Steve McCurry – Στιβ Μακάρι Φωτογράφος

Ο Steve McCurry γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1950 στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Στο Πανεπιστήμιο Penn State University πήγε με σκοπό να σπουδάσει σκηνοθεσία και κινηματογράφο, αλλά αποφοίτησε το 1974 με πτυχίο στις θεατρικές σπουδές. Το ενδιαφέρον του για την φωτογραφία ξεκίνησε όταν άρχισε να τραβάει φωτογραφίες για την φοιτητική εφημερίδα του πανεπιστημίου την The Daily Collegian. Η καριέρα του σαν πολεμικός φωτορεπόρτερ ξεκίνησε εντελώς κατά τύχη μιας και βρέθηκε στο Αφγανιστάν λίγο πριν την σοβιετική εισβολή. Οι φωτογραφίες του δημοσιεύθηκαν αμέσως στα μεγαλύτερα περιοδικά και εφημερίδες ανάμεσα τους στους The New York Times το Time και το Paris Match, ενώ κέρδισε το βραβείο Robert Capa Gold Medal.

Αυτό ήταν το ξεκίνημα μιας καριέρας στο πολεμικό φωτορεπορτάζ που κράτησε πολλά χρόνια και κάλυψε τις συγκρούσεις στο Ιράν και το Ιράκ, τον Λίβανο, τις Φιλιππίνες, την Καμπότζη, τον πόλεμο στον κόλπο και το Αφγανιστάν. Συχνά δούλευε για το National Geographic ενώ σαν ένας από του σπουδαιότερους φωτογράφους της εποχής μας το 1986 έγινε μέλος του πρακτορείου Magnum. Η δουλειά του μεταστράφηκε με τα χρόνια από το πολεμικό φωτορεπορτάζ στο κοινωνικό ρεπορτάζ μια και τις περισσότερες φορές στις φωτογραφίες του παρουσίαζε κυρίως τα αποτελέσματα που έχει ο πόλεμος στους ανθρώπους, ενώ αργότερα η δουλειά του έγινε πιο προσωπική και καλλιτεχνική.

Η πιο γνωστή φωτογραφία του Steve McCurry αλλά και μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες στην ιστορία της φωτογραφίας είναι το πορτραίτο μιας 12χρονης Αφγανής της Sharbat Gula που ο φωτογράφος τράβηξε το 1984 σε ένα καταυλισμό προσφύγων το 1984 στο Πακιστάν και έγινε εξώφυλλο στο National Geographic τον Ιούνιο του 1985, ενώ χρησιμοποιήθηκε και για αφίσες, φυλλάδια και ημερολόγια της Διεθνούς Αμνηστείας. Η ταυτότητα του κοριτσιού παρέμεινε άγνωστη μέχρι το 2002 που η ομάδα του National Geographic την βρήκεκαι ο Steve McCurry την ξαναφωτογράφησε. Ο Steve McCurry με συνέπεια τραβούσε έγχρωμες διαφάνειες και πιο συγκεκριμένα ένα φιλμ της Kodak το Kodachrome 64. Το αποτέλεσμα ήταν να συνδεθεί η δουλειά του πολύ στενά με το συγκεκριμένο φιλμ και όταν η Kodak σταμάτησε να το κατασκευάζει του χάρισε το τελευταίο ρολό φιλμ που εμφανίστηκε στο τελευταίο εργαστήριο που το εμφάνιζε το Dwayne’s Photo στο Parsons του Kansas τον Ιούλιο του 2010.

Ο Steve McCurry εκτός από τις εξαιρετικές φωτογραφίες που έχει από τα διάφορα ταξίδια του έχει και ένα εξαιρετικό σύνολο από πορτραίτα. Από το 2005 που ξεκίνησε να τραβάει με ψηφιακό τρόπο έχει αναφερθεί πολλές φορές στα πλεονεκτήματα της ψηφιακής φωτογραφίας και της ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής και στο πόσο καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερες δυνατότητες δίνει στον φωτογράφο σε σχέση με την εποχή του φιλμ, ειδικά σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis. Για τα μαθήματα του fotoart μπορείτε να ρωτήσετε  και στο τηλέφωνο 6944303397

Sebastião Salgado – Σεμπαστιάο Σαλγκάντο Φωτογράφος

O Sebastião Salgado γεννήθηκε στην Βραζιλία στις 8 Φεβρουαρίου του 1944 και πέθανε στις 23 Μαίου του 2025. Σπούδασε οικονομικά στο Σάο Πάολο, αλλά η πολιτική αναταραχή στην Βραζιλία και οι αριστερές του ιδέες τον οδήγησαν μαζί με τη γυναίκα του να μεταναστεύσουν στο Παρίσι για να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Εκεί ξεκίνησε να φωτογραφίζει χρησιμοποιώντας την φωτογραφική μηχανή της γυναίκας του. Εργάστηκε σαν οικονομολόγος για διεθνείς οργανισμούς πράγμα που τον οδήγησε σε πολλά ταξίδια στην Αφρική. Τότε αποφάσισε να ασχοληθεί αποκλειστικά με την φωτογραφία και άφησε την καριέρα στα οικονομικά. Τα πρώτα χρόνια τραβούσε από γάμους μέχρι αθλητικές διοργανώσεις, μέχρι να στραφεί ολοκληρωτικά στην φωτογραφία κοινωνικού ντοκουμέντου που τον έκανε διάσημο.

Το πρώτο του σπουδαίο φωτογραφικό έργο ήταν φωτογραφίες από την περιοχή Σαχέλ σε τέσσερις χώρες στην υποσαχάρια Αφρική, την Αιθιοπία, το Σουδάν, το Τσαντ και το Μάλι, σε συνεργασία με τους γιατρούς χωρίς σύνορα. Φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο φωτογραφικό λεύκωμα ” Sahel The End of the Road “. Στο επόμενο φωτογραφικό του έργο φωτογραφίζει την πατρίδα του την Νότια και την Κεντρική Αμερική. Οι φωτογραφίες περιλαμβάνονται στο φωτογραφικό λεύκωμα “Other Americas” του 1986. Ακολούθησε η σπουδαία δουλειά Workers : an archaeology of the industrial age” που εκδόθηκε το 1993 και είναι ένας ύμνος στην χειρονακτική εργασία και στον άνθρωπο.

Στα χρόνια που ακολουθούν ο Σαλγκάντο ασχολείται με το θέμα των προσφύγων, τους εκτοπισμούς, τους εμφύλιους πολέμους και τις μετακινήσεις των πληθυσμών, δουλειά που ολοκληρώνεται με την έκδοση του λευκώματος ” Migrations : humanity in transition” το 2000. Μετά από αυτή τη σπουδαία δουλειά ο Σαλγκάντο απογοητευμένος από αυτά που βλέπει όλα τα χρόνια να κάνει ο άνθρωπος στους συνανθρώπους του, αποφασίζει να ασχοληθεί με άλλη θεματική και φωτογραφίζει ότι πιο αγνό μπορεί να βρει στο πλανήτη γη. Παρθένες περιοχές, σπάνια ήδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση και απομονωμένες φυλές ανθρώπων που ζουν μακριά από τον σύγχρονο πολιτισμό είναι το περιεχόμενο του τελευταίου φωτογραφικού λευκώματος του Sebastião Salgado που ονομάζεται Genesis και εκδόθηκε το 2013.

Ο Sebastião Salgado είναι μια ξεχωριστή περίπτωση μέσα στους σπουδαίους φωτογράφους με μια απίστευτη ματιά όσο αφορά το κάδρο και το φως παρόλο που δεν διστάζει να τραβήξει και σε ανάποδες συνθήκες και πολλές φορές είναι εμφανής η τοπική υπερ/υποέκθεση στις φωτογραφίες του την εποχή του φιλμ, αλλά και η επεξεργασία την εποχή της ψηφιακής. Είναι ένας ανθρωπιστής που πραγματικά αφιέρωσε τη ζωή του για να δημιουργήσει το φωτογραφικό του έργο. Έχει ταξιδέψει σε πάνω από 120 χώρες σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Ακούραστος βοηθός του, μάνατζερ και επιμελητής των εκδόσεων και του συνολικού έργου του, η γυναίκα του Lelia. Δείτε οπωσδήποτε το ντοκιμαντέρ για το έργο του και τη ζωή του που κυκλοφόρησε το 2014. “Το Αλάτι της Γης” σε συνσκηνοθεσία του Βιμ Βέντερς και του γιού του Juliano Salgado. Ο Sebastião Salgado συνεργάστηκε με τα πρακτορεία Sigma και Gamma, υπήρξε μέλος του πρακτορείου Magnum αλλά από το 1994 ίδρυσε μαζί με την γυναίκα του το φωτογραφικό πρακτορείο Amazonas. Έχει βραβευτεί με τα σπουδαιότερα φωτογραφικά βραβεία, ενώ από το 2001 είναι πρεσβευτής καλής θέλησης της UNISEF.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis