Category Archives: Κείμενα και Φωτογραφίες

Κείμενα και Φωτογραφίες για την Φωτογραφία. Άρθρα για οτιδήποτε αφορά την Φωτογραφία

Φωτογραφία – Γιάννης Ξανθούλης

Ποιήματα και Τραγούδια για τη Φωτογραφία

Μια ευτυχισμένη Κυριακή του ‘33
κάναμε το αίσθημα σεμνή φωτογραφία
κι ύστερα κάτσαμε να φάμε
στο τραπέζι μας ψητό
σαλάτα, φρούτα και βανίλια παγωτό.

Ο Νίκος είχε άδεια απ’ τη μονάδα
υπηρετούσε κάπου στην Ορεστιάδα
κι ο φωτογράφος μας εφώναζε σε λίγο το πουλί
απ’ το φακό μου θα σας στείλει ένα φιλί.

Κι ύστερα γίναμε ωραία φωτογραφία
και κρεμαστήκαμε μεσ’ την τραπεζαρία
και παν πενήντα τόσα χρόνια
απ’ αυτή τη Κυριακή
και τώρα όλοι είμαστε κάτω απ’ τη γη.

Στίχοι του Γιάννη Ξανθούλη με μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη που τραγουδάει με εξαιρετικό τρόπο η Άλκιστις Πρωτοψάλτη

“O φωτογράφος” Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ποιήματα και Τραγούδια για τη Φωτογραφία

Ο φωτογράφος

Σ’ αυτήν εδώ τη γειτονιά, σ’ αυτά εδώ τα μέρη
ο φωτογράφος θα ’πρεπε να ήτανε ξεφτέρι
Να ’ταν τεχνίτης, μερακλής κι απ’ ομορφιά να ξέρει

Σ’ αυτήν εδώ τη γειτονιά ας ήμουν φωτογράφος
Να υπηρετώ την ομορφιά με τέχνη και με πάθος

Να ’ρχοντ’ ομορφοκόριτσα και λαϊκές παρέες
να παίρνουν πόζες όμορφες, καμαρωτές κι ωραίες
για εικοσιτετράωρες και εβδομαδιαίες

αυτό το ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου (φιλολογικό ψευδώνυμο του Κωνσταντίνου Δημητριάδη) έχει μελοποιηθεί από τον  Σταύρο Κουγιουμτζή και έχει τραγουδηθεί σε διάφορες εκτελέσεις, αλλά δεν μου αρέσει καθόλου σαν τραγούδι, ενώ το ποίημα είναι εκπληκτικό

Τσε (Μια φωτογραφία σου)

Ποιήματα και Τραγούδια για τη Φωτογραφία

Τσε

Μια φωτογραφία σου ήρθε και σε μένα
Μια φωτογραφία σου απ’ τα ξένα

Απ’ αυτές που κρατάν οι φοιτητές
Απ’ αυτές που ξεσκίζει ο χαφιές
Απ’ αυτές που κρεμάν οι φοιτητές
Στην καρδία τους
Τσε Γκεβάρα

Κλείσε το παράθυρο
Σφάλισε τις πόρτες
Τρέμω για τον άνθρωπο
Με τις μπότες

Τι ζητά και στους ίσκιους περπατά
Τι ζητά και για σένανε ρωτά
Τι ζητά και το σπίτι μας κοιτά
Κάθε βράδυ
Τσε Γκεβάρα

Τόσα τριαντάφυλλα
Τα `καψε το χιόνι
Αχ αυτή η άνοιξη
Με ματώνει

Στίχοι  – Μουσική Μάνος Λοΐζος

Η πασίγνωστη φωτογραφία του Τσε εμπνέει ένα από ομορφότερα τραγούδια του Μάνου

tse

Στήλοι του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα

Μια Φωτογραφία

Οι στήλες του Ολυμπίου Διός  – φωτογραφία

Οι στήλοι ή στήλες του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα είναι ένας από τους ομορφότερους αρχαιολογικούς χώρους με ότι έχει απομείνει από το ναό του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο, που θεωρείται ο μεγαλύτερος ναός της αρχαίας Ελλάδας .

Στήλοι Ολυμπίου Διός

Μπροστά του βρίσκεται η Πύλη του Ανδριανού του φιλέλληνα Ρωμαίου αυτοκράτορα που ολοκλήρωσε την κατασκευή του αρχαίου ναού, που χρειάστηκε αρκετούς αιώνες για να ολοκληρωθεί. Εδώ τράβηξα αυτή την φωτογραφία με ένα ωραίο απογευματινό φως μέσα από τα κάγκελα του περίβολου.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Απ’ το Συρτάρι

Ποιήματα και Τραγούδια για τη Φωτογραφία

Εγκαινιάζω σήμερα αυτή την καινούργια στήλη στο blog μου που αφορά ποιήματα και τραγούδια που έχουν σχέση με την φωτογραφία. Αυτά που θα δημοσιεύω εδώ είναι μέρος μιας μεγάλης έρευνας που είχα κάνει πριν από 15 χρόνια αλλά δεν κατάφερα να ολοκληρώσω ποτέ. Το υλικό όμως υπάρχει και μπορεί να στηρίξει μια ενδιαφέρουσα ανθολογία με ποιήματα και στίχους που έχουν σχέση με την φωτογραφία.

