέθοδο μελέτης και αξιοποίησης της φωτομέτρησης. Για ξεκίνημα ο Ansel Adams χώρισε τον κόσμο σε τονικότητες του γκρι που τις ονόμασε ζώνες τονικότητας και τις χαρακτήρισε με τους λατινικούς αριθμούς. Η ζώνη 5 είναι η ζώνη τόνος του γκρι που μας δίνει το οποιοδήποτε φωτόμετρο. Οι ζώνες 4, 3, 2, 1 και 0 είναι οι ζώνες με 1, 2, 3, 4 και 5 στοπ διαφορά πιο σκοτεινές από την ζώνη 5 και οι ζώνες 6, 7, 8, 9 και 10 με 1, 2 , 3, 4 και 5 στοπ διαφορά πιο φωτεινές από την ζώνη 5. Με αυτό τον τρόπο έχουμε όλες τις τονικότητες που μπορούσαν να καταγράψουν τα ασπρόμαυρα φωτογραφικά υλικά εκείνη την εποχή.

Στο ζωνικό σύστημα οι ζώνες 3-7 είναι οι ζώνες πλήρους υφής, ενώ οι ζώνες 2-8 οι ζώνες υφής. Η ζώνη 0 για το ζωνικό σύστημα είναι το μαύρο που μπορεί να αποδώσει το οποιοδήποτε χαρτί θα τυπώσουμε μια φωτογραφία. Η ζώνη 10 είναι το καθαρό άσπρο του χαρτιού που θα τυπώσουμε επίσης την φωτογραφία μας, δηλαδή τα περιθώρια. Οι ζώνες 1 και 9 δεν είναι βέβαια το άσπρο και το μαύρο, αλλά είναι ζώνες που υπάρχει μια μικρή διάφορά στην τονικότητα αλλά χωρίς να έχουμε την οποιαδήποτε πληροφορία για τα αντικείμενα που καταγράφονται σε αυτές τις ζώνες. Η πρώτη πληροφορία στα σκούρα σημεία της εικόνας έρχεται στην ζώνη 2 και το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στα φωτεινά σημεία της εικόνας στην ζώνη 8.

To ζωνικό σύστημα μπορεί να μην έχει την ίδια χρησιμότητα όπως την εποχή των ασπρόμαυρων φιλμ, αλλά είναι πολύ χρήσιμο και την εποχή της ψηφιακής φωτογραφίας, παρόλο που το εύρος τονικότητας του ψηφιακού αισθητήρα είναι πολύ μεγαλύτερο, για την τεχνική της προ απεικόνισης ή προεικόνισης.

Οι ζώνες από την 3 μέχρι την 7 περιλαμβάνουν όλη την σημαντική  πληροφορία της εικόνας

Η προαπεικόνιση  ή προεικόνιση  ή προοπτικοποίηση πραγματικά δεν ξέρω ποιος θα ήταν ο σωστότερος τρόπος να μεταφραστεί ο όρος previsualization όπως τον χρησιμοποίησε ο ο Ansel Adams, γιατί είναι και μια τεχνική στον κινηματογράφο.  Ο φωτογράφος μελετάει την σκηνή που θέλει να φωτογραφίσει και τις διάφορες τονικές περιοχές της με ένα σημειακό φωτόμετρο (που διαθέτουν πλέον όλες οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές) και αποφασίζει από πριν σε ποια τονικότητα/ζώνη θα τοποθετήσει αυτά που τον ενδιαφέρουν μέσα στην φωτογραφία, κάνοντας την αντίστοιχη υπερέκθεση ή υποέκθεση.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η αντίπαλος της Leica λεγόταν Contax

H ιστορία της Contax

Η πολύ γνωστή εταιρεία φωτογραφικών Zeiss Ikon, όχι μόνο έβλεπε πάντα την Leitz σαν αντίπαλο, αλλά στην ουσία δημιουργήθηκε από την συγχώνευση πολλών γερμανικών φωτογραφικών εταιρειών την δεκαετία του 20′ που αποφάσισαν να σηκώσουν το γάντι στον ανταγωνισμό και να ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να δημιουργήσουν προϊόντα που θα απαντήσουν στην δημοφιλία και την μεγάλη εμπορική τους επιτυχία. Το όνομα αυτής της απάντησης ήταν Contax Ι και ήταν μια τηλεμετρική 35αρα με πάρα πολλά αναβαθμισμένα τεχνολογικά χαρακτηριστικά που εμφανίστηκε το 1933. Όμως από ότι φάνηκε αμέσως μετά από την κυκλοφορία της, η Zeiss βιάστηκε να κυκλοφορήσει την φωτογραφική μηχανή που παρουσίασε προβλήματα ποιοτικού ελέγχου και αξιοπιστίας, καθώς χρειάζονταν συχνές επισκευές.

Η Contax I με την δερμάτινη θήκη της, ένα προϊόν πολυτέλειας

Όμως μερικές τεχνολογικές καινοτομίες που παρουσιάστηκαν στην Contax έγιναν στάνταρ για την φωτογραφική βιομηχανία. Για παράδειγμα η μπαγιονέτ άρμοση για τον φακό και ο μεταλλικός φωτοφράχτης κάθετης κίνησης. Ευτυχώς η Zeiss κυκλοφόρησε πάρα πολλές εκδόσεις της Contax I, ενώ απέσυρε τις πρώτες για βελτιώσεις. Ταυτόχρονα ετοίμασε σε μόλις 3 χρόνια την Contax II που διόρθωσε όλα τα θέματα της Ι και σχεδόν ταυτόχρονα την ίδια χρονιά την Contax III με ενσωματωμένο φωτόμετρο σεληνίου. Αυτές ήταν οι δύο μηχανές που δημιούργησαν  τον θρύλο της Contax.

Η Contax II του 1936

Bέβαια η Ζeiss ακολούθησε την μοίρα πολλών γερμανικών εταιρειών που πρώτα τις χτύπησε ο πόλεμος και μετά τα κτίρια και οι εργαζόμενοι (όσοι επέζησαν) βρέθηκαν στο σοβιετικό τμήμα της Γερμανίας. Πάντως στον μεγάλο βομβαρδισμό της Δρέσδης από τους συμμάχους το εργοστάσιο της Ζeiss Icon που μάλιστα έφτιαχνε και κιάλια για τον γερμανικό στρατό έμεινε ανέπαφο.

Η Contax III του 1936 με το ενσωματωμένο φωτόμετρο σεληνίου. Αυτή και η προκάτοχος της Contax II, είναι οι φωτογραφικές μηχανές που δημιούργησαν τον μύθο των Contax

Αυτό είχε σαν συνέπεια αυτές οι εταιρείες να συνεχίσουν την ζωή τους με παράλληλη λειτουργία. Με τους ιδιοκτήτες να συνεχίζουν την λειτουργία τους στην Δυτική Γερμανία, ενώ οι περισσότεροι παλιοί εργαζόμενοι να συνεχίζουν την πορεία της εταιρείας στην Ανατολική Γερμανία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα υπήρχαν και δικαστικές διαμάχες ανάμεσά τους. Σε μια από αυτές τις διαμάχες οι ανατολικές εταιρείες έχασαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα Contax για τα προϊόντα τους. Ταυτόχρονα τα περισσότερα σχέδια φωτογραφικών μηχανών αντιγράφηκαν από τους σοβιετικούς και δόθηκε εντολή να κατασκευαστούν από ρώσικα εργοστάσια, όπως έγινε και με τις Contax από την Kiev και το εργοστάσιο Arsenal στην Ουκρανία. Οι Kiev III και  Kiev 4 ήταν ολόιδια αντίγραφα των Contax ΙΙ και Contax ΙΙΙ. Εκτός από τα σχέδια και τα περισσότερα μηχανήματα που υπήρχαν στα ανατολικογερμανικά εργοστάσια δόθηκαν σαν αποζημίωση στους σοβιετικούς και μοιράστηκαν στα σοβιετικά εργοστάσια.

Η Kiev 4 με το ενσωματωμένο φωτόμετρο σεληνίου ολόιδια με την Contax III

Όλο το τμήμα της γερμανικής φωτογραφικής βιομηχανίας στην ανατολή πάλεψε με νύχια και με δόντια να σταθεί στα πόδια του μέσα από την καταστροφή και την διάλυση και τα κατάφερε μια χαρά αφού σε μια αντίστοιχη κίνηση με αυτή της Zeiss του 1926, ενώθηκαν όλες οι φωτογραφικές εταιρείες με το όνομα Pentacon ( από το Pentaprism και το Contax) που από το 1959 που συνέχισε την κατασκευή φωτογραφικών μηχανών για τις επόμενες δεκαετίες, τις πολύ γνωστές Praktica. Μάλιστα πρέπει να σημειώσω ότι μόνο στην ανατολική Γερμανία μπόρεσαν να κατασκευάσουν SLR που στάθηκαν ικανές να ανταγωνιστούν τις ιαπωνικές εταιρείες (έστω όσο αφορά την τιμή), ενώ στην δυτική Γερμανία μόνο η Leica συνέχισε με επιτυχία την πορεία της.

Η Contax D ήταν η τελευταία ανατολικόγερμανική μηχανή με το όνομα Contax

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η πρώτη φωτογραφία σε αρνητικό 24Χ36mm με Leica

Η πρώτη φωτογραφία με την Ur-Leica από τον Oskar Barnack

Στο ξεκίνημα του 20ου αιώνα ένας φωτογράφος, μηχανικός και εφευρέτης ο Oskar Barnack (1879-1936) εργάζονταν στο εργοστάσιο της εταιρείας οπτικών Leitz στην μικρή πόλη Wetzlar. Ο Oskar Barnack αποτελούσε μεταγραφή που θα αποδεικνύονταν χρυσή για το αφεντικό του Ernst Leitz, από την αντίπαλη εταιρεία οπτικών Zeiss Icon.

To πρωτότυπο της Leica Ur-Leica

Ο Oskar Barnack παθιασμένος φωτογράφος αλλά και ταξιδιώτης βασανίζονταν από άσθμα και έτσι προσπάθησε να κατασκευάσει μια φωτογραφική μηχανή μικρή και ελαφριά για να μπορεί πρώτα από όλα ο ίδιος να την κουβαλάει. Ξέχασε την λογική του να φορτώνει την μηχανή αυτή με φωτογραφικές πλάκες 6Χ9 ή 9Χ12 που φτιάχνονταν συνήθως οι φωτογραφικές μηχανές και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το κινηματογραφικό φιλμ των 35mm που είχε καθιερωθεί στην βιομηχανία του σινεμά. Βάζοντας το σε καρούλια. Για να μεγαλώσει λίγο ακόμη το καρέ του αρνητικού των φωτογραφιών αποφάσισε το φιλμ να κινείται οριζόντια μέσα στην φωτογραφική μηχανή και όχι κάθετα και έτσι στην αναλογία 3 προς 2 που επέλεξε έδινε ένα καρέ 24Χ36mm.

Η ιστορική πρώτη φωτογραφία του Barnack  με το πρωτότυπο της Leica

H αναμνηστική πλάκα στο πεζοδρόμιο στο σημείο που τραβήχτηκε η πρώτη φωτογραφία με Leica

Ο Barnack το πρωτότυπο αυτής της ελαφριάς μηχανής που το είχε έτοιμο το 1913 το ονόμασε Leica από τα αρχικά γράμματα των λέξεων Leitz και Camera. Όταν ολοκλήρωσε την μηχανή και την φόρτωσε με φιλμ αποφάσισε να την δοκιμάσει. Βρήκε βόλτα στην αγορά της πόλης του και τράβηξε μερικές φωτογραφίες. Η πρώτη φωτογραφία είναι αυτή που σας παραθέτω και μάλιστα σήμερα στο σημείο που στάθηκε ο Oskar Barnack και πάτησε το κουμπί της Ur-Leica υπάρχει αναμνηστική πλάκα.

Ο Oskar Barnack 

Η ιστορία από εκεί και πέρα είναι σε γενικές γραμμές γνωστή. Πρώτα φτιάχτηκαν καμιά 30 μηχανές της λεγόμενης σειράς Leica 0 που δόθηκαν σε φωτογράφους ώστε να που την γνώμη τους και να προτείνουν βελτιώσεις. ‘Έπειτα φτιάχτηκαν 1000 κομμάτια από την Leica I που παρουσιάστηκαν στην ανοιξιάτικη εμπορική έκθεση της Λειψίας και ήταν μια άμεση εμπορική επιτυχία. Έτσι ξεκίνησε ο μύθος των Leica. Οι φωτογραφικές μηχανές της Leica χρησιμοποιήθηκαν για όλες τις επόμενες δεκαετίες από χιλιάδες φωτογράφους είτε για προσωπική καλλιτεχνική φωτογραφία, είτε για εμπορική φωτογραφία.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Οι SLR της Leica

Η αντεπίθεση της  Leica στην Ιαπωνική λαίλαπα

Την δεκαετία του 50 η Ιαπωνική φωτογραφική βιομηχανία  στράφηκε στην κατασκευή και την ανάπτυξη όλο και καλύτερων και φθηνότερων SLR. Όμως αυτό που τρόμαξε την αυτοκράτειρα Leitz-Leica που 35 χρόνια κυριαρχούσε στις τηλεμετρικές φωτογραφικές μηχανές και στους φακούς -τις μηχανές που οι φωτογράφοι ονόμαζαν μινιατούρες- ήταν η απρόσμενη εμπορική επιτυχία, αλλά και τα χαρακτηριστικά μηχανών σαν την Asahi Pentax και τη Nikon F. Έτσι αναγκάστηκε από τα πράγματα να στραφεί και εκείνη στο να κατασκευάσει την δική της SLR.

Το σύστημα της Leica Visoflex III  με φακό 90mm προσαρμοσμένο σε μια Leica M3

       

Ο Ernesto “Che” Guevara φανατικός φωτογράφος, με μια Leica με το σύστημα Visoflex

Η πρώτη αποφασιστική κίνηση έγινε το 1964, πέντε μόλις χρόνια (για τα δεδομένα της εποχής ήταν πολύ γρήγορη αντίδραση) από την πρώτη παρουσίασης της Nikon F. To όνομα της μηχανής απάντησης της Leica καθόλου πρωτότυπο, ακολούθησε την γιαπωνέζικη πεπατημένη, Leicaflex. Η Leicaflex ήταν μια μηχανή που βγήκε σε αρκετές εκδόσεις από το 1964 μέχρι το 1976 στην αγωνιώδη προσπάθεια να ανταγωνιστεί τους γιαπωνέζους στο γήπεδό τους, στις SLR.

Η πρώτη πραγματική SLR από την Leica,   μια Leicaflex που για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους ήταν μια παταγώδης εμπορική αποτυχία

Όμως οι SLR της Leica  συνάντησαν μουδιασμένη υποδοχή. Πρώτον γιατί ήταν πανάκριβες σε σχέση με τις γιαπωνέζικές και δεύτερον αυτοί οι σατανάδες η γιαπωνέζοι σε κάθε μοντέλο παρουσίαζαν και μια καινούργια συναρπαστική δυνατότητα που έκαναν  τους φωτογράφους να τους προτιμούν.

Στην σειρά R μέχρι την Leica R7 είναι φανερή η επίδραση των Minolta της σειράς Χ, εδώ η πρώτη της σειράς η Leica R3

Οι κύριοι ανταγωνιστές εκείνα τα πρώτα χρόνια όταν οι γιαπωνέζοι σταμάτησαν να κάνουν τηλεμετρικές μηχανές αντίγραφα της Leica, ήταν οι Nikon, οι Pentax και οι Minolta. Όμως γρήγορα την επόμενη δεκαετία έκαναν κι άλλες μηχανές δυναμική είσοδο. Οι Canon και οι Olympus οπότε η Leica χρειάζονταν κάτι πιο δραστικό.

Η Leica R7 είναι η τελευταία της σειράς R που σχεδίασε η Minolta

Η επόμενη απάντηση της Leica στον καταιγισμό γιαπωνέζικων SLR ήταν η σειρά R και μάλιστα μετά την παταγώδη αποτυχία των Leicaflex, είχε αποφασίσει να συνεργαστεί με την Minolta για την επόμενη SLR της. Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν η Leica R3 το 1974-1980, η Leica R4 και παραλλαγές το 1980-1984, η Leica R5 το 1987, η Leica R6 το 1988–1992 με απόλυτα μηχανική λειτουργία, την μπαταρία την είχε μόνο για το φωτόμετρο και η τελευταία της συνεργασίας με την Minolta η Leica R7. Το επόμενο μοντέλο ήταν ολοκληρωτική σχεδίαση και παραγωγή Leica η R8 το 1996–2002 και το τελευταίο μοντέλο αυτής της λογικής και σειράς η Leica R9, που παράγονταν μέχρι το 2009.

H  Leica R8 η πρώτη SLR στη σειρά R που σχεδίασε η Leica μόνη της

Όμως οι φωτογραφικές μηχανές που όχι μόνο συνέχισαν αλλά και δυνάμωσαν την φήμη της Leica ήταν οι τηλεμετρικές της σειράς M που διαδέχτηκαν τις Leica I, Leica II, Leica III και δημιούργησαν τον δικό τους μύθο, πάντα βέβαια μαζί με τους θρυλικούς φακούς της Leitz. Η σειρά M με πρώτη την Μ3 του 1954 ήταν μια καινούργια αρχή για τις τηλεμετρικές φωτογραφικές μηχανές της Leica μιας και εγκαινίασε και την μπαγιονέτ άρμοση για τους φακούς (μέχρι τότε οι φακοί της Leica ήταν βιδωτοί). Μια εξαιρετική σειρά φωτογραφικών μηχανών που έβαλε την Leica στην νέα μεταπολεμική εποχή και έκανε την εταιρεία αυτή που γνωρίσαμε στο τελευταίο μισό του 20ου αιώνα.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.