Επί Κολωνώ_Έναρξη μαθημάτων Υποκριτικής στο studio Νάμα με την Ελένη Σκότη

Φωτογραφικά Νέα

Μαθήματα υποκριτικής με την Ελένη Σκότη 2019-2020

Εργαστήριο υποκριτικής της Ομάδας Νάμα

Το θεατρικό εργαστήριο Studio NAMA ιδρύθηκε το 1992 από την Ελένη Σκότη και αποτελεί μια από τις βασικές συνιστώσες των δραστηριοτήτων τού θεάτρου Επί Κολωνώ. Οι βασικές αρχές της μεθόδου που ακολουθείται στο Studio Νάμα από την Ελένη Σκότη, είναι βασισμένη στο σύστημα του Στανισλάφσκυ, όπως έχει εξελιχθεί σήμερα στην Αμερική και στην Αγγλία.

• Υποκριτική 1ο έτος Η βασική παλέτα των συναισθημάτων Έναρξη από 2/10 – κάθε Tετάρτη (19:00-21:30) Όπως ένας ζωγράφος χρειάζεται να είναι γνώστης των βασικών χρωμάτων πριν ξεκινήσει να πειραματίζεται με τις διαφορετικές αποχρώσεις στην παλέτα του, έτσι και ο ηθοποιός θα πρέπει πρώτα να έρθει σε επαφή και να βιώσει τα πέντε θεμελιώδη ανθρώπινα συναισθήματα (χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, αγάπη/έρωτας). Μέσω εντατικών ασκήσεων υποκριτικής βασισμένες στην τεχνική του αυτοσχεδιασμού με λόγο σε δοσμένες συνθήκες, οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να εμβαθύνουν στη δική τους συναισθηματική εμπειρία. Έμφαση, σ’ αυτό το προκαταρκτικό στάδιο της εκπαίδευσης θα δοθεί στην παρότρυνση των μαθητών να ξεπεράσουν τα όρια που έχουν θέσει οι ίδιοι, στην έκφραση των συναισθημάτων τους και στο να ρισκάρουν υπερνικώντας φόβους για τυχόν «λάθη». Με την κατανόηση των πέντε βασικών συναισθημάτων, οι μαθητές θα αποκτήσουν τα κατάλληλα εργαλεία για την αναζήτηση τη βαθειάς και αυθεντικής εκφραστικότητας της αλήθειας που είναι απαραίτητα για την δημιουργία πολυδιάστατων χαρακτήρων στο θέατρο. Το μάθημα απευθύνεται σε αρχάριους μαθητές που θέλουν να ασχοληθούν με την υποκριτική.

• Υποκριτική 2ο έτος Ουδέτερο κείμενο Έναρξη από 23/9 – κάθε Δευτέρα (18:30-21:00) Στο δεύτερο έτος της υποκριτικής οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόσουν πρακτικά ότι έμαθαν στο μάθημα Υποκριτική 1 εστιάζοντας και δουλεύοντας πάνω σε κείμενο. Η έμφαση δεν θα δοθεί στο να βρεθεί η ερμηνεία του κειμένου αλλά στο να μάθουν μία τεχνική υποκριτικής που θα τους βοηθάει να ζωντανέψουν ένα κείμενο. Με την εφαρμογή του «Ενεργητικού Ρήματος» στο κείμενο, ως μέσο ενεργοποίησης, οι μαθητές θα βρεθούν μπροστά σε μια ποικιλία επιλογών για την κατανόηση του. Θα μάθουν επίσης πώς να φτιάχνουν το βιογραφικό του χαρακτήρα που θέλουν να ερμηνεύσουν. Έτσι, οι σπουδαστές αυτού του τμήματος θα μάθουν βασικές αρχές δημιουργίας ενός ρόλου καθώς και τη λειτουργία της πρόβας. Το τμήμα απευθύνεται σε μαθητές που έχουν παρακολουθήσει το Υποκριτική 1, αλλά μπορούν να ενταχθούν και μαθητές μετά από συνέντευξη (αποστολή βιογραφικών στο xkolono@otenet.gr).

• Τμήμα Προχωρημένων (1ο έτος) Έναρξη από 1/10 – κάθε Τρίτη (19:00-21:30) Πρόκειται για μια προχωρημένη εκδοχή του 1ου έτους του εργαστηρίου, που εστιάζει στις σύγχρονες βασικές αρχές υποκριτικής, αλλά έχει προσαρμοστεί στις ανάγκες και τις ικανότητες επαγγελματιών ηθοποιών και προχωρημένων μαθητών του εργαστηρίου, ώστε μέσα από βασικές ασκήσεις αυτοσχεδιασμού να οδηγηθούν στην ανακάλυψη της δημιουργικής πλευράς του εαυτού τους ως καλλιτέχνες. Οι ηθοποιοί/μαθητές με τη βοήθεια ειδικών ασκήσεων, θα έρθουν σε επαφή και θα βιώσουν τα πέντε θεμελιώδη ανθρώπινα συναισθήματα (χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, αγάπη/έρωτας), που αποτελούν τη βασική παλέτα για τη δημιουργία/έκφραση συναισθημάτων διαφορετικών αποχρώσεων. Μέσω εντατικών ασκήσεων υποκριτικής βασισμένες στην τεχνική του αυτοσχεδιασμού με λόγο σε δοσμένες συνθήκες, οι ηθοποιοί/μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να εμβαθύνουν στη δική τους συναισθηματική εμπειρία. Η έμφαση θα δοθεί στην παρότρυνση των συμμετεχόντων να ξεπεράσουν τα όρια που έχουν θέσει οι ίδιοι, στην έκφραση των συναισθημάτων τους και στο να ρισκάρουν υπερνικώντας φόβους για τυχόν «λάθη». Με την κατανόηση των πέντε βασικών συναισθημάτων, οι ηθοποιοί/μαθητές θα αποκτήσουν τα κατάλληλα εργαλεία για την αναζήτηση τη βαθειάς και αυθεντικής εκφραστικότητας της αλήθειας που είναι απαραίτητα για την δημιουργία πολυδιάστατων χαρακτήρων στο θέατρο. Το τμήμα απευθύνεται σε επαγγελματίες ηθοποιούς, απόφοιτους δραματικών σχολών, αλλά και προχωρημένους μαθητές του εργαστηρίου που έχουν συμπληρώσει δύο περιόδους συμμετοχής στα μαθήματά του. (αποστολή βιογραφικών στο xkolono@otenet.gr).

Σύντομο Βιογραφικό Ελένης Σκότη 

Η Ελένη Σκότη είναι σκηνοθέτις και δασκάλα Υποκριτικής. Από το 1993 έως το 1998 δίδαξε αυτοσχεδιασμό και υποκριτική στη δραματική σχολή «Αρχή». Εργάστηκε επί σειρά ετών ως μόνιμη καθηγήτρια υποκριτικής και ρητορικής στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος. Εργάστηκε επίσης ως καθηγήτρια υποκριτικής στο Ωδείο Αθηνών. Έχει ιδρύσει το studio NAMA (studio Υποκριτικής της ομάδας ΝΑΜΑ) το οποίο εδρεύει στο θέατρο Επί Κολωνώ από το 2000. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια διδάσκει στο Εθνικό Θέατρο. Στο Επί Κολωνώ με την Ομάδα Νάμα έχει σκηνοθετήσει πολλά έργα μεταξύ των οποίων «Αγαπητή Ελένα» (για το οποίο κέρδισε το 1ο βραβείο σκηνοθεσίας του περιοδικού «Αθηνόραμα»), «Η Κατάρα των Πεινασμένων» του Σαμ Σέπαρντ, «Ποτέ μην Κολυμπάς Μόνος» του Ντάνιελ Μακ Άιβορ, «Ραχήλ» του Γρηγορίου Ξενόπουλου στο Εθνικό Θέατρο, το έργο «Rottweiler» του Γκιγιέρμο Έρας σε διασκευή Ομάδας ΝΑΜΑ, το οποίο βραβεύτηκε με τα βραβεία κοινού του Αθηνοράματος αποσπώντας το γ’ βραβείο καλύτερης παράστασης και σκηνοθεσίας, «La Chunga» του Μάριο Βάργκας Λιόσα, «Κίεβο» του Σέρχιο Μπλάνκο, «Αλεπούδες» της Ντων Κινγκ, «Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια, «Άγριος Σπόρος» του Γιάννη Τσίρου, «Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας» του Κόνορ Μακφέρσον. Στο Σύγχρονο Θέατρο με την Ομάδα Νάμα σκηνοθέτησε τις παραστάσεις «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τ. Ουίλιαμς ,την «Δύναμη του σκότους» του Λ. Τολστόι και το «Με λένε Έμμα» του Ντάνκαν Μακμίλαν. Τα τελευταία χρόνια στο Θέατρο Εμπορικόν έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις «Κράμερ εναντίον Κράμερ» του Avery Corman, «Ολεάννα» του Ντέηβιντ Μάμετ «Η εκδοχή του Μπράουνιγκ» του Τέρενς Ράτινγκαν, «Η Συλλογή» του Χάρολντ Πίντερ, «Ο Χορός του Θανάτου» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ και «Ο Γυάλινος Κόσμος» του Τένεσι Ουίλιαμς.

Πληροφορίες στο website

http://www.epikolono.gr

Nobuyoshi Araki – Νομπουγιόσι Αράκι

Μαθήματα Φωτογραφίας, Σπουδαίοι Φωτογράφοι

Nobuyoshi Araki – Νομπουγιόσι Αράκι Φωτογράφος

O Nobuyoshi Araki γεννήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας στις 25 Μαΐου του 1940. Είναι μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση στην παγκόσμια φωτογραφία. Είναι γνωστός στον κόσμο της τέχνης με σκέτο το επίθετο του, Araki . Σπούδασε φωτογραφία και κινηματογράφο στο Chiba University από το 1959 μέχρι το 1963. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε στη διαφημιστική εταιρεία Dentsu όπου το 1968 γνώρισε τη μελλοντική σύζυγο του την κειμενογράφο Yōko Aoki. Η Yōko Aoki έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην κατεύθυνση που πήρε το προσωπικό καλλιτεχνικό φωτογραφικό έργο του Araki. Η πρώτη προσωπική του δουλειά ήταν φωτογραφίες από τον μήνα του μέλιτος όταν παντρεύτηκε με την γυναίκα του. Το portfolio με τίτλο Sentimental Journey (1971). Αυτή η πρώτη παρουσίαση της κοινής τους ζωής μέσα από τις φωτογραφίες του ολοκληρώθηκε με το Sentimental Journey “1972–1992” που ήταν στην πραγματικότητα ένα φωτογραφικό ημερολόγιο που περιελάμβανε φωτογραφίες της γυναίκας του, αυτοπορτραίτα , αλλά και φωτογραφίες των δύο τους να κάνουν έρωτα.

O Nobuyoshi Araki έχει εκδώσει πάνω από 500 φωτογραφικά λευκώματα. Πάρα πολλά από αυτά είναι λευκώματα που τα έχει δημιουργήσει ο ίδιος με ένα φωτοαντιγραφικό μηχάνημα σε λίγα αντίτυπα. Αυτά τα χειροποίητα λευκώματα που έφτιαχνε την δεκαετία του 70′, τα έστελνε σε κριτικούς τέχνης αλλά και τυχαίες διευθύνσεις που έβρισκε στον τηλεφωνικό κατάλογο. Έχει ασχοληθεί με διάφορα θέματα κατά την διάρκεια της ζωής του και σε ασπρόμαυρο και σε έγχρωμο. Από καθαρή φωτογραφία δρόμου, όπως οι εκπληκτικές φωτογραφίες παιδιών, μέχρι φύση, ουρανούς, νεκρή φύση και λουλούδια, αλλά και τις φωτογραφίες που τον έκαναν διάσημο. Γυμνά που κινούνται σε μια τεράστια γκάμα μιας και έχει κάνει γυμνά από απλές ασπρόμαυρες φωτογραφίες που φαίνονται σαν ερασιτεχνικές λήψεις, μέχρι άψογα σκηνοθετημένες και φωτισμένες φωτογραφίες με φανερές ή λιγότερο φανερές διάφορες επιδράσεις. Από την ιαπωνική ζωγραφική παράδοση Shunga, που είναι εικονογράφηση ερωτικών περιπτύξεων, μέχρι σαδομαζοχιστικές αναφορές καθώς και εικονογράφηση σκηνών Bontage (τελετουργικό δέσιμο με σκοπό την σεξουαλική ικανοποίηση).

Είναι προφανές ότι η τόσο προκλητική φωτογραφική τέχνη του Nobuyoshi Araki έχει δημιουργήσει πολλές αντιδράσεις και έχει κατηγορηθεί σαν αφελής και πορνογραφική (παρόλο που και ο ίδιος χαρακτηρίζει το έργο του πορνογραφικό και δεν βρίσκει κάτι κακό σε αυτό). Βέβαια κανείς δεν μπορεί να σταθεί αδιάφορος μπροστά στις εικόνες του Araki και πιστεύω πως έχουν άδικο όσο στέκονται μόνο στο πιο δημοφιλές κομμάτι του έργου του που είναι αυτά τα σαδομαζοχιστικά γυμνά, καθώς έχει ένα τεράστιο έργο (μόνο οι φωτογραφίες με τη γάτα του την Chiro που πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 2010 θα μπορούσαν να γεμίσουν πολλά φωτογραφικά λευκώματα). Ο Nobuyoshi Araki είναι ιδιαίτερα αγαπητός στον χώρο της σύγχρονης τέχνης και αγαπημένο παιδί των μουσείων και των gallery, αλλά και σύγχρονων καλλιτεχνών όπως η τραγουδίστρια Björk, η καλλιτέχνης και μοντέλο Saskia de Brauw αλλά και η Lady Gaga, που όλες με άνεση έχουν ποζάρει μπροστά στον φακό του Araki ακόμη και σε πολύ προκλητικές πόζες. Από τα παραπάνω από 500 λευκώματα του έχω ξεχωρίσει μια έκδοση του 2005 από τις εκδόσεις Phaidon που έχει τίτλο “Self, Life, Death” σε επιμέλεια Akiko Miki με αρκετά χαρακτηριστικές φωτογραφίες αλλά και κείμενα των Ian Jeffrey, Akiko Miki, Yuko Tanaka, Jonathan Watkins και του ίδιου του Araki. Επίσης σπουδαία είναι μια έκδοση του 2014 της Taschen με τίτλο Araki by Araki που είναι μια πολύ αντιπροσωπευτική συλλογή των φωτογραφιών του επιλεγμένη από τον ίδιο τον φωτογράφο.

Μαθήματα Φωτογραφίας εξ αποστάσεως 2019-2020

Φωτογραφικά Νέα, ,

Μαθήματα φωτογραφίας μέσω ίντερνετ 2019-2020

Τα μαθήματα του Fotoart εξ αποστάσεως μέσω ίντερνετ με τον Δημήτρη Ασιθιανάκη θα διαρκέσουν από τον Οκτώβριο του 2019 μέχρι τον Απρίλιο του 2020.

Έχουν σχηματιστεί 2 τμήματα. Το πρωινό κάθε Πέμπτη 9-1 και το απογευματινό κάθε Πέμπτη 6-10.

Τα μαθήματα γίνονται σε πραγματικό χρόνο μέσω κάποιου λογισμικού.

Το μάθημα είναι ακριβώς το ίδιο με τον εξάμηνο κύκλο για αρχάριους  με φυσική παρουσία που γίνεται στην έδρα του fotoart στο Περιστέρι

Περισσότερες πληροφορίες για τα μαθήματα εξ αποστάσεως μέσω ίντερνετ 2019-2020 θα βρείτε στην ιστοσελίδα

http://www.seminariafotografias.gr/seminariafotografiasinternet/6minoskyklosmathimatonfotografiasmesointernet/index.html

Νίκος Οικονομόπουλος – Nikos Economopoulos

Μαθήματα Φωτογραφίας, Σπουδαίοι Φωτογράφοι, ,

Νίκος Οικονομόπουλος – Nikos Economopoulos Φωτογράφος

Ο Νίκος Οικονομόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1953. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε περιοδικά για πολλά χρόνια. Άρχισε να φωτογραφίζει το 1979 και μέχρι το 1988 ήταν φωτογράφος του σαββατοκύριακου. Τη χρονιά εκείνη παραιτήθηκε από την εφημερίδα όπου εργαζόταν για να αφιερώσει όλο του το χρόνο στη δημιουργία ενός προσωπικού φωτογραφικού έργου. Η αφορμή ήταν κυρίως ένα βιβλίο με φωτογραφίες του Henry Cartier Bresson. Έμαθε φωτογραφία αγοράζοντας και μελετώντας φωτογραφικά λευκώματα σπουδαίων φωτογράφων. Αλλά η σπουδαιότερη επιρροή είναι ο Josef Koudelka. Γνωρίζονται του κάνει κριτική για τις φωτογραφίες του και τον παροτρύνει να συνεχίσει. Τα επόμενα δύο χρόνια ταξιδεύει και φωτογραφίζει στην Ελλάδα και στην Τουρκία.

Το 1990 ψηφίζεται δόκιμο μέλος του MAGNUM χάρη σε πρόταση του Κωνσταντίνου Μάνου και αρχίζει να γίνεται γνωστός σε όλο τον κόσμο. Για την δουλειά στα Βαλκάνια βραβεύεται το 1992 με το βραβείο «Mother Jones Award» Το 1994 ψηφίζεται μόνιμο μέλος του MAGNUM και ολοκληρώνει τη δουλειά του στα Βαλκάνια. Φωτογραφίζει επίσης του τσιγγάνους στην Ελλάδα, στα πλαίσια ενός πανευρωπαϊκού project που του ανατέθηκε από τη γαλλική φιλανθρωπική οργάνωση “Federation Internationale des petits freres des Pauvres”.