Ξεκινάω με ένα εξαιρετικό ποιήμα του Κωνσταντίνου Καβάφη με τίτλο “Απ’ το Συρτάρι ”

Απ’ το Συρτάρι

Εσκόπευα στης κάμαράς μου έναν τοίχο να την θέσω.

Aλλά την έβλαψεν η υγρασία του συρταριού.

Σε κάδρο δεν θα βάλω την φωτογραφία αυτή.

Έπρεπε πιο προσεκτικά να την φυλάξω.

Aυτά τα χείλη, αυτό το πρόσωπο —
α για μια μέρα μόνο, για μιαν  ώρα
μόνο, να επέστρεφε το παρελθόν τους.

Σε κάδρο δεν θα βάλω την φωτογραφία αυτή.

Θα υποφέρω να την βλέπω έτσι βλαμμένη.

Άλλωστε, και βλαμμένη αν δεν ήταν,
θα μ’ ενοχλούσε να προσέχω μη τυχόν καμιά
λέξις, κανένας τόνος της φωνής προδώσει —
αν με ρωτούσανε ποτέ γι’ αυτήν.

 Κωνσταντίνος Καβάφης 
 
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

Συμμετοχή στο Athens Photo Marathon

Κείμενα και Φωτογραφίες,

Σήμερα λάβαμε μέρος με παλιούς και νέους μαθητές μου στον Φωτογραφικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Μια πολύ ενδιαφέρουσα διοργάνωση αφιερωμένη στη φωτογραφική δράση και περάσαμε υπέροχα. Βοήθησε βέβαια και ο καιρός γιατί δεν έκανε πολύ ζέστη και έτσι έκανε τον εξάωρο μαραθώνιο προς αναζήτηση των φωτογραφιών για τα 4 θέματα της διοργάνωσης, πολύ ευχάριστο.

athens photo marathon

Εκτός από μια μικρή καθυστέρηση το πρωί η οργάνωση του Φωτογραφικού Μαραθώνιου ήταν άψογη. Τα θέματα που δόθηκαν ήταν εξαιρετικά και πιστεύω ότι και οι φωτογραφίες των φωτογράφων που συμμετείχαν θα είναι υψηλότατου επιπέδου (αν κρίνω από τις φωτογραφίες των μαθητών μου σίγουρα).  Οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις 1500 και ήταν πανέμορφο θέαμα να βλέπεις τόσους πολλούς φωτογράφους κάθε ηλικίας και φίλου με τις μηχανές στα χέρια, έτοιμους να ξεχυθούν στην πόλη για να την φωτογραφίσουν.

athens photo marathon

Μια selfie εν αναμονή των θεμάτων του φωτομαραθώνιου

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους τους συμμετέχοντες, αλλά πιο καλή επιτυχία στους μαθητές μου (είναι και τα βραβεία στη μέση που είναι ότι πρέπει). Κλείνω με μια ακόμη ευχή. Και του χρόνου!

Περισσότερες πληροφορίες για τον Φωτογραφικό Μαραθώνιο της Αθήνας θα βρείτε στον επίσημο ιστοχώρο του.

photomarathon.gr

Η Αγαπημένη που δεν απόκτησα ποτέ!

Κείμενα και Φωτογραφίες,

Nikon FA

Την πρωτοείδα σε ένα αγγλικό περιοδικό το 1984. Από αυτά τα λαϊκά περιοδικά της φωτογραφίας και την ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά. Ένα χρόνο πριν είχε ξεκινήσει την καριέρα της από την Ιαπωνία αλλά το 1984 είχε κερδίσει τον πρώτο της τίτλο στον ετήσιο διαγωνισμό Camera Grand Prix. Η Nikon FA ήταν ένα πραγματικό θαύμα της ηλεκτρομηχανικής και για μένα η καλύτερη (και πιο όμορφη) φωτογραφική μηχανή με χειροκίνητη εστίαση που κατασκεύασε ποτέ η Nikon.

nikon fa

Μια από τις πρώτες ολοσέλιδες διαφημίσεις της στα ξένα περιοδικά

Η επίσημη τιμή της στην Αμερική ήταν 646 δολάρια. Με το βάρος της μηχανής να είναι 645γρ. αυτό σήμαινε γραμμάριο και δολάριο. Βέβαια στην Ελλάδα του 36% φόρο πολυτελείας για τα σώματα των φωτογραφικών μηχανών εκείνη την εποχή, η τιμή της ανέβαινε περισσότερο. Σε αυτά τα χρήματα στα 19 μου αποτελούσε ένα απλησίαστο όνειρο για μένα. Όμως εξακολούθησα να την ονειρεύομαι για πολλά χρόνια μέχρι που την απάτησα με μια Nikon FM2.

nikon fa

Μια ηλεκτρομηχανική ομορφιά

Οι πρώτες FA είχαν προβλήματα, μέχρι να λυθούν οι φωτογράφοι δεν της είχαν και πολύ εμπιστοσύνη. Όταν όλα έστρωσαν στην παραγωγή της ήταν πλέον αργά, καθώς στα μέσα της δεκαετίας του 80 έγινε μια έκρηξη στην τεχνολογία στη κατασκευή των φωτογραφικών μηχανών από όλες τις εταιρείες και έτσι η FA είχε μεγάλο ανταγωνισμό. Σιγά-σιγά αναγνωρίστηκαν τα προτερήματα της και έκανε καλύτερη καριέρα ως μεταχειρισμένη μιας και μια εποχή πουλιόταν ακριβότερα σαν μεταχειρισμένη από την τιμή της σαν καινούργια όταν πρωτοκυκλοφόρησε.

nikon fa

Εδώ την βλέπετε ξαπλωμένη για να μπορείτε να δείτε περισσότερες πλευρές της

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Ο Εμίλ Ζολά το τερμάτισε (με τη φωτογραφία)

Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και Φωτογραφίες,

O Εμίλ Ζολά Φωτογράφος

O Εμίλ Ζολά (Émile Édouard Charles Antoine Zola 1840-1902) ο διάσημος Γάλλος συγγραφέας, υπήρξε και παθιασμένος ερασιτέχνης φωτογράφος. Την φωτογραφία την ανακάλυψε στα τελευταία 7 χρόνια της ζωής του αλλά του έγινε εμμονή και σχεδόν η αποκλειστική του απασχόληση. Χρησιμοποίησε την φωτογραφία όπως θα χρησιμοποιούσε την πένα του για να κρατάει σημειώσεις για τον κόσμο που τον περιτριγύριζε. Φωτογράφιζε τα πάντα. Μέσα σε 7 χρόνια απόκτησε 10 διαφορετικές φωτογραφικές μηχανές και το δικό του σκοτεινό θάλαμο όπου εμφάνιζε μόνος του τα φιλμ του και τύπωνε τις φωτογραφίες του. Είχε φτιάξει και μια δική του πατέντα ώστε να απελευθερώνει το κλείστρο από μακριά και έτσι τράβηξε και πολλά αυτοπορτραίτα.

Εμίλ Ζολά

Ήταν τόσο ενθουσιασμένος με αυτό του το χόμπι από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε να φωτογραφίζει το 1895, που πολλές φορές έφτανε να γίνεται υπερβολικός με την αγάπη του για την φωτογραφία. Η αλήθεια είναι ότι ο Ζολά ήταν άνθρωπος πολυτάλαντος, έτσι ανάμεσα στα άλλα ταλέντα του υπήρξε και καλός φωτογράφος. Πάντως για να λέμε κι αλήθειες ήταν πολύ καλύτερος σαν συγγραφέας . Για αυτό ίσως η σημαντικότερη παρακαταθήκη που έχουμε από εκείνον σαν φωτογράφοι δεν είναι οι φωτογραφίες του (που αρκετές από αυτές είναι καλές), αλλά μια φράση που έγραψε για την φωτογραφία (με αυτό πραγματικά το τερμάτισε).

“À mon avis, vous ne pouvez pas dire que vous avez vu quelque chose à fond si vous n’en avez pas pris une photographie”

Που σημαίνει πάνω κάτω

“Νομίζω ότι δεν μπορείτε να πείτε ότι είδα κάτι καλά, αν δεν το έχετε τραβήξει μια φωτογραφία”

Εμίλ Ζολά

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Φως και Χρώμα από μια μεγαλοφυΐα

Κείμενα και Φωτογραφίες,

Πολλές φορές κουβεντιάζουμε για το χρώμα στις φωτογραφίες με τους μαθητές μου. Τις περισσότερες φορές βλέπουμε το έργο κάποιων φωτογράφων. Σήμερα σε αυτή μου την ανάρτηση επέλεξα να σας δείξω δυο πίνακες ενός αγαπημένου μου ζωγράφου. Ένας ζωγράφος που επηρέασε βαθύτατα την εξέλιξη της ζωγραφικής και εγώ τον θεωρώ μοντέρνο μέχρι τις μέρες μας, άσε που με την γενειάδα που είχε από μικρός ταιριάζει και σαν φάτσα στην εποχή μας που καταργήσαμε τα ξυραφάκια.

claude oscar monet

Φυσικά πρόκειται για τον αγαπημένο μου Claude Oscar Monet (14 Νοεμβρίου 1840 – 5 Δεκεμβρίου 1926). Η περίφημη έκθεση που συμμετείχε και αυτός τον Απρίλιο του 1874 στο Παρίσι θεωρείται από τους ειδικούς της τέχνης, η αρχή του κινήματος του Ιμπρεσιονισμού. Αυτό που θέλω να προσέξετε σε αυτούς τους δύο πίνακες είναι το πως χειρίζεται ο ζωγράφος το φως και το χρώμα. Βέβαια η ζωγραφική και η φωτογραφία δεν είναι πράγματα συγκρίσιμα . Η ζωγραφική  έχει πλεονεκτήματα σε σχέση με την φωτογραφία όταν τα δεις και τα δυο ζωντανά δίπλα-δίπλα γιατί ο πίνακας έχει έξτρα βάθος που του προσθέτει το πάχος της πινελιάς και του χρώματος . Η φωτογραφία σε ότι και επιφάνεια και να τυπωθεί δεν μπορεί να φτάσει αυτή την αίσθηση.

claude oscar monet

Απλά αυτό που θέλω είναι να διδαχθούμε από αυτόν τον μεγάλο δάσκαλο είναι τον τρόπο που χειρίζεται το φως και το πως παραθέτει το χρώμα σε αυτή την ταπεινή δυσδιάστατη επιφάνεια. Φως και χρώματα που τα δανείζεται από την φύση. Από το ηλιοβασίλεμα στην Βενετία (ένα από τα πιο υπέροχα στον κόσμο σύμφωνα με τον ίδιο τον ζωγράφο) και από την ανοιξιάτικη φύση στο χωριό του το Giverny, αλλά τα αποδίδει με την μοναδική του διάνοια και τεχνική. Το ίδιο που καλούμαστε να κάνουμε και εμείς στις φωτογραφίες μας. Και μην ξεχνάμε ότι η πρώτη έκθεση των ιμπρεσιονιστών στο Παρίσι φιλοξενήθηκε στο φωτογραφικό στούντιο του Félix Nadar.

claude oscar monet

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Η πρώτη Φωτογραφική συνέντευξη 1886

Ιστορία της Φωτογραφίας, Κείμενα και Φωτογραφίες, , ,

Η πρώτη συνέντευξη με φωτογραφίες στο Παρίσι του 1886

Η πρώτη φωτογραφική συνέντευξη ή αυτό που αποκαλείται σήμερα σαν η πρώτη σύγχρονη συνέντευξη σε μέσο μαζικής ενημέρωσης, είναι η συνέντευξη που πήρε ο διάσημος φωτογράφος Félix Nadar από τον επίσης διάσημο Γάλλο χημικό και μεγάλο σκεπτικιστή Michel-Eugène Chevreul. Την συνέντευξη φωτογράφισε ο γιός του Nadar Paul,  που ήταν κι αυτός φωτογράφος.

le journal illustre

Η συνέντευξη έγινε με αφορμή τα 100α γενέθλια του Michel-Eugène Chevreul. Μπροστά στον φωτογραφικό φακό δύο μεγάλα πνεύματα του 19ου αιώνα συζητούν για την Φωτογραφία, την θεωρία του χρώματος, για το θέατρο και τον Μολιέρο,  για τις επιστημονικές μεθόδους του Παστέρ, αλλά και για τα αερόστατα που ήταν από τα αγαπημένα θέματα του Nadar, αλλά και για το πως μπορεί κάποιος να ζήσει 100 χρόνια.

Le journal illustre

Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό (κάτι σαν εβδομαδιαία εφημερίδα για να είμαστε πιο ακριβείς) Le Journal Illustré στο Παρίσι, στις 5 Σεπτεμβρίου του 1886 και προκάλεσε μεγάλη αίσθηση. Ήταν η πρώτη συνέντευξη που εκτός από το πορτραίτο στο εξώφυλλο και τα κείμενα της, συνοδευόταν από 12 φωτογραφίες κατά την διάρκεια της ίδιας της συνέντευξης.  Είχε τίτλο L’Art de vivre cent ans. Trois entretiens avec Monsieur Chevreul (Η τέχνη του να ζεις 100 χρόνια. Τρείς συνεντεύξεις με τον Κύριο Σεβρέλ).

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis