Category Archives: Κείμενα και Φωτογραφίες

Κείμενα και Φωτογραφίες για την Φωτογραφία. Άρθρα για οτιδήποτε αφορά την Φωτογραφία

Η παγκόσμια ελληνικότατη ημέρα της Φωτογραφικής ανοησίας

Άλλη μια επέτειο που τα ελληνικά φωτογραφικά websites γιορτάζουν άλλα αντί άλλων

Πολλές είναι οι αφορμές για το την σημερινή ανάρτηση. Σήμερα 19 Αυγούστου του 2019 που γιορτάζουμε τα 180 χρόνια από την επίσημη ανακοίνωση της εφεύρεσης της φωτογραφίας στην Γαλλική Ακαδημία Επιστημών στις 19 Αυγούστου του 1839. Αλλά πραγματικά είναι σήμερα  που το ποτήρι της φωτογραφικής ανοησίας ξεχείλισε. Ήδη από το ξεκίνημα της προηγούμενη εβδομάδας είχαν αρχίσει απανωτά τα χτυπήματα  της φωτογραφικής ανοησίας που με βρήκαν από την μια αλλά και διάφορα άλλα επεισόδια που με στεναχώρησαν με αποτέλεσμα αντί να γιορτάσω την σημερινή επέτειο με ένα ιστορικό άρθρο κάθομαι και σας γράφω αυτά που σας γράφω.

Η πρώτη αφορμή είναι πολλά λάθη που αφορούν την ιστορία της φωτογραφίας. Πολλές ανοησίες που κάποιος τις πρωτοανάφερε κάπου και από εκεί και πέρα τις αναπαράγουν χωρίς καμία αμφισβήτηση και σοβαρές υποτίθεται βάσεις δεδομένων ή δευτερεύουσες πηγές. Φυσικά αυτό το συναντάω κάθε μέρα στην μελέτη μου για την ιστορία της φωτογραφίας ή την ερευνά μου για διάφορα φωτογραφικά θέματα που με απασχολούν απλά για μια ακόμη φορά το συνάντησα όταν ένας φίλος μου στο FB καθηγητής πανεπιστημίου σε Αμερικάνικο πανεπιστήμιο μου έστειλα ένα τμήμα (περίπου 50 σελίδες) από ένα πανεπιστημιακό σύγγραμμα που πρόκειται να εκδοθεί και αφορά την οπτική και την ιστορία της φωτογραφίας για να του επισημάνω τυχόν αστοχίες και ανακρίβειες. Επειδή βρήκα αρκετές που μάλιστα μου προξένησαν το ενδιαφέρον καθώς δεν ήταν τέρατα αλλά κάποιες ανακρίβειες ήταν αρκετά αληθοφανείς, το έψαξα κάπως παραπάνω και βρήκα ότι αρκετές πηγές σαν την εγκυκλοπαίδεια Encyclopaedia Britannica ή ιστότοποι μουσείων φωτογραφίας αναπαράγουν τέτοιου είδους ανακρίβειες και ασάφειες, οπότε πως να προστατευτεί ένας ερευνητής .

(Πάντως από όλα τα άρθρα μου μπορείτε να διαβάσετε αυτό για να δείτε τι γιορτάζουμε την Παγκόσμια μέρα της Φωτογραφίας)

Η αναφορά μου σε μουσεία φωτογραφίας με φέρνει στο δεύτερο χτύπημα. Μια πολύ καλή φίλη από την Ουγγαρία μου ανάφερε για μια έκθεση φωτογραφίας που γίνεται στην Ουγγαρία και έχει κλείσει εισιτήρια για να την επισκεφθεί. Επειδή την ζήλεψα την ‘Έκθεση” (από αυτές που δεν θα δούμε ποτέ στην Ελλάδα) της ζήτησα αν υπάρχει κατάλογος να τον αγοράσει και να μου τον στείλει. Η κουβέντα μας έφερε και την απορία της για το τι γιορτάζουμε την σημερινή μέρα καθώς υπάρχει μεγάλη δημοσιότητα στην Ουγγαρία και εκδηλώσεις για τα 180 χρόνια της φωτογραφίας. Οπότε φυσιολογικά αναζήτησα το τι ήταν προγραμματισμένο στην Ελλάδα για αυτό το ζήτημα, δηλαδή τον εορτασμό των 180 χρόνων της φωτογραφίας από τον πιο κατάλληλο φορέα για αυτό. Το μουσείο φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης. Μην ανησυχείτε αγαπητοί μου φίλοι. ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ! Μάλιστα επειδή είναι οι άγιες μέρες της καλοπαναγιάς. Το μουσείο στις 19 Αυγούστου, δηλαδή σήμερα θα είναι κλειστό. Γιατί αναρωτιέμαι το μουσείο φωτογραφίας στη θεσσαλονίκη μέρα Δευτέρα να είναι κλειστό; Καταλαβαίνω την Παρασκευή 16 Αυγούστου κάνανε την αργία στις 15 τετραήμερο. Την Δευτέρα γιατί; Έγραψα στον τίτλο μου ότι τα ελληνικά φωτογραφικά websites γιορτάζουν άλλα αντί άλλων, αλλά το μουσείο φωτογραφίας της Ελλάδας από το να γιορτάζει με λάθος τρόπο, δεν γιορτάζει καθόλου.

Τρίτο χτύπημα. Παρόλα αυτά σήμερα το πρωί ξύπνησα με πολύ καλή διάθεση και ολοκλήρωσα ένα όντως ιστορικό άρθρο για την σημερινή μέρα που το ετοίμαζα από μέρες. Αλλά την ώρα που το ετοίμαζα για δημοσίευση ήρθε μια ειδοποίηση για μια καινούργια δημοσίευση στην ομάδα των μαθητών μου. Την ανάρτηση την είχε κάνει φυσικά κάποια μαθήτρια μου και αφορούσε μια δημοσίευση από ένα ελληνικό εξειδικευμένο φωτογραφικό website για την σημερινή φωτογραφική επέτειο. Δεν θα αναφερθώ στα τέρατα που γράφει μέσα στο άρθρο που είναι για γέλια αλλά κυρίως για κλάματα για το επίπεδο μας. Αλλά ότι μόλις στην εισαγωγική φράση είχε δυο λάθη. Δηλαδή κατάλαβα τι ανοησία ήταν το άρθρο χωρίς καν να πατήσω το link. Βέβαια όταν το πάτησα διάβασα πραγματικά τεράστιες ανοησίες. Από τα κλασικά άρθρα που το τέλος της πρότασης αναιρεί την αρχή της. Φυσικά διέγραψα αμέσως την ανάρτηση (συγνώμη Κάτια) και αμέσως έγραψα στους μαθητές μου το γιατί. Όλα αυτά με παρακίνησαν να κάνω αυτή την ανάρτηση αντί να δημοσιεύσω το σημερινό ιστορικό μου άρθρο αφιέρωμα που τελικά θα το αφήσω για του χρόνου. Φίλοι μου φωτογράφοι χρόνια μας πολλά!

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

Τι εξοπλισμό θα ήθελα να είχα σε Canon

Τι φωτογραφικές μηχανές και φακούς θα είχα σε Canon

Με  αποδείξεις δεν έχω πρόβλημα να χρησιμοποιήσω και εξοπλισμό Canon αν χρειαστεί (αχρείαστος νάναι)

Όπως σας είχα υποσχεθεί στην προηγούμενη ανάρτηση μου με αφορμή την ερώτηση ενός φίλου canonakia σήμερα θα σας γράψω για τον εξοπλισμό που θα ήθελα να είχα σε περίπτωση που αποφάσιζα ο εξοπλισμός μου να είναι Canon. Λέμε ότι τα έφερνε έτσι η μοίρα. Σε αυτή την περίπτωση η καλύτερη φωτογραφική μηχανή της Canon αυτή τη στιγμή είναι η Canon EOS 5D Mark IV. Είναι λίγο παλιό μοντέλο ειδικά όσο αφορά τα ISO αλλά δεν θα πήγαινα ακόμη σε κάτι άλλο (καλά δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές μόνο η Canon EOS 6D Mark IΙ). Έτσι καθαρίσαμε με τα σώματα 2 Canon EOS 5D Mark IV θα είχα αν ο εξοπλισμός μου ήταν Canon.

Canon EOS 5D mark iv εξαιρετική μηχανή παρόλη την ηλικία της

Στην Canon υπάρχει μια διαφοροποίηση όσο αφορά τους φακούς γιατί οι επιλογές μου πάνω κάτω θα ήταν ίδιες όσο αφορά τις εστιακές αποστάσεις ειδικά για τους ζουμ φακούς. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Οπωσδήποτε τον Canon EF 8-15mm f/4L Fisheye USM μέσα στην τσάντα μου. Η Canon είναι η πρώτη που έβγαλε ένα αντίστοιχο φακό και της ανήκουν τα εύσημα και για την πρωτιά αλλά και για το σταθερό διάφραγμα. Στην μια μηχανή θα ήταν μόνιμα ο Canon EF 16-35mm f/2.8L III, τσιμπάει λίγο σε χρήματα αλλά είπαμε δεν με νοιάζουν τα χρήματα σε αυτό το άρθρο έχω όσα θέλω. Στην άλλη μηχανή δεν θα μπορούσα να είχα άλλο από τον Canon EF 70-200mm f/2.8L IS II.

Canon EF 50mm f/1.2L USM Μόνο και μόνο για αυτό το φακό αξίζει κανείς να έχει Canon

Τώρα στις τσάντες ή στη βαλίτσα θα είχα οπωσδήποτε ένα φακό που ξέρω πολλούς φωτογράφους που έχουν πάει σε canon εξοπλισμό μόνο και μόνο για αυτό τον φακό. Τον Canon EF 50mm f/1.2L USM . Και τον εξοπλισμό Canon θα συμπλήρωνε ο Canon EF 200-400mm f/4L IS USM με την τρελή προσθήκη του τηλεμετατροπέα 1.4Χ μέσα στο φακό που το ενεργοποιείς όποτε το θέλεις. Ξέρω ότι κάνει πάνω από 12000 αλλά είπαμε μην μου μιλάτε για χρήματα σήμερα. Νομίζω ότι έτσι θα έκλεινα τον φωτογραφικό μου εξοπλισμό αν αποφάσιζα να είμαι στην Canon.

Ο εξαιρετικός Canon EF 200-400mm f/4L IS USM

Οι φωτογραφικές μηχανές που θα ήθελα να είχα

Ο φωτογραφικός εξοπλισμός που θα ήθελα να είχα χωρίς συμβιβασμούς

Πολύ συχνά οι ιντερνετικοί μου φίλοι , αλλά και οι μελλοντικοί μαθητές μου με ρωτάνε τι φωτογραφικό εξοπλισμό χρησιμοποιώ. Όπως έχω εξηγήσει όμως στην αντίστοιχη ανάρτηση ο φωτογραφικός εξοπλισμός που χρησιμοποιώ είναι αποτέλεσμα πολλών συμβιβασμών που έχουν να κάνουν κυρίως με το κόστος, αλλά και το βάρος μιας και με τις φωτογραφικές μου μηχανές κάνω πολλά χιλιόμετρα. Για αυτό το λόγο έχω υποσχεθεί ότι κατά καιρούς θα δημοσιεύω ένα άρθρο που θα γράφω τον εξοπλισμό που θα είχα αν δεν έκανα κανένα συμβιβασμό (κυρίως αν είχα πολλά χρήματα).

Η προτίμηση μου παρόλες τις νέες κυκλοφορίες  ακόμη παραμένει η Nikon D850

Η επιλογή μου για τις 2 ή 3 φωτογραφικές μου μηχανές παραμένει η ίδια. Η Nikon D850. Παρόλο που από την τελευταία μου ανάρτηση κυκλοφόρησαν οι πολυαναμενόμενες mirrorless και από την Canon και από την Nikon, κανένα από τα μοντέλα αυτά δεν με έπεισε ότι θα άξιζε να είναι η καρδιά του φωτογραφικού μου συστήματος. Θα είχα λοιπόν 2 ή τρείς Nikon D850 ή 2 Nikon D850 και μια Nikon D750. Από φακούς παραμένω πιστός στους 2 ζουμ έτσι στις 2 μηχανές θα είχα μόνιμα τους Nikon AF-S 16-35mm f/4 G ED VR και τον AF-S VR Zoom-NIKKOR 70-200mm f/2.8G IF-ED. Θα πρόσθετα όμως 2 ακόμη φακούς στους φακούς που θα είχα μαζί μου.

O NIKKOR 8-15mm f/3.5-4.5E ED  είναι μια καινούργια κυκλοφορία που κέρδισε μια θέση στις φωτογραφικές μου τσάντες

Ο πρώτος είναι ο Nikon AF-S NIKKOR 35mm f/1.8G ED που είναι ένας φακός που δοκίμασα πρόσφατα και με ενθουσίασε ειδικά για το είδος φωτογραφίας δρόμου /ταξιδιωτικής για κοντινές αποστάσεις που κάνω εγώ μερικές φορές. Ο δεύτερος είναι ο Nikon AF-S Fisheye NIKKOR 8-15mm f/3.5-4.5E ED που με καλύπτει μια χαρά για να αφήσω στο σπίτι τον Nikon fisheye 10.5mm F2,8 DX που σας είχα γράψει σαν επιλογή μου για fisheye σε προηγούμενη ανάρτηση, ενώ για μεγάλο ζουμ θα εξακολουθούσα να κουβαλάω τον τεράστιο Nikon AF-S Nikkor 200-500mm f/5.6E ED VR (στην βαλίτσα ή στον αχθοφόρο). Σταθερά μια θέση στις φωτογραφικές μου τσάντες θα είχε ο κλασικός Nikon AF-S Nikkor 50mm f/1.4G.

Nikon AF-S Nikkor 50mm f/1.4G ασφαλής κλασική επιλογή

Πόσο νωρίς φεύγει το φως – Κατερίνα Γώγου

Πόσο νωρίς φεύγει το φως – Κατερίνα Γώγου – Ποίημα

Πόσο νωρίς φεύγει το φως απ’ τη ζωή μας αδερφέ μου…

Μέσα απ’ τ’ αλλεργικά μας βλέφαρα

αργά στα νύχια πατάει η ζωή

μπας και την πάρουμε πρέφα

μακραίνει χάνεται… κοίτα έγινε κουκίδα στρίβει γωνία… πάει… Σκοτεινιάααα!!

Αρνητικά φωτογραφίας κοιτάω και είναι λέει άνθρωποι

κόκκινα φωτιά τα μάτια τους παγιδευμένων λύκων

νύχια δανεικά – πως τους κατάντησαν έτσι – ξένες μασέλες

βδέλλες κολλάνε στο λαρύγγι μας τραβάνε τα κουμπιά μας

μπας και τη βγάλουνε λιγάκι ακόμα.

Είναι εκείνοι του τραίνου – τους θυμάμαι καλά

– που όταν κανονίσαμε το πρώτο μας όνειρο να πάμε εκδρομή

μας πέταξαν στις τεντωμένες ράγες του ηλεκτρικού

σαν άδεια σακιά σ’ αφύλαχτη διάβαση

για υπερβάλον βάρος.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά

χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας

απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ

κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι

κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό

κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –

βυσινιό νεύρο κάτω απ’ το μάτι μας βαράει ακόμα.

Πόσο ακριβή είν’ αδερφέ μου η ζωή

πόσο φτηνήνανε τα είδη κουράγιο ρε.

Μερικές φορές – μα δεν το βάζω κάτω –

έρχονται τούμπα τα αντικαταθλιπτικά

και γέρνει η παλάτζα

δεν έχει άλλο μπρος

σκύβω τότε και παίρνω στα δόντια μου

το ματωμένο μου μυαλό και πάω πίσω πίσω

γυρίζω πίσω να σωθώ

κι ύστερα δε βρίσκω το δρόμο

γιατί και κει είναι σκατά – σαν να μην τόξερα –

παντού σπασμένες σιδεριές και θραύσματα οβίδας

τρομάζω τα χάνω με το παραμικρό δεν έχω που να πάω

μονάχα η πόρτα της ΥΠΕΡΑΓΟΡΑΣ είν’ ανοιχτή

και χώνομαι μέσα

κοιτάω σαν αρπαχτικό που πάνε τα λεφτά

και την αξία χρήσης

Ντελίριουμ Τρέμενς το λεν’ αυτοί ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΛΕΨΩ

Βάζω τότε μπροστά όλα τα στερεοφωνικά να παίζουν μαζεμένα

κάθε μάρκα κι άλλο σκοπό

και τα μεγάφωνα στο φουλ να σπάσουνε τ’ αφτιά τους

κι ύστερα μ’ ένα Σίγγερ ψαλιδάκι καλό

κόβω γύρω γύρω το στόμα τους το μεγαλώνω

κολλάω κει πάνω την ψυχή μου φιλί του θανάτου

και μέσα τους αδειάζω τα ψυχοφάρμακα

τα φαρμακεία τους και τους φαρμακοποιούς τους μαζί

Θάνατος στο Βυζάντιο σιχτίρ οι δυναστείες

το διάφραγμα της φίλης μου τις ειρηνικές επεμβάσεις

οι πουλημένες τραβηχτικές Kodak και Γ. Σταύρου

να πάνε να πεθάνουν

Θάνατος στους Αθάνατους

μαύρες σημαίες και κόκκινο το φως ανοίγει

– Θ’ ΑΝΟΙΞΕΙ – ο δρόμος το στόμα

τα μάτια η καρδιά και το μυαλό.

Έτσι να κάνουμε θα πέσει η πόρτα.

Κι η μηχανή με το αρχαίο φιλμ. Μη. Μη συνέχεια οι άνθρωποι

μαύρα αρνητικά και μεις ΚΑΜΕΝΟΙ ΗΛΙΟΙ.

Foto lux – Γιώργος Θεοχάρης

Foto lux – Γιώργος Χ. Θεοχάρης –  Ποίηση

Έμεινε το διάφραγμα ανοιχτό στις αναμνήσεις.

Υπέρ των ανωνύμων που έγιναν επώνυμοι

μέσα από τα χημικά υγρά στο εμφανιστήριο.

Εδώ με τον πατέρα. Μπροστά στην κομπανία με τα κλαρίνα

Στο κέντρο «Εξοχικόν». Με τα μάτια ορθάνοιχτα

αντίκρυ στη μαγεία του μεγάλου πιάτου με τη λάμπα

και τις αστραπές. Λίγο μετά τον πόλεμο, σ᾽ένα χωριό

πούμαθε τον ηλεκτρισμό μέσ᾽ απ᾽ τα flash του φωτογράφου.

Εκεί στη μονοήμερη εκδρομή. Με μπλε ποδιές. Με τις λευκές

κορδέλες στα μαλλιά. Μαθήτριες που

ανέβαζαν στα μάτια την ψυχή τους και γίνονταν ωραίες

κάθε φορά που αναμέτριοντουσαν στο κλικ της μηχανής.

Έμεινε το διάφραγμα ανοιχτό στη θύμηση.

Χαράσσοντας το negative της ύπαρξης,

το άσπρο και το μαύρο της ζωής μας.

Εκεί λοιπόν επιβιώνει η αλήθεια της ζωής.

Στου άσπρου και του μαύρου τις διαβαθμίσεις.

Σ᾽ εκείνες τις μικρές ασπρόμαυρες φωτογραφίες

θα υπάρξουμε.

Ίσως γιατί τα κατσαρά δοντάκια τους στο περιθώριο

έχουν τη δύναμη να ροκανίζουν τη φθορά.

Ακρόπολη – Νικόλας Κάλας

Ποίηση και Φωτογραφία

Σήμερα στην στήλη ποίηση και τραγούδια για την φωτογραφία δημοσιεύω ένα σχεδόν άγνωστο ποίημα του Νικόλα Κάλα, που είναι φιλολογικό ψευδώνυμο του Νικόλαου Καλαμάρη. Το ιδιαίτερο σε αυτό το ποίημα είναι ότι ο Κάλας μοιάζει να μην έχει  καθόλου  σε εκτίμηση την φωτογραφία και τους φωτογράφους.

Στο πρώτο πλάνο ο Παρθενός ο δηλητηριασμένος με ψυχαρική μελάνη ο ψεύτικος, ο νεκρός ο σκοτωμένος με φακό σε πλούσιο χαρτί από τον Μπουασονά νεκροθάπτη της Ελλάδας – για φόντο χέρια σταυρωμένα μπλεγμένα σε θέση προσευχής εντατικής προσευχής τα χέρια φλύαρα χοντρά εξόχως χοντρά στα δάχτυλα για δαχτυλίδια σύρματα ηλεκτρικά που τρεμοσβούν τη λέξη Ρενάν – ο επίσημος της Ακρόπολης κανδηλανάφτης – πάνου στα μάρμαρα πόδια, κοιλιά, στήθια, χέρια μαλλιά ξέπλεκα της Νταλιλάς αλλά οι τρίχες κομμένες είναι χορεύτρα που βαρέθηκε τα παρκέτα και πηδά σε παλιά μάρμαρα προκλητικά πηδά ανάμεσα σε κολόνες τοποθετημένες φανταστικά από ποιητή μεγαλόπνοο πολύ τον Χερ Καρλ Μπέντεκερ – κι όλα αυτά κάποιας έκθεσης Ζαππείου ο προβολέας ρεκλάμα οίκου γαλλικού τα χτυπάει σαδικά με μπουνιές στ’ αυτιά μας έχει απόφαση ο αθεόφοβος να ριμάρει με το φεγγάρι ενώ σε νύχτες πανσελήνου ο φορατζής εισπράττει τα φιλιά που κρύβει ψεύτικης καρυάτιδας η φούστα κι αφήνει σ’ αυτές χοντρές κοιλιές σ’ αυτούς σωληνάρια εξακόσια εξ μόνο κύλινδροι φαίνονται εδώ πέρα κολόνες ίσιες πεσμένες μαρμάρινες και άλλες ρολ-φιλμ, αγκφά, κοντάκ νομισμάτων – τα ρέστα αλλαγμένων δολαρίων και στερλινών κυλινδρικά επίσης οι λέξεις ετούτες ζουμερά πέφτουν λέξεις εμπνευσμένες από τη φρίκη που μας προξενούν οι κανονιές του Μοροζίνη – τα κανόνια κι αυτά κυλινδρικά κάθε μέρα γκρεμίζουν τις ακρόπολες κάθε μέρα γκρεμίζουν τις ακροπόλεις που αναστηλώνουν άλλοι σε πλάκες αρνητικές φωνάζουν τα κλικ των κοντάκ λέξεις που απαγγέλλει με ρυθμό μηχανής άντλερ κυρία ηθοποιός εκπορνεύει τ’ αυτιά μας μ’ αδύναμο λάρυγγα οχετό της ψυχής της που χύνει τελικά σε χειροκροτήματα – μαύροι αφροί θάλασσας ενετικής.

Ο Νικόλας Κάλας ή Νικήτας Ράντος (πραγματικό όνομα: Νικόλαος Καλαμάρης, 27 Μαΐου 1907 – 31 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας ποιητής. Χρησιμοποιούσε επίσης τα ψευδώνυμα Μ. Σπιέρος και N.Calas στα θεωρητικά και κριτικά του κείμενα. Είναι ένας από τους πρώτους ποιητές που χρησιμοποίησαν ελεύθερο στίχο στην δεκαετία του ’30. Γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας το 1907 και ήταν γιος του Ιωάννη Καλαμάρη , εισοδηματία, και της Ρόζας Καρατζά. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά φαναριώτικη οικογένεια Καρατζά ενώ ήταν απευθείας απόγονος του Γεώργιου Κουντουριώτη και του Μάρκου Μπότσαρη. Εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα σε νεαρή ηλικία και σπούδασε στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την περίοδο αυτή, δηλαδή μεταξύ 1924 με 1927 υπήρξε μέλος της Φοιτητικής Συντροφιάς. Το 1933 εξέδωσε ως Νικήτας Ράντος την πρώτη του συλλογή, Ποιήματα, και το 1934 αναχώρησε για το Παρίσι, όπου εντάχθηκε στην υπερρεαλιστική ομάδα. Στα προλεγόμενα ενός τρίτου μανιφέστου του υπερρεαλισμού, ο Αντρέ Μπρετόν τον κατέταξε στα «πιο φωτεινά και τα πιο τολμηρά» μυαλά της εποχής. Μέχρι το 1937 ζούσε ταξιδεύοντας ανάμεσα στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου τελικά εγκαταστάθηκε μέχρι το 1939, όταν έφυγε για την Λισαβόνα, όπου έμεινε για έναν χρόνο, και μετά μετέβη στην Νέα Υόρκη. Στην δεκαετία του ’60 και του ’70 ταξίδεψε στην Ελλάδα και παρέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά τελικά επέστρεψε στις Η.Π.Α., όπου έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1988. Εκτός από το ποιητικό του έργο μετέφρασε Τ. Σ. Έλιοτ και Λουί Αραγκόν και συνεργάστηκε με ελληνικά και διεθνή περιοδικά όπου δημοσίευε θεωρητικά κείμενα και δοκίμια. Το 1977 τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο ποίησης για την συλλογή του Οδός Νικήτα Ράντου, που είχε δημοσιεύσει με το ψευδώνυμο Νικόλας Κάλας. Υπήρξε ο πρώτος της γενιάς του που αναγνώρισετη σημασία της ποίησης του Καβάφη . Γενικότερα ο Κάλας διαφοροποιήθηκε από την γενιά του ’30, άσχετα με το αν συγκαταλέγεται σε αυτή, αμφισβητώνταςτην ελληνικότητα που εισήγαγε η γενιά αυτή.

Δωρεάν Βιβλία για την Φωτογραφία

Δωρεάν Φωτογραφικά Βιβλία

Αρθρογραφώ για την Φωτογραφία σε φωτογραφικά περιοδικά  και σε ιστοχώρους με θέματα για την τέχνη και την φωτογραφία από το 1998. Από το 2001 με το fotoart.gr και από το 2005 με το photographyinfo.gr αρθρογραφώ αποκλειστικά στα δικά μου websites/blog. Από την πρώτη στιγμή που δίδαξα στην focus το 1997 και είχα φτιάξει σημειώσεις σε μορφή βιβλίου για τα μαθήματα που δίδασκα είχα στο μυαλό μου να γράψω κάποια βιβλία για την Φωτογραφία.

Αυτή μου η επιθυμία άργησε να γίνει πραγματικότητα. Γιατί έπρεπε να βρεθεί ο χρόνος και η διάθεση. Έτσι το έδινα σαν υπόσχεση στους μαθητές που συμμετείχαν στα σεμινάρια του Fotoart, ότι δηλαδή θα τους δώσω αυτά που τους δίδασκα σε μορφή βιβλίου. Σαν ένα είδος αυτοδέσμευσης. Το πρώτο από τα βιβλία μου που ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2018, ήταν βασισμένο σε ένα δωρεάν μάθημα που δίδαξα για δυο χρονιές  στους φίλους του fotoart για την “Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής”.  Αυτό το βιβλίο δώθηκε ήδη από τον Ιούνιο του 2018 δωρεάν σε ηλεκτρονική  μορφή  .pdf στα μέλη και στους φίλους του fotoart, αλλά και στους φίλους μου στο Facebook.

Το δεύτερο βιβλίο μου για την Φωτογραφία και το πρώτο για την φωτογραφική τεχνική ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2018 και δώθηκε δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή  (.pdf) στα μέλη και τους φίλους του fotoart τον Σεπτέμβριο του 2018. Ήταν το βιβλίο “Οι Φωτογραφικοί Φακοί και τα Φωτογραφικά Φίλτρα”.

To τρίτο βιβλίο μου για την Φωτογραφία ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2018 και αφορά την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή “Η Φωτογραφική Τεχνική στην Ψηφιακή Φωτογραφική Μηχανή”. Αυτό το βιβλίο δεν δόθηκε ακόμη δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή αλλά αποτέλεσε το πρώτο μέρος ενός βιβλίου που δόθηκε δωρεάν στους πρώην και νυν μαθητές μου περιλαμβάνει όλη την ύλη για την φωτογραφική μηχανή, τους φωτογραφικούς φακούς και τα φίλτρα. Κάποια στιγμή μόλις ολοκληρωθεί μια αυτόνομη μορφή θα δοθεί και αυτό δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή (.pdf) στους φίλους και τα μέλη του fotoart.

Υπάρχει και αυτό το βιβλίο που δίνεται δωρεάν μόνο στους μαθητές μου και περιλαμβάνει ύλη από το 2 προηγούμενα + κάποια έξτρα μπόνους. Είναι ένα βιβλίο φτιαγμένο αποκλειστικά για τους μαθητές των μαθημάτων του fotoart.

Το τέταρτο βιβλίο μου ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2019 και έχει τίτλο “30 Σπουδαίοι Φωτογράφοι”. Δόθηκε ήδη στους μαθητές μου και θα δοθεί δωρεάν στους φίλους και τα μέλη του Fotoart, αλλά και τους διαδικτυακούς μου φίλους στο Facebook τον μάλλον τον Οκτώβριο του 2019.

Ήδη γράφω το πέμπτο βιβλίο μου που αφορά την “Φωτογραφία σαν Τέχνη” αλλά είναι νωρίς ακόμη για να ξέρω έστω και περίπου πότε θα το έχω ολοκληρώσει. Έχω βάλει σαν στόχο να είναι έτοιμο τα Χριστούγεννα -Πρωτοχρονιά του 2020. Ενδιάμεσα τον Σεπτέμβριο του 2019 ολοκληρώθηκε ένα ακόμη βιβλίο  σε πρώτη έκδοση. Η “Ανθολογία Ποιήματα και Τραγούδια για την Φωτογραφία” δώθηκε ήδη στους φίλους του fotoart μέσω του facebook.

Τα βιβλία μου δίνονται εντελώς δωρεάν σε όποιον τα ζητήσει. Η διαδικασία είναι απλή. Με κάνετε φίλο σας στο facebook και με ένα μήνυμα μου ζητάτε το βιβλίο που σας ενδιαφέρει. Υπάρχει η δυνατότητα για αποστολή μέσω email αν μου στείλετε το email σας. ‘Ολα τα βιβλία μου υπάρχει η δυνατότητα για τους μαθητές μου να τα αποκτήσουν σε  μια συλλεκτική εκτυπωμένη μορφή σε χαρτί πολυτελείας 160 gr, δεμένο με σκληρό εξώφυλλο σε τιμή κόστους, όσο μας χρεώνει κάθε φορά το τυπογραφείο για την εκτύπωση και την βιβλιοδεσία.

Θαλασσογραφίες – Φωτογραφικό Λεύκωμα

Μικρά Φωτογραφικά Λευκώματα του Fotoart

Στην σειρά Μικρά Φωτογραφικά Λευκώματα του fotoart είναι έτοιμο ακόμη ένα φωτογραφικό μου λεύκωμα με τίτλο “Θαλασσογραφίες”. Περιλαμβάνει 22 φωτογραφίες με αντανακλάσεις στο θαλασσινό νερό.

Όσοι φίλοι του fotoart το θέλουν δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή τότε μπορούν να μου το ζητήσουν με ένα email ή με μήνυμα στο facebook.

40 χρόνια μετά μου χάρισαν μια Lubitel 2

Lubitel 2 διοπτικη με καθρέπτη

Αποφάσισα σήμερα να σας γράψω για την σχέση μου με μια ακόμη φωτογραφική μηχανή μιας και μου χάρισαν μια πρόσφατα. Την Lubitel 2, μια διοπτική με καθρέπτη. Προσπαθώ να θυμηθώ αν ήταν πριν 40 χρόνια πριν ή μπορεί και 41 που έπιασα μια Lubitel 2 στα χέρια μου για πρώτη φορά. Πάντως σίγουρα ήταν στο γυμνάσιο. Γυμνάσιο πήγαινα τις χρονιές 77/78, 78/79, 79/80 οπότε το 1979 δηλαδή πριν από 40 χρόνια, παίζει δυνατά σαν πιθανότητα. Η ενασχόληση μου με την φωτογραφία ξεκίνησε με την οικογενειακή AGFA Optima II που απόκτησα την αποκλειστική της διαχείριση το καλοκαίρι του 1977. Όμως χρειάστηκα κάποιο διάστημα για να καταλάβω ότι αυτή η μηχανή δεν ήταν της προκοπής και ότι αν θέλω να τραβάω πραγματικά καλές φωτογραφίες πρέπει να αποκτήσω είτε μια τηλεμετρική ή μια SLR. Σε σχέση με την οικογενειακή οικονομική κατάσταση το μόνο που θα μπορούσα να ονειρεύομαι ήταν μια Zenit ή μια Kiev.

Όμως κάπου μέσα στο γυμνάσιο απόκτησα εκτός από την συνείδηση ότι η φωτογραφική μου μηχανή δεν είναι καλή και έναν ανταγωνιστή/συναγωνιστή στην φωτογραφία τον συμμαθητή μου τον Παναγιώτη που είχε αποκτήσει μια Lubitel 2. Έτσι προστέθηκε άλλη μια φωτογραφική μηχανή στην λίστα με τις επιθυμίες μου. H Lubitel 2 ήταν ένα σοβιετικό επίτευγμα που δημιουργήθηκε το 1954. Κατασκευάζονταν από διάφορα εργοστάσια μέχρι και την δεκαετία του 80′, στηριγμένη επάνω στην σχεδίαση της Voigtländer Brillant και υπήρξε η Rolleiflex των φτωχών. Έχει κατασκευαστεί σε εκατομμύρια αντίτυπα και σε διάφορες παραλλαγές και ονόματα και έτσι δεν έχει κάποια ιδιαίτερη συλλεκτική αξία. Η μηχανή είναι μια TLR δηλαδή μια Twin Lens Reflex, που δέχεται φιλμ 120 ή 220 και δημιουργεί τετράγωνο καρέ 6Χ6. Ο φακός της είναι 75mm, ο κανονικός για αυτό το φορμά, με διαφράγματα από f4,5 μέχρι f22. Μέσα στο φακό βρίσκεται ένας φωτοφράχτης διαφραγματικού επιπέδου με ταχύτητες B (BULB), 1/15s, 1/30, 1/60, 1/125 και 1/250.

Η Lubitel 2 που στα ρώσικα σημαίνει ερασιτέχνης, για τα δεδομένα της και την τιμή της έβγαζε εκπληκτικές φωτογραφίες. Ειδικά στα μεσαία διαφράγματα ο φακός της ήταν ιδιαίτερα οξύς. Τα αποτέλεσμα που έβγαζε από άποψη ευκρίνειας ήταν εξαιρετικά σε σχέση με την Agfa μου και τον φακό Agfa Color Apotar που διέθετε ο οποίος δεν είχε δαχτυλίδι εστίασης, αλλά εστίαζε σε τρεις προεπιλεγμένες ζώνες , πορτραίτο, ομάδα, τοπίο ((Porträt, Gruppe, Landschaft). Πολύ γρήγορα απόκτησα SLR, μια δανεική Zenit TTL στην αρχή και μια ΖΕΝΙΤ 12XP στην συνέχεια και έτσι την Lubitel δεν την ξανασκέφτηκα, όμως να που πριν από μερικές μέρες λες και η ευχή μου να αποκτήσω και εγώ μια Lubitel δεν είχε ημερομηνία λήξης, μου χάρισαν μια που βρίσκεται σε πολύ κατάσταση και δουλεύει άψογα. Έτσι άλλο ένα παιδικό μου όνειρο έγινε πραγματικότητα!

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.