Monthly Archives: October 2016

Sebastião Salgado – Other Americas

Μιας που ξεκίνησα να παρουσιάζω τα βιβλία του Sebastião Salgado ας τα πάρω από την αρχή. Το πρώτο βιβλίο-λεύκωμα του Salgado εκδόθηκε στην Γαλλία από τον εκδοτικό οίκο Contrejour και περιελάμβανε φωτογραφίες από ταξίδια που είχε κάνει ο Salgado από το 1977 ως το 1984,  στη Βραζιλία, στο Εκουαδόρ, στη Βολιβία,  στη Γουατεμάλα και στο Μεξικό. Το βιβλίο είχε τίτλο Other Americas.

other americas

Το βιβλίο έγινε αμέσως κλασικό και έκανε άπειρες επανεκδόσεις σε όλο τον κόσμο. Από τις προδημοσίευσεις σε περιοδικά στις αρχές της δεκαετίας του 80 είχαμε καταλάβει ότι ο Salgado ήταν εκπληκτικός φωτογράφος, άλλωστε είχε γίνει μέλος του Magnum από το 1979, οπότε όλοι οι Μαγκνουμικοί παρακολουθούσαμε το έργο του από το ξεκίνημα.

other americas

Κανείς όμως πιστεύω δεν περίμενε αυτό που θα ακολουθούσε τις επόμενες δεκαετίες και το τεράστιο φωτογραφικό έργο που θα δημιουργούσε και θα άφηνε παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα αυτός ο αγγελικός (να πω δαιμόνιος δεν μου πάει). Η φωτογραφία του Salgado έρχεται από αλλού. Έχουμε δει εξαιρετικό έργο από πολλούς φωτογράφους στο ας πούμε κοινωνικό ρεπορτάζ-ντοκουμέντο (αν και o Sebastião Salgado δεν κατηγοριοποιείται έτσι εύκολα), αλλά οι φωτογραφίες του Salgado παρόλο που είναι κατεξοχήν γήινες, μοιάζουν να είναι από άλλο πλανήτη.

other americas

Στο  Other Americas ο Salgado κάνει ένα οδοιπορικό στην γη των προγόνων του με μια ματιά που σπάνια την είχαμε δει μέχρι τότε. Ψήγματα του φωτογραφικού μεγαλείου του Salgado είχαμε δει και σε άλλους φωτογράφους και πριν και μετά ειδικά στο Magnum, αλλά κανείς δεν συγκεντρώνει την δύναμη που έχει η παναθρώπινη ματιά του. Ενώ πλησιάζει τόσο κοντά για φωτογραφίσει τον ανθρώπινο πόνο, ανασαίνει στην κυριολεξία την ανάσα των θεμάτων του είτε κάνει τοπία, είτε κάνει πορτραίτα,  ταυτόχρονα είναι σαν να μας δίνει και την συνολική εικόνα,  ένας παντοκράτορας στον θόλο της στρατόσφαιρας.

otheramericas2

Το πρώτο πορτραίτο 1840

Ο John William Draper ήταν ένας Αμερικάνος επιστήμονας γεννημένος στην Αγγλία το 1811. Όπως και τους περισσότερους επιστήμονες του καιρού του, τον απασχολούσαν διάφορα επιστημονικά πεδία. Γιατρός, Χημικός, Φιλόσοφος και Ιστορικός ο Draper, ήταν ένας από τους πρώτους που ασχολήθηκαν στην Αμερική με την καινούργια εφεύρεση, την Φωτογραφία. Αμέσως μετά την ανακοίνωση της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών χάρη στις γνώσεις του στην χημεία κατορθώνει να φτιάξει πλάκες νταγκεροτυπίας πιο ευαίσθητες από τις γαλλικές και μειώνει τον απαραίτητο χρόνο έκθεσης στα 60 δευτερόλεπτα.

Ανάμεσα στις πρώτες του φωτογραφίες ήταν και ένα πορτραίτο της αδερφής του Dorothy Catherine Draper που θεωρείται ότι είναι το πρώτο πορτραίτο στην ιστορία της φωτογραφίας. Αυτή η φωτογραφία έγινε από νωρίς γνωστή στο κοινό καθώς ο Draper είχε στείλει ένα αντίγραφο το 1840 στον Sir John Frederick William Herschel για να τον ενημερώσει για τις βελτιώσεις που είχε κάνει στην μέθοδο της νταγκεροτυπίας.

39-firstportrait

Ο John William Draper ήταν επίσης ο πρώτος φωτογράφος που τράβηξε το φεγγάρι. Μερικές από τις φωτογραφίες του είναι εκπληκτικές για τα μέσα της εποχής. Εδώ σας παρουσιάζω την πρώτη χρονικά (Μάρτιος του 1840) που είναι αρκετά ταλαιπωρημένη, αλλά είναι ιστορική όπως και να το κάνουμε.

40-martios1840draper-moon-daguerreotype

Sebastião Salgado – Workers: An Archaeology of the Industrial Age

Ανάμεσα σε όλα τα φωτογραφικά λευκώματα ξεχωριστή θέση έχει για μένα αυτό το βιβλίο-έπος του σημαντικότερου φωτογράφου της εποχής μας. Οι “Εργάτες” του Sebastião Salgado κυκλοφόρησαν το 1993 και προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση. Παρόλο που και τα προηγούμενα λευκώματα του Salgado ήταν συγκλονιστικά, με τους “Έργάτες” του μας παραδίδει ένα μοναδικό φωτογραφικό ντοκουμέντο, μια αρχαιολογία της χειρωνακτικής εργασίας σε όλες τις εκφάνσεις της.

salgadoworkers

Οι κριτικές για την υποδοχή του βιβλίου ήταν διθυραμβικές. Ακόμη και εκείνοι που στις προδημοσιεύσεις τολμούσαν να ψελλίζουν κάτι αρνητικό όχι για τις εικόνες αλλά για την παραδοχή του ίδιου του  Sebastião Salgado ότι δημιουργεί “στρατευμένη τέχνη”, σιώπησαν. Η στράτευση του Salgado στο αδάμαστο πανανθρώπινο πνεύμα δεν χωράει αμφισβητήσεις. Ο Άρθουρ Μίλλερ έγραψε σε μια παρουσίαση του έργου ” Ο Salgado αποκαλύπτει τον πόνο, την ομορφιά και τη βαρβαρότητα του κόσμου της εργασίας στον οποίο στηρίζονται τα  πάντα. Μια συλλογή από εικόνες με βαθιά αφοσίωση και εντυπωσιακή ικανότητα, μια ελεγεία  στις παραδοσιακές  μεθόδους εργασίας και παραγωγής”.

salgadoworkers1

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε έξι ενότητες-κεφάλαια Agriculture, Food, Mining, Industry, Oil και Construction. Υπάρχει ένα μεγάλο εισαγωγικό κείμενο αλλά και μεγάλες επεξηγηματικές λεζάντες, αλλά το σημαντικότερο είναι οι πάνω από 350 φωτογραφίες από ανθρώπινες δραστηριότητες που είναι ο ορισμός της σκληρής δουλειάς από την Λίθινη εποχή μέχρι της μέρες της Βιομηχανικής-Τεχνολογικής επανάστασης. Από τις εικόνες της κόλασης στις πετρελαιοπηγές του Κουβέιτ που καίγονται ή στο ορυχείο-ηφαίστειο στην Ινδονησία ή στο ορυχείο χρυσού στην Βραζιλία, μέχρι τους Σικελούς ψαράδες και τους εργαζόμενους στο τούνελ της Μάγχης, ο Salgado αποκαλύπτει την τόσο διαφορετική, αλλά στην ουσία ίδια ανθρώπινη δραστηριότητα που δημιουργεί τον σύγχρονο πολιτισμό εδώ και αιώνες.

salgadoworkers2

Το λεύκωμα αυτό του Sebastião Salgado θυμάμαι ότι το απόκτησα σε μια φωτογραφική έκθεση πληρώνοντας το ακριβά (όσο ήταν το τότε ενοίκιο του σπιτιού που έμενα). Αλλά θεωρώ ότι είναι από τα σημαντικά βιβλία που αγόρασα ποτέ . Σήμερα μπορείτε να το βρείτε καινούργιο στο ίντερνετ γύρω στα 200 ευρώ αλλά και μεταχειρισμένο γύρω στα 100.

salgadoworkers3

Γιατρέ έχω ΣΑΕΞ τι να κάνω;

Σύνδρομο Απόκτησης Εξοπλισμού (φωτογραφικού φυσικά)

Οι φωτογράφοι πάσχουμε συχνά από ένα σύνδρομο. Ας το ονομάσουμε σύνδρομο απόκτησης εξοπλισμού (ΣΑΕΞ) και θα σας εξηγήσω ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του. Η φωτογραφία πήγαινε πάντα χεράκι-χεράκι με την εξέλιξη της τεχνολογίας, πόσο μάλλον στις μέρες μας που η ψηφιακή φωτογραφία δεν έχει να κάνει μόνο με την χρήση της φωτογραφικής μηχανής αλλά και με την χρήση των κινητών τηλεφώνων, των υπολογιστών, των προγραμμάτων ψηφιακής  επεξεργασίας και των εφαρμογών. Ναι ένας φωτογράφος στις μέρες μας μπορεί να είναι τρελός γκατζετάκιας!

saex

Αυτό το σύνδρομο ευτυχώς για μένα, το πέρασα μικρός . Υπήρξε μια εποχή όταν είχα αγοράσει την πρώτη μου SLR, που σχεδόν κάθε Κυριακή στο Μοναστηράκι αγόραζα και κάτι που είχε σχέση με φωτογραφικό εξοπλισμό. Φίλτρα, φακούς, λούπες, τριπόδια, φυσούνες. Ευτυχώς το ξεπέρασα σχετικά γρήγορα, καθώς συνειδητοποίησα ότι καλό φωτογράφο δεν σε κάνει ο εξοπλισμός. Το ΣΑΕΞ μπορεί να είναι και στο στάδιο της επιθυμίας, να μην έχεις την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσεις όλα αυτά που χαλβαδιάζεις στις εκθέσεις, στα περιοδικά και στους φωτογραφικούς ιστοχώρους, αλλά παρόλα αυτά να διαθέτεις πολύ από τον χρόνο σου για να διαβάζεις για τα χαρακτηριστικά της τάδε μηχανής ή του τάδε φακού (κάτι καινούργιο ανακοινώνεται σχεδόν καθημερινά για την ψηφιακή φωτογραφία).

Το ΣΑΕΞ προσφέρει αρκετή ικανοποίηση ειδικά όταν καταφέρνεις και αποκτάς τα αντικείμενα του πόθου σου, αλλά σύντομα διαπιστώνεις ότι αυτή η ικανοποίηση είναι πρόσκαιρη και πρέπει συνέχεια να την τροφοδοτείς με νέες αγορές που στο τέλος είναι άχρηστες μιας και δεν προλαβαίνεις καλά-καλά να μάθεις μια φωτογραφική μηχανή και την αφήνεις για να πας στο επόμενο μοντέλο. Το ΣΑΕΞ δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο. Για να βγείτε από αυτό σας έχω δέκα γρήγορες συμβουλές, δεν ξέρω αν θα μπορέσετε να ξεφύγετε, αλλά τουλάχιστον θα  βοηθήσει το ΣΑΕΞ σας να είναι πιο ελεγχόμενο.

1 Μπορείτε να βάλετε την/τον σύντροφο σας, ένα φίλο σας, το παιδί σας, τη μαμά σας ως ελεγκτή των εξόδων σας για τον φωτογραφικό εξοπλισμό. Γενικά κάποιον που εμπιστεύεστε και φυσικά δεν πάσχει και εκείνος από ΣΑΕΞ (να έχει τα μυαλά στο κεφάλι του).

2 Κάντε ψώνια από το ντουλάπι σας. Αν έχετε το ΣΑΕΞ υπάρχει στο ντουλάπι σας σίγουρα εξοπλισμός που δεν έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ ή ελάχιστα. Επαναξιολογήστε τον. Φορέστε εκείνο τον φακό που δεν έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ, μόνιμα στην μηχανή σας για ένα διάστημα και φωτογραφίστε μόνο με εκείνον. Είναι καιρός να βγάλει τα χρήματα του.

3 Διαβάστε παλιές κριτικές και παρουσιάσεις για τον εξοπλισμό που ήδη έχετε. Θυμηθείτε την έξαψη που σας δημιούργησε η αγορά τους. Θυμηθείτε πόσο θέλατε να αποκτήσετε την μηχανή σας πριν από 3 χρόνια. Ε τώρα την έχετε. Βγείτε έξω και φωτογραφίστε!

4 Περισσότερος εξοπλισμός = περισσότερο βάρος. Αν έχετε ΣΑΕΞ έχετε στα σίγουρα και μια τεράστια φωτογραφική τσάντα που τα κουβαλάτε όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα. Πιστέψτε με τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα χρόνο με τον χρόνο. Γι’ αυτό πάρτε μαζί μας μόνο αυτά που πραγματικά χρησιμοποιείτε και χρειάζεστε, τα υπόλοιπα πουλήστε τα και κάντε δώρο στον εαυτό σας ένα ταξίδι ή μερικά καλά φωτογραφικά βιβλία.

5 Μεταθέστε τις αγορές για αργότερα. Όσο μεταθέτεις την αγορά μιας φωτογραφικής μηχανής για αργότερα, σήμερα με την ψηφιακή φωτογραφία, τόσο ευκολότερα γλυτώνεις από μια πιθανή άχρηστη αγορά γιατί όλο και νεώτερα μοντέλα κυκλοφορούν και μαζί παλιώνουν και οι επιθυμίες σου. Χτυπάς το ΣΑΕΞ από μέσα, εκεί που πονάει.

6 Αν πιστεύετε ότι μια μηχανή ή ένας φακός θα σας αλλάξει την ζωή, μην τα αγοράσετε, δανειστείτε τα ή νοικιάστε τα για να τα δοκιμάσετε. Με πολύ μικρό κόστος θα διαπιστώσετε ότι τελικά την ζωή δεν μπορεί να μας την αλλάξει μια καινούργια αγορά. Βρείτε αυτά που θα σας την αλλάξουν πραγματικά και κυνηγήστε τα.

7 Έχω γράψει κι άλλο άρθρο για αυτό ( Όλες οι φωτογραφικές μηχανές είναι καλές! ). Αλλά δεν έχει σημασία σας το ξαναθυμίζω . Στην εποχή μας δεν έχει σημασία αν έχεις μηχανή 16, 20,24,36, 40  ή 60 Mpixel,  Nikon, Canon, Sony ή Fujifilm. Όλες οι φωτογραφικές μηχανές είναι καλές αρκεί να μπορείτε να κάνετε αυτό που θέλετε μαζί τους.

8 Αγοράστε μόνο ότι έχετε πραγματικά ανάγκη. Μόνο ότι είναι απαραίτητο. Προσπαθήστε να ξεχωρίσετε την πραγματική ανάγκη σας για ένα κομμάτι εξοπλισμού, από την πρόσκαιρη ικανοποίηση μέσω μιας πιθανά άχρηστης αγοράς. Ξέρω με το ΣΑΕΞ είναι δύσκολο, αλλά έπρεπε να το ξαναπώ.

9 Να έχετε στο μυαλό σας ότι σίγουρα μετά από την ικανοποίηση που θα σας προσφέρει η αγορά καινούργιου εξοπλισμού, θα έρθει γρήγορα το διάστημα της συνήθειας. Το διάστημα που δεν θα σας δίνει ικανοποίηση έτσι κι αλλιώς. Απομυθοποιήστε τον λοιπόν και πριν από την αγορά του. Δεν είναι παρά μόνο ένα αντικείμενο σαν αυτά που ψωνίζετε σε οποιοδήποτε κατάστημα ή σούπερ μάρκετ.

10 Φωτογραφήστε, Φωτογραφήστε, Φωτογραφήστε, έτσι γίνεται κάποιος καλός φωτογράφος και όχι διαβάζοντας τεστ και κριτικές για φωτογραφικό εξοπλισμό. Όχι διαβάζοντας τι κάνουν οι άλλοι με αυτόν τον εξοπλισμό, αλλά φωτογραφίζοντας συνέχεια με ότι έχετε.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Ξεκίνησε η Online ψηφοφορία του κοινού για τον Φωτογραφικό Μαραθώνιο της Αθήνας

Με μια μικρή καθυστέρηση ξεκίνησε η Online ψηφοφορία του κοινού για τον Φωτογραφικό Μαραθώνιο της Αθήνας.  Η επιτροπή διάλεξε μερικές φωτογραφίες σε κάθε μια από τις 4 κατηγορίες του διαγωνισμού και της έθεσε στην διάθεση του κοινού για να ψηφίσει.

