Category Archives: Φωτογραφικά Νέα

Τα Φωτογραφικά Νέα στο blog μου. Νέα της Φωτογραφίας από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. Δελτία τύπου και νέα για φωτογραφικό εξοπλισμό, εκθέσεις φωτογραφίας, κυκλοφορίες βιβλίων, ανακοινώσεις για σεμινάρια και μαθήματα φωτογραφίας, γενικά η επικαιρότητα κυρίως της Ελληνικής Φωτογραφίας, αλλά και επιλεγμένα φωτογραφικά νέα από το εξωτερικό

Έκθεση Φωτογραφίας – Η Κωνσταντινούπολη των Jean Pascal Sebah & Polycarpe Joaillier

Η Κωνσταντινούπολη των Jean Pascal Sebah & Polycarpe Joaillier (1890-1900)
από την Τρικόγλειο Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ.

Άγνωστες και άκρως γοητευτικές πτυχές της Κωνσταντινούπολης της τελευταίας δεκαετίας του 19ου αιώνα, παρουσιάζει η έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Η Κωνσταντινούπολη των Jean Pascal Sebah & Polycarpe Joaillier (1890-1900) από την Τρικόγλειο Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ.», η οποία εγκαινιάζεται την Τρίτη 25 Απριλίου 2017 και ώρα 19:00 στον εκθεσιακό χώρο της Αγιορειτικής Εστίας (Εγνατία 109).

Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του εορτασμού της συμπλήρωσης των 90 χρόνων της Βιβλιοθήκης και Κέντρου Πληροφόρησης του Α.Π.Θ., και συνδιοργανώνεται από την Κεντρική Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ., το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και την Αγιορειτική Εστία.

Έκθεση Φωτογραφίας - Η Κωνσταντινούπολη των Jean Pascal Sebah & Polycarpe Joaillier

Στην έκθεση παρουσιάζονται 50 φωτογραφίες των Jean Pascal Sebah (1872-1947) και Polycarpe Joaillier (1848-1904), οι οποίοι δημιούργησαν το φωτογραφικό εργαστήριο Sebah & Joaillier και ασχολήθηκαν κυρίως με τη φωτογράφιση της Κωνσταντινούπολης και της Αιγύπτου. Σκοπός της δουλειάς τους, ήταν η παραγωγή εντυπωσιακών φωτογραφικών λευκωμάτων, τα οποία προορίζονταν να πουληθούν σε επισκέπτες από τη Δύση που γοητεύονταν από το φυσικό περιβάλλον και τα μνημεία του παρελθόντος, ωστόσο, σε κάποιες από τις φωτογραφίες, εμφανίζονται δείγματα της πρόθεσης των φωτογράφων για τη δημιουργία όχι μόνο ντοκουμέντων αλλά και έργων τέχνης.

Στο κείμενο των επιμελητών της έκθεσης διαβάζουμε ανάμεσα σε άλλα: «Οι εικόνες με τα χαρακτηριστικά της καρτ-ποστάλ είναι συγχρόνως και απόπειρες διαχείρισης του φωτός και της σκιάς στη σύνθεση. Είναι ηθογραφικές και εθνογραφικές, αλλά ταυτόχρονα η παρουσία της ανθρώπινης μορφής «καδράρεται» σ’ ένα μελαγχολικό, συμβολικό, ενίοτε σουρεαλιστικό, τοπίο, εικόνες δηλαδή τουριστικές, αλλά με βαθιά εικαστικό χαρακτήρα. Η διττή αυτή φύση καθιστά  τις εικόνες αυτές ξεχωριστές ακόμη και σήμερα, όχι μόνο ως ντοκουμέντα της εποχής και ως δείγματα της τεχνολογίας της, αλλά και ως προσπάθειες της φωτογραφίας του 19ου αιώνα να ανυψωθεί στο επίπεδο των καλών τεχνών».

Επιπλέον, στην έκθεση παρουσιάζονται δέκα σπάνιες εκδόσεις για την Κωνσταντινούπολη της περιόδου από το 1829 έως το 1926. Οι φωτογραφίες της έκθεσης προέρχονται από τη Φωτοθήκη της Τρικογλείου Βιβλιοθήκης, ενώ οι εκδόσεις προέρχονται από τη συλλογή σπάνιων βιβλίων της εν λόγω βιβλιοθήκης, την οποία δώρισε το 1963 στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ο Ελληνοαιγυπτιώτης Ιωάννης (Γιάγκος) Τρικόγλου (Αλεξάνδρεια, 1888 – Αθήνα, 1966).

Επιμελητές έκθεσης: Θοδωρής Μάρκογλου, Αντώνης Σαραγιώτης, Μαρία Φαρμάκη

Εγκαίνια: Τρίτη 25 Απριλίου 2017, ώρα 19:00, Αγιορειτική Εστία

Διάρκεια έκθεσης: 25 Απριλίου – 10 Ιουνίου 2017

Ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα και Τετάρτη 09:00-16:00

Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή 09:00-20:00

Σάββατο 09:00-14:00

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310263308

Πορτραίτα Ιστορίας – Έκθεση Φωτογραφίας

Πορτραίτα Ιστορίας
Βούλα Παπαϊωάννου – Δημήτρης Χαρισιάδης 1940-1960
Έργα από τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη

Το βλέμμα δύο κορυφαίων φωτογράφων του 20ου αιώνα στις ταραγμένες εποχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της ανασυγκρότησης στην Ελλάδα παραβάλλει η έκθεση Πορτραίτα Ιστορίας που συνδιοργανώνει το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης με τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, που εγκαινιάζεται την Πέμπτη 6 Απριλίου 2017.

Πορτραίτα Ιστορίας
Η έκθεση αποτελεί μία ανθολογία εικόνων των φωτογράφων Βούλα Παπαϊωάννου και Δημήτρη Χαρισιάδη, όπου αποτυπώνεται η Ελλάδα κατά το κρίσιμο διάστημα 1940-1960, που περιλαμβάνει τη γερμανική κατοχή, την Α’ μεταπολεμική περίοδο και την ανασυγκρότηση. Στην έκθεση παρουσιάζονται 200 περίπου έργα, καθώς και άλλο ιστορικό υλικό, μαζί με δύο πορτραίτα των φωτογράφων από την τηλεοπτική εκπομπή «Παρασκήνιο» της ΕΡΤ. Στα έργα, περιλαμβάνονται σε πλήρη μορφή τα δύο σπάνια κατοχικά λευκώματα Μαύρο Λεύκωμα της Βούλας Παπαϊωάννου και Σούπα του παιδιού και ΙΚΑ Πειραιώς του Δημήτρη Χαρισιάδη, όπου αντανακλάται το σκληρό πρόσωπο του Πολέμου και ο αγώνας για επιβίωση.
Πορτραίτα Ιστορίας
Βούλα Παπαϊωάννου – Δημήτρης Χαρισιάδης 1940-1960
Έργα από τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη
Διάρκεια: 06/04/2017-10/09/2017, Εγκαίνια: 06/04/2017, ώρα 20:00
Χώρος: Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’, 1ος όροφος, Λιμάνι)
Επιμέλεια: Αλεξάνδρα Μόσχοβη, Μανώλης Σκούφιας
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης θα διοργανώσει παράλληλες δράσεις (προβολές, εκδηλώσεις λόγου, κ.ά.), οι οποίες θα ανακοινωθούν σε εύθετο χρόνο.
Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως το «ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ Α.Ε.» για την ευγενική παραχώρηση του οπτικοακουστικού υλικού.

Ακολουθεί κείμενο των επιμελητών της έκθεσης.

Πορτραίτα Ιστορίας
Βούλα Παπαϊωάννου – Δημήτρης Χαρισιάδης 1940-1960
Έργα από τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη
Η έκθεση παραβάλλει το βλέμμα δύο φωτογράφων στα μέσα του εικοστού αιώνα που κατέγραψαν συστηματικά μια μεταβατική πολιτικά, αβέβαιη οικονομικά και εμπερίστατη κοινωνικά περίοδο της Ελλάδας. Η Βούλα Παπαϊωάννου και ο Δημήτρης Χαρισιάδης, σχεδόν αυτοδίδακτοι στη φωτογραφία, ωριμάζουν δημιουργικά κατά την εικοσαετία 1940-1960. Οι φωτογραφίες τους από τον πόλεμο και την περίοδο της ανασυγκρότησης αποτελούν κατεξοχήν δείγματα του φωτογραφικού μοντερνισμού στην Ελλάδα, όπως αυτός εκφράστηκε μέσα από δύο κυρίαρχες κατευθύνσεις: την ανάδειξη της «καθαρής» (ή «ανόθευτης» κατά τον Χαρισιάδη) φωτογραφίας, αλλά και την ανάπτυξη ενός νέου είδους ανθρωπιστικής φωτογραφίας κοινωνικής καταγραφής. Αμφότεροι ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (1952), χωρίς να απομακρύνονται πλήρως από τις αρχαιολογικές, λαογραφικές εμφάσεις και τον εν γένει συντηρητισμό της, καταφέρνουν να αναπτύξουν ένα ιδιαίτερο βλέμμα στο επαγγελματικό και προσωπικό τους έργο. H επαγγελματική τους δραστηριότητα στη μεταπολεμική περίοδο αποτελείται κατά βάση από αναθέσεις: αρχικά από διεθνείς οργανισμούς αρωγής και κατόπιν από εγχώριους κρατικούς οργανισμούς. Το προσωπικό τους έργο, όπως αυτό προβάλλεται σε εκδόσεις και εκθέσεις της εποχής, επικεντρώνεται σε οιονεί σημεία ελληνικότητας: το εθνικό τοπίο, έθιμα και παραδόσεις, η ζωή στην ύπαιθρο, το ελληνικό πνεύμα.
Χρονικά, η έκθεση ξεκινά με φωτογραφίες από το Αλβανικό Μέτωπο, την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Η Παπαϊωάννου χρησιμοποιεί τη δραματουργία του «ανθρώπινου ντοκουμέντου», είδος φωτογραφίας καταγραφής που εμφανίστηκε στην Αμερική τη δεκαετία του 1930, για να αποδώσει την τραγικότητα στο βλέμμα της μάνας που αποχωρίζεται τον γιο στην επιστράτευση, την καρτερικότητα αυτών που συνωστίζονται στα υπαίθρια συσσίτια, την απόγνωση των λιμοκτονούντων τον χειμώνα του 1941-42. Από τις πρώτες φωτογραφίες του στο Αλβανικό Μέτωπο, ο Χαρισιάδης διατηρεί μια εξίσου άμεση αλλά πιο αποστασιοποιημένη προσέγγιση. Οι εικόνες του από το Ι.Κ.Α. Πειραιώς, για παράδειγμα, θυμίζουν ανθρωπομετρικές φωτογραφίες του προηγούμενου αιώνα, παρουσιάζοντας τους ‘οιδηματίες’ γυμνούς χωρίς συνθετική ή σκηνοθετική επιτήδευση.
Η αισθητική στροφή στο βλέμμα των δύο φωτογράφων γίνεται απτή στον κορμό της έκθεσης που εστιάζει στην ερμηνεία της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης της χώρας. Ως φωτογράφος της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration), η Παπαϊωάννου θα καταγράψει όλες τις δράσεις του οργανισμού, από τις πρώτες αποστολές των προμηθειών, τη διακίνηση τροφίμων και ρουχισμού στις πόλεις και στην επαρχία, έως την εκπαίδευση του πληθυσμού σε νέες τεχνολογίες. Ταυτόχρονα, εικονογραφεί τη δραματική διάσταση του Εμφυλίου και της δύσκολης διαβίωσης στην ελληνική επαρχία: τα καμένα χωριά, τις βομβαρδισμένες υποδομές, τις μαυροφορεμένες γυναίκες, τα ρακένδυτα παιδιά στα υπαίθρια σχολεία. Αντίθετα, κατ’ ανάθεση του Υπουργείου Ανασυγκρότησης και διεθνών αποστολών, οι φωτογραφίες του νεοσύστατου φωτογραφικού πρακτορείου «Δ. Α. Χαρισιάδη» σκιαγραφούν
την εικόνα μιας χώρας που μοιάζει να αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της: βιομηχανικά κτήρια και κατασκευές δεσπόζουν στο τοπίο και χαρωποί εργάτες χειρίζονται μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας στα νέα εργοστάσια. Οι επαγγελματικές αναθέσεις των δύο φωτογράφων επέβαλαν ένα σαφές πλαίσιο αναφοράς το οποίο καθόριζε, όχι μόνο την οπτική ερμηνεία των γεγονότων, αλλά και την ίδια τη φωτογραφική πρακτική μετατοπίζοντας το βάρος από την «ανόθευτη» φωτογραφία σε μια ενορχηστρωμένη φωτογραφία καταγραφής.
Ωστόσο, την ίδια περίοδο, οι φωτογράφοι δημιούργησαν σημαντικό προσωπικό έργο στο περιθώριο των προαναφερόμενων αναθέσεων. Τα λευκώματα της Παπαϊωάννου Hellas (1949), La Grèce à ciel ouvert (1952) και Iles Grecques (1956) συνδυάζουν τη φωτογραφική απεικόνιση της αρχαίας και μεσαιωνικής κληρονομιάς με απόψεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, που η φωτογράφος απαθανάτισε κατά την περιοδεία της στην επαρχία. Παράλληλα, με τις επαγγελματικές του αποστολές στην επικράτεια και ακολουθώντας το ευφορικό συναίσθημα της μεταπολεμικής ανθρωπιστικής φωτογραφίας, ο Χαρισιάδης σκιαγράφησε σε δεξιοτεχνικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες μια ρομαντική προ-βιομηχανική όψη της χώρας στα βουκολικά τοπία, στην τοπική αρχιτεκτονική, στα παραδοσιακά επαγγέλματα.
Οι σχέσεις που αναπόφευκτα αναπτύσσονται με την παραβολή των φωτογραφιών στην παρούσα έκθεση αναδεικνύουν, όχι μόνο τις διαφορετικές ερμηνείες της Ιστορίας, αλλά και τα μορφολογικά και οντολογικά στοιχεία που συνθέτουν τον μοντερνιστικό κανόνα στην ελληνική φωτογραφία στα μέσα του εικοστού αιώνα. Παρότι οι αντιλήψεις περί ρεαλιστικής απεικόνισης, εξιδανίκευσης και αληθοφάνειας είναι πολύ διαφορετικές σήμερα, ο τρόπος με τον οποίο οι δύο φωτογράφοι απεικόνισαν την κρίση και την ανασυγκρότηση μπορεί να προσφέρει ένα σημείο αναστοχασμού για τη σύγχρονη ελληνική φωτογραφία.
Αλεξάνδρα Μόσχοβη, Μανώλης Σκούφιας

Eγκαίνια της έκθεσης των σπουδαστών της φωτογραφίας του ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ

Έκθεσης σπουδαστών της φωτογραφίας

Τα εγκαίνια της έκθεσης των σπουδαστών της φωτογραφίας  του ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ Αθήνας πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα της Πέμπτης 23 Μαρτίου 2017, στο καλλιτεχνικό στέκι «Βρυσάκι» στην περιοχή της Πλάκας.

Οι σπουδαστές στα πλαίσια των εργασιών τους για το τρέχον εξάμηνο, παρουσίασαν τις προσωπικές τους δουλειές στο ευρύ κοινό, το οποίο επιβράβευσε με την σειρά του τον επαγγελματισμό αλλά και τις εξαιρετικές ικανότητες τους στην τέχνη της φωτογραφίας.

Το θέμα της έκθεσης ήταν “Remake” αφού οι σπουδαστές  προσπάθησαν να αποδώσουν έργα μεγάλων φωτογράφων με το δικό τους ύφος και προσωπικό στίγμα, σε μια μεταγενέστερη εποχή.

Σπουδαστές, καθηγητές και προσωπικό έδωσαν το παρόν ενώ την έκθεση απόλαυσαν κι επισκέπτες του καλλιτεχνικού hotspot «Βρυσάκι», οι οποίοι συνεχάρησαν τους σπουδαστές κι ψήφισαν τα αγαπημένα τους πορτρέτα!

Για όσους επιθυμούν να την επισκεφθούν ξανά ή για όσους δεν κατάφεραν να παρευρεθούν στα εγκαίνια, η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή έως και την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017.

ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ «Φωτογραφία και Επιμέλεια εκθέσεων»

Εκδήλωση λόγου στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ «Φωτογραφία και Επιμέλεια εκθέσεων»

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017, 19:00

Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του κύκλου ομιλιών ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ, διοργανώνει την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017, στις 19:00, εκδήλωση λόγου με τίτλο «Φωτογραφία και Επιμέλεια εκθέσεων».

Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Στην εκδήλωση θα τεθούν προς συζήτηση θέματα όπως οι ιδιαιτερότητες της παρουσίασης της φωτογραφίας σε εκθεσιακή μορφή, σε διάφορες εκδοχές της, από την ιστορική ως τη σύγχρονη ψηφιακή, και από την καλλιτεχνική μέχρι τη χρήση εικόνων από άλλες εφαρμογές της. Ακόμη, θα συζητηθούν θέματα όπως η εκθεσιακή συνεργασία της φωτογραφίας με άλλες εικαστικές τέχνες, η χρήση διαφορετικού τύπου χώρων, οι τρόποι παρουσίασής της.

Στη συζήτηση θα συμμετέχουν:

  • Η ιστορικός τέχνης / μουσειολόγος του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Ηρώ Κατσαρίδου
  • Η αρχιτέκτων / μουσειολόγος Βίκυ Κερτεμελίδου
  • Η ιστορικός τέχνης / επιμελήτρια του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θούλη Μισιρλόγλου
  • Ο διευθυντής του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Ηρακλής Παπαϊωάννου

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο επιμελητής του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θοδωρής Μάρκογλου.

Info

Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

(Αποθήκη Α΄, 1ος όροφος, Λιμάνι Θεσσαλονίκης, τηλ.: 2310 566716)

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017, 19:00

Είσοδος ελεύθερη

Έκθεση Φωτογραφίας του Γιάννη Λεμονή

“Ένα κάπως μετέωρο βλέμμα…”

Είναι κάποιες φορές που τυχαίνει ένα βλέμμα μας να περιφέρεται χωρίς να έχει αποφασίσει κάπου να σταθεί… ένα βλέμμα που παραμένει μετέωρο. Χάνεται έτσι μπερδεμένο στα δίχτυα της πραγματικότητας από τη μια, αλλά και εγκλωβισμένο στον κόσμο της μνήμης από την άλλη. Ένα βλέμμα, που αν είναι δυνατόν, στρέφεται ταυτόχρονα σε δύο κατευθύνσεις. Κοιτάζει έξω και τίποτα δεν αναγνωρίζει. Κοιτά και μέσα μας όμως και προσπαθεί να ανακαλύψει. Ένα βλέμμα που αφού πλανηθεί έτσι αναποφάσιστα στο κενό, πέρα από χρόνο και πέρα από τόπο, βρίσκει τελικά τον προορισμό του και μας επιστρέφει πάντα διαφορετικό. Αλλαγμένο. Ξένο μαζί και οικείο.

Ένα τέτοιο μετέωρο βλέμμα φιλοδοξούν να είναι αυτές οι φωτογραφίες. Ένα βλέμμα που δείχνει και αποκαλύπτει. Αλλά και με έναν περίεργο τρόπο μαζί, συσκοτίζει κιόλας. Δε θέλει να τα φανερώσει όλα γιατί τότε παύει η φαντασία να βρίσκει το ρόλο της μέσα σε όλα αυτά. Και γιατί στην πραγματικότητα, τίποτα δεν μπορεί να φανερωθεί. Τοπία άγνωστα, μα και κάπως αναγνωρίσιμα. Μέρη που έχουμε όλοι συναντήσει στις περιπλανήσεις μας. Είναι ο κόσμος που μας περιβάλλει. Αλλά και πρόσωπα που το καθένα είναι ένας κόσμος ξεχωριστός. Τοπία και αυτά μυστικά που φανερώνονται ελάχιστα.

Δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος σκοπός, ούτε και κάποια ερμηνεία. Αυτό φιλοδοξούν να είναι πάντα οι φωτογραφίες όλων μας. Έτσι θέλουμε να είναι οι εικόνες που αγαπάμε. Μια γοητευτική αποσπασματικότητα. Τίποτα άλλο δε μπορεί να κάνει η φωτογραφία, παρά να υπενιχθεί. Δεν μπορεί ούτε να αναλύσει, ούτε και να εξηγήσει.

Για να έρθει τότε μια ευκαιρία, όπως αυτή η έκθεση, που θα μαζευτούνε λίγες τέτοιες φωτογραφίες. Θα βοηθήσουν η μία την άλλη και ένας νέος τόπος ίσως να οριστεί. Ένας νέος αυθύπαρκτος χρόνος. Μια άλλη βόλτα. Για τον κάθε θεατή ξεχωριστά. Και αυτό ακριβώς είναι το όνειρο αυτής της έκθεσης. Να πετύχει κάτι τέτοιο. Και μόνο να το πλησιάσει… θα είναι αρκετό.

Ο Γιάννης Λεμονής γεννήθηκε το 1972. Ζει στο Δίστομο και ασχολείται με την φωτογραφία τα τελευταία 16 χρόνια. Είναι μέλος της Φωτογραφικής Λέσχης Λιβαδειάς από το 2012 και του Φωτογραφικού Κύκλου το 2014.

Εγκαίνια έκθεσης : Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2017, ώρα: 21:30 μ.μ. στο Art Café Αστραδενή (Ιωάννη Λάππα 9, Λιβαδειά)

Διάρκεια έκθεσης : 18/02/2017 – 19/03/2017

O Burhan Ozbilici νικητής του διαγωνισμού φωτογραφίας World Press Photo 2017

World Press Photo 2017

Ο Burhan Ozbilici, είναι ο νικητής του World Press Photo of the Year 2017. Η φωτογραφία που βραβεύτηκε απεικονίζει τον πυροβολισμό του Ρώσου πρέσβη στην Τουρκία, Andry Karlov, σε μια γκαλερί στην Άγκυρα.

World Press Photo 2017

Ο διαγωνισμός φωτογραφίας World Press Photo, είναι ο σημαντικότερος θεσμός για την φωτοδημοσιογραφία. Οι κριτές του διαγωνισμού επέλεξαν ανάμεσα από 80.408 φωτογραφίες,  που υποβλήθηκαν από 5034 επαγγελματίες φωτογράφους από 124 χώρες. Η φωτογραφία που βραβεύτηκε κέρδισε επίσης την πρώτη θέση στην κατηγορία Spot News. Ο  νικητής του World Press Photo of the Year,  Burhan Ozbilici θα πάρει μαζί με το  βραβείο  και €10.000 σε μετρητά από το World Press Photo σε μια τελετή βράβευσης που θα πραγματοποιηθεί στην Ολλανδία στις 22 Απριλίου 2017. Οι φωτογραφίες που βραβεύτηκαν, παρουσιάζονται σε έκθεση η οποία θα επισκεφθεί 95 πόλεις, σε περισσότερες από 45 χώρες, σε διάρκεια ενός έτους. Την έκθεση αναμένεται να επισκεφθούν περισσότεροι από 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Η πρώτη έκθεση της χρονιάς 2017 World Press Photo, θα εγκαινιαστεί στο ΄Αμστερνταμ στις 14 Απριλίου.

Τρεις Εκθέσεις Φωτογραφίας για τα Κουδούνια

3 Εκθέσεις Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη για τα Κουδούνια

Το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης συνεχίζοντας τις προσπάθειές του για την πέραν της «καταγραφής» φωτογραφία, συμμετέχει και εφέτος με μία σειρά φωτογραφικών δράσεων και εκθέσεων στο «4ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Κωδωνοφορίας», και σας προσκαλεί

την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017, στις 20.00

στο αίθριο στη ΧΑΝΘ,

Νικολάου Γερμανού 1, εντός του κεντρικού κτιρίου της ΧΑΝΘ, στη Θεσσαλονίκη (τηλ 2315 558598) για τα εγκαίνια της θεματικής ομαδικής έκθεσης φωτογραφίας, με τίτλο: «Κωδωνοφορίες II». (Διάρκεια έως: 27 Φεβρουαρίου 2017)

και

στο Καφέ Νίκης 35 (Λεωφ. Νίκης 35)

για τα εγκαίνια της θεματικής έκθεσης φωτογραφίας, του Τηλέμαχου Γαροφαλλίδη, με τίτλο: «Κουδουνοφόροι»

ενώ

την Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017, στις 20.00

σας περιμένουμε

στο Αλατζά Ιμαρέτ (Κασσάνδρου 91-93 Τηλ. 2310 278587)

για τα εγκαίνια της ομαδικής θεματικής έκθεσης φωτογραφίας,

με τίτλο:

” ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΥΔΟΥΝΙΟΥ ”

Η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης

Διάρκεια έκθεσης: 9 – 26 Φεβρουαρίου 2017

Σεμινάριο Ιστορίας και Θεωρίας της Φωτογραφίας

Σεμινάριο Ιστορίας και Θεωρίας της Φωτογραφίας
στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης διοργανώνει σεμινάριο ιστορίας και θεωρίας της φωτογραφίας με εισηγητή τον φωτογράφο Πάρι Πετρίδη. Με αφετηρία μία σέλφι στις απαρχές του μέσου το 1840, τέσσερις ενδιάμεσους σταθμούς και τέρμα έναν αποχαιρετισμό στο φιλμ στη χαραυγή του 21ου αιώνα, θα παρουσιαστούν, θα αναλυθούν και θα συζητηθούν οι μεταμορφώσεις της φωτογραφίας. Κεντρική έννοια γύρω από την οποία θα αναπτυχθούν αισθητικές τάσεις, επιτελεστικές πρακτικές και ερμηνευτικές θεωρίες θα είναι η τύχη. Το σεμινάριο στοχεύει στην κατανόηση του συντακτικού και της πολυσημίας της φωτογραφικής εικόνας και απευθύνεται σε επαγγελματίες, φιλόδοξους ερασιτέχνες, φοιτητές, φιλότεχνους.
Η διάρκεια του σεμιναρίου είναι 18 ώρες και θα πραγματοποιείται κάθε Παρασκευή, από τις 3 Μαρτίου μέχρι και τις 7 Απριλίου 2017 και ώρες 18:00-21:00.
Κόστος συμμετοχής: 80,00 ευρώ/άτομο για όλα τα μαθήματα.
Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι και την Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2017. Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Η συμμετοχή επιβεβαιώνεται με την εξόφληση των διδάκτρων.

Για πληροφορίες & δηλώσεις συμμετοχής: Έλλη Τσίνογλου (τηλ.: 2310-566716 / info.thmp@culture.gr).

Ο Πάρις Πετρίδης σπούδασε οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο New York University και φωτογραφία στο πανεπιστήμιο του Sunderland (PhD). Εργάζεται ως φωτογράφος και καθηγητής φωτογραφίας. Έχουν εκδοθεί επτά βιβλία του εκ των οποίων το πιο πρόσφατο είναι το The Void and the Country (Blue Sky Books, 2016).
www.parispetridis.com

Εργαστήρια Δημιουργικής Φωτογραφίας

Εργαστήρια Δημιουργικής Φωτογραφίας

Έναρξη εγγραφών για τους νέους κύκλους μαθημάτων
Το πρόγραμμα των σεμιναρίων – εργαστηρίων Δημιουργικής Φωτογραφίας διαρθρώνεται σε δύο κύκλους. Κάθε κύκλος περιλαμβάνει 15 εβδομαδιαίες τρίωρες απογευματινές συναντήσεις (45 ώρες) και θέτει στο επίκεντρο την καλλιτεχνική, τη θεωρητική και την τεχνική παράμετρο της φωτογραφικής εικόνας, μέσα από ένα εντατικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει εισηγήσεις και παρουσιάσεις φωτογράφων, πρακτική εφαρμογή, ανάθεση ασκήσεων και διαρκή παρακολούθηση και κριτική των φωτογραφικών εργασιών των συμμετεχόντων.

Εργαστήρια Δημιουργικής Φωτογραφίας

Δημιουργική Φωτογραφία Ι
1o ΤΜΗΜΑ
Διδάσκων: Κώστας Γουδής
Έναρξη: 28 Φεβρουαρίου
Ημέρα διεξαγωγής: Τρίτη, 18.30 – 21.30

2ο ΤΜΗΜΑ
Διδάσκουσα: Ηώ Πάσχου
Έναρξη: 2 Μαρτίου
Ημέρα διεξαγωγής: Πέμπτη, 18.30 – 21.30

Ο πρώτος κύκλος μαθημάτων αποσκοπεί στην εξοικείωση των συμμετεχόντων με την αισθητική και πρακτική της σύγχρονης φωτογραφίας καθώς και με τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις που θα βοηθήσoυν στην κατανόηση και χρήση της φωτογραφικής γλώσσας, ως μέσο έκφρασης και εξερεύνησης, αναδεικνύοντας την προσωπική τους δημιουργική προσέγγιση.
Θα λειτουργήσουν δύο τμήματα: το πρώτο κάθε Τρίτη από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 13 Ιουνίου (18.30 – 21.30) και το δεύτερο κάθε Πέμπτη από τις 2 Μαρτίου έως τις 15 Ιουνίου (18.30 – 21.30).

Δημιουργική Φωτογραφία ΙΙ

1o ΤΜΗΜΑ
Διδάσκουσα: Νατάσσα Μαρκίδου
Έναρξη: 6 Μαρτίου
Ημέρα διεξαγωγής: Δευτέρα, 18.00 – 21.00

2ο ΤΜΗΜΑ
Διδάσκουσα: Ελένη Μαλιγκούρα
Έναρξη: 1 Μαρτίου
Ημέρα διεξαγωγής: Τετάρτη, 18.30 – 21.30

Ο δεύτερος κύκλος μαθημάτων αποσκοπεί στη διερεύνηση σε βάθος της αισθητικής και της πρακτικής της σύγχρονης φωτογραφίας καθώς και στην εξέλιξη σε τεχνικό και δημιουργικό επίπεδο. Οι συμμετέχοντες μέσω της διδασκαλίας ωθούνται να αναπτύξουν περαιτέρω τα δικά τους φωτογραφικά ενδιαφέροντα και το προσωπικό τους ύφος. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ανάπτυξη της ικανότητας επιλογής και της συγκρότησης μιας φωτογραφικής σειράς. Στον κύκλο αυτό μπορούν να ενταχθούν όσοι έχουν παρακολουθήσει τον πρώτο κύκλο ή όσοι διαθέτουν πρότερη εμπειρία.
Θα λειτουργήσουν δύο τμήματα: το πρώτο κάθε Δευτέρα από 6 Μαρτίου έως 26 Ιουνίου (18.00 – 21.00) και το δεύτερο κάθε Τετάρτη από 1 Μαρτίου έως 14 Ιουνίου (18.30 – 21.30).

Bασικές Πληροφορίες

Μεθοδολογία
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που επιτρέπει τον πειραματισμό και αποβλέπει στην καλλιέργεια της φωτογραφικής αντίληψης και την εξάσκηση του κριτικού βλέμματος, ενθαρρύνοντας τους συμμετέχοντες να λαμβάνουν ενεργά μέρος σε μια συνεχή δημιουργική διαδικασία, επισημαίνοντας και αναλύοντας βασικά αισθητικά και τεχνικά ζητήματα που προκύπτουν. Τελικός στόχος η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης σειράς φωτογραφιών (portfolio) που θα διέπεται από συνοχή.
Χώρος Διεξαγωγής
Το εργαστήριο θα διεξαχθεί στο χώρο του Ελληνικού Κέντρου Φωτογραφίας, στη διεύθυνση Στρατηγού Κοντούλη 3 (πλησίον σταθμού Συγγρού-Φιξ).

Εκπαιδευτικές Επισκέψεις
Tο πρόγραμμα πλαισιώνεται από εκπαιδευτικές επισκέψεις σε εκθέσεις φωτογραφίας με κριτική ανάλυση των φωτογραφικών έργων.

Προσκεκλημένοι Ομιλητές
Πέρα από το βασικό πρόγραμμα, προσκεκλημένοι φωτογράφοι και επιμελητές θα κληθούν να συνεισφέρουν στο εργαστήριο με παρουσιάσεις και διαλέξεις.

Έκθεση Φωτογραφίας Σπουδαστών
Στο τέλος του σεμιναρίου προτείνεται προαιρετικά η συμμετοχή στην ετήσια έκθεση που παρουσιάζει έργα σπουδαστών του δεύτερου κύκλου.

Πιστοποιητικό
Με την ολοκλήρωση των μαθημάτων θα δοθούν στους συμμετέχοντες πιστοποιητικό παρακολούθησης από το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας.
Επικοινωνία
Τ: 210 9211750 (Δευτ-Παρ. 11:00-16:00)

Δεύτερη παράταση για την έκθεση Φωτογραφίας του ΜΦΘ

Η έκθεση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες

Πλησιάζοντας στο τέλος της πρώτης παράτασής της, η έκθεση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες, λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος του κοινού και του αυξημένου αριθμού επισκέψεων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και σχολείων της Θεσσαλονίκης, παρατείνεται εκ νέου έως τις 26 Μαρτίου 2017.
Η Οδύσσεια περιέγραψε με μοναδικό τρόπο τον νόστο, τη βαθιά επιθυμία επιστροφής στη ζωή που διακόπηκε σε μια πατρίδα που περιμένει. Η σύγχρονη εκδοχή της αφορά στη μαρτυρική προσφυγική έξοδο, στην αναζήτηση μιας άλλης ζωής σε έναν μακρινό, άγνωστο τόπο που συμβολίζει την ευημερία και την ασφάλεια.
Στο πλαίσιο αυτό, η έκθεση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες επιχειρεί να φωτίσει και να συνοψίσει γνωστές και άγνωστες, τωρινές και παλαιότερες πτυχές του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος που δοκιμάζει τις αντοχές της χώρας και ευαισθητοποιεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας των πολιτών.
Στην έκθεση παρουσιάζονται περισσότερα από 160 έργα 26 φωτογράφων –στην πλειοψηφία τους ενεργοί φωτοδημοσιογράφοι– που αποτύπωσαν με το ιδιαίτερο βλέμμα τους τη δραματική ανθρώπινη περιπέτεια που ξεκίνησε στην ταραγμένη γη άλλων χωρών για να μεταφερθεί στην ελληνική επικράτεια.
Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες
Αλέξανδρος Αβραμίδης – Reuters / Πέτρος Γιαννακούρης – Associated Press / Λουίζα Γκουλιαμάκη – Agence France Presse / Γιώργος Καραχάλης – Associated Press / Γιώργος Κατσάγγελος / Αλέξανδρος Κατσής / Γιάννης Κολεσίδης – Εuropean Pressphoto Agency, ΑΠΕ / Γιάννης Κόντος – Polaris / Άλκης Κωνσταντινίδης – Reuters / Γιώργος Μάκκας – Panos Pictures / Άρης Μεσσήνης – Agence France Presse / Σάκης Μητρολίδης – Agence France Presse / Δημήτρης Μιχαλάκης / Γιώργος Μουτάφης / Γιάννης Μπεχράκης – Reuters / Γιάννης Παπανίκος – Fos Photos, Associated Press / Αντώνης Πασβάντης / Νίκος Πηλός – LAIF / Λευτέρης Πιταράκης – Associated Press / Θανάσης Σταυράκης – Associated Press / Άγγελος Τζωρτζίνης / Δημήτρης Τοσίδης – INTIME / Κωνσταντίνος Τσακαλίδης – SOOC / Κώστας Τσιρώνης / Milos Bicanski – Getty Images / Enri Canaj
Επιμέλεια: Ηρακλής Παπαϊωάννου, Πηνελόπη Πετσίνη

ΜΦΘ

Στο πλαίσιο της έκθεσης και κατά τη διάρκειά της, το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης (Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών), συνεχίζει τη συγκέντρωση ειδών (σχολικά αντικείμενα, είδη ζωγραφικής και σχεδίου, παιδικά παιχνίδια κ.ά.) στον χώρο του, τα οποία στη συνέχεια θα διατεθούν σε οικογένειες προσφύγων. Ο αναλυτικός κατάλογος των ειδών που μπορεί να προσφέρει κάποιος βρίσκεται αναρτημένος στην ιστοσελίδα του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (www.thmphoto.gr).

*Ακολουθεί κείμενο των επιμελητών της έκθεσης.

Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες

Εγώ ήρθα από τη θάλασσα, από την Ιωνία. Εσείς από πού ήρθατε;

Η δυνατότητα Μιας Άλλης Ζωής υπήρξε για την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα ακόμη ελατήριο γεωγραφικής μετακίνησης, άλλοτε ως εξελικτική αναγκαιότητα κι άλλοτε ως σκληρή δοκιμασία μέσα από σοβαρούς κινδύνους και βάναυσους εξοστρακισμούς. Το εξελισσόμενο προσφυγικό δράμα στο ευρασιατικό σταυροδρόμι γέννησε όρους εκλεπτυσμένους, όπως η «εξαναγκασμένη μετακίνηση πληθυσμών», όσο και ωμούς όπως ο «υγρός τάφος της Μεσογείου».
Η λέξη προσφυγιά κρύβει ξερίζωμα, βαθιά οδύνη. Η μετανάστευση συνιστά συχνά λιγότερο βίαιη διαδικασία. Η διαφορά τους, όμως, δεν εξαντλείται σε νομικές διατυπώσεις. Καθίσταται επισφαλής όταν εγείρεται το αναφαίρετο δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή, ασφαλή ζωή. Οι νέοι πρόσφυγες είναι θύματα ενός αδυσώπητου πολέμου. Η ισχυρότερη γεννήτρια προσφύγων και μεταναστών, όμως, ως υπόγειος διαρκής πόλεμος, είναι η φτώχια που, παρά την απρόσκοπτη ροή κεφαλαίων, πληροφοριών, αγαθών, μεταδίδεται σχεδόν σαν ασθένεια, πυκνώνοντας και τσαλακώνοντας τις Ανθρώπινες Ροές.
Η έκθεση αφηγείται ελλειπτικά ένα βαθύ τραύμα της σύγχρονης ιστορίας, λαμβάνοντας υπόψη διακριτά είδη αναπαράστασης: την επαγγελματική φωτοδημοσιογραφία, που συνιστά τον κύριο κορμό της, τη «δημοσιογραφία των πολιτών» που καταγράφει τις αλληλέγγυες δράσεις, την αυτο-αναπαράσταση των ίδιων των προσφύγων όπως διαχέεται στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι φωτογράφοι βυθίζονται από απόσταση αναπνοής στη δίνη των γεγονότων, εμπλέκονται ενίοτε στενά με το υποκείμενο της απεικόνισης, ξεδιπλώνουν τις συνέπειες της πολιτικής στους τσακισμένους ανθρώπους, εικονίζουν την απόγνωση όσων κοιμούνται εκτεθειμένοι, σε ξένη γη. Παράλληλα, βιώνουν τις τραγικές απώλειες, εικονίζουν ζωές που την εποχή της αστραπιαίας ταχύτητας εγκλωβίζονται αδιέξοδα απέναντι σε κάθε λογής φράχτες, κουλουριάζονται στην άκρη του δρόμου ως αξεδιάλυτες εκκρεμότητες.
Πρόσφυγες και μετανάστες διαβιούν σε καθεστώς ασφυκτικής ορατότητας απέναντι στην κοινή γνώμη, ορατότητα την οποία χρησιμοποιούν ως επικοινωνιακή ασπίδα, αλλά δεν μπορούν και να αποφύγουν. Όμοια, προκαλούν τη φωτογραφική αυτο-αναπαράστασή τους εκπέμποντας δικτυακά υπαρξιακά σήματα από την κοινότητα των ανέστιων. Στη μαζική, απρόσωπη αυτή διαδικασία η Ανώνυμη Οδύσσεια καθενός αναπόφευκτα χάνεται. Όλα μοιάζουν σαφή, αλλά συγχρόνως γενικεύονται αόριστα, καθώς οι αριθμοί υπερβαίνουν τις δυνατότητες, κυριεύουν και παραμορφώνουν την πραγματικότητα, επιστρέφοντας βουνά από κατεπείγοντα προβλήματα.
Η επιλογή της γυμνής παρουσίασης αυτών των έργων (όπως γυμνά είναι τα θέματά τους), χωρίς απόσταση από τις αντίστοιχες «ερασιτεχνικές» ή «επαγγελματικές» εφαρμογές, επιτρέπει ίσως να δει κανείς με πιο κριτικό βλέμμα το θέμα, αλλά και την ίδια τη φωτογραφική αναπαράσταση. Η φωτογραφία, που εδώ κατοικείται από ασυνήθιστα ευρήματα όπως οι λαμπερές ισοθερμικές κουβέρτες ή οι στοίβες από αφημένα σωσίβια, δέχτηκε θεωρητική αμφισβήτηση για τη στενή σύνδεσή της με την πραγματικότητα, την προνομιακή θέση από την οποία αναπαριστά «τον πόνο των άλλων». Ενώπιον φαινομένων όπως η προσφυγική κρίση, όμως, η θεωρία παλινδρομεί, αναγνωρίζοντας σιωπηλά την ανάγκη ψηλάφησης της κοινωνικής συνθήκης, σκιρτώντας μπροστά στο τραχιά ποιητικό ανθρώπινο πεπρωμένο και τη δυνατότητα της φωτογραφικής εικόνας να διεκδικεί μια θέση στη δημόσια σφαίρα για λογαριασμό όσων αποκλείονται από αυτή.
Η φωτογραφία, άλλωστε, όπως η πραγματικότητα την οποία περιγράφει, μοιάζει η ίδια κομψός φράχτης, ένα ατελές παιχνίδι ορίων που καλείται να επιβεβαιώσει το ιστορικό αίτημα του Lewis Hine, πριν από έναν σχεδόν αιώνα, «να ριχτεί φως στη σκοτεινή πλευρά της κοινωνικής ύπαρξης». Ίσως το φως που ρίχνει η φωτογραφία δεν είναι αρκετό. Ίσως καίριες πτυχές να μένουν συχνά τεχνηέντως εκτός κάδρου. Η λειψή όμως αυτή έστω δυνατότητά της να ερωτά, να φωτίζει, να σκαλίζει, να προσκαλεί τον αναστοχασμό, είναι μια από τις λίγες που μας έχουν απομείνει για να απεμποληθεί ανώδυνα.
Πηνελόπη Πετσίνη – Ηρακλής Παπαϊωάννου