Το 1995 εκδίδεται το λέυκωμα “In the Balkans” (Abrams) στην Αμερική και στην Ελλάδα με τίτλο “Βαλκάνια” (Libro). Τα χρόνια 1995-96 με ανάθεση της ΔΕΗ φωτογραφίζει τους λιγνιτωρύχους στην Ελλάδα. Φωτογραφίζει και τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, την πόλη του Τόκιο και την γιαπωνέζικη νεολαία. Επίσης, φωτογραφίζει στο Ισραήλ, στη Μολδαβία, στα Αραβικά Εμιράτα, στην Ισπανία, στη Σερβία. Το 1997-98 φωτογραφίζει τους κατοίκους της πράσινης γραμμής στην Κύπρο, τους λαθρομετανάστες στην Ελληνοαλβανική μεθόριο, Φωτογραφίζει στη FYROM, στην Αλβανία, στην Ίμβρο, στην Κορσική, στην Ελληνοτουρκική μεθόριο, ενώ ξεκινάει το νέο το μακροχρόνιο project σχετικά με την Ελληνική διασπορά σε όλο τον τον κόσμο. Το 1999-2000 καλύπτει τη μαζική φυγή των Αλβανών από το Κόσσοβο και φωτογραφίζει στην Τσεχία, τη Γαλλία και τη Σκοτία.

Το 2000 εκδίδεται το φωτογραφικό του λεύκωμα ” Από μηχανής χορός” που περιλαμβάνει φωτογραφίες από πανηγύρια, χορευτές και μουσικούς. Παράλληλα ξεκινά ξανά να φωτογραφίζει στην Τουρκία προκειμένου να ολοκληρώσει ένα μακροχρόνιο προσωπικό έργο για τη γειτονική χώρα όπου έχει βραβευτεί και με το Abdi İpekci. Ο Νίκος Οικονομόπουλος είναι ο μοναδικός φωτογράφος από την Ελλάδα που έγινε μέλος του πρακτορείου MAGNUM. Η εξέλιξη της  δουλειάς του περιλαμβάνει και την έγχρωμη φωτογραφία , ειδικά στα workshops που διδάσκει σε όλο τον κόσμο, που είναι πλέον μια από τις κύριες ασχολίες του.

Το website που μπορείτε να ενημερωθείτε για τα workshop

https://www.ontheroad.gr/

Cuba, Havana. 2014.

Nelly’s – Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη

Γυναίκες Φωτογράφοι, Μαθήματα Φωτογραφίας, Σπουδαίοι Φωτογράφοι

Nelly’s – Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη Φωτογράφος

H Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1899 στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας και πέθανε στις 17 Αυγούστου 1998 στην Νέα Σμύρνη. Σουγιουλτζόγλου ήταν το πατρικό της ενώ το Σεραϊδάρη ήταν το επίθετο του άντρας της Άγγελου, αλλά έγινε γνωστή σαν φωτογράφος με την αγγλική υπογραφή της, “Nelly’s”. Η οικογένεια της ήταν εύπορη και παρόλο που ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή μπόρεσαν να στείλουν εκείνη και τον αδερφό της στην Δρέσδη της Γερμανίας να σπουδάσουν ζωγραφική. Την Έλλη όμως την κέρδισε αμέσως η νέα τέχνη της Φωτογραφίας που την σπούδασε με δασκάλους τον Hugo Erfurth διάσημο πορτρετίστα και τον Franz Fiedler.

Με την επιστροφή της στην Ελλάδα άνοιξε το δικό της στούντιο φωτογραφίας στην οδό Ερμού και αμέσως τα μέλη της υψηλής κοινωνίας της Αθήνας έγιναν πελάτες της, αλλά ταυτόχρονα πρόσφυγας ή ίδια φωτογράφισε και τους πρόσφυγες στην Αθήνα μετά από παραγγελία του ιδρύματος Near East Relief. Φωτογραφίζει τις Δελφικές Εορτές που οργανώνουν η Εύα και ο Άγγελος Σικελιανός. Ταυτόχρονα κάνει τα πορτραίτα σε σημαντικές προσωπικότητες σαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Κωστή Παλαμά. Φωτογραφίζει γυμνές πάνω στην Ακρόπολη τις Mona Paeva και Nikolska, με εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά και ταυτόχρονα με την δημοσίευση δημιουργία θύελλας αντιδράσεων. Παραδόξως μεγάλο τμήμα του πνευματικού κόσμου τάχτηκε στο πλευρό της. Φωτογράφισε τους Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου και με την ευκαιρία έκανε μαθήματα στο στούντιο του Dr. Johanes Herzog στην Βρέμη. Το 1939 με παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης διακοσμεί με γιγαντοφωτογραφίες το ελληνικό περίπτερο στην έκθεση της Νέας Υόρκης. Παρουσιάζει πρώτη φορά μαζί πορτραίτα νεοελλήνων και νεοελληνίδων σε παράθεση με αρχαία αγάλματα σαν απόδειξη της συνέχειας της Ελληνικής φυλής , αυτή την σειρά την ονομάζει “παραλληλισμοί”.

Όταν ξεσπάει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος η Nelly’s βρίσκεται στην Αμερική και έτσι αντί για μερικούς μήνες που ήταν ο αρχικός της προγραμματισμός θα παραμείνει εκεί για 27 χρόνια. Σημαντικές στιγμές στην καριέρα που έκανε στην Αμερική είναι το εξώφυλλο στο περιοδικό Life τον Δεκέμβριο του 40′ που τιμάει τις νίκες του ελληνικού στρατού στην Αλβανία και μια ακόμη δημοσίευση φωτογραφιών της το 1947. Η Nelly’s όσο ήταν στην Αμερική είχε το δικό της στούντιο στην 57η Οδό, μεταξύ της Πέμπτης Λεωφόρου και της Λεωφόρου Madison στη Νέα Υόρκη. Συχνές ήταν οι εκθέσεις της σε σημαντικές γκαλερί και μουσεία, όπως στην O’Tool Gallery της Νέας Υόρκης ή στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Buffalo. Φωτογραφίες της έχουν αγοράσει σπουδαία μουσεία, όπως το Metropolitan Museum.Το 1966 με τον σύζυγο της επέστρεψαν στην Ελλάδα, αλλά πρακτικά σταμάτησε να φωτογραφίζει. Το 1989 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της. Δώρισε το μεγαλύτερο κομμάτι του φωτογραφικού της έργου της στο Μουσείο Μπενάκη. Έχει τιμηθεί με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα, με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ εξέδωσε πολλά λευκώματα με φωτογραφίες της.

#Στηπόλη

Κείμενα και Φωτογραφίες, Μια Φωτογραφία

Νέα σειρά φωτογραφίων ” Στη πόλη”

Από σήμερα θα αρχίσω να δημοσιεύω μια νέα σειρά φωτογραφιών που την ονομάζω στη πόλη. Φωτογραφίες από τις βόλτες μου σε όποια πόλη αλλά κυρίως στη πόλη της καρδιάς μου την Αθήνα.

Manuel Álvarez Bravo – Μάνουελ Αλβαρέζ Μπράβο

Μαθήματα Φωτογραφίας, Σπουδαίοι Φωτογράφοι

Manuel Álvarez Bravo – Μάνουελ Αλβαρέζ Μπράβο Φωτογράφος

Ο Manuel Álvarez Bravo γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1902 στην πόλη του Μεξικού και πέθανε μετά από έναν αιώνα στην ίδια πόλη που γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 2002. Ο Manuel Álvarez Bravo είναι ο πρώτος καλλιτέχνης φωτογράφος του Μεξικού και η σημαντικότερη προσωπικότητα της φωτογραφίας σε όλη την ισπανόφωνη Αμερική. Δεν έκανε σπουδές φωτογραφίας παρόλο που παρακολούθησε μαθήματα τέχνης στην ακαδημία San Carlos. Στην φωτογραφία ήταν αυτοδίδακτος αλλά κάθε του γνωριμία με κάποιο φωτογράφο του ενίσχυε την αγάπη του αυτή. Γνώρισε τον φωτογράφο Hugo Brehme που του έμαθε αρκετά πράγματα για την φωτογραφία. Η γνωριμία του με την φωτογράφο Tina Modotti που την δουλειά της την θαύμαζε από πριν το 1927 τον έφερε σε επαφή με καλλιτεχνικούς κύκλους στην Πόλη του Μεξικού αλλά και με τον Edward Weston που του μίλησε με θερμά λόγια για τις φωτογραφίες του και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει με μεγαλύτερη θέρμη την ενασχόληση του με την φωτογραφία.

Το 1930 η Tina Modotti απελάθηκε από το Μεξικό λόγω των πολιτικών της δραστηριοτήτων και άφησε στον Manuel Álvarez Bravo τον εξοπλισμό της και την δουλειά της στο περιοδικό Mexican Folkways. Τα επόμενα χρόνια η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο το κόσμο. Το 1938 συναντήθηκε με τον Γάλλο σουρεαλιστή André Breton που τον βοήθησε να κάνει την πρώτη του έκθεση σε άλλη χώρα. Μάλιστα δημιούργησε ένα εξώφυλλο για μια έκδοση των σουρεαλιστών στο Μεξικό, έκδοση που την απαγόρευσε η λογοκρισία αλλά έκανε ακόμη γνωστότερο τον Bravo. Η φωτογραφία αυτή είναι το γυμνό με τίτλο “La buena fama durmiendo”. Ο Manuel Álvarez Bravo υπήρξε σπουδαίος δάσκαλος για τις επόμενες γενιές μεξικανών φωτογράφων καθώς δίδαξε στην σχολή Escuela Central de Artes Plásticas που τώρα είναι η σχολή καλών τεχνών του Μεξικού, National School of Arts (UNAM). Ενώ την δεκαετία του 60′ δίδαξε στην σχολή Centro Universitario de Estudios Cinematográficos από την οποία έχουν αποφοιτήσει οι σημαντικότεροι Μεξικανοί σκηνοθέτες.

Ο Manuel Álvarez Bravo έχει βραβευτεί με πολλά σημαντικά βραβεία. Ανάμεσα τους έχει τιμηθεί με το Elias Sourasky Arts Prize το 1974, το Premio Nacional de Arte και με υποτροφία του ιδρύματος Guggenheim το 1975, το Ordre des Arts et des Lettres από την Γαλλία το 1982, το Hasselblad Award στην Σουηδία το 1984, Master of Photography Prize από το ICP το 1987, Hugo Erfurth International Photography Award και το βραβείο Agfa Gevaert το 1991, Gold Medal Award από το National Arts Club στη Νέα Υόρκη και το Leica Medal of Excellence στη Γερμανία το 1995 για να αναφέρω μερικά μόνο. Όσο ήταν ακόμη στη ζωή έχει εκθέσει φωτογραφίες του σε πάνω από 150 ατομικές εκθέσεις, ενώ έχει συμμετάσχει σε πάνω από 200 ομαδικές. Είχε συμμετοχή από την περίφημη έκθεση του MoMA του 1955 ” The Family of Man”, μέχρι ατομική έκθεση στο Museum of Modern Art στην Νέα Υόρκη το 1971, αλλά και ατομική έκθεση στην απαγορευμένη πόλη στο Πεκίνο το 2001.

Εγκαίνια έκθεσης Φωτογραφίας ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ στον ΙΑΝΟ

Φωτογραφικά Νέα,

CAPTURING GENERATION Z: IDEAS REDEFINED

Την Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου στις 20:30 το ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ παρουσιάζει στον ΙΑΝΟ της Αθήνας, μία πρωτότυπη έκθεση φωτογραφίας των σπουδαστών του Τμήματος Φωτογραφίας του School of Arts & Education.

Οι σπουδαστές αποτυπώνουν με το φωτογραφικό τους φακό τη δική τους γενιά, την πολυσυζητημένη Generation Z και ξεδιπλώνουν τις άγνωστες πτυχές της. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της και τι πρεσβεύει; Στα εγκαίνια θα παρουσιαστούν τα έργα από τους δημιουργούς και θα ακολουθήσουν οπτικοακουστικές εκπλήξεις!

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον IANOS CAFÉ (Σταδίου 24) και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου, 20:30-22:30 Διάρκεια έκθεσης: 5 – 18 Σεπτεμβρίου 2019

Man Ray – Μαν Ρέι

Μαθήματα Φωτογραφίας, Σπουδαίοι Φωτογράφοι,

Man Ray – Μαν Ρέι φωτογράφος

Αυτοπορτραίτο του Man Ray με την τεχνική σολαριζασιόν

O Man Ray γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1890 στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ από γονείς ρώσους μετανάστες. Το Man Ray είναι καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, το πραγματικό του όνομα του ήταν Emmanuel Radnitzky. Το ενδιαφέρον του για την τέχνη ξεκίνησε από πολύ νωρίς και γι’αυτό το λόγο παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής την περίοδο 1909-1911. Το 1915 πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής, στη Νέα Υόρκη. Αυτό το γεγονός ήταν η αφορμή ώστε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία, καθώς φωτογραφίζει ο ίδιος τα έργα του για την δημιουργία καταλόγου. Από εκείνη τη στιγμή, ο Μαν Ραίη αφοσιώνεται στην φωτογραφία και οι πρώτες σημαντικές φωτογραφίες του παρουσιάζονται το 1918. Παράλληλα ο Man Ray μαζί με τον Marcel Duchamp, τον Francis-Marie Martinez de Picabia και άλλους προσπαθούν να οργανώσουν ένα αντίστοιχο ντανταϊστικό ρεύμα στην τέχνη στην Αμερική, παράλληλα και ακριβώς την ίδια περίοδο που ο ντανταϊσμός σημειώνει άνθιση στην Ευρώπη. Μάλιστα κυκλοφόρησαν και ένα περιοδικό που έβγαλε ένα και μοναδικό τεύχος το New York Dada το 1920. Μετά από αυτή την προσπάθεια ο Man Ray αποφάσισε ότι τα μοντέρνα κινήματα στην τέχνη δεν υπάρχει δυνατότητα να αναπτυχθούν στην Αμερική και έτσι αποφασίζει να μεταναστεύσει στο κέντρο της μοντέρνας τέχνης το Παρίσι το 1921.

Ακολούθησε η πιο δημιουργική του περίοδος που είναι βέβαια συνδεδεμένη με την φωτογραφία και διάφορες τεχνικές στον σκοτεινό θάλαμο. Το πρώτο διάστημα ασχολήθηκε με τα φωτογράμματα . Μάλιστα δίνει σε αυτή την τεχνική το δικό του όνομα, Ραιηο-γραφίες (rayographies). Βέβαια ο Man Ray δεν είναι ο πρώτος που έκανε φωτογράμματα στον σκοτεινό θάλαμο, όμως ήταν ο πρώτος που τα χρησιμοποίησε συνειδητά για την δημιουργία μέρους του καλλιτεχνικού του έργου. Ο Man Ray ανήκε στην πρώτη μικρή ομάδα των υπερρεαλιστών και μάλιστα συμμετείχε και στην πρώτη έκθεση το 1925 μαζί με τους Μαξ Ερνστ, Χουάν Μιρό, Πάμπλο Πικάσσο και Ζαν Αρπ που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι. Ενώ επίσης χαρακτηριστικό είναι ότι δική του φωτογραφία βρισκόταν στο εξώφυλλο στο τελευταίο τεύχος του  σουρεαλιστικού περιοδικού  Littérature που έβγαζαν οι υπερρεαλιστές (σουρεαλιστές) υπό την διεύθυνση του Αντρέ Μπρετόν. Παράλληλα ο Man Ray βιοπορίζεται με την φωτογραφία κάνοντας πορτραίτα, διαφημιστική φωτογραφία και φωτογραφία μόδας. Για τις ανάγκες του φωτογραφικού του στούντιο απασχολούσε και προσωπικό. Ανάμεσα στους βοηθούς του υπήρξαν η Berenice Abbott , η Elisabeth (Lee) Miller και ο Bill Brandt. H Berenice Abbott ανακάλυψε και διέσωσε το φωτογραφικό έργο του Eugène Atget όσο διάστημα ήταν βοηθός του Man Ray.

Την περίοδο που ήταν βοηθός του η Lee Miller, ο Man Ray άρχισε να ασχολείται με μια ακόμη τεχνική του σκοτεινού θαλάμου, το σολαριζασιόν (solarization). Αρκετοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι είναι μια τεχνική που ανακάλυψε η Lee Miller τυχαία όταν άναψε το φως στον σκοτεινό θάλαμο όταν ένιωσε ένα ποντίκι ανάμεσα στα πόδια της και αυτό έδωσε έμπνευση  στον Man Ray να εξελίξει την τεχνική. Όμως και αυτή η τεχνική ήταν γνωστή σαν φαινόμενο Sabatier που συμβαίνει τη στιγμή που το φωτογραφικό χαρτί βρίσκεται στον εμφανιστή και ανάψει το φως στον σκοτεινό θάλαμο. Έτσι μπορεί τυχαία να έκανε κάτι τέτοιο η Lee Miller, αλλά σημασία είναι ότι άρεσε το αποτέλεσμα στον Man Ray που πειραματίστηκε τόσο ώστε να το προτείνει σαν ξεχωριστή καλλιτεχνική πρακτική. Άλλωστε τα τέσσερα χρόνια που ήταν βοηθός του η Lee Miller ήταν και μαθήτρια του και ερωμένη του, ενώ έμειναν στενοί φίλοι για όλη τη ζωή τους. Παράλληλα με τις υπερρεαλιστικές φωτογραφίες του, τις τεχνικές και τις φωτογραφίες παράξενων αντικειμένων το έργο του Man Ray περιλαμβάνει και μια πληθώρα πορτρέτων, συμπεριλαμβανομένων και γνωστών καλλιτεχνών όπως του Ζαν Κοκτώ, του Ανρί Ματίς καθώς και της παρέας των υπερρεαλιστών Αντρέ Μπρετόν, Τριστάν Τζαρά, Μαρσέλ Ντυσάν (που είχαν μια μεγαλύτερη φιλία), Μαξ Ερνστ και άλλων. Σε μεγάλη ηλικία επέστρεψε στις Ηνωμένες πολιτείες όπου έζησε στην Καλιφόρνια για κάποια χρόνια, ενώ επέστρεψε πάλι στο Παρίσι όπου και πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 1976.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis