All posts by dimitrios

Ζωνικό Σύστημα – Προαπεικόνιση ή Προεικόνιση

Μαθήματα Φωτογραφίας, Φωτογραφική Τεχνική, ,

Εισαγωγή στο ζωνικό σύστημα του Ansel Adams

Το Ζωνικό σύστημα είναι μια εξαιρετική μέθοδος για την μελέτη της φωτομέτρησης. Το ζωνικό σύστημα συστηματοποίησε την εποχή της αναλογικής φωτογραφίας την κοινή εμπειρία των φωτογράφων που μπορούσε κάποιος να την συνοψίσει στο φωτογραφίζω για τα λευκά και εμφανίζω για τα μαύρα. O άνθρωπος που συστηματοποίησε την θεωρία και την πρακτική του ζωνικού συστήματος είναι ο μεγάλος δάσκαλος της φωτογραφίας Ansel Adams και τα έχει παρουσιάσει στα βιβλία του The Camera, The negative και The print.

Οι ζώνες τονικότητας του ζωνικού συστήματος του Ansel Adams

O Ansel Adams την εποχή του ξεκίνησε να διδάσκει οργάνωσε μέσα στο μυαλό του τη συγκεκριμένη μέθοδο μελέτης και αξιοποίησης της φωτομέτρησης. Για ξεκίνημα ο Ansel Adams χώρισε τον κόσμο σε τονικότητες του γκρι που τις ονόμασε ζώνες τονικότητας και τις χαρακτήρισε με τους λατινικούς αριθμούς. Η ζώνη 5 είναι η ζώνη τόνος του γκρι που μας δίνει το οποιοδήποτε φωτόμετρο. Οι ζώνες 4, 3, 2, 1 και 0 είναι οι ζώνες με 1, 2, 3, 4 και 5 στοπ διαφορά πιο σκοτεινές από την ζώνη 5 και οι ζώνες 6, 7, 8, 9 και 10 με 1, 2 , 3, 4 και 5 στοπ διαφορά πιο φωτεινές από την ζώνη 5. Με αυτό τον τρόπο έχουμε όλες τις τονικότητες που μπορούσαν να καταγράψουν τα ασπρόμαυρα φωτογραφικά υλικά εκείνη την εποχή.

Στο ζωνικό σύστημα οι ζώνες 3-7 είναι οι ζώνες πλήρους υφής, ενώ οι ζώνες 2-8 οι ζώνες υφής. Η ζώνη 0 για το ζωνικό σύστημα είναι το μαύρο που μπορεί να αποδώσει το οποιοδήποτε χαρτί θα τυπώσουμε μια φωτογραφία. Η ζώνη 10 είναι το καθαρό άσπρο του χαρτιού που θα τυπώσουμε επίσης την φωτογραφία μας, δηλαδή τα περιθώρια. Οι ζώνες 1 και 9 δεν είναι βέβαια το άσπρο και το μαύρο, αλλά είναι ζώνες που υπάρχει μια μικρή διάφορά στην τονικότητα αλλά χωρίς να έχουμε την οποιαδήποτε πληροφορία για τα αντικείμενα που καταγράφονται σε αυτές τις ζώνες. Η πρώτη πληροφορία στα σκούρα σημεία της εικόνας έρχεται στην ζώνη 2 και το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στα φωτεινά σημεία της εικόνας στην ζώνη 8.

To ζωνικό σύστημα μπορεί να μην έχει την ίδια χρησιμότητα όπως την εποχή των ασπρόμαυρων φιλμ, αλλά είναι πολύ χρήσιμο και την εποχή της ψηφιακής φωτογραφίας, παρόλο που το εύρος τονικότητας του ψηφιακού αισθητήρα είναι πολύ μεγαλύτερο, για την τεχνική της προ απεικόνισης ή προεικόνισης.

Οι ζώνες από την 3 μέχρι την 7 περιλαμβάνουν όλη την σημαντική  πληροφορία της εικόνας

Η προαπεικόνιση  ή προεικόνιση  ή προοπτικοποίηση πραγματικά δεν ξέρω ποιος θα ήταν ο σωστότερος τρόπος να μεταφραστεί ο όρος previsualization όπως τον χρησιμοποίησε ο ο Ansel Adams, γιατί είναι και μια τεχνική στον κινηματογράφο.  Ο φωτογράφος μελετάει την σκηνή που θέλει να φωτογραφίσει και τις διάφορες τονικές περιοχές της με ένα σημειακό φωτόμετρο (που διαθέτουν πλέον όλες οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές) και αποφασίζει από πριν σε ποια τονικότητα/ζώνη θα τοποθετήσει αυτά που τον ενδιαφέρουν μέσα στην φωτογραφία, κάνοντας την αντίστοιχη υπερέκθεση ή υποέκθεση.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η αντίπαλος της Leica λεγόταν Contax

Uncategorized, Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής,

H ιστορία της Contax

Η πολύ γνωστή εταιρεία φωτογραφικών Zeiss Ikon, όχι μόνο έβλεπε πάντα την Leitz σαν αντίπαλο, αλλά στην ουσία δημιουργήθηκε από την συγχώνευση πολλών γερμανικών φωτογραφικών εταιρειών την δεκαετία του 20′ που αποφάσισαν να σηκώσουν το γάντι στον ανταγωνισμό και να ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να δημιουργήσουν προϊόντα που θα απαντήσουν στην δημοφιλία και την μεγάλη εμπορική τους επιτυχία. Το όνομα αυτής της απάντησης ήταν Contax Ι και ήταν μια τηλεμετρική 35αρα με πάρα πολλά αναβαθμισμένα τεχνολογικά χαρακτηριστικά που εμφανίστηκε το 1933. Όμως από ότι φάνηκε αμέσως μετά από την κυκλοφορία της, η Zeiss βιάστηκε να κυκλοφορήσει την φωτογραφική μηχανή που παρουσίασε προβλήματα ποιοτικού ελέγχου και αξιοπιστίας, καθώς χρειάζονταν συχνές επισκευές.

Η Contax I με την δερμάτινη θήκη της, ένα προϊόν πολυτέλειας

Όμως μερικές τεχνολογικές καινοτομίες που παρουσιάστηκαν στην Contax έγιναν στάνταρ για την φωτογραφική βιομηχανία. Για παράδειγμα η μπαγιονέτ άρμοση για τον φακό και ο μεταλλικός φωτοφράχτης κάθετης κίνησης. Ευτυχώς η Zeiss κυκλοφόρησε πάρα πολλές εκδόσεις της Contax I, ενώ απέσυρε τις πρώτες για βελτιώσεις. Ταυτόχρονα ετοίμασε σε μόλις 3 χρόνια την Contax II που διόρθωσε όλα τα θέματα της Ι και σχεδόν ταυτόχρονα την ίδια χρονιά την Contax III με ενσωματωμένο φωτόμετρο σεληνίου. Αυτές ήταν οι δύο μηχανές που δημιούργησαν  τον θρύλο της Contax.

Η Contax II του 1936

Bέβαια η Ζeiss ακολούθησε την μοίρα πολλών γερμανικών εταιρειών που πρώτα τις χτύπησε ο πόλεμος και μετά τα κτίρια και οι εργαζόμενοι (όσοι επέζησαν) βρέθηκαν στο σοβιετικό τμήμα της Γερμανίας. Πάντως στον μεγάλο βομβαρδισμό της Δρέσδης από τους συμμάχους το εργοστάσιο της Ζeiss Icon που μάλιστα έφτιαχνε και κιάλια για τον γερμανικό στρατό έμεινε ανέπαφο.

Η Contax III του 1936 με το ενσωματωμένο φωτόμετρο σεληνίου. Αυτή και η προκάτοχος της Contax II, είναι οι φωτογραφικές μηχανές που δημιούργησαν τον μύθο των Contax

Αυτό είχε σαν συνέπεια αυτές οι εταιρείες να συνεχίσουν την ζωή τους με παράλληλη λειτουργία. Με τους ιδιοκτήτες να συνεχίζουν την λειτουργία τους στην Δυτική Γερμανία, ενώ οι περισσότεροι παλιοί εργαζόμενοι να συνεχίζουν την πορεία της εταιρείας στην Ανατολική Γερμανία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα υπήρχαν και δικαστικές διαμάχες ανάμεσά τους. Σε μια από αυτές τις διαμάχες οι ανατολικές εταιρείες έχασαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα Contax για τα προϊόντα τους. Ταυτόχρονα τα περισσότερα σχέδια φωτογραφικών μηχανών αντιγράφηκαν από τους σοβιετικούς και δόθηκε εντολή να κατασκευαστούν από ρώσικα εργοστάσια, όπως έγινε και με τις Contax από την Kiev και το εργοστάσιο Arsenal στην Ουκρανία. Οι Kiev III και  Kiev 4 ήταν ολόιδια αντίγραφα των Contax ΙΙ και Contax ΙΙΙ. Εκτός από τα σχέδια και τα περισσότερα μηχανήματα που υπήρχαν στα ανατολικογερμανικά εργοστάσια δόθηκαν σαν αποζημίωση στους σοβιετικούς και μοιράστηκαν στα σοβιετικά εργοστάσια.

Η Kiev 4 με το ενσωματωμένο φωτόμετρο σεληνίου ολόιδια με την Contax III

Όλο το τμήμα της γερμανικής φωτογραφικής βιομηχανίας στην ανατολή πάλεψε με νύχια και με δόντια να σταθεί στα πόδια του μέσα από την καταστροφή και την διάλυση και τα κατάφερε μια χαρά αφού σε μια αντίστοιχη κίνηση με αυτή της Zeiss του 1926, ενώθηκαν όλες οι φωτογραφικές εταιρείες με το όνομα Pentacon ( από το Pentaprism και το Contax) που από το 1959 που συνέχισε την κατασκευή φωτογραφικών μηχανών για τις επόμενες δεκαετίες, τις πολύ γνωστές Praktica. Μάλιστα πρέπει να σημειώσω ότι μόνο στην ανατολική Γερμανία μπόρεσαν να κατασκευάσουν SLR που στάθηκαν ικανές να ανταγωνιστούν τις ιαπωνικές εταιρείες (έστω όσο αφορά την τιμή), ενώ στην δυτική Γερμανία μόνο η Leica συνέχισε με επιτυχία την πορεία της.

Η Contax D ήταν η τελευταία ανατολικόγερμανική μηχανή με το όνομα Contax

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η πρώτη φωτογραφία σε αρνητικό 24Χ36mm με Leica

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Η πρώτη φωτογραφία με την Ur-Leica από τον Oskar Barnack

Στο ξεκίνημα του 20ου αιώνα ένας φωτογράφος, μηχανικός και εφευρέτης ο Oskar Barnack (1879-1936) εργάζονταν στο εργοστάσιο της εταιρείας οπτικών Leitz στην μικρή πόλη Wetzlar. Ο Oskar Barnack αποτελούσε μεταγραφή που θα αποδεικνύονταν χρυσή για το αφεντικό του Ernst Leitz, από την αντίπαλη εταιρεία οπτικών Zeiss Icon.

To πρωτότυπο της Leica Ur-Leica

Ο Oskar Barnack παθιασμένος φωτογράφος αλλά και ταξιδιώτης βασανίζονταν από άσθμα και έτσι προσπάθησε να κατασκευάσει μια φωτογραφική μηχανή μικρή και ελαφριά για να μπορεί πρώτα από όλα ο ίδιος να την κουβαλάει. Ξέχασε την λογική του να φορτώνει την μηχανή αυτή με φωτογραφικές πλάκες 6Χ9 ή 9Χ12 που φτιάχνονταν συνήθως οι φωτογραφικές μηχανές και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το κινηματογραφικό φιλμ των 35mm που είχε καθιερωθεί στην βιομηχανία του σινεμά. Βάζοντας το σε καρούλια. Για να μεγαλώσει λίγο ακόμη το καρέ του αρνητικού των φωτογραφιών αποφάσισε το φιλμ να κινείται οριζόντια μέσα στην φωτογραφική μηχανή και όχι κάθετα και έτσι στην αναλογία 3 προς 2 που επέλεξε έδινε ένα καρέ 24Χ36mm.

Η ιστορική πρώτη φωτογραφία του Barnack  με το πρωτότυπο της Leica

H αναμνηστική πλάκα στο πεζοδρόμιο στο σημείο που τραβήχτηκε η πρώτη φωτογραφία με Leica

Ο Barnack το πρωτότυπο αυτής της ελαφριάς μηχανής που το είχε έτοιμο το 1913 το ονόμασε Leica από τα αρχικά γράμματα των λέξεων Leitz και Camera. Όταν ολοκλήρωσε την μηχανή και την φόρτωσε με φιλμ αποφάσισε να την δοκιμάσει. Βρήκε βόλτα στην αγορά της πόλης του και τράβηξε μερικές φωτογραφίες. Η πρώτη φωτογραφία είναι αυτή που σας παραθέτω και μάλιστα σήμερα στο σημείο που στάθηκε ο Oskar Barnack και πάτησε το κουμπί της Ur-Leica υπάρχει αναμνηστική πλάκα.

Ο Oskar Barnack 

Η ιστορία από εκεί και πέρα είναι σε γενικές γραμμές γνωστή. Πρώτα φτιάχτηκαν καμιά 30 μηχανές της λεγόμενης σειράς Leica 0 που δόθηκαν σε φωτογράφους ώστε να που την γνώμη τους και να προτείνουν βελτιώσεις. ‘Έπειτα φτιάχτηκαν 1000 κομμάτια από την Leica I που παρουσιάστηκαν στην ανοιξιάτικη εμπορική έκθεση της Λειψίας και ήταν μια άμεση εμπορική επιτυχία. Έτσι ξεκίνησε ο μύθος των Leica. Οι φωτογραφικές μηχανές της Leica χρησιμοποιήθηκαν για όλες τις επόμενες δεκαετίες από χιλιάδες φωτογράφους είτε για προσωπική καλλιτεχνική φωτογραφία, είτε για εμπορική φωτογραφία.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Οι SLR της Leica

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Η αντεπίθεση της  Leica στην Ιαπωνική λαίλαπα

Την δεκαετία του 50 η Ιαπωνική φωτογραφική βιομηχανία  στράφηκε στην κατασκευή και την ανάπτυξη όλο και καλύτερων και φθηνότερων SLR. Όμως αυτό που τρόμαξε την αυτοκράτειρα Leitz-Leica που 35 χρόνια κυριαρχούσε στις τηλεμετρικές φωτογραφικές μηχανές και στους φακούς -τις μηχανές που οι φωτογράφοι ονόμαζαν μινιατούρες- ήταν η απρόσμενη εμπορική επιτυχία, αλλά και τα χαρακτηριστικά μηχανών σαν την Asahi Pentax και τη Nikon F. Έτσι αναγκάστηκε από τα πράγματα να στραφεί και εκείνη στο να κατασκευάσει την δική της SLR.

Το σύστημα της Leica Visoflex III  με φακό 90mm προσαρμοσμένο σε μια Leica M3

       

Ο Ernesto “Che” Guevara φανατικός φωτογράφος, με μια Leica με το σύστημα Visoflex

Η πρώτη αποφασιστική κίνηση έγινε το 1964, πέντε μόλις χρόνια (για τα δεδομένα της εποχής ήταν πολύ γρήγορη αντίδραση) από την πρώτη παρουσίασης της Nikon F. To όνομα της μηχανής απάντησης της Leica καθόλου πρωτότυπο, ακολούθησε την γιαπωνέζικη πεπατημένη, Leicaflex. Η Leicaflex ήταν μια μηχανή που βγήκε σε αρκετές εκδόσεις από το 1964 μέχρι το 1976 στην αγωνιώδη προσπάθεια να ανταγωνιστεί τους γιαπωνέζους στο γήπεδό τους, στις SLR.

Η πρώτη πραγματική SLR από την Leica,   μια Leicaflex που για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους ήταν μια παταγώδης εμπορική αποτυχία

Όμως οι SLR της Leica  συνάντησαν μουδιασμένη υποδοχή. Πρώτον γιατί ήταν πανάκριβες σε σχέση με τις γιαπωνέζικές και δεύτερον αυτοί οι σατανάδες η γιαπωνέζοι σε κάθε μοντέλο παρουσίαζαν και μια καινούργια συναρπαστική δυνατότητα που έκαναν  τους φωτογράφους να τους προτιμούν.

Στην σειρά R μέχρι την Leica R7 είναι φανερή η επίδραση των Minolta της σειράς Χ, εδώ η πρώτη της σειράς η Leica R3

Οι κύριοι ανταγωνιστές εκείνα τα πρώτα χρόνια όταν οι γιαπωνέζοι σταμάτησαν να κάνουν τηλεμετρικές μηχανές αντίγραφα της Leica, ήταν οι Nikon, οι Pentax και οι Minolta. Όμως γρήγορα την επόμενη δεκαετία έκαναν κι άλλες μηχανές δυναμική είσοδο. Οι Canon και οι Olympus οπότε η Leica χρειάζονταν κάτι πιο δραστικό.

Η Leica R7 είναι η τελευταία της σειράς R που σχεδίασε η Minolta

Η επόμενη απάντηση της Leica στον καταιγισμό γιαπωνέζικων SLR ήταν η σειρά R και μάλιστα μετά την παταγώδη αποτυχία των Leicaflex, είχε αποφασίσει να συνεργαστεί με την Minolta για την επόμενη SLR της. Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν η Leica R3 το 1974-1980, η Leica R4 και παραλλαγές το 1980-1984, η Leica R5 το 1987, η Leica R6 το 1988–1992 με απόλυτα μηχανική λειτουργία, την μπαταρία την είχε μόνο για το φωτόμετρο και η τελευταία της συνεργασίας με την Minolta η Leica R7. Το επόμενο μοντέλο ήταν ολοκληρωτική σχεδίαση και παραγωγή Leica η R8 το 1996–2002 και το τελευταίο μοντέλο αυτής της λογικής και σειράς η Leica R9, που παράγονταν μέχρι το 2009.

H  Leica R8 η πρώτη SLR στη σειρά R που σχεδίασε η Leica μόνη της

Όμως οι φωτογραφικές μηχανές που όχι μόνο συνέχισαν αλλά και δυνάμωσαν την φήμη της Leica ήταν οι τηλεμετρικές της σειράς M που διαδέχτηκαν τις Leica I, Leica II, Leica III και δημιούργησαν τον δικό τους μύθο, πάντα βέβαια μαζί με τους θρυλικούς φακούς της Leitz. Η σειρά M με πρώτη την Μ3 του 1954 ήταν μια καινούργια αρχή για τις τηλεμετρικές φωτογραφικές μηχανές της Leica μιας και εγκαινίασε και την μπαγιονέτ άρμοση για τους φακούς (μέχρι τότε οι φακοί της Leica ήταν βιδωτοί). Μια εξαιρετική σειρά φωτογραφικών μηχανών που έβαλε την Leica στην νέα μεταπολεμική εποχή και έκανε την εταιρεία αυτή που γνωρίσαμε στο τελευταίο μισό του 20ου αιώνα.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

 

Εργαστήρια Δημιουργικής Φωτογραφίας

Φωτογραφικά Νέα

Εγγραφές για τους νέους κύκλους μαθημάτων

Το πρόγραμμα των μαθημάτων – εργαστηρίων Δημιουργικής Φωτογραφίας αναπτύσσεται σε τρεις αυτοτελείς κύκλους – επίπεδα. Στόχος του σεμιναρίου είναι η διερεύνηση της σύγχρονης φωτογραφικής πρακτικής και αισθητικής, η εξάσκηση του κριτικού βλέμματος, η εξοικείωση με τις τεχνικές και την τεχνολογία του μέσου και η δημιουργία ολοκληρωμένου portfolio.

Δημιουργική Φωτογραφία I

Διδάσκουσα: Ηώ Πάσχου
Διάρκεια: 15 εβδομάδες
Σύνολο ωρών: 45

Έναρξη πρώτου κύκλου:
Πέμπτη 18 Οκτωβρίου (1o τμήμα, 18.30-21.30)
Παρασκευή 19 Οκτωβρίου (2o τμήμα, 18.30-21.30)
Πέμπτη 26 Οκτωβρίου (3o τμήμα, 10.00-13.00)

O πρώτος κύκλος μαθημάτων αποσκοπεί στην εξοικείωση των συμμετεχόντων με την αισθητική, τις πρακτικές της σύγχρονης φωτογραφίας καθώς και τις απαραίτητες τεχνικές, που θα βοηθήσoυν στην κατανόηση και χρήση της φωτογραφικής γλώσσας, ως μέσο έκφρασης και εξερεύνησης, αναδεικνύοντας την προσωπική τους δημιουργική προσέγγιση.
Θα λειτουργήσουν τρία τμήματα, δύο απογευματινά κι ένα πρωινό: το πρώτο κάθε Πέμπτη από 18 Οκτωβρίου έως 7 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30), το δεύτερο κάθε Παρασκευή από 19 Οκτωβρίου έως 8 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30) και το τρίτο κάθε Πέμπτη από 25 Οκτωβρίου έως 14 Φεβρουαρίου (10:00 – 13:00).

Δημιουργική Φωτογραφία ΙΙ

Διδάσκουσα: Ηώ Πάσχου
Διάρκεια: 15 εβδομάδες
Σύνολο ωρών: 45

Έναρξη δεύτερου κύκλου:
Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018 (1o τμήμα)
Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018 (2o τμήμα)

Ο δεύτερος κύκλος μαθημάτων αποσκοπεί στη διερεύνηση σε βάθος της αισθητικής και της πρακτικής της σύγχρονης φωτογραφίας καθώς και στην εξέλιξη σε τεχνικό και δημιουργικό επίπεδο. Οι συμμετέχοντες μέσω της διδασκαλίας ωθούνται να αναπτύξουν περαιτέρω τα δικά τους φωτογραφικά ενδιαφέροντα και το προσωπικό τους ύφος. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ανάπτυξη της ικανότητας επιλογής και της συγκρότησης μιας φωτογραφικής σειράς.
Στον κύκλο αυτό μπορούν να ενταχθούν όσοι έχουν παρακολουθήσει τον πρώτο κύκλο ή όσοι διαθέτουν πρότερη εμπειρία. Θα λειτουργήσουν δύο τμήματα: το πρώτο κάθε Τρίτη από 23 Οκτωβρίου έως 12 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30) και το δεύτερο κάθε Τετάρτη από 24 Οκτωβρίου έως 13 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30).

Δημιουργική Φωτογραφία ΙΙI

Διδάσκοντες: Κωστής Αντωνιάδης,
Κώστας Γουδής, Νατάσσα Μαρκίδου
Διάρκεια: 12 εβδομάδες

Σύνολο ωρών: 36
Έναρξη τρίτου κύκλου: Δευτέρα 5 Νοεμβρίου

Ο τρίτος κύκλος αποτελεί ένα σχήμα συμβουλευτικής καθοδήγησης (mentoring) με τελικό στόχο την ολοκλήρωση μιας προσωπικής θεματικής ενότητας φωτογραφικών έργων ως πορτφόλιο, εκθεσιακή πρόταση ή self published photobook. Η συνύπαρξη και αλληλεπίδραση των διδασκόντων στην κριτική ανάλυση των εργασιών επιτρέπουν μια βαθύτερη διερεύνηση των δυνατοτήτων κάθε συμμετέχοντα. Στον κύκλο αυτό μπορούν να ενταχθούν όσοι έχουν παρακολουθήσει τον δεύτερο κύκλο ή όσοι βρίσκονται στη διαδικασία ανάπτυξης ενός πρότζεκτ.
Ο τρίτος κύκλος περιλαμβάνει 12 εβδομαδιαίες τρίωρες απογευματινές συναντήσεις (36 ώρες) που πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα από 5 Νοεμβρίου έως 4 Φεβρουαρίου (18.30 – 21.30).

Bασικές Πληροφορίες

Μεθοδολογία
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που επιτρέπει τον πειραματισμό και αποβλέπει στην καλλιέργεια της φωτογραφικής αντίληψης και την εξάσκηση του κριτικού βλέμματος, ενθαρρύνοντας τους συμμετέχοντες να λαμβάνουν ενεργά μέρος σε μια συνεχή δημιουργική διαδικασία, επισημαίνοντας και αναλύοντας βασικά αισθητικά και τεχνικά ζητήματα που προκύπτουν. Τελικός στόχος είναι η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης σειράς φωτογραφιών (portfolio) που θα διέπεται από συνοχή καθώς η δημόσια παρουσίαση έργων στο κοινό.
Χώρος Διεξαγωγής
Το εργαστήριο θα διεξαχθεί στο χώρο του Ελληνικού Κέντρου Φωτογραφίας, στη διεύθυνση Στρατηγού Κοντούλη 3 (πλησίον σταθμού Συγγρού-Φιξ).

Εκπαιδευτικές Επισκέψεις
Tο πρόγραμμα πλαισιώνεται από εκπαιδευτικές επισκέψεις σε εκθέσεις φωτογραφίας με κριτική ανάλυση των φωτογραφικών έργων.

Προσκεκλημένοι Ομιλητές
Πέρα από το βασικό πρόγραμμα, προσκεκλημένοι φωτογράφοι και επιμελητές θα κληθούν να συνεισφέρουν στο εργαστήριο με παρουσιάσεις και διαλέξεις.

Έκθεση Φωτογραφίας Σπουδαστών
Στο τέλος του σεμιναρίου προτείνεται προαιρετικά η συμμετοχή στην ετήσια έκθεση που παρουσιάζει έργα σπουδαστών του τρίτου κύκλου.

Πιστοποιητικό
Με την ολοκλήρωση των μαθημάτων θα δοθούν στους συμμετέχοντες πιστοποιητικό παρακολούθησης από το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας.
Επικοινωνία
Τ: 210 9211750 (Δευτ-Παρ. 11:00-16:00)
E: contact@hcp.gr
 

Αυτόνομες Υποβρύχιες Φωτογραφικές Μηχανές

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Η  Καλυψώ και οι απόγονοι της

Ο Jacques-Yves Cousteau (1910–1997) δεν ήταν μόνο πρωτοπόρος στην υποβρύχια εξερεύνηση και τον αυτόνομο καταδυτικό εξοπλισμό, αλλά επίσης πρωτοπόρος στην υποβρύχια φωτογραφία και κινηματογράφηση. Για να καταφέρει όλα αυτά τα σπουδαία που κατάφερε στην εξερεύνηση των βυθών πολλές φορές έπρεπε να εφεύρει και να σχεδιάσει από την αρχή διάφορα εργαλεία και βοηθήματα.   Ένα από αυτά τα εργαλεία ήταν μια υποβρύχια αυτόνομη φωτογραφική μηχανή που σχεδίασε το 1960 με τον φίλο του αεροναυπηγό και εφευρέτη Jean de Wouters (1905 – 1973). Την μηχανή την ονομάσαν Calypso και την κατασκεύασαν στην Γαλλία.

Η Calypso που κυκλοφόρησε και σαν Calypso–phot

Το 1963 πούλησαν την σχεδίαση της μηχανής και των φακών στην Nikon που χάρη στην Calypso εγκαινίασε την σειρά αυτόνομων υποβρύχιων φωτογραφικών μηχανών Nikonos.

H Nikonos III που κυκλοφόρησε το 1975

Στην σειρά κυκλοφόρησαν οι Nikonos I, Nikonos II, Nikonos III, Nikonos IV και Nikonos V κάνοντας διάσημη την Nikon και στους κύκλους των ανθρώπων της αυτόνομης κατάδυσης.

Η Nikonos V του 1984 που ολοκλήρωσε την διάσημη σειρά

Το 1992 η Nikon κυκλοφόρησε ένα εντελώς πρωτοποριακό σύστημα υποβρύχιας φωτογραφικής μηχανής που δεν στηρίζονταν ποιά στην σχεδιάση του Jacques-Yves Cousteau. H νέα μηχανή ήταν η Nikonos RS. Μια κανονική SLR αυτόματης εστίασης με τους δικούς της φακούς.

Η πρώτη υποβρύχια SLR αυτόματης εστίασης η Nikonos RS του 1992

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Η προσπάθεια για τον Όλυμπο των φωτογραφικών μηχανών

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Οι φωτογραφικές μηχανές SLR της Olympus

Η γιαπωνέζικη εταιρεία οπτικών Olympus, με το ελληνικό όνομα ;άργησε να μπει στον χορό των γιαπωνέζικων SLR, όταν οι υπόλοιπες γιαπωνέζικες εταιρείες παρουσίαζαν η μια μετά την άλλη τις δικές τους προτάσεις στην εξέλιξη των επαγγελματικών φωτογραφικών μηχανών, η Olympus παρουσίασε από το 1959 την σειρά Pen. Οι Olympus Pen ήταν μηχανές μισού κάδρου (crop θα τις λέγαμε σήμερα) που στο κλασικό φιλμ 135 των 36 στάσεων, τραβούσαν 72 φωτογραφίες, πολύ βολικές και μικρές σε μέγεθος, αλλά δεν θα τις χαρακτήριζες επαγγελματικές.

Το κύριο χαρακτηριστικό της σειράς SLR της Olympus ήταν το μικρό μέγεθος

Όμως τα στελέχη της Olympus  βλέποντας την μεγάλη στροφή των φωτογράφων προς τις επαγγελματικές SLR αποφάσισαν να δημιουργήσουν την δική τους σειρά που την ανέθεσαν στον σχεδιαστή Yoshihisa Maitani. Έτσι στην fotokina του 1972 παρουσίασαν την Olympus OM-1 την πρώτη μια σειράς που όταν ολοκληρώθηκε περιελάμβανε 14 διαφορετικά σώματα φωτογραφικών μηχανών και 60 εναλλακτικούς φακούς σχεδιασμένους ειδικά για τις καινούργιες μηχανές (Οι φακοί ZUIKO OM).

Μια ειδική έκδοση στην σειρά των Ολύμπιων SLR Olympus OM-3Ti

Η προσπάθεια της Olympus να ανταγωνιστεί κυρίως την Canon, την Nikon, την Pentax και την Minolta στις SLR φωτογραφικές μηχανές στέφτηκε από μερική επιτυχία. Σαφώς κέρδισε σημαντικό μερίδιο της αγοράς, αλλά δεν μπόρεσε να πάρει την πρωτιά από την Nikon. Τα κύρια χαρακτηριστικά της σειράς OM ήταν οι εξαιρετικοί φακοί (μιας και η Olympus εταιρεία οπτικών ήταν κυρίως), το πολύ μικρότερο μέγεθος (πράγμα που είχε δημιουργήσει μεγάλη αίσθηση όλα τα χρόνια που ακολούθησαν την παρουσίαση της σειράς), αλλά και αρκετές καινοτομίες.

H απολύτως μηχανική Olympus OM-2

Το αρκετά μικρότερο μέγεθος το πέτυχε ανασχεδιάζοντας όλη την φιλοσοφία μιας SLR, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μετακόμιση του επιλογέα των ταχυτήτων του φωτοφράχτη στο μπροστινό μέρος από το πιο βολικό επάνω μέρος της μηχανής. Οι καινοτομίες έρχονταν με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών μερών στις μηχανές και για Olympus OM περιελάμβαναν αυτόματη έκθεση με προτεραιότητα διαφράγματος με την OM-2 το 1973, αλλά και νέα συστήματα φωτομέτρησης και για την μηχανή και το φλας.

ΟΜ-4 καινοτομία και αυτοματισμοί

Το σύστημα OM της Olympus έφτασε να είναι ένα από τα πιο ολοκληρωμένα φωτογραφικά συστήματα καθώς όλο και βελτιώνονταν με τους φακούς Zuiko να θεωρούνται από τους πιο ευκρινείς. Από την άλλη η εντελώς μηχανική OM-3, η αυτόματη OM- 4 και οι δύο με πολλαπλά σημεία μέτρησης ή οι πιο εξελιγμένες OM-3Ti και η OM-4Ti που έφτασαν με τα στροβοσκοπικά φλας της Olympus σε ταχύτητες συγχρονισμού μέχρι 1/2000, έφεραν πολλές καινοτομίες . Οι Olympus ΟΜ κατάφεραν να κερδίσουν αρκετούς φανατικούς φίλους, αλλά δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι κατάκτησαν τον Όλυμπο.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Αυτόματη Βελτίωση του Φωτισμού στη Φωτογραφία

Μαθήματα Φωτογραφίας, Φωτογραφική Τεχνική

Επιλογή αυτόματης βελτίωσης του φωτισμού στο μενού των σύγχρονων ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών

Παρά το εξαιρετικό εύρος έκθεσης οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές μας προσφέρουν και μερικές δυνατότητες παραπάνω όσο αφορά τον έλεγχο της τελικής εικόνας και των τόνων της φωτεινότητας που θα αποδοθούν στις διάφορες περιοχές της φωτογραφίας μας. Μια από αυτές τις δυνατότητες είναι η αυτόματη βελτίωση του φωτισμού ειδικά στις λεπτομέρειες στις φωτεινές και στις σκιερές περιοχές. Αυτή η επιλογή υπάρχει στο μενού των φωτογραφικών μας μηχανών και η κάθε εταιρεία της έχει δώσει το δικό της όνομα. Η Canon την ονομάζει Auto Lighting Optimizer, η Nikon Active D-Lighting, ενώ η Sony Dynamic Range Optimizer (DRO).

Επιλογές αυτόματης βελτίωσης φωτισμού στο μενού μιας Nikon

Όλες αυτές οι ρυθμίσεις που υπάρχουν στο μενού λήψης των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών, αλλά αρκετές φορές και στο μενού επεξεργασίας δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να διατηρήσουν την λεπτομέρεια στις σκιερές και στις φωτεινές περιοχές και να προσδώσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη φυσικότητα στις τονικότητες της κάθε φωτογραφίας. Ανάλογα με το μοντέλο της μηχανής σας την Αυτόματη Βελτίωση του Φωτισμού όπως και να την ονομάζει ο κατασκευαστής της μηχανής σας μπορείτε να την ενεργοποιήσετε ή όχι. Ενώ σε αρκετά ακριβότερα μοντέλα μπορείτε να κάνετε περαιτέρω παραμετροποίηση ρυθμίζοντας την δύναμη της βελτίωσης ανάλογα με τις συνθήκες του φωτισμού. Η επιλογή κανονικό (normal) είναι αρκετή για τις περισσότερες φωτογραφικές περιπτώσεις. Θα απενεργοποιήσετε την επιλογή της Αυτόματη Βελτίωση του Φωτισμού όταν θέλετε να φωτογραφήσετε σκηνές μεγάλης αντίθεσης (κοντράστ) και όταν στη φωτογραφία σας περιλαμβάνονται ισχυρές πηγές φωτισμού όπως δυνατές λάμπες, ο Ήλιος η το Φεγγάρι.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

Πριν τις Canon EOS υπήρχαν οι Canon A

Ιστορία της Φωτογραφίας, Ιστορία της Φωτογραφικής Μηχανής

Η Canon παρουσιάζει την Προγραμματισμένη Έκθεση (P)

Χθες ήταν το 3ο δωρεάν μάθημα για το 2018 “Πως να επιλέξετε Φωτογραφική μηχανή, Φακούς και Φωτογραφικό εξοπλισμό”,  λόγω και της ιστορικής αναδρομής στις δεκαετίες του 80′ και του 90′, η σημερινή μου ανάρτηση έχει νοσταλγική διάθεση. To 1976 η Canon προσπαθώντας να προλάβει τον ανταγωνισμό ανασχεδίασε όλη την γραμμή των ερασιτεχνικών SLR της. Η προηγούμενη δεκαετία του 60΄ ήταν μια δεκαετία έντονου ανταγωνισμού, αλλά φάνηκε ακόμη μέχρι στις αρχές του 70΄ ότι η πρωτοπορία της Nikon και της Pentax δύσκολα θα είχε ανταγωνισμό, ακόμη και με την εμφάνιση των Olympus OM με την μοντέρνα σχεδίαση.

Η κορυφαία της σειράς Α-1 με το μοτέρ της

Με αυτή τη σειρά η Canon θέλησε να απευθυνθεί σε ένα μεγάλο κοινό ερασιτεχνικό που θα ήθελε να κάνει το πέρασμα από πιο απλές φωτογραφικές μηχανές σε μια μονοοπτική με καθρέπτη με την μεγάλη γκάμα φακών FD που διέθετε 55 φακούς από Fisheye μέχρι τηλεφακό 800mm, αλλά δίσταζε να κάνει την αλλαγή γιατί φοβόταν ότι οι SLR είναι περίπλοκη στις ρυθμίσεις. Ε τώρα με την λειτουργία P o φωτογράφος δεν χρειάζονταν να ρυθμίσει τίποτε και διέθετε μια “λαμπερή” SLR, μια φωτογραφική μηχανή σύστημα. Σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό η Canon με την σειρά A πέτυχε το στόχο της. Η Α-1 και η ΑΕ-1 program που ακολούθησε μετά από δυο χρόνια ήταν τα πιο δημοφιλή μοντέλα.

Οι SLR της Canon ήταν επίσημες μηχανές των ολυμπιακών αγώνων του 1984. Στην διαφήμιση βλέπετε τις Α-1, ΑΕ-1, την ναυαρχίδα F-1 και το πρωτάκι Τ50 που εγκαινίασε μια νέα αλλά σύντομη εποχή που κράτησε μέχρι την Τ90. Μετά ήρθαν οι EOS 

Βέβαια όπως ήταν λογικό υπήρχαν και τα σχετικά παράπονα. Ειδικά από το κοινό που θα τους λέγαμε ψαγμένους ερασιτέχνες. Τα παράπονα ήταν κυρίως για τον υφασμάτινο φωτοφράχτη που έπιανε ταχύτητες μόνο μέχρι 1/1000 με χαμηλή ταχύτητα συγχρονισμού του φλας, που η Canon είχε επιλέξει για να κρατήσει το κόστος χαμηλά. Παράπονα υπήρχαν και για τις πληροφορίες στο σκόπευτρο καθώς και για την έλλειψη αυτόματου ελέγχου του φλας. Βέβαια τα χρόνια πέρασαν γρήγορα, η Α-1 αντικαταστάθηκε το 1985 από την μοντέρνα Τ90, ενώ η παρουσίασης της σειράς EOS το 1987 και η εγκατάλειψη από την Canon της άρμοσης φακών FD έκαναν τις A-1 και την ΑΕ-1 program να μην έχουν μεγάλη ζήτηση ούτε στην αγορά των μεταχειρισμένων. Παρόλα αυτά θα θυμάμαι πάντα με νοσταλγία πόσο τις χάζευα στη βιτρίνα του Καλαβρέντζου κάνοντας παράκαμψη πηγαίνοντας για το φροντιστήριο το 1981-1983.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.

 

Η φθηνότερη απότ ην Α1, η ΑΕ-1 υπήρξε το αντικείμενο του φωτογραφικού μου πόθου το διάστημα πριν από την θητεία μου στον ελληνικό στρατό  1981-1984

Φωτογραφικές μηχανές DSLR μέχρι 500 ευρώ – Σεπτέμβριος 2018

Φωτογραφικές μηχανές, Φωτογραφικός Εξοπλισμός

Έρευνα αγοράς στην Ελληνική Φωτογραφική Αγορά

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κατηγορία τιμής είναι λίγο αυθαίρετη. Μέχρι 500 ευρώ δεν σημαίνει κάτι, γιατί όχι 600 ή 700;. Απλά τα συγκεκριμένα χρήματα πιστεύω ότι είναι ένα ψυχολογικό ας το πούμε όριο. Όπως είναι τα 1000 δολάρια για την αμερικάνική αγορά. Οτιδήποτε πάνω από αυτό ξεκινάει να θεωρείται ακριβό. Σε αυτά τα χρήματα στην Ελληνική αγορά όσο αφορά τις DSLR έχουμε τρεις εταιρείες. Την Nikon, την Canon και την Pentax. Ενώ γενικά οι Pentax στα τεστ και από άποψη χαρακτηριστικών είναι πολύ καλές για τα χρήματα τους δυστυχώς δεν τις έχω δουλέψει για να μπορώ να έχω άποψη. Σε μια έκθεση έβαλα μια κάρτα σε κανά δύο μοντέλα και crop και full frame και η αλήθεια είναι ότι για τις συγκεκριμένες συνθήκες –  χαμηλός τεχνητός φωτισμός – δεν ενθουσιάστηκα. Έτσι μένουν 2 μοντέλα της Nikon η D3400 που είναι καλή μηχανή απλά την θεωρώ ακριβή για την κατηγορία της. Είναι μια καλή επιλογή, αν και θα έδινα αυτό το κατοστάρικο παραπάνω ώστε να πάω στην αμέσως επόμενη κατηγορία ερασιτεχνικών μηχανών με το σπαστό πορτάκι οθόνη, την Nikon D5300. Βέβαια έχουμε ήδη την ανακοίνωση από τον Αύγουστο της αντικαταστάτριας Nikon D3500 που οι πληροφορίες λένε ότι θα είναι ελαφρύτερη, καλύτερη μικρότερη σε μέγεθος και με μεγαλύτερη διάρκεια μπαταρίας, οπότε μένει να  έρθει στην αγορά να δούμε πόσα χρήματα θα πουλιέται.

Η Nikon D3400

Η Canon από την άλλη έχει φθηνά μοντέλα σε αυτή την κατηγορία αλλά όλα έχουν πολύ παλιό επεξεργαστή που έχει ήδη ηλικία 10 χρόνια. Έτσι νομίζω ότι δεν θα αγόραζα καμιά τους αλλά θα πήγαινα είτε στην Canon EOS 200D ένα υβρίδιο που έφτιαξε η Canon που ισχυρίζεται ότι είναι η μικρότερη σε μέγεθος DSLR είτε στην κλασική σειρά με σπαστό πορτάκι που ακολουθεί τις εξελίξεις (έχει πιο καινούργιο επεξεργαστή) στο αμέσως προηγούμενο μοντέλο από αυτό που είναι τώρα πάνω-πάνω στην λίστα την Canon EOS 750D. Σε αυτά τα χρήματα στην ελληνική αγορά αυτές οι 4 επιλογές που θα πρότεινα. Βέβαια στην διεθνή γκρίζα αγορά μπορείτε να τις βρείτε όλες αρκετά φθηνότερα.

Η Canon EOS 750D

Canon EOS 4000D Kit (EF-S 18-55mm III) 357 ευρώ

Canon EOS 1300D Kit (EF-S 18-55 IS II) 359 ευρώ

Canon EOS 1300D Kit (EF-S 18-55 DC IIΙ) 415 ευρώ

Nikon D3400 Kit (AF-P DX 18-55mm f/3.5-5.6G VR) 449 ευρώ

Canon EOS 2000D Kit (EF-S 18-55mm IS II) 449 ευρώ

Canon EOS 4000D Kit (EF-S 18-55mm DC III + 75-300mm DC III) 469 ευρώ

Pentax K-S2 Kit (18-50mm WR) 469 ευρώ

Nikon D3400 Kit (AF-P DX 18-55mm f/3.5-5.6G) 479

Canon EOS 750D kit (EF-S 18-55mm DC III) 499 ευρώ

Άντε και με λίγα ακόμη αξίζει τον κόπο

Canon EOS 200D Kit (EF-S 18-55mm III) 524 ευρώ

Nikon D5300 + AF-P DX 18-55 569 ευρώ

Η πίσω πλευρά της Nikon D5300

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397.