ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ  - Η ΑΛΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΠΙΣΩ

Εκθεση φωτογραφίας - In[sights]

Εκθεση φωτογραφίας - In[sights]

Έκθεση Φωτογραφίας του Βασίλη Σπύρου

Εκθεση φωτογραφίας - In[sights]
In[sights] είναι ο τίτλος της νέας έκθεσης του Βασίλη Σπύρου η οποία αποτελείται από μία σειρά ασπρόμαυρων φωτογραφιών και θα παρουσιάζεται από το Σάββατο 16 Οκτωβρίου στην «Ποικίλη Στοά».

Στους δρόμους των πόλεων, τα κτίρια – σύμβολα καθοδηγούν, μιλούν, δημιουργούν ιστορίες και νέες μνήμες. Ξέρουν να αφήνουν τα ίχνη τους συνειδητά κι ασυνείδητα. Ο φωτογράφος μέσα από το φακό του εστιάζει με ευαισθησία στα σύμβολα, στα αναπόσπαστα κομμάτια του πολιτισμού. Μία επιλογή φωτογραφιών που «γεννήθηκαν» κατά τη διάρκεια των ταξιδιών - στιγμών με τραίνο σε διάφορες πόλεις και τοπoθεσίες της Ευρώπης. Ένα ταξίδι που δεν έχει όρια και σκέψη. Εδώ τα συναισθήματα αφηγούνται τις δικές τους παράξενες διαδρομές.

Ο Βασίλης Σπύρου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Έχει σπουδάσει Διοικητικό και Οικονομικό Στέλεχος Επιχειρήσεων, ενώ σήμερα είναι τελειόφοιτος της Σχολής Ανακαίνισης και Αποκατάστασης των Κτιρίων του ΤΕΙ Πάτρας. Την περίοδο 2004 - 2006 παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας με τη φωτογραφική ομάδα των φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών (ΠΟΦΠΠ) και συμμετείχε σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, λευκώματα και παρουσιάσεις.

Το 2007 επιλέχθηκε να συμμετάσχει στην έκθεση «Family of Man, connecting cultures» που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης στο Λουξεμβούργο. Το 2008 και το 2009 παρουσίασε την ατομική έκθεση «In.dust.rial» σε Πάτρα και Αθήνα αντίστοιχα. Το 2009 συμμετείχε σε φωτογραφίσεις ανά την Ευρώπη ως συνεργάτης της ολλανδικής εταιρίας «Eurail.Com», ενώ στη συνέχεια παρουσίασε φωτογραφίες του στην έκθεση «Europe on a Rail» στο Άμστερνταμ. Έχει διακριθεί σε αρκετούς διαγωνισμούς φωτογραφίας και έχει δημοσιευτεί δουλειά του σε περιοδικά, εφημερίδες, αφίσες και ιστοσελίδες. Είναι ιδρυτικό μέλος της Φωτογραφικής Λέσχης Πάτρας «ΗΔΥΦΩΣ».

Διάρκεια Έκθεσης: 16 Οκτωβρίου έως 4 Νοεμβρίου 2010
Χώρος: «Ποικίλη Στοά» Ρ. Φεραίου 129 & Παντανάσσης, Πάτρα

«Η μνήμη είναι ένα είδος αντι-μουσείου: δεν εντοπίζεται στο χώρο» 
Michel de Certeau

Μια περιπλάνηση στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων, σε Δύση και Ανατολή. Αρχιτεκτονήματα εντυπωσιακά: κτίρια δημόσια, μνημεία, πλατείες, εκκλησίες, θέατρα, γέφυρες, μουσεία... Οι τουρίστες τα ψάχνουν ακολουθώντας τον τουριστικό οδηγό. Σταματούν για λίγο. Τα φωτογραφίζουν ή φωτογραφίζονται μπροστά τους. Ο Βασίλης Σπύρου δεν τα προσπερνά... Αλλά ο φωτογραφικός φακός του ψάχνει και τα μη σημαντικά, δίπλα σε ό,τι σχεδιάστηκε για την… αιωνιότητα. Τα «ταπεινά», που δεν υπάρχουν σε χάρτες τουριστικούς. Ενίοτε δεν υπάρχουν σε κανένα χάρτη, αφού συνήθως η ύπαρξή τους είναι συγκυριακή.

Εικόνες με αφηγηματικό χαρακτήρα, περικλείουν εν δυνάμει κάθε ανθρώπινη παρουσία στο δημόσιο χώρο. Μέσα σ’ ένα πλαίσιο συμβολικό, μια υποδομή για το φαντασιακό, η δράση γίνεται αντιληπτή μέσα από συνειδησιακές και ασυνείδητες διαδικασίες. Τα ασπρόμαυρα τοπία –ως πλατφόρμα επικοινωνίας και έκφρασης– αφηγούνται ιστορίες ανθρώπων, γεγονότων και τόπων μέσα στο χρόνο, εκεί όπου οι ματιές συνήθως πλοηγούνται χωρίς να κάνουν τον κόπο να αναζητήσουν τη διεξαγωγή οποιασδήποτε μορφής αλληλόδρασης. Εκεί όπου η φωτογραφική μνήμη δεν «φυλακίζει» αναπαραστάσεις, αλλά νέες ενεργοποιήσεις της σκέψης.
Ο δημιουργός θέλει να αποκαλύψει και ν’ αποτυπώσει τον άνθρωπο ως «αντικειμενική» παρουσία. Δεν κυριαρχεί στο αστικό τοπίο που τον περιβάλλει. Δεν επιδιώκει να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Δεν καταφέρνει να επιβάλλεται. Αντίθετα, ο χώρος εδώ αποκτά τη δική του υπόσταση. Είναι αυτός που καλεί τον άνθρωπο. Που τον υπονοεί. Που τον υπαινίσσεται –ακόμη και κατά την απουσία του.

Ο Βασίλης Σπύρου αντιμετωπίζει το αστικό τοπίο με τη δική του προσωπική ματιά. Το αναδεικνύει μετατρέποντας το υπερ-κείμενο της συνεχούς ερμηνείας και αισθητικοποίησης, σε ένα αντικείμενο διαλόγου και κριτικής, ακολουθώντας αυτή τη διαχρονική και αμφίδρομη σχέση: πώς δηλαδή αυτοί οι ζωντανοί χώροι που έχουν καταγραφεί στην «επίσημη» μνήμη οργανώνονται, οικειοποιούνται, εγκαταλείπονται ή απορρίπτονται. Ταυτόχρονα όμως τα ίδια τοπία φαντάζουν σα δωμάτια σε χώρο εξωτερικό, όπου μπορείς να ξεκουραστείς και να βιώσεις την αστική εμπειρία. Και κάθε «κλικ» απέναντι στο εφήμερο προσδίδει ξανά στο μνημονεύσιμο τη ρευστότητα και το παιχνίδι εναλλαγής μνήμης και λήθης, παρουσίας και απουσίας, προσωπικού και συλλογικού.
Ισίδωρος Σιδερόπουλος

IN[SIGHTS]