Category Archives: Ιστορία της Φωτογραφίας

Άρθρα σχετικά με την ιστορία της Φωτογραφίας

William Eggleston’s Guide, έκθεση και φωτογραφικό λεύκωμα

William Eggleston’s Guide, έκθεση και φωτογραφικό λεύκωμα

William Eggleston's Guide

William Eggleston’s Guide, ήταν ο τίτλος της πρώτης ατομικής έκθεσης με έγχρωμες φωτογραφίες που παρουσίασε το μουσείο μοντέρνας τέχνης της Νέας Υόρκης,
από τις 25 Μαίου του 1976 μέχρι την 1 Αυγούστου του 1976. Τον ίδιο τίτλο είχε και το φωτογραφικό λεύκωμα που συνόδευε την έκθεση. Ένα ιστορικό φωτογραφικό λεύκωμα καθώς μετά από αυτό ο κόσμος της τέχνης θα άρχισε να ασχολείται πιο σοβαρά με την έγχρωμη φωτογραφία.

William Eggleston's Guide

Η έκθεση περιελάμβανε 75 φωτογραφίες του William Eggleston και ήταν σε επιμέλεια του διευθυντή του φωτογραφικού τμήματος του MOMA, John Szarkowski, ενώ το βιβλίο περιελάμβανε 48 φωτογραφίες. Σπουδαιότερο για μένα παραμένει ακόμη και σήμερα , όχι μόνο για ιστορικούς λογους, το κείμενο του Szarkowski με το οποίο παρουσίαζε την έκθεση και την έκδοση, μιας και το θεωρώ ένα από το σημαντικότερα κείμενα για την σύγχρονη φωτογραφία (εδώ μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο http://www.egglestontrust.com/guide_intro.html ).

William Eggleston's Guide

Η έκθεση και η έκδοση σίγουρα έκαναν αίσθηση. Η υποδοχή δεν ήταν από όλους θετική. Για παράδειγμα ο Hilton Hilton Kramer των New York Times έγραψε ότι  “Ο  κύριος Szarkowski μιλάει για τις φωτογραφίες του κυρίου  Eggleston ως «τέλειες». Τέλειες? Τελείως μπανάλ, ίσως. Εξαιρετικά βαρετές, σίγουρα”. Όμως δεν είχε δίκιο. Η τόλμη του John Szarkowski δικαιώθηκε. Το σίγουρο  είναι ότι αυτές οι πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες του William Eggleston που εκτέθηκαν και εκδόθηκαν με τόσο επίσημο τρόπο, προανήγγειλαν το μέλλον, προανήγγειλαν την εποχή μας και την κυριαρχία της χρήσης του χρώματος ως αναπόσπαστο στοιχείο της  φωτογραφικής σύνθεσης.

William Eggleston's Guide

Η έγχρωμη φωτογραφία και το διάταγμα του 1954

Η έγχρωμη φωτογραφία και το  διάταγμα του 1954

Η Kodak ήταν πιο γνωστή και ιστορική φωτογραφική εταιρεία. Ακόμη και τα πρώτα χρόνια της ψηφιακής φωτογραφίας η Kodak είχε την δύναμη να οδηγεί τις εξελίξεις. Όμως μέσα σε λίγα χρόνια, ξαφνικά λες και έμεινε από ιδέες και εκεί που ήταν πάντα οδηγός, έμεινε πίσω να μην μπορεί καν να ακολουθήσει. Τα χρόνια της παντοκρατορίας της Kodak η εταιρεία σε πρακτικό επίπεδο προσπαθούσε να είναι μονοπώλιο στον χώρο της φωτογραφίας και από την άλλη η αμερικάνικη κυβέρνηση με τις υπηρεσίες της προσπαθούσε με ότι όπλα είχε να μειώσει τις επιπτώσεις στην αγορά, από αυτές τις πρακτικές της Kodak.

Η Kodak to 1942 παρουσίασε το πρώτο έγχρωμο αρνητικό φιλμ, το Kodacolor. Το φιλμ πουλιόταν με προπληρωμένη την εμφάνιση του. Η μέθοδος εμφάνισης αυτού του πρώτου φιλμ ήταν η C-22 που αργότερα εξελίχθηκε στην διάσημη C-41. Η ουσία ήταν ότι καθώς η Kodak είχε το 90% της αγοράς του έγχρωμου φιλμ, με αυτό τον τρόπο είχε και το 90% της υπηρεσίας εμφάνισης του, πράγμα που η κυβέρνηση θεώρησε (και ήταν) μονοπωλιακή πρακτική και έτσι είχαμε μήνυση και μετά από διαπραγματεύσεις το διάταγμα του 1954. Το διάταγμα αυτό που έπαψε να ισχύει το 1995,  ανάγκαζε την Kodak να σταματήσει αυτή την πρακτική, δηλαδή να πουλάει τα φιλμ με ενσωματωμένη την τιμή της επεξεργασίας της εμφάνισης και την ανάγκαζε επίσης να διαθέσει την τεχνολογία της εμφάνισης C-22 στους ανταγωνιστές της.

Τα φιλμ μετά το 1955 που αναφέρουν ότι η τιμή δεν περιλαμβάνει την εμφάνιση

Η Kodak στην πολύχρονη ιστορία της είχε υποστεί και άλλα αντιμονοπωλιακά  διατάγματα (όπως για παράδειγμα αυτό που την ανάγκασε να πουλήσει την Graflex). Όμως πιστεύω ότι αυτό το τόσο σοφό διάταγμα του 1954 έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη της έγχρωμης φωτογραφίας. Ο σπουδαιότερος λόγος είναι ότι μπαίνοντας και άλλοι παίκτες στο παιχνίδι της εξέλιξης των υπηρεσιών εμφάνισης  των έγχρωμων φιλμ και της εκτύπωσης των φωτογραφιών, αυτές έγιναν πολύ φθηνότερες για το πλατύ κοινό και έτσι είχαμε μέσα σε μια 20ετία πραγματική έκρηξη στην εξέλιξη της έγχρωμης φωτογραφίας,  και αργότερα το 1972 με την καθιέρωση της C-41 και την πληθώρα των νέων φιλμ που ήταν και πιο γρήγορα και με πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Οι φωτογραφίες του Γουίλιαμ Μπάροουζ

Οι φωτογραφίες του Γουίλιαμ Μπάροουζ

Έχω ασχοληθεί σε αρκετές αναρτήσεις μου με καλλιτέχνες ή απλά διάσημους από άλλους χώρους που ήταν και φωτογράφοι. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και ο Γουίλιαμ Μπάροουζ (William Seward Burroughs II 5 Φεβρουαρίου 1914 – 2 Αυγούστου 1997). Ο Μπάροουζ   μαζί με τον Τζακ Κέρουακ και τον  Άλλεν Γκίνσμπεργκ είναι η βασικοί εκπρόσωποι στην ιστορία της τέχνης του κινήματος που το ονομάζουμε μπίτνικ ή γενιά μπιτ.

Οι φωτογραφίες του Γουίλιαμ Μπάροουζ

Ο Γουίλιαμ Μπάροουζ   που ήταν και ζωγράφος-γραφίστας εκτός από ποιητής-συγγραφέας ανάμεσα στους υπόλοιπους πειραματισμούς του ασχολήθηκε και με την φωτογραφία παρόλο που δεν την είχε σε υπόληψη σαν μορφή τέχνης. Όπως έγραψε ο ίδιος το 1963 και το διατύπωσε με την χαρακτηριστική φράση, “Take – Rearrange – Take”,  οι  φωτογραφίες του σαν σκοπό είχαν την διάσπαση του χρόνου.

Οι φωτογραφίες του Γουίλιαμ Μπάροουζ

Παρόλο που δεν θεωρούσε την φωτογραφία τέχνη, τον συνάρπαζαν οι δυνατότητες της και έτσι ασχολήθηκε μαζί της ενεργά για πάνω από 2 δεκαετίες από το 50′ μέχρι το 70′. Ανάμεσα στις φωτογραφίες του υπάρχουν καλειδοσκοπικοί πειραματισμοί, κολάζ  και αυτοπορτραίτα, αλλά και κανονικά πορτραίτα και τοπία.  Παρόλο που έχω δει σκόρπια δημοσιευμένα δείγματα της φωτογραφικής δουλειάς του  Μπάροουζ επιτρέψτε μου να την θεωρώ σημαντική και θα επανέρθω με νέα ανάρτηση μόλις έρθει στα χέρια μου το βιβλίο που εκδόθηκε το 2014,  με την φωτογραφική του δουλειά.

Οι φωτογραφίες του Γουίλιαμ Μπάροουζ

O Τζακ Κέρουακ το 1957 στην Ταγγέρη

Το βιβλίο Taking Shots: The Photography of William S. Burroughs εκδόθηκε με την ευκαιρία της αντίστοιχης έκθεσης που έγινε στην Photographers’ Gallery στο Λονδίνο, από τους από τους επιμελητές Patricia Allmer και John Sears. Και πιστεύω ότι είναι χαρακτηριστικό αυτό που γράφει ο βιογράφος της γενιάς Μπιτ, Barry Miles στο βιβλίο. “Το έργο του ήταν μια πάλη ενάντια στα συστήματα ελέγχου, στις αξίες που έχουν ενσωματωθεί στην καθημερινή γλώσσα, σκέψη και δράση. Στον έλεγχο που ασκείται από το κράτος, τη θρησκεία, την οικογένεια, το σχολείο … τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη ευπείθεια και την αφοσίωση”

Les Rencontres d’Arles, το διεθνές φωτογραφικό Φεστιβάλ

Οι φωτογραφικές συναντήσεις της Αρλ

Οι φωτογραφικές συναντήσεις της Αρλ είναι το σπουδαιότερο φωτογραφικό φεστιβάλ και το μόνο πραγματικά διεθνές φεστιβάλ φωτογραφίας στον κόσμο. Γίνεται κάθε καλοκαίρι στην πόλη Αρλ στη νότια Γαλλία. Αν ψάξουμε να βρούμε έναν αντίστοιχο θεσμό από άλλον χώρο της τέχνης , μάλλον όχι τυχαία θα βρούμε ένα διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου  που γίνεται και αυτό σε μια παραλιακή Γαλλική πόλη, στις Κάννες.  Πιστεύω ότι αυτό είχαν στο μυαλό τους οι τρεις δημιουργοί των συναντήσεων της Αρλ, ένα φεστιβάλ για την φωτογραφία που να έχει την ίδια ακτινοβολία που έχει το φεστιβάλ των Καννών για τον κινηματογράφο και τα κατάφεραν.

Οι φωτογραφικές συναντήσεις της Αρλ

H πρώτη ομάδα φίλων και υποστηρικτών του φεστιβάλ σε φωτογραφία του 1971, Jean-Claude Lemagny, Tobb Webb, Michel Tournier, Lucien Clergue (τέταρτος από αριστερά), Jean-Claude Gautrand, Jean-Pierre Sudre, Edouard Boubat, Denis Brihat, Jean Dieuzaide και ο Jean-Maurice Rouquette

Τρεις φίλοι ο Φωτογράφος Lucien Clergue, ο συγγραφέας Michel Tournier και ο ιστορικός Jean-Maurice Rouquette (ο Clergue και ο Rouquette γεννημένοι στην Αρλ), ένωσαν τις δυνάμεις τους ξεκινώντας από το 1968 και κατάφεραν το 1970 να δημιουργήσουν το σημαντικότερο φεστιβάλ φωτογραφίας στον κόσμο. Το φεστιβάλ περιλαμβάνει κυρίως εκθέσεις, εργαστήρια, αλλά και σημαντικές ημερίδες, ομιλίες και παρουσιάσεις. Το φεστιβάλ προώθησε την φωτογραφία στην Γαλλία με πολλούς τρόπους και έτσι η την δεκατία του 80 δημιουργήθηκε στην Αρλ η L’Ecole Nationale Supérieure de la Photographie – ENSP, η κρατική σχολή φωτογραφίας της Γαλλίας.

Οι φωτογραφικές συναντήσεις της Αρλ

 Ansel Adams και Brassaï, “κορυφαίες συναντήσεις της Αρλ”

Στην σχεδόν πενηντάχρονη παρουσία του το φεστιβάλ Rencontres Internationales de la Photographie d’Arles όπως είναι το πλήρες όνομα του έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στην ανάδειξη νέων φωτογράφων και είναι πάρα πολλοί σημαντικοί φωτογράφοι που τους ανακαλύψαμε χάρη στις φωτογραφικές συναντήσεις της Αρλ και αυτό από μόνο του δείχνει το πόσο σπουδαίο είναι αυτό το φεστιβάλ που η πολιτική του είναι ακόμη και οι γνωστοί φωτογράφοι να δείχνουν καινούργια δουλειά.  Ενώ ακόμη και από διάσημους φωτογράφους βλέπουμε φωτογραφίες τους που  μπορεί να μην έχουμε ξαναδεί ή το έργο τους με μια νέα ματιά.

Οι φωτογραφικές συναντήσεις της Αρλ

Robert Doisneau και André Kertész “κορυφαίες συναντήσεις της Αρλ”

Για να διαπιστώσετε πόσο σημαντικό είναι το φωτογραφικό φεστιβάλ της Αρλ σας παραθέτω τις εκθέσεις που έχουν γίνει από την αρχή του φεστιβάλ.

2016

Sid Grossman, Ethan Levitas, Garry Winogrand, Peter Mitchell, Eamonn Doyle, Christian Marclay, Bernard Plossu, Charles Fréger, Sara Galbiati, Peter Helles Eriksen, Tobias Selnaes Markussen, Maud Sulter, Laia Abril, Piero Martinello, João Pina, Stéphanie Solinas, Yan Morvan, Alexandre Guirkinger, Don McCullin, PJ Harvey & Seamus Murphy, Yann Gross, Alinka Echeverría, Maurizio Cattelan & Pierpaolo Ferrari, Augustin Rebetez, Frank Berger, Stephanie Kiwitt, Basma Alsharif, Daisuke Yokota, Marie Angeletti, Christodoulos Panayiotou, Nader Adem, Sarah Waiswa, Beni Bischof, Sara Cwynar.

2015

Walker Evans, Stephen Shore, Robert Venturi, Denise Scott Brown, Toon Michiels, Olivier Cablat, Markus Brunetti, Paul Ronald, Sandro Miller, Eikoh Hosoe, Masahisa Fukase, Daido Moriyama, Masatoshi Naito, Issei Suda, Kou Inose, Sakiko Nomura, Daisuke Yokota, Martin Gusinde, Paolo Woods, Gabriele Galimberti, Natasha Caruana, Alex Majoli, Paolo Pellegrin, Ambroise Tézenas, Thierry Bouët, Anna Orlowska, Vlad Krasnoshchok, Sergiy Lebedynskyy, Vadym Trykoz, Lisa Barnard, Robert Zhao Renhui, Pauline Fargue, Julián Barón, Delphine Chanet, Omar Victor Diop, Paola Pasquaretta, Niccolò Benetton, Simone Santilli, Dorothée Smith, Rebecca Topakian, Denis Darzacq, Swen Renault, Paolo Woods, Elsa Leydier, Alice Wielinga, Cloé Vignaud, Louis Matton, Swen Renault et Pablo Mendez.

2014

Lucien Clergue, Christian Lacroix, Raymond Depardon, Léon Gimpel, David Bailey, Vik Muniz, Patrick Swirc, Denis Rouvre, Vincent Pérez, Chema Madoz, Élise Mazac, Robert Drowilal, Anouck Durand, Refik Vesei, Pleurat Sulo, Katjusha Kumi,Ilit Azoulay, Katharina Gaenssler, Miguel Mitlag, Victor Robledo, Youngsoo Han, Kechun Zhang, Pieter Ten Hoopen, Will Steacy, Kudzanai Chiurai, Patrick Willocq, Ciril Jazbec, Milou Abel, Sema Bekirovic, Melanie Bonajo, Hans de Vries, Hans Eijkelboom, Erik Fens, Jos Houweling, Hans van der Meer, Maurice van Es, Benoît Aquin, Luc Delahaye, Mitch Epstein, Nadav Kander.

2013

Hiroshi Sugimoto, Sergio Larrain, Guy Bourdin, Alfredo Jaar, John Stezaker, Wolfgang Tillmans, Viviane Sassen, Jean-Michel Fauquet, Arno Rafael Minkkinen, Miguel Angel Rojas, Pieter Hugo, Michel Vanden Eeckhoudt, Xavier Barral, John Davis, Antoine Gonin, Thabiso Sekgala, Philippe Chancel, Raphaël Dallaporta, Alain Willaume, Cedric Nunn, Santu Mofokeng, Harry Gruyaert, Jo Ractliffe, Zanele Muholi, Patrick Tourneboeuf, Thibaut Cuisset, Antoine Cairns, Jean-Louis Courtinat, Christina de Middel, Stéphane Couturier, Frédéric Nauczyciel, Jacques Henri Lartigue, Pierre Jamet, Raynal Pellicer, Studio Fouad, Erik Kessels.

2012

Les 30 ans de l’ENSP, Josef Koudelka, Amos Gitai, Klavdij Sluban & Laurent Tixador, Arnaud Claass, Grégoire Alexandre, Édouard Beau, Jean-Christophe Béchet, Olivier Cablat, Sébastien Calvet, Monique Deregibus & Arno Gisinger, Vincent Fournier, Marina Gadonneix, Valérie Jouve, Sunghee Lee, Isabelle Le Minh, Mireille Loup, Alexandre Maubert, Mehdi Meddaci, Collection Jan Mulder, Alain Desvergnes, Olivier Metzger, Joséphine Michel, Erwan Morère, Tadashi Ono, Bruno Serralongue, Dorothée Smith, Bertrand Stofleth & Geoffroy Mathieu, Pétur Thomsen, Jean-Louis Tornato, Aurore Valade, Christian Milovanoff

2011

Chris Marker, photos du New York Times, Robert Capa, Wang Qingsong, Dulce Pinzon, JR…

2010

Robert Mapplethorpe

2009

Robert Delpire, Willy Ronis, Jean-Claude Lemagny, Lucien Clergue, Elger Esser, Roni Horn, Duane Michals, Nan Goldin (guest of honour), Brian Griffin, Naoya Hatakeyama, JH Engström, David Armstrong, Eugene Richards, Martin Parr, Paolo Nozolino, et al.

2008

Richard Avedon, Grégoire Alexandre, Joël Bartoloméo, Achinto Bhadra, Jean-Christian Bourcart, Samuel Fosso, Charles Fréger, Pierre Gonnord, Françoise Huguier, Grégoire Korganow, Peter Lindbergh, Guido Mocafico, Henri Roger, Paolo Roversi, Joachim Schmid, Georges Tony Stoll, Patrick Swirc, Tim Walker, Vanessa Winship, et al.

2007

60 years of Magnum Photos, Pannonica de Koenigswater, Studio Zuber, Collections of Indian Albums from the Alkazi Collection, Alberto Garcia-Alix, Raghu Rai, Dayanita Singh, Nony Singh, Sunil Gupta, Anay Mann, Pablo Bartholomew, Bharat Sikka, Jeetin Sharma, Siya Singh, Huang Rui, Gao Brothers, RongRong & inri, Liu Bolin, JR, et al.

2006

American Photography in French Collections, Robert Adams, Cornell Capa, Gilles Caron, Don McCullin, Guy Le Querrec, Susan Meiselas, Julien Chapsal, Michael Ackerman, David Burnett, Lise Sarfati, Sophie Ristelhueber, Dominique Issermann, Jean Gaumy, Daniel Angeli, Paul Graham, Claudine Doury, Jean-Christophe Bechet, David Goldblatt, Anders Petersen, Philippe Chancel, Meyer, Olivier Culmann, Gilles Coulon, et al.

2005

William M. Hunt Collection, Miguel Rio Branco, Thomas Dworzak, Alex Majoli, Paolo Pellegrin, Ilkka Uimonen, Barry Frydlender, David Tartakover, Michal Heiman, Denis Rouvre, Denis Darzacq, David Balicki, Joan Fontcuberta, Christer Strömholm, Keld Helmer-Petersen, et al.

2004

Dayanita Singh, Archives from the Lodz Ghetto, Stephen Gill, Oleg Kulik, Arsen Savadov, Keith Arnatt, Raphaël Dallaporta, Matsue Taiji, Tony Ray-Jones, Kanemura Osamu, Kawauchi Rinko, Chris Killip, Chris Shaw, Kimura Ihei, Neeta Madahar, Frank Breuer, Hans van der Meer, James Mollison, Chris Killip, Mathieu Pernot, Paul Shambroom, Katy Grannan, Lucien Clergue, AES + F, György Lörinczy, et al.

2003

Claude Berri Collection, Lin Tianmiao & Wang Gongxin, Xin Danwen, Gao Bo, Shao Yinong & Mu Chen, Hong Li, Hai Bo, Chen Lingyang, Ma Liuming, Hong Hao, Naoya Hatakeyama, Roman Opalka, Jean-Pierre Sudre, Suzanne Lafont, Corinne Mercadier, Adam Bartos, Marie Le Mounier, Yves Chaudouët, Galerie VU’, Harry Gruyaert, Vincenzo Castella, Alain Willaume, François Halard, Donovan Wylie, Jérôme Brézillon & Nicolas Guiraud, Jean-Daniel Berclaz, Monique Deregibus, Youssef Nabil, Tina Barney, et al.

2002

Guillaume Herbaut, Baader Meinhof, Astrid Proll, Josef Koudelka, Gabriele Basilico, Rineke Dijkstra, Lise Sarfati, Jochen Gerz, Collection Ordoñez Falcon, Larry Sultan, Alex Mac Lean, Alastair Thain, Raeda Saadeh, Zineb Sedira, Serguei Tchilikov , Jem Southam. Alexey Titarenko, Andreas Magdanz, Sophie Ristelhueber, et al.

2001

Luc Delahaye, Patrick Tosani, Stéphane Couturier, David Rosenfeld, James Casebere, Peter Lindbergh, et al.

2000

Tina Modotti, Jakob Tuggener, Peter Sakaer, Masahisa Fukase, Herbert Matter, Robert Heinecken, Jean-Michel Alberola, Tom Drahaos, Willy Ronis, Frederick Sommer, Lucien Clergue, Sophie Calle, et al.

1999

Lee Friedlander, Walker Evans, et al.

1998

David La Chapelle, Herbert Spring, Mike Disfarmer, Francesca Woodman, Federico Patellani, Massimo Vitali, Dieter Appelt, Samuel Fosso, Urs Lu.thi, Pierre Molinier, Yasumasa Morimura, Roman Opalka, Cindy Sherman, Sophie Weibel, et al.

1997

Collection Marion Lambert, Eugene Richards, Mathieu Pernot, Aziz + Cucher, Jochen Gerz, Antoni Muntadas, Richard Terré, et al.

1996

Ralph Eugene Meatyard, William Wegman, Grete Stern, Paolo Gioli, Nancy Burson, John Stathatos, Sophie Calle, Luigi Ghirri, Pierre Cordier, et al.

1995

Alain Fleischer, Roger Ballen, Noda, Toyoura, Slocombe, Nam June Paik, France Bourély, et al.

1994

Andres Serrano, Roger Pic, Marc Riboud, Bogdan Konopka, Sarah Moon, Pierre and Gilles, Marie-Paule Nègre, Edward Steichen and Josef Sudek, Robert Doisneau, André Kertész, et al.

1993

Richard Avedon, Larry Fink, Ernest Pignon-Ernest, Cecil Beaton, Raymonde April, Koji Inove, Louis Jammes, Eiichiro Sakata, et al.

1992

Don McCullin, Dieter Appelt, Béatrix Von Conta, Denise Colomb, José Ortiz-Echaguë, Wout Berger, Thibaut Cuisset, Knut W. Maron, John Statathos, et al.

1991

Tina Modotti, Edward Weston, Graciela Iturbide, Martín Chambi, Sergio Larrain, Sebastiao Salgado, Juan Rulfo, Miguel Rio Branco, Eric Poitevin, Alberto Schommer, et al.

1990

Volker Hinz, Erasmus Schröter, Stéphane Duroy, Raymond Depardon, Frédéric Brenner, Drtikol, Saudek, et al.

1989

Robert Frank, Pierre de Fenoyl, John Phillips, Benjamin Kanarek, Nick Knight, Jean-Baptiste Modino, Stéphane Sednaoui, Max Vadukul, Javier Valhonrat, Christian Boltanski, Annette Messager, Cristina Garcia Rodero, Hervé Gloaguen, Philippe Bazin, Eduardo Masferré, Pierre de Vallombreuse, John Demos, Elizabeth Sunday, et al.

1988

Germaine Krull, Bruce Weber, Henri Alekan, Ling Fei, Shia Yong Lee, Gao Yuan, Chen Bao Cheng, Zhang Hai Er, Magnum in China, et al.

1987

Brian Griffin, Dominique Issermann, Max Vadukul, Gabriele Basilico, Paul Graham, Nan Goldin, Thomas Florschuetz, Gianni Berengo Gardin, et al.

1986

Collection Graham Nash, Annie Leibovitz, Sebastiao Salgado, Martin Parr, Robert Doisneau, Paulo Nozolino, Ugo Mulas, Bruce Gilden, Georges Rousse, Peter Knapp, Max Pam, Miguel Rio Branco, Michelle Debat, Andy Summers, Baron Wolman, et al.

1985

David Hockney, Fritz Gruber, Franco Fontana, Milton Rogovin, Gilles Peress, Jane Evelyn Atwood, Eugene Richards, Sebastiao Salgado, Robert Capa, Lucien Hervé, et al.

1984

Jean Dieuzaide, Marilyn Bridges, Mario Giacomelli, Joyce Tenneson, Luigi Ghirri, Albato Guatti, Mario Samarughi, Arman, Raoul Ubac, et al.

1983

Robert Rauschenberg, Bruce Davidson, et al.

1982

Willy Zielke, Alexey Brodovitch, Henri Cartier-Bresson, Robert Frank, William Klein, Max Pam, Bernard Plossu, et al.

1981

Guy Bourdin, Steve Hiett, Art Kane, Cheyco Leidman, André Martin, Sarah Moon and Dan Weeks, François Kollar, et al.

1980

Willy Ronis, Arnold Newman, Jay Maisel, Chrisitan Vogt, Ben Fernandez, Julia Pirotte, et al.

1979

David Burnett, Mary Ellen Mark, Jean-Pierre Laffont, Abbas, Pedro Meyer, Yves Jeanmougin, Manuel Alvarez Bravo, et al.

1978

Lisette Model, Izis, William Klein, Hervé Gloaguen, Yan Le Goff, Serge Gal, Marc Tulane, Lionel Jullian, Alain Gualina, et al.

1977

Will Mac Bride, Paul Caponigro, Neal Slavin, Max Waldman, Dennis Stock, Josef Sudek, Harry Callahan, R. Benvenisti, P. Carroll, W. Christenberry, S. Ciccone, W. Eggleston, R. Embrey, B. Evans, R. Gibson, D. Grégory, F. Horvat, W. Krupsan, W. Larson, U. Mark, J. Meyerowitz, S. Shore, N. Slavin, L. Sloan-Théodore, J. Sternfeld, R. Wol, et al.

1976

Ernst Haas, Bill Brandt, Man Ray, Marc Riboud, Magnum Agency, Eikoh Hosoë, Judy Dater, Jack Welpott, Doug Stewart, Duane Michals, Leslie Krims, Bob Mazzer, Horner, S. Sykes, David Hurn, Mary Ellen Mark, René Groebli, Guy Le Querrec, et al.

1975

Viva Agency, André Kertész, Yousuf Karsh, Robert Doisneau, Lucien Clergue, Jean Dieuzaide, Ralph Gibson, Charles Harbutt, Tania Kaleya, Eva Rubinstein, Michel Saint Jean, Kishin Shinoyama, Hélène Théret, Georges Tourdjman, et al.

1974

Brassaï, Ansel Adams, Georges A. Tice, et al.

1973

Imogen Cunningham, Linda Connor, Judy Dater, Allan Porter, Paul Strand, Edward S. Curtis, et al.

1972

Hiro, Lucien Clergue, Eugène Atget, Bruce Davidson, et al.

1971

Pedro Luis Raota, Charles Vaucher, Olivier Gagliani, Steve Soltar, Judy Dater, Jack Welpott, Gordon Bennett, John Weir, Linda Connor, Neal White, Jean-Claude Gautrand, Jean Rouet, Pierre Riehl, Roger Doloy, Georges Guilpin, Alain Perceval, Jean-Louis Viel, Jean-Luc Tartarin, Frédéric Barzilay, Jean-Claude Bernath, André Recoules, Etienne-Bertrand Weill, Rodolphe Proverbio, Jean Dieuzaide, Paul Caponigro, Jerry Uelsmann, Heinz Hajek-Halke, Rinaldo Prieri, Jean-Pierre Sudre, Denis Brihat, et al.

1970

Gjon Mili, Edward Weston

Album – Duane Michals – Φωτογραφικό Λεύκωμα

Album: The Portraits of Duane Michals 1958-1988

album

Ένα από τα αγαπημένα μου φωτογραφικά λευκώματα είναι το ALBUM του Duane Michals. Είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα που δεν έχει φέρει κάτι το καινούργιο στην φωτογραφία, ούτε άνοιξε καινούργιους φωτογραφικούς δρόμους.  Αλλά μου αρέσει γιατί είναι το πρώτο σημαντικό λεύκωμα από τον Michals, με εξαιρετική επιμέλεια και παρουσίαση των φωτογραφιών.  Ο Duane Michals για τριάντα χρόνια φωτογραφίζει διάσημους και άσημους  για πολύ γνωστά περιοδικά και για το προσωπικό του αρχείο. Μια επιλογή από αυτά τα πορτραίτα μας παρουσιάζει στο ALBUM που κυκλοφόρησε το 1988.

Ένα από τα αγαπημένα μου φωτογραφικά λευκώματα είναι το ALBUM του  Duane Michals. Είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα που δεν έχει φέρει κάτι το πρωτοποριακό στην φωτογραφία, ούτε άνοιξε καινούργιους φωτογραφικούς δρόμους.  Αλλά μου αρέσει γιατί είναι το πρώτο σημαντικό λεύκωμα από τον Michals, με εξαιρετική επιμέλεια και παρουσίαση των φωτογραφιών.  Ο Duane Michals για τριάντα χρόνια φωτογραφίζει διάσημους ή λιγότερο διάσημους για πολύ γνωστά περιοδικά.

Το διαφορετικό στην περίπτωση του Duane Michals σε σχέση με τους άλλους γνωστούς φωτογράφους πορτραίτου είναι ότι δεν διαθέτει στούντιο και πάντα πηγαίνει στον χώρο του φωτογραφιζόμενου για να τον φωτογραφίσει και αυτό το κάνει από νωρίς την δεκαετία του 60΄.  Αυτό το κάνουν και άλλοι φωτογράφοι βέβαια αλλά όχι τόσο συχνά(για παράδειγμα ο  Henri Cartier-Bresson είναι από τους πρώτους φωτογράφους χωρίς στούντιο που αναλαμβάνει φωτογράφιση πορτραίτων).

ALBUM.

Μπορεί το φωτογραφικό λεύκωμα Album: The Portraits of Duane Michals 1958-1988 να μην είναι ένα ορόσημο στην ιστορία της φωτογραφίας, είναι όμως μια σειρά από πολύ δυνατά πορτραίτα, μια φωτογραφική ματιά με μεγάλη ευαισθησία και μεγάλη συνέπεια. Πράγμα που συνεχίζεται και στα επόμενα projects του Duane Michals που είναι πιο προσωπικά και πολύ πιο ποιητικά και αξίζει να τα αναζητήσετε (Eros and Thanatos, Questions Without Answers, Salute Walt Whitman και το The Adventures of Constantine Cavafy με φωτογραφίες εμπνευσμένες από την ποίηση του μεγάλου Αλεξανδρινού).

ALBUM

Ο πρώτος Έλληνας Φωτογράφος

Ο πρώτος Έλληνας Φωτογράφος, Φίλιππος Μαργαρίτης

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ

Αυτοπορτραίτο του Φίλιππου Μαργαρίτη

O Φίλιππος Μαργαρίτης που είναι ο πρώτος Έλληνας που ασχολήθηκε με την φωτογραφία γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1810. Σπούδασε ζωγραφική στην Ρώμη με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους και με την επιστροφή του στην Ελλάδα διδάσκει στο πολυτεχνείο, στο “Σχολείο των τεχνών” όπως λεγόταν τότε. Το 1847 μαθαίνει την τεχνική της Νταγγεροτυπίας και έτσι το 1949 αποφασίζει να ανοίξει το πρώτο φωτογραφείο στην Αθήνα που δεν ήταν παρά μια ξύλινη παράγκα στην αυλή του σπιτιού του στην πλατεία Κλαυθμώνος. Μάλιστα ενημέρωσε του υποψήφιους πελάτες του  με αγγελία/διαφήμιση στις εφημερίδες της εποχής. «O ζωγράφος κ. Φίλιππος Mαργαρίτης ειδοποιεί τους επιθυμούντας να απεικονίσωσιν εαυτούς διά της Hλιοτυπίας ή να αποκτήσωσιν αντίτυπα μνημείων. Kατοικεί δε ούτος εντός της οικίας ένθα ήτο πρότερον το ανακτοβούλιον απέναντι της Oικονομίας».

Φίλιππος Μαργαρίτης

Ο Μαργαρίτης φωτογράφισε τα αρχαία μνημεία της Αθήνας με τα οποία κέρδισε και αρκετά βραβεία, αλλά την φήμη και την πελατεία του  την απόκτησε χάρη στα πορτραίτα του. Ανάμεσα στους πελάτες του ήταν οι πρώτοι βασιλιάδες Όθωνας και η Αμαλία, αλλά και ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α΄ με τη  βασίλισσα Όλγα αργότερα,  μαζί με την αυλή και  όλη την τότε «καλή» κοινωνία της Aθήνας. Ανάμεσα τους και μερικοί από τους αγωνιστές του 1821 που είχαν επιζήσει. Αρκετές φορές Φίλιππος Μαργαρίτης επιχρωμάτιζε τις φωτογραφίες του με εκπληκτική πιστότητα καθώς ήταν και πολύ καλός ζωγράφος.   Η σημαντικότερη πηγή για τον Μαργαρίτη είναι το βιβλίο του Άλκη Ξανθάκη, ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ 1990.

Φίλιππος Μαργαρίτης

Ο στρατηγός Χριστόδουλος Χατζηπέτρος

Τρεις σκηνοθέτες στο κρεβάτι

Ο Dennis Hopper, ο John Ford και ο John Huston σε μια φωτογραφία

Σε αυτή την πραγματικά παράξενη φωτογραφία τραβηγμένη  στις 13 Σεπτεμβρίου του 1971από τον  Victor Skrebneski έναν  πολύ γνωστό φωτογράφο, βλέπουμε 3 θρύλους του Χόλυγουντ. Τον Dennis Hopper που είχε ήδη γίνει γνωστός με την ταινία Ξέγνοιαστος Καβαλάρης  (Easy Rider) που είχε σκηνοθετήσει μόλις 2 χρόνια πριν το 1969, τον διάσημο σκηνοθέτη John Huston που σπάνια αποχωρίζονταν το πούρο του και τον πατριάρχη της σκηνοθεσίας John Ford  με τα 4 βραβεία όσκαρ.

Τρεις σκηνοθέτες στο κρεβάτι

Ο Dennis Hopper  και ο John Huston συναντήθηκαν σε μια φωτογράφιση για να διαφημίσουν το ουίσκι Jim Beam, που ισχυρίζονταν ότι είχε καταργήσει το χάσμα των γενεών αφού το προτιμούσαν και οι δύο διάσημοι σκηνοθέτες. Φωτογράφος της καμπάνιας ήταν ο Victor Skrebneski που ήδη είχε γίνει όνομα στους κύκλους της διαφήμισης και της μόδας. Ο Dennis Hopper  έριξε την ιδέα να επισκεφθούν τον John Ford που ήταν το είδωλο του και που το σπίτι του ήταν κοντά και οι τρεις μαζί.

Τρεις σκηνοθέτες στο κρεβάτι

Όταν ο Dennis Hopper πρότεινε στον John Ford να τον σηκώσουν να τον βάλουν στο αναπηρικό καροτσάκι για μια αναμνηστική φωτογραφία εκείνος του είπε. “Νεαρέ μου δεν έχεις καθόλου αίσθηση του δραματικού γιατί αν είχες θα ανέβαινες στο κρεβάτι μαζί μου. Έτσι τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία.

Vivian Maier: Street Photographer

Vivian Maier : Φωτογράφος Δρόμου

Vivian Maier :  Φωτογράφος Δρόμου

Μια από τις μεγάλες εκπλήξεις στην ιστορία της φωτογραφίας είναι η ανακάλυψη και η προβολή του μοναδικού έργου αυτής της εξαιρετικής φωτογράφου από τον John Maloof. Η Vivian Maier ασχολήθηκε με την φωτογραφία πάνω από 40 χρόνια, αλλά πρακτικά δεν είχε δείξει κάπου την δουλειά της με αποτέλεσμα οι φωτογραφίες της να κινδυνέψουν να χαθούν για πάντα. Η Βίβιαν Μέγιερ δημιούργησε ένα  έργο που θα πάρει μια πολύ ξεχωριστή θέση στην ιστορία της φωτογραφίας όταν ολοκληρωθεί ή μελέτη και η παρουσίαση του. Θα λογαριάζεται ανάμεσα στους  σημαντικότερους φωτογράφους.

Vivian Maier :  Φωτογράφος Δρόμου

Ευτυχώς ανακάλυψε το έργο της ο John Maloof και από την στιγμή που εντελώς τυχαία απόκτησε σε μια δημοπρασία τα πρώτα αρνητικά, έχει κάνει μια πολύ σοβαρή προσπάθεια για την προβολή του μοναδικού αυτού φωτογραφικού έργου με εκθέσεις και δημοσιεύσεις. Αυτό το βιβλίο είναι το πρώτο φωτογραφικό λεύκωμα της Vivian Maier που κυκλοφόρησε το 2011, ενώ ακολούθησε κι άλλο το 2014, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσουν κι άλλα τα επόμενα χρόνια.

Vivian Maier :  Φωτογράφος Δρόμου

Η Βίβιαν Μέγιερ γεννήθηκε το 1926 στην Νέα Υόρκη από γαλλίδα μητέρα. Ενώ για βιοποριστικούς λόγους δούλεψε για πάνω από 40 χρόνια σαν νταντά και οικιακή βοηθός, στον ελεύθερο χρόνο της ασχολούνταν με την φωτογραφία δρόμου κυρίως στις τρεις αμερικάνικες πόλεις που έζησε στην Νέα Υόρκη, στο Σικάγο και στο Λος Άντζελες, αλλά και σε διάφορα μέρη του κόσμου όπου ταξίδεψε.

Vivian Maier :  Φωτογράφος Δρόμου

Πέθανε το 2009 και μέχρι τον θάνατο της ήταν άγνωστη στους φωτογραφικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους. Η ίδια δεν έκανε καμία προσπάθεια για την προβολή του έργου της. Λίγους μήνες μετά τον θάνατο της ο John Maloof ένας νεαρός ιστορικός που μάζευε υλικό για την ιστορία του Σικάγου, έπεσε επάνω σε μερικά αρνητικά της σε μια δημοπρασία. Τα υπόλοιπα είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία που ο John Maloof μας τα παρουσιάσε στο ντοκιμαντέρ Finding Vivian Maier το 2013 σε σκηνοθεσία δική του και του Charlie Siskel.

Από την πρώτη στιγμή που είδα φωτογραφίες της Vivian Maier την λάτρεψα. Την συμπεριλαμβάνω πάντα στα μαθήματα μου και φυσικά θα μας απασχολήσει και σε αρκετές αναρτήσεις.

Περιοδικό φωτο τεστ

Περιοδικό φωτογραφίας φωτο τεστ

Μια αναφορά που έκανα με μια ανάρτηση μου σε κάποιες παλιές διαφημίσεις φωτογραφικών εταιρειών σε φωτογραφικά περιοδικά πριν από 40 χρόνια οδήγησε κάποιους φίλους να το ψάξουν και να με ενημερώσουν ότι για ένα από τα ιστορικά περιοδικά της φωτογραφίας το φωτο τεστ, δεν υπάρχει κάποια πληροφορία στο διαδίκτυο. Έτσι υποσχέθηκα να γράψω ένα άρθρο.

Περιοδικό φωτο τεστ

Το περιοδικό φωτο τεστ κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1977, ενώ το δεύτερο τεύχος τον Ιούλιο του 1977 και ήταν μια τριμηνιαία επιθεώρηση φωτογραφίας και κινηματογράφου όπως ισχυρίζονταν το ίδιο στα εξώφυλλά του.  Από ότι μπορώ να διακρίνω στα πρώτα τεύχη του φωτο τεστ (έχω δεμένα τα τεύχη 2-10) αλλά και όπως ήταν φυσιολογικό,  πρότυπο για αυτό το περιοδικό αποτέλεσαν  ξένα  περιοδικά φωτογραφίας όπως το Practical Photography, αλλά τα τολμηρά εξώφυλλα μου θυμίζουν το American Photo και το γαλλικό Photo. Το λέω με σιγουριά καθώς ήμουν συνδρομητής και στα 2 για πολύ μεγάλο διάστημα.

H ταυτότητα του περιοδικού φωτο τεστ

Περιοδικό φωτο τεστ

Από τις ολοσέλιδες διαφημίσεις μέσα στο ίδιο το περιοδικό ενός άλλου περιοδικού με τον τίτλο ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗ βγάζω το συμπέρασμα ο ίδιος τα κυκλοφορούσε ο ίδιος εκδότης. Στο τέταρτο τεύχος το φωτο τεστ έγινε δίμηνο και δεν είχε γυμνό στο εξώφυλλο. Στο πέμπτο τεύχος παράμεινε δίμηνο αλλά ξαναέβαλε γυμνό στο εξώφυλλο. Στο 6 τεύχος το φωτο τεστ έγινε μηνιαίο και έτσι κυρίως το θυμάμαι εγώ για όσο κράτησε. Βέβαια μην νομίζετε ότι η συνέπεια στην κυκλοφορία ήταν από τα χαρακτηριστικά αυτής της εποχής. Μηνιαίο μπορεί να ισχυρίζονταν ένα περιοδικό ότι ήταν αλλά εύκολα κυκλοφορούσε κάθε δίμηνο ή τρίμηνο. Τα πάντα εξαρτιόνταν από τους διαφημιζόμενους και από το πόσο σύντομα και έγκαιρα έστελναν τις διαφημίσεις τους. Πάντως από εκείνα τα χρόνια θυμάμαι την αγωνία με την οποία  αναζητούσα τα φωτογραφικά περιοδικά, ακριβώς γιατί δεν υπήρχε συνέπεια στην έκδοση τους και φοβόμουν μήπως χάσω κάποιο τεύχος.

Περιοδικό φωτο τεστ

Η ουσία είναι ότι εκείνα τα χρόνια με την σχεδόν ταυτόχρονη εμφάνιση 2 περιοδικών για την φωτογραφία του φωτο τεστ και του περιοδικού Φωτογραφία (Ιούλιος – Αύγουστος 1977) έχουμε μια “άνοιξη” των εξειδικευμένων φωτογραφικών περιοδικών αλλά και της φωτογραφίας. Μια άνοιξη που θα οδηγήσει το 1989 στην έκδοση του περιοδικού Φωτογράφος,  που είναι η μακροβιότερη και πιο πετυχημένη  προσπάθεια στον χώρο.  Αλλά  και σε άλλες που μπορεί να μην είχαν συνέχεια αλλά ήταν κι αυτές σημαντικές όπως το θεματικό φωτογραφικό περιοδικό “Φωτογραφικό Είδωλο” (πρώτο τεύχος  Δεκέμβριος 1996). Υπήρχαν φωτογραφικά περιοδικά και πριν από αυτές τις εκδόσεις, αλλά δεν είχαν τόσο πλούσια και ποικίλη ύλη ενώ και αυτά υπέφεραν από έλλειψη συνέπειας, διαφημιζομένων και αναγνωστών και ξέρω τουλάχιστον δύο που δεν είχαν συνέχεια. Το “ελληνική φωτογραφία και κινηματογράφος” και τον παλιό “φωτογράφο”.