Category Archives: Κείμενα και Φωτογραφίες

Κείμενα και Φωτογραφίες για την Φωτογραφία. Άρθρα για οτιδήποτε αφορά την Φωτογραφία

Δωρεάν Βιβλία Τέχνης

Η online δωρεάν βιβλιοθήκη του μουσείου J. Paul Getty

Όσο περνάνε τα χρόνια όλο και περισσότερα βιβλία βρίσκονται δωρεάν διαθέσιμα στο ίντερνετ σε ηλεκτρονική μορφή, αλλά όχι κρυφά στη ζούλα και χωρίς σεβασμό στα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών, αλλά επίσημα από διάφορους οργανισμούς και εκδοτικούς οίκους. Αυτό είναι μια ευλογία ειδικά όταν πρόκειται για βιβλία τέχνης και λευκώματα που συνήθως είναι από τα ακριβότερα βιβλία.

Μια τέτοια περίπτωση είναι το μουσείο J. Paul Getty που από τις πάμπολλες και σημαντικές εκδόσεις που συνήθως έχουν να κάνουν με την τέχνη και με ότι έχει σχέση με τα θέματα που απασχολούν το μουσείο, έχει διαθέσει δωρεάν σε μορφή .PDF για κατέβασμα πάνω από 250 βιβλία. Ανάμεσα τους και αρκετά που έχουν σχέση με την φωτογραφία.

Για παράδειγμα να μερικοί ενδιαφέροντες τίτλοι

Julia Margaret Cameron The Complete Photographs

ANTIQUITY& PHOTOGRAPHY Early Views of Ancient Mediterranean Sites

Masterpieces of the J. Paul Getty Museum PHOTOGRAPHS

FELICE BEATO A PHOTOGRAPHER ON THE EASTERN ROAD

Το Link στο website του μουσείου που μπορείτε τα βρείτε όλα είναι:

http://www.getty.edu/publications/virtuallibrary/

Η εφήμερη τέχνη του δρόμου

Η εφήμερη street art

Όσοι είστε φίλοι μου στο Facebook θα έχετε καταλάβει ήδη από τις συχνές αναρτήσεις με φωτογραφίες από γκράφιτι και γενικά από την λεγόμενη τέχνη του δρόμου (street art) ότι μου αρέσουν αυτού του είδους οι δημιουργίες. Θεωρώ την τέχνη του δρόμου πολύ υψηλή μορφή τέχνης για πολλούς λόγους και θα αναφερθώ Σε αυτούς τους λόγους σε επόμενες αναρτήσεις μου. Σήμερα θέλω να αναφερθώ σε έναν από τους λόγους για τους οποίους με συγκινεί η τέχνη του δρόμου και που είναι ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της . Το ότι είναι εφήμερη!

Η τέχνη στο δρόμο μπορεί να χρειαστεί πολύ κόπο από την πλευρά του καλλιτέχνη. Μπορεί να γίνει σε επικίνδυνες συνθήκες καθώς τις περισσότερες φορές γίνεται παράνομα. Παρόλη την δυσκολία που μπορεί να έχει η δημιουργία αυτή, τον κόπο, τον χρόνο, αλλά και το κόστος  που μπορεί να χρειαστεί ένα έργο τέχνης στο δρόμο, αυτό εκ των πραγμάτων είναι εφήμερο καθώς την επόμενη αμέσως στιγμή μπορεί για οποιοδήποτε λόγο να καταστραφεί.

Η εφήμερη τέχνη του δρόμου

Αυτό το έχω δει πολλές να συμβαίνει. Για διάφορους λόγους. Ο πιο συνηθισμένος είναι η τέχνη του δρόμου κάποιους να ενοχλεί και να βάφουν την επιφάνεια που υπάρχει το έργο τέχνης με ένα ομοιόμορφο χρώμα ή με ένα άλλο έργο τέχνης που διεκδικεί και εκείνο τον χώρο του. Άλλες φορές επειδή συχνά τα έργα τέχνης στο δρόμο γίνονται σε παλιά κτίρια, αυτά ανακαινίζονται ή γκρεμίζονται από τους ιδιοκτήτες ή ακόμη καταρρέουν λόγω έλλειψης συντήρησης με αποτέλεσμα να καταστρέφονται και τα έργα τέχνης που φιλοξενούν.

Η εφήμερη τέχνη του δρόμου

Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση είναι ένα έργο τέχνης που είχα δει πριν μερικές μέρες σε ένα κτίριο στου Ψυρρή . Χθες που ξαναπέρασα από εκεί είδα ότι έχει καταστραφεί. Κάποιος γκρέμισε τον τοίχο που το φιλοξενούσε  και στην θέση του υπάρχει μια λαμαρίνα.  Αυτή την  καταστροφή την έχω δει να συμβαίνει πολλές φορές και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους θαυμάζω τόσο πολύ την τέχνη του δρόμου και τους καλλιτέχνες της.  Για αυτό πιστεύω ότι η φωτογραφία μπορεί να παίξει ένα σπουδαίο ρόλο διασώζοντας αυτά τα εφήμερα έργα τέχνης.

Φούρνοι Κορσεών , Ελλάδος Γεύση και Greek Travel Show

Δύο τουριστικές εκθέσεις και η περίπτωση Φούρνοι Κορσεών

Greek Travel Show

Χθες πήγα σε 2 εκθέσεις που αφορούσαν τον ελληνικό τουρισμό. Η πρώτη γίνονταν στην HELEXPO στο Μαρούσι και ονομάζονταν Greek Travel Show (1η ΕΚΘΕΣΗ ΤΑΞΙΔΙΩΝ & ΔΙΑΚΟΠΩΝ). Πραγματικά μου έκανε εντύπωση το πόσο λίγο κόσμο είχε και επίσης το πόσο λίγα περίπτερα. Υποτίθεται ότι αυτή η έκθεση είναι για να βοηθήσει τους Έλληνες να προγραμματίσουν τις διακοπές τους.  Εκτός από την Λέσβο πού φαίνεται ότι κάνει μια σοβαρή προσπάθεια προβολής του προορισμού, όλοι οι υπόλοιποι προορισμοί που συμμετείχαν ήταν υποτονικοί. Η έκθεση όπως ήταν λογικό δεν είχε εισιτήριο.

Ελλάδος Γεύση

Ελλάδος Γεύση

Η δεύτερη έκθεση που πήγα ήταν στην γειτονιά μου το Περιστέρι και λέγονταν Ελλάδος Γεύση – Ταξίδι στην Ελλάδα. Είχα πάει και πέρυσι στην ίδια έκθεση και φέτος δεν υπήρξε κάποια έκπληξη. Είναι μια έκθεση που συμμετέχουν κυρίως παραγωγοί με διάφορα προϊόντα  από διάφορες περιοχές, αλλά και κάποιοι φορείς, δήμοι και περιφέρειες που θέλουν να προβάλλουν την τοπική γαστρονομία και τους προορισμούς. Σε γενικές γραμμές η δεύτερη αυτή έκθεση ήταν καλύτερη από την πρώτη,  αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί είχε εισιτήριο 3 ευρώ. Πάντως σιγά-σιγά οι τοπικοί παραγωγοί καταλαβαίνουν την δύναμη των ελληνικών προϊόντων και τον τρόπο που πρέπει να τα προβάλλουν και έτσι βλέπω όλο και καλύτερα και εξυπνότερα ονόματα, λογότυπα, συσκευασίες, πράγμα που με ευχαριστεί ιδιαίτερα. Υπήρχαν  πολλοί τοπικοί παραγωγοί που χάρηκα  με τα προιόντα, τις ιδέες τους και γενικά την παρουσία τους. Για παράδειγμα http://tomatelios.gr/ ή https://www.facebook.com/CycladicHerbs/. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τους ανά την Ελλάδα προορισμούς.

Ελλάδος Γεύση

Φούρνοι Κορσεών, μια περίπτωση από τις πολλές

Και όπως ήταν φυσικό βρήκα πάλι κάτι να γκρινιάξω και αυτή την φορά θα την πληρώσει ο Δήμος Φούρνων Κορσεών (*). Όταν πέρασα από το περίπτερο τους μια ευγενέστατη κυρία μου έδωσε πληροφορικά έντυπα και πραγματικά με κέρδισε με την ευγένεια και την προσέγγιση της. Όμως κοιτώντας το έντυπο μου έκανε πολύ κακή εντύπωση η ποιότητα των φωτογραφιών που για μένα είναι απαράδεκτες. Μπορεί να είναι σκληρός ο χαρακτηρισμός, αλλά αυτό το έντυπο με τίτλο “Φούρνοι Κορσεών Ταξίδι στα φιόρδ του Αιγαίου”, έπρεπε να πάει για ανακύκλωση μόλις βγήκε από το τυπογραφείο.  Οι φωτογραφίες είναι πολύ κακές και έχω σκανάρει το έντυπο και σας το ανεβάζω (τα 2 φύλλα από το τρίπτυχο),  γιατί θέλω να που πείτε και εσείς την γνώμη σας. Πάντως ένα άλλο έντυπο για την γαστρονομία, χωρίς να είναι άψογο,  ήταν πολύ καλύτερο.

Φούρνοι Κορσεών

Φούρνοι Κορσεών

Αλλά δεν θα τελειώσω εδώ με τους Φούρνους Κορσεών (τους πανέμορφους Φούρνους που τους έχω επισκεφτεί μια φορά μόνο το 1987). Κάνοντας μερικές αναζητήσεις  στο google για να δω τι βγαίνει στα αποτελέσματα αναζήτησης όταν ψάχνεις “Φούρνοι Κορσεών”,  είδα ότι το website τους δεν έβγαινε πουθενά,  αλλά ούτε καν η σελίδα τους στο Facebook, οπότε πρακτικά δεν έχουν κάνει τίποτε όσο αφορά το SEO. Είχε ένα link όμως στην Βικιπαίδεια που το πάτησα και….ναι ξέρουμε για τον νόμο του Μέρφι, το website τους δεν δούλευε…συμμετείχαν σε έκθεση για την προβολή του τόπου τους, υπήρχε το domain σε όλα τα έντυπα και το DVD που μοίραζαν, υπήρχε και πολύ σωστά και το απαραίτητο QR code που οδηγούσε στο website, www.fournikorseon.gr. Αλλά το website αρνιόταν να ανοίξει. Τι να πω μετά από αυτό. Εύχομαι καλή τύχη στον προορισμό και την προβολή του στο ίντερνετ. Απλά είναι ακόμη μια ιστορία επιτυχίας, δήμου, δημοτικής επιχείρησης τουριστικής προβολής ή όπως αλλιώς μπορεί να λέγεται, όπως τόσες και τόσες άλλες (πληρωμένα όλα αυτά με ΕΣΠΑ βεβαίως-βεβαίως) . Τέλος πάντων μετά την γκρίνια σας προτείνω να πάτε στους Φούρνους Κορσεών. Είναι σίγουρο ότι θα περάσετε υπέροχα. Θα ηρεμήσετε, θα ξεκουραστείτε και θα ευχαριστηθείτε φρέσκο ψάρι.

*Μετά από μερικά μηνύματα που έλαβα στο facebook από κάποιους φίλους οφείλω να διευκρινίσω μερικά πράγματα. Γκρινιάζω από αγάπη. Από  αγάπη για την Ελλάδα και το τουριστικό της προιόν, το οποίο το πιστεύω πάρα πολύ. Α και πρέπει να πω ότι ποτέ δεν έχω πάρει ούτε μια δραχμή ή ευρώ από τον ελληνικό δημόσιο, κάποια εταιρεία συνδεδεμένη με το ελληνικό δημόσιο, κάποια ΔΕΚΟ, κάποιο δήμο, η κάποια δημοτική εταιρεία. Ποτέ! (Δεν ξέρω πολλούς έλληνες επιχειρηματίες που να μπορούν να το πουν αυτό). Ποτέ δεν είχα πελάτη κάποιο Δήμο και ούτε θέλω να κάνω πελάτη κάποιο Δήμο ή το ελληνικό δημόσιο, απλά δεν με ενδιαφέρει.   Οι πελάτες μου ήταν είναι και θα είναι πάντα ιδιωτικές επιχειρήσεις και επαγγελματίες. Σε όποιον άνθρωπο εμπλεκόμενο με την τουριστική προβολή ενός τόπου  (που θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό) από την πλευρά των δημοτικών ή δημόσιων φορέων  με ρωτήσει, θα δώσω  τις συμβουλές μου πάντα δωρεάν. Α επίσης άλλη μια διευκρίνηση. Δεν έχω πάρει ποτέ ούτε μια δραχμή η ευρώ επιχορήγηση, από οποιοδήποτε πρόγραμμα που να αφορά ιδιωτικές επιχειρήσεις, ΕΣΠΑ κλπ.

Όταν ο Chuck Norris ασχολήθηκε με την φωτογραφία

Ο Chuck Norris φωτογράφος

Για το σημερινό κείμενο με προκάλεσε ένας φίλος. Γιατί μου έγραψε ότι κάπου διάβασε και το βρήκε αρκετά αστείο ότι ο Chuck Norris τραβάει έγχρωμες  φωτογραφίες με το TRI-X και ότι τα slide που τραβάει εμφανίζονται μόνα τους στην φωτογραφική μηχανή. Έτσι δεν μου μένει παρά να σας αναφέρω ακόμη κάποια που συμβαίνουν  όταν ο Chuck Norris παίρνει στα σοβαρά την φωτογραφία. Ξέρω ότι αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να τα αγγίζουμε, αλλά δεν μπορώ να αφήνω και τις προκλήσεις αναπάντητες.  Για αυτό το λόγο πρέπει να ξέρετε ότι

Ο Chuck Norris τραβάει φιλμ με τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές

Ο Chuck Norris τράβηξε αρχιτεκτονική φωτογραφία με κτήριο που δεν έχει χτιστεί ακόμη

Ο Chuck Norris τραβάει τη θέα έξω από το παράθυρο με κλειστά πατζούρια

Ο Chuck Norris δεν περιμένει το φως για να τραβήξει μια φωτογραφία, το φως τον περιμένει

Ο Chuck Norris είναι ο μόνος φωτογράφος που μπορεί να τραβήξει δικά μας αυτοπορτραίτα

Ο Chuck Norris είναι ο μόνος φωτογράφος που οι σταθεροί φακοί του έχουν ζουμ

Ο Chuck Norris κέρδισε σε ένα φωτογραφικό διαγωνισμό χωρίς να στείλει φωτογραφία

Ο Chuck Norris τραβάει φωτογραφίες χωρίς φιλμ. κάρτα μνήμης και μπαταρία (και χωρίς φωτογραφική μηχανή)

και αυτά είναι μόνο μερικά από τα δεκάδες φαινόμενα που συμβαίνουν όταν ο Chuck Norris ασχολείται με την φωτογραφία. Σχολιάστε και συμπληρώστε ελεύθερα.

Όχι άλλο Μπαλάφα, Μελεντζή και Τλούπα…

Όχι άλλο Μπαλάφα, Μελεντζή και Τλούπα…

Το σημερινό μου κείμενο σκεφτόμουν 5 μέρες να το δημοσιεύσω ή να μην το δημοσιεύσω. Αφορμή στάθηκε ένα δελτίο τύπου, αλλά αιτία είναι η κακοδαιμονία της Ελληνικής Φωτογραφίας.

Το δελτίο τύπου σας το παραθέτω  για να δείτε τι με τσίγκλησε. Είπα ότι ευκαιρία είναι να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις μου, ενώ για τον τίτλο έπαιξα λίγο παραφράζοντας το γνωστό τραγούδι του Τζίμη Πανούση, “Όχι αλλό Νταλάρα, Πάριο και Αλεξίου…”
Καλησπέρα,,
θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε οτι η φωτογραφική λέσχη Πάτρας ΗΔΥΦΩΣ και η Δημοτική Βιβλιοθήκη – Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πατρέων, σε συνεργασία με τα φωτογραφικά αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, εγκαινιάζουν την Παρασκευή 5 Μαίου και ώρα 20:00, στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών την φωτογραφική έκθεση με τίτλο “Κώστας Μπαλάφας – Φωτογραφικές μνήμες απο τη σύγχρονη Ελλάδα”.

Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό του φωτογράφου και φωτογραφίες,

με εκτίμηση

το ΔΣ του ΗΔΥΦΩΣ

Το δελτίο τύπου συνόδευε και ένα  βιογραφικό του Κώστα Μπαλάφα
Ο Κώστας Μπαλάφας γεννήθηκε το 1917 στο ορεινό χωριό Χώσεψη (Κυψέλη σήμερα) της Ηπείρου, από γονείς αγρότες. Μυήθηκε στη φωτογραφική τέχνη, την οποία αγάπησε και υπηρέτησε για εξήντα και πλέον χρόνια, στα Γιάννενα, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα. Από το 1941 έως το 1944 φωτογράφησε τον ένοπλο αντάρτικο αγώνα του ηπειρώτικου λαού κατά των κατακτητών. Μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε στη Δ.Ε.Η. στο Τμήμα Αναπαραγωγής Σχεδίων, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Για πολλά χρόνια διατέλεσε ενεργό μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας. Από το 1952 ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα, φωτογραφίζοντας και κινηματογραφώντας τη ζωή και τα έθιμα των ανθρώπων της επαρχίας. Τα τελευταία τριάντα χρόνια, οι φωτογραφίες του έχουν παρουσιαστεί σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχουν δημοσιευτεί σε καταλόγους εκθέσεων καθώς και σε προσωπικές εκδόσεις.

Ο Κώστας Μπαλάφας ανήκει στους ανθρωπιστές φωτογράφους της μεταπολεμικής περιόδου που καθόρισαν την πορεία της ελληνικής φωτογραφίας. Στο έργο του, μαρτυρία μοναδικής σηµασίας για την ιστορία και την κοινωνία της χώρας, πρωταγωνιστεί ο άνθρωπος στον καθημερινό του αγώνα για επιβίωση. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι κάτοικοι των απομακρυσμένων χωριών της γενέτειράς του Ηπείρου, καθώς και οι αγέρωχες ηπειρώτισσες μάνες, ταγμένες να διατηρήσουν κάτω από αντίξοες συνθήκες τη συνέχεια της ζωής. Μέσα από τα έργα της έκθεσης που καλύπτουν τη μεταπολεμική περίοδο, ο φωτογράφος περιδιαβαίνει και καταγράφει, µε το θαυµασµό ενός παιδιού και το αισθητήριο ενός καλλιτέχνη, το σφυγµό του ελληνικού χώρου, από τις αλυκές του Ιονίου ως τα λιγνιτωρυχεία του Αλιβερίου και από τα χειµαδιά της Ηπείρου ως τα σιδηρουργεία της Αθήνας.

Οι φωτογραφίες παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη Σκόπελο το καλοκαίρι του 1995, στο πλαίσιο της έκθεσης «Παρουσίες / Αναδρομική έκθεση / Μελετζής / Μπαλάφας / Τλούπας» που διοργανώθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και το Δήμο Σκοπέλου. Την επιλογή τους  πραγματοποίησε ο ίδιος ο δημιουργός σε συνεργασία με τον φωτογράφο και καθηγητή φωτογραφίας Νίκο Παναγιωτόπουλο. Ο τίτλος «Φωτογραφικές μνήμες από τη σύγχρονη Ελλάδα» δόθηκε το 2003, με αφορμή την παρουσίαση της παρούσας έκθεσης στο Μουσείο Μπενάκη και την έκδοση ομότιτλου λευκώματος με προλογικό σημείωμα του Διευθυντή του Ιδρύματος Άγγελου Δεληβορριά και κείμενο του επιμελητή του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Ηρακλή Παπαϊωάννου.   
Πρώτα από όλα τα ξεκαθαρίσω ότι στηρίζω οτιδήποτε κάνουν οι φωτογραφικές λέσχες, σύλλογοι και λοιπές οργανώσεις ανά την Ελλάδα και το ίδιο κάνω με τις την φωτογραφική λέσχη της Πάτρας μιας και αναδημοσιεύω όλα τα δελτία τύπου τους και στο blog μου αλλά και στην σελίδα μου στο facebook.  Επίσης δηλώνω ότι τιμώ και θαυμάζω απεριόριστα τους τρείς αυτούς τεράστιους Έλληνες φωτογράφους. Τον Κώστα Μπαλάφα, τον Μενέλαο Μελεντζή και τον Τάκη Τλούπα. Αλλά φτάνει…αρκετά βρε παιδί μου με τα άσχετα λιβανιστήρια. Για να πιάσουμε λίγο τι γράφει στο βιογραφικό: “Ο Κώστας Μπαλάφας ανήκει στους ανθρωπιστές φωτογράφους της μεταπολεμικής περιόδου που καθόρισαν την πορεία της ελληνικής φωτογραφίας”.
Πως είπατε; το σημαντικότερο τμήμα του φωτογραφικού έργου του Κώστα Μπαλάφα είναι οι φωτογραφίες του  κατά την διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης. Ένα φωτογραφικό έργο που ήταν θαμμένο (κυριολεκτικά) για πάνω από 30 χρόνια και δεν επηρέασε καθόλου, ούτε καθόρισε τίποτε στην πορεία της Ελληνικής φωτογραφίας. Ο Κώστας Μπαλάφας επηρέασε την σύγχρονη Ελληνική φωτογραφία όσο την επηρέασε και ο Κώστας Γκουσγκούνης που ήταν κι αυτός φωτογράφος την ίδια πάνω κάτω περίοδο ή αν εννοούν την περίοδο ενασχόλησης με την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία, καλύτερα να μην την αναφέρουν καθόλου.

Αφήστε ότι πρέπει να διαβάσω και όλες τις κοινοτυπίες και τα σάλια παρακάτω “Μέσα από τα έργα της έκθεσης που καλύπτουν τη μεταπολεμική περίοδο, ο φωτογράφος περιδιαβαίνει και καταγράφει, µε το θαυµασµό ενός παιδιού και το αισθητήριο ενός καλλιτέχνη, το σφυγµό του ελληνικού χώρου.
Δηλαδή θα μπορούσε ο Μπαλάφας να μην έχει τον θαυμασμό ενός παιδιού και το αισθητήριο ενός καλλιτέχνη;
Τέλος πάντων αλλού θέλω να σταθώ. Η φωτογραφική λέσχη της Πάτρας ΗΔΥΦΩΣ καλά κάνει. Αυτοί που δεν κάνουν καλά είναι ο Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πατρέων και φυσικά το Μουσείο Μπενάκη. Γιατί ο ρόλος ενός σύγχρονου μουσείου δεν είναι αυτός. Δηλαδή να περιφέρει κάποια έτοιμα τυπώματα (φωτογραφίες)από το 1995 από γιορτή σε γιορτή (έχουμε 2017), αλλά…
Πρώτον να ψηφιοποιήσει όλο το αρχείο του Κώστα Μπαλάφα σε μεγάλη ανάλυση και να το διαθέσει ελεύθερα στο διαδίκτυο ώστε να μπορούν να το μελετήσουν οι ενδιαφερόμενοι (και όχι αυτό το χάλι μόνο 283 φωτογραφίες σε μέγεθος λιγότερο από 600 pixels η μεγαλύτερη πλευρά).

Δεύτερο, να ψηφιοποιήσει όλα τα φωτογραφικά αρχεία που διαθέτει με τον ίδιο τρόπο. Ολόκληρα και  πλήρως διαθέσιμα γιατί όλες οι φωτογραφίες έχουνε τα ίδια χάλια (μιλάμε για μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής φωτογραφίας).

Τρίτο, οι διευθυντές και οι διάφοροι σπουδαίοι  επιμελητές που σίγουρα διαθέτει το μουσείο Μπενάκη,  αφού αρέσκονται να συνεργάζονται με τοπικούς οργανισμούς και λέσχες και περιφερειακούς πολιτιστικούς οργανισμούς, γιατί δεν σκύβουν με τη σοφία και τις γνώσεις τους στην τοπική φωτογραφική δημιουργία της Πάτρας και της κάθε Πάτρας, να αναδείξουν ότι ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύγχρονη φωτογραφική παραγωγή, να στηρίξουν σύγχρονους φωτογράφους στο δημιουργικό τους έργο, επιλέγοντας τους, δίνοντας τους συμβουλές, οργανώνοντας τους εκθέσεις, εκδόσεις, γενικά με οποιοδήποτε τρόπο μπορούν (ακόμη και μια ομαδική έκθεση σύγχρονων Πατρινών φωτογράφων με την επιμέλεια των σοφών του Μουσείου Μπενάκη θα ήταν κάτι).

Φωτογραφίζοντας Τέχνη του δρόμου και γκράφιτι

Φωτογραφίζοντας Τέχνη του δρόμου

Σήμερα για πρώτη φορά βγήκα για φωτογράφιση με σκοπό να φωτογραφίσω γκράφιτι και γενικά τέχνη του δρόμου σε όλες τις μορφές με το πρωινό φως. Βγήκα στην γειτονιά μου γύρω-γύρω, Περιστέρι, Χαιδάρι, και Αιγάλεω. Είναι απίστευτο πόσο όμορφα έργα υπάρχουν σε μια τόσο μικρή περιοχή. Η Αθήνα τα τελευταία χρόνια έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές σαν την παγκόσμια πρωτεύουσα της τέχνης του δρόμου (Street Art).

Έχω ξαναφωτογραφίσει τέχνη του δρόμου καθώς την συναντάω πολύ συχνά στα ταξίδια μου και έτσι στο αρχείο μου υπάρχουν πολλά γκράφιτι από όλη την Ελλάδα. Αλλά σήμερα είναι η πρώτη φορά που βγήκα αποκλειστικά να φωτογραφίσω αποκλειστικά μόνο αυτό. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα σαν φωτογραφική ενασχόληση με τις δικές του δυσκολίες και περιορισμούς. Έτσι στην σημερινή ανάρτηση βλέπετε δείγματα από την σημερινή βόλτα.

Jumpology στο Ναύπλιο

Πήδημα στο ηλιοβασίλεμα στο Ναύπλιο

Με τους μαθητές μου στον εξάμηνο κύκλο ανάμεσα στις διάφορες φωτογραφικές βόλτες και εκδρομές θα πάμε και την καθιερωμένη ημερήσια εκδρομή στο ναύπλιο. Έτσι και φέτος η εκδρομή του εξάμηνου κύκλου μαθημάτων φωτογραφίας έγινε την Κυριακή 23 Απριλίου την επόμενη Κυριακή μετά το Πάσχα. Στην εκδρομή αυτή συνήθως εκτός από τις εξαιρετικές φωτογραφίες που τραβάμε στα διάφορα μέρη που πάμε, εξαιρετικές είναι και οι φωτογραφίες που τραβάμε ο ένας τον άλλο.

Την μεγάλη διαφορά σε αυτή την εκδρομή την έκανε ο Κλεάνθης που μας ζήτησε να πηδήξουμε με φόντο το ηλιοβασίλεμα. Θαυμάστε μερικές από τις φωτογραφίες του.

Copyright 2017  Kleanthis Mpantis

Πληροφορίες για τον εξάμηνο κύκλο μαθημάτων φωτογραφίας και για τα υπόλοιπα μαθήματα που κάνω θα βρείτε στο Σεμινάρια Φωτογραφίας, ενώ για να είστε ενημερωμένοι για τα άρθρα που ανεβάζω στο blog ο καλύτερος τρόπος είναι να  με κάνετε φίλο στο Facebook Dimitrios Asithianakis

 

1o τεστ εξάμηνου κύκλου μαθημάτων φωτογραφίας

Επανάληψη για το πρώτο τεστ

Για το πρώτο τεστ που θα γράψουν οι μαθητές του εξάμηνου κύκλου μαθημάτων φωτογραφίας πρέπει να κάνουν επανάληψη στα παρακάτω άρθρα

Picture Style (Στυλ εικόνας) στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της Canon

Ορισμός του Picture control στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές της Nikon

Οι εναλλακτικοί φωτογραφικοί φακοί

Φωτογραφικοί Φακοί για Crop και για Full Frame φωτογραφικές μηχανές

Σφάλματα των Φωτογραφικών Φακών

Χρωματική Εκτροπή – Σφάλματα των Φωτογραφικών Φακών

Παραμόρφωση – Σφάλματα των φωτογραφικών φακών

Περίθλαση – Σφάλματα των Φωτογραφικών φακών

Βινιετάρισμα – Σφάλματα των φωτογραφικών φακών

Αστιγματισμός – Σφάλματα Φωτογραφικών Φακών

Καμπυλότητα Πεδίου – Σφάλματα Φωτογραφικών Φακών

Κόμη (Κομήτης) – Σφάλματα των Φωτογραφικών Φακών

Προστατευτικό Φίλτρο UV για τους Φωτογραφικούς μας Φακούς

Φίλτρα ουδέτερης πυκνότητας-Neutral Density

Φίλτρα Closu-up για Μακροφωτογραφία

Διαβάστε τους εναλλακτικούς Φωτογραφικούς Φακούς της Canon

Διαβάστε τους εναλλακτικούς φωτογραφικούς φακούς της Nikon (Nikkor)

Τα Ιερά Βιβλία της Φωτογραφίας

GN (Guide Number), οδηγός αριθμός του Φλας

Χρωματικός χώρος sRGB και Adobe RGB

Ρυθμίσεις ισορροπίας λευκού (WB – White Balance) στην ψηφιακή φωτογραφική μηχανή

Αντιστάθμιση έκθεσης (+/-) στην Φωτογραφία

Ο νόμος της Αμοιβαιότητας στην Φωτογραφία

Τι είναι το stop στην φωτογραφία;

Προγραμματισμένη Έκθεση στην Φωτογραφία (P)

Έκθεση με προτεραιότητα ταχύτητας (S ή Tv)

Έκθεση με προτεραιότητα διαφράγματος (Α ή Αv)

Χειροκίνητη Έκθεση στη Φωτογραφία (M)

H Έκθεση στη Φωτογραφία (Exposure)

Το Διάφραγμα (f) στη Φωτογραφία

Ταχύτητα Φωτοφράχτη ή Χρόνος Έκθεσης

Η κλίμακα Ευαισθησίας του ψηφιακού αισθητήρα (ISO)

Καλή επιτυχία!!!

Οι φωτογραφικές μηχανές και οι φακοί μου

Ο φωτογραφικός εξοπλισμός που χρησιμοποιώ

Οι φίλοι μου και οι μαθητές μου με ρωτάνε συχνά τι είδους εξοπλισμό χρησιμοποιώ στα ταξίδια μου. Ο κύριος σκοπός του εξοπλισμού είναι να είναι ελαφρύς ενώ εκτός από το ελαφρύς έδωσα σημασία και στο να είναι φθηνός. Μετά από αρκετά χρόνια πειραματισμών έχω καταλήξει σε ένα σχήμα όσο αφορά φωτογραφικές μηχανές crop, αλλά με αρκετά μεγαλύτερο βάρος αλλά και πολλά περισσότερα χρήματα ξέρω τι θα επέλεγα και στην περίπτωση των full frame.

Ο εξοπλισμός μου θέλω να είναι ελαφρύς για προφανείς λόγους (πολύ περπάτημα κουβαλώντας τις μηχανές στον λαιμό ή στις τσάντες), αλλά και φθηνός ώστε σε περίπτωση κλοπής ή καταστροφής του να είναι εύκολο να τον αντικαταστήσω. Το σχήμα που έχω επιλέξει τα τελευταία χρόνια είναι 2 φωτογραφικές μηχανές Nikon crop, D7200 και μια Nikon D7000. Πριν κυκλοφορήσει η Nikon D7200, φωτογράφιζα με 2 Nikon D7000 και μια Νikon D5100 και πριν από αυτές με 2 Nikon D90. Οι φακοί που έχω επιλέξει να έχω μαζί μου είναι οι σταθεροί Nikon fisheye 10.5mm F2,8 DX που τον χρησιμοποιώ και για εικονικές περιηγήσεις και για πανοραμικές φωτογραφίες και ένας 50mm F1,8 G που τον χρησιμοποιώ κυρίως για πορτραίτα μιας και στις crop (DX) μου γίνεται 75mm. Αυτοί οι φακοί μπαίνουν συνήθως στην τρίτη μηχανή.

Οι φωτογραφικές μηχανές και οι φακοί μου

Στις δύο πρώτες έχω μόνιμα στην μια τον Nikon AF-S DX Nikkor 10-24mm f/3.5-4.5G ED και στην άλλη είχα τον Nikon AF-S NIKKOR 28-300mm f/3.5-5.6G ED VR αλλά πρόσφατα τον αντικατέστησα με τον Tamron AF 28-300mm f/3.5-6.3 XR Di VC που είναι φθηνότερος , ζυγίζει 250 γραμμάρια πιο λίγο και εστιάζει πολύ πιο κοντά από τον Nikon, με παραπλήσια αποτελέσματα όσο αφορά την ποιότητα της φωτογραφίας. Αυτό το σχήμα στις 2 μηχανές μου έχει ως αποτέλεσμα να έχω μια συνεχόμενη γκάμα από 15mm μέχρι 585mm (αν συνυπολογίσω και την επιλογή για περιοχή εικόνας 1,3X της D7200) χωρίς να χρειαστεί να αλλάξω φακούς και χωρίς να χρειάζομαι κάποιον τηλεμετατροπέα, πράγμα που από μόνο του σας δείχνει γιατί έχω επιλέξει crop φωτογραφικές μηχανές.

Οι φωτογραφικές μηχανές και οι φακοί μου

Δεν κουβαλάω τσάντα για όλα μαζί, αλλά η κάθε φωτογραφική μηχανή έχει την δική της τσάντα μέσης. Τα υπόλοιπα που κουβαλάω μαζί μου είναι μερικές έξτρα μπαταρίες, ένα μικρό τηλεχειριστήριο, ένα καθαριστικό βουρτσάκι και καθαριστικά πανάκια, ένα πολωτικό φίλτρο, ένα ρυθμιζόμενο φίλτρο ουδέτερης πυκνότητας και όταν θέλω να κάνω εικονικές περιηγήσεις ένα τριπόδι με μια πανοραμική κεφαλή, αν θέλω τριπόδι για σταθερές λήψεις χρησιμοποιώ το ίδιο τριπόδι με μια κεφαλή με μπίλια. Τι θα χρησιμοποιούσα από φωτογραφικό εξοπλισμό αν μου τον κουβαλούσαν άλλοι και είχα απεριόριστα χρήματα να διαθέσω θα σας πω σε άλλη μου ανάρτηση.

 

Μετά τις 2 κλαδικές φωτογραφικές εκθέσεις τι;

Μετά τις εκθέσεις Photovision και Image+Tech Expo

Για τις φετινές 2 κλαδικές εκθέσεις που αφορούν το κοινό της φωτογραφίας ακριβώς τις ίδιες ημερομηνίες είχα ασχοληθεί και σε ένα προηγούμενο κείμενο μου ( Η γελοιότητα των δύο κλαδικών φωτογραφικών εκθέσεων στην Ελλάδα του 2017).  Είχα κάνει και λίγο τον μελλοντολόγο και είχα πει ότι δεν πρόκειται καμία να είναι απόλυτα επιτυχημένη και φυσικά δικαιώθηκα. Τώρα αφού τις επισκέφθηκα και τις δυο μαζί με αρκετούς μαθητές  μου αλλά και φίλους, μπορούν τα συμπεράσματα να είναι πιο ασφαλή.

κλαδικές φωτογραφικές εκθέσεις

Πρώτα από όλα δικαιώθηκα στην θέση μου ότι η έκθεση του κλάδου πρέπει να γίνεται μια φορά κάθε χρόνο όπως τα ετήσια παζάρια, μιας και στην Ελλάδα είμαστε  έτσι κι αλλιώς για τα πανηγύρια. Ήδη οι διοργανωτές της  1ης Image+Tech Expo ανακοίνωσαν ότι η έκθεση θα είναι ετήσια. Ποτέ δεν κατάλαβα την άποψη ότι οι εκθέσεις στην Ελλάδα πρέπει να γίνονται κάθε δύο χρόνια με μοναδικό επιχείρημα ότι πρέπει να ακολουθούν τους ρυθμούς των μεγάλων εκθέσεων του εξωτερικού, μιας που στις ελληνικές εκθέσεις ποτέ δεν έγιναν ούτε πρόκειται ποτένα γίνουν ανακοινώσεις νέων προϊόντων σε παγκόσμια πρώτη.

Δεύτερον μιας και για τους 2 διοργανωτές έχει αποδείξει η ιστορία ότι δεν μπορούν να τα βρούνε και να διοργανώσουν κάτι μαζί, ας δούμε τα δυνατά χαρακτηριστικά της κάθε έκθεσης για αν δούμε σε τι θα μπορούσε να μετασχηματιστεί η κάθε μια. Το καλό χαρακτηριστικό της Photovision που ήταν απολύτως αποτυχημένη από την άποψη των εταιρειών που συμμετείχαν ήταν που όλος ο πάνω χώρος ήταν αφιερωμένος στην προβολή της δουλειάς ερασιτεχνικών ή πιο επαγγελματικών φωτογραφικών ομάδων, συλλόγων, εταιρειών, διοργανωτών σεμιναρίων κλπ.  Για μένα μια τέτοια έκθεση θα είχε νόημα και θα μπορούσε να την διοργανώνει το περιοδικό φωτογράφος. Πιστεύω πως θα μπορούσε να γίνεται κάθε Σεπτέμβριο και θα μπορούσε να αφορά πρώτα από όλα φορείς που διοργανώνουν σεμινάρια και μαθήματα φωτογραφίας καθώς και τις κάθε είδους σχολές φωτογραφίας ώστε να δίνει την ευκαιρία σε παιδιά (αλλά και γονείς) που θέλουν να ασχοληθούν με το αντικείμενο να βλέπουν τις δυνατότητες που υπάρχουν.

Επίσης αυτή η ετήσια έκθεση θα μπορούσε να είναι το βήμα για να προβάλλουν την δουλειά τους όλες οι φωτογραφικές ομάδες και ενώσεις από όλη την Ελλάδα. Θα μπορούσε αυτό να γίνονταν με ένα μικρό κόστος και όχι δωρεάν ώστε να βοηθάει οικονομικά τον διοργανωτή της έκθεσης. (Α μιας και η έκθεση θα γίνονταν Σεπτέμβριο θα μπορούσε να είναι υπαίθρια). Μια τέτοια έκθεση θα μπορούσε να αφορά όλες τις εκδόσεις που είναι σχετικές με την φωτογραφία, βιβλία και περιοδικά, ακόμη και από το εξωτερικό, αλλά και τους εκδοτικούς οίκους που τυπώνουν φωτογραφικά λευκώματα και θα μπορούσε να είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για επαφές με φωτογράφους που διαθέτουν αξιόλογο υλικό.  Ταυτόχρονα θα μπορούσε να συνεχίσει κάτι που ξεκίνησε φέτος η Photovision, αυτή η έκθεση θα μπορούσε να περιλαμβάνει ένα παζάρι μεταχειρισμένου φωτογραφικού εξοπλισμού αλλά και συλλεκτικών παλιών φωτογραφικών μηχανών, αλλά και μεταχειρισμένων βιβλίων και περιοδικών. Φυσικά δεν το συζητάμε ότι σε μια τέτοια έκθεση θα έπρεπε να είναι όλα τα φωτογραφικά εργαστήρια αλλά και όλες οι εταιρείες που προσφέρουν οικιακές λύσεις εκτυπώσεων. Σε μια τέτοια έκθεση θα μπορούσαν να συμμετέχουν και αίθουσες τέχνης που παρουσιάζουν φωτογράφους που θα μπορούσαν να έχουν επαφές με τους μελλοντικούς καλλιτέχνες που θα μπορούσαν να εκπροσωπούν.

Θα μπορούσε λοιπόν το περιοδικό φωτογράφος να διοργανώνει μια ετήσια γιορτή της φωτογραφίας, ένα φεστιβάλ της τέχνης της φωτογραφίας που θα έφερνε κοντά στην φωτογραφία το τεράστιο κοινό που έχει αρχίσει λόγω κινητών τηλεφώνων να ασχολείται με την φωτογραφία. Δεν διεκδικώ την αποκλειστικότητα στην ιδέα αυτή, αν και δεν την έχω δει πουθενά αλλού διατυπωμένη, αλλά αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο θα ήθελα τιμητικά να κηρύξω την έναρξη (ούτε υπουργοί πολιτισμού, ούτε βουλευτές και γραμματείς και φαρισαίοι). Άλλωστε τώρα που ρίχνω την ιδέα στο τραπέζι θα μπορούσε να το διοργανώσει κάποιος άλλος αν δεν θέλει το περιοδικό φωτογράφος. Αυτή λοιπόν θα μπορούσε να είναι η ετήσια γιορτή των ερασιτεχνών της φωτογραφίας και όσων αντιμετωπίζουν την φωτογραφία σαν τέχνη. Σε αυτή την έκθεση τα σεμινάρια θα έπρεπε να είναι δωρεάν που είναι και ένας ωραίος τρόπος  για να διαφημίζουν τα σεμινάρια τους οι φορείς και οι δάσκαλοι σαν εμένα που τα διοργανώνουν στην Ελλάδα.

Έτσι στην Image+Tech Expo θα έμενε καθαρός ο ρόλος της ετήσιας εμπορικής έκθεσης του κλάδου του της φωτογραφίας και της τεχνολογίας. Θα έπρεπε να μπορεί να πείσει όλες τις εταιρείες του κλάδου να συμμετέχουν με ακόμη μεγαλύτερα και πλουσιότερα περίπτερα και με πιο επαγγελματική προσέγγιση (δεν ξέρω γιατί οι περισσότεροι πωλητές από την πρώτη μέρα της Image+Tech Expo έμοιαζαν να βαριούνται, ενώ υπήρχε μεγάλη έλλειψη σε ποιοτικά πληροφοριακά έντυπα στα ελληνικά που θα μπορούσαν να υπάρχουν και  σε ηλεκτρονική μορφή να βάζεις το στικάκι σου και να τα αντιγράφεις ή να σκανάρεις με το κινητό σου και να τα κατεβάζεις). Επίσης θα έπρεπε με κάποιο τρόπο  να μπορούσε να πείσει όλα τα εξειδικευμένα φωτογραφικά καταστήματα να συμμετέχουν, και ίσως και μια δυο μεγάλες αλυσίδες λιανικής του κλάδου. Πρέπει πάση θυσία πρέπει να συμμετέχουν όλοι. Η Black Monday που ήταν φετινή ιδέα της Photovision θα πρέπει να ενταχθεί στην Image+Tech Expo αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να είναι μόνο μια μέρα. Κατά την άποψη μου θα πρέπει όλοι οι εισαγωγείς και αντιπρόσωποι σε συνεργασία με τις μαμάδες εταιρείες να προσφέρουν όλες τις μέρες της έκθεσης κάποια από τα προϊόντα τους  σε πραγματικά συμφέρουσες  τιμές (σε παγκόσμιο επίπεδο), δηλαδή οι προσφορές αυτές να είναι τόσο συμφέρουσες που να κάνουν ανθρώπους από το εξωτερικό να ταξιδεύουν στην Ελλάδα για να αγοράσουν τα συγκεκριμένα προϊόντα. Αυτή η έκθεση θα έπρεπε να έχει σεμινάρια μόνο με δασκάλους από το εξωτερικό που και φέτος ήταν σε εξαιρετικό επίπεδο, ενώ σε γενικές γραμμές οι Έλληνες δάσκαλοι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων απογοήτευσαν.

Αυτές είναι μόνο μερικές από τις ιδέες που έχω για το σε τι  θα μπορούσαν να μετασχηματιστούν αυτές οι δύο εκθέσεις για να μπορέσουν και οι δύο να είναι επιτυχημένες (έχω κι άλλες ας με καλέσουν για καφέ οι διοργανωτές θα τους τις πω). Πρέπει κυρίως να αποκτήσουν ξεκάθαρο χαρακτήρα και να γίνονται σε ετήσια βάση. Εδώ θα είμαστε για να δούμε αν θα πραγματοποιηθούν στο μέλλον κάποια από αυτά που τους προτείνω.