Μερικές παρατηρήσεις όσο αφορά αυτό το τμήμα του διαγωνισμού είναι πρώτον ότι μου κάνει εντύπωση ότι αριθμός των φωτογραφιών σε κάθε κατηγορία δεν είναι ίδιος (για παράδειγμα στην κατηγορία GIVE YOUR TITLE οι φωτογραφίες είναι 43 ενώ στην κατηγορία CITY ERRORS είναι 55). Δεύτερη παρατήρηση που έχω να κάνω είναι ότι ενώ είχαν δοθεί πολύ συγκεκριμένες οδηγίες  για τις 3 τουλάχιστον κατηγορίες (Για παράδειγμα στο CITY ERRORS είχε ζητηθεί να το δούμε οι διαγωνιζόμενοι με καλή διάθεση και χιούμορ φαίνεται ότι η επιτροπή δεν στήριξε πολύ τις οδηγίες της). Έτσι σε όλες τις κατηγορίες οι φωτογραφίες μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους (θα μπορούσαν δηλαδή να διαγωνιστούν άνετε σε όλες τις κατηγορίες αυτές που έχει διαλέξει η επιτροπή).

Είμαι χαρούμενος βέβαια που έχει επιλεγεί μια φωτογραφία μου στην ελεύθερη κατηγορία ανάμεσα σε παραπάνω από 1500 φωτογράφους που σημαίνει τουλάχιστον 1500 φωτογραφίες στην συγκεκριμένη κατηγορία που ήταν και η πιο προσωπική, το να βρεθείς ανάμεσα στις 43 είναι μεγάλη επιτυχία και μάλιστα από μια επιτροπή με καταξιωμένα πρόσωπα της Ελληνικής Φωτογραφίας. Για να δούμε τι ψάρια θα πιάσει στην ψηφοφορία του κοινού.

Το λινκ μπορείτε να ψηφίσετε είναι το http://photomarathon.gr/index.php/voting

Διαλέγετε τις φωτογραφίες που σας αρέσουν και μετά έρχεται ένα email επιβεβαίωσης για να ολοκληρώσετε την ψηφοφορία.

Έκθεση Λομογραφικής Φωτογραφίας – 20/10

Analog Dreamers

Έκθεση Λομογραφικής Φωτογραφίας

Το Μικρό Πολυτεχνείο και ο φωτογράφος Γιάννης Βουλγαράκης, διοργανώνουν την Έκθεση Λομογραφικής Φωτογραφίας “Analog Dreamers” την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2016, ώρα: 20:00 στον Χώρο Τέχνης -ISMOS, Ευπατριδών 17 & Τριπτολέμου 7 στο Γκάζι. 21 νέοι φωτογράφοι που πειραματίστηκαν στο μυστικιστικό κόσμο της λομογραφικής φωτογραφίας εκθέτουν τα αποτελέσματα της εξερεύνησης τους. Οι φωτογραφίες της έκθεσης προέκυψαν από το σεμινάριο Λομογραφικής Φωτογραφίας που διοργάνωσε το Μικρό Πολυτεχνείο με εισηγητή τον Γιάννη Βουλγαράκη και την υποστήριξη της LOMOGRAPHY GREECE.

Εγκαίνια: Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2016, ώρα: 20:00

Διάρκεια έως Δευτέρα 31/10, ώρα: 18:00 – 22:00

*Σάββατο 22/10 & Τρίτη 25/10 ΚΛΕΙΣΤΑ

analogdreamers

Συμμετέχουν με έργα τους οι:

ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΜΑΝΤΩ

ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΛΗΔΑ

ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗ ΤΖΕΝΗ

ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΚΑΠΕΛΑΣ ΙΩΣΗΦ

ΚΑΡΚΑΝΗ ΙΩΑΝΝΑ

ΚΑΡΡΑ ΑΛΕΚΑ

ΚΩΣΤΙΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ

ΚΩΤΣΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΜΑΡΑΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΜΟΡΦΗ ΑΡΕΤΗ

ΝΤΑΛΑΡΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΥΛΟΓΙΑΝΝΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

ΠΟΛΥΔΕΡΑ ΒΙΚΥ

ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΛΕΝΗ

ΤΑΞΕΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΦΕΡΓΑΔΗΣ-ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΞΑΝΘΗ

ΧΑΤΖΗΑΓΑΠΟΓΛΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ

Επιμέλεια Έκθεσης: Γιάννης Βουλγαράκης

What Is Lomography

Στις αρχές του 1990, σπουδαστές στη Βιέννη Αυστρίας, ανακαλύψανε μια μικρή αινιγματική ρωσική φωτογραφική μηχανή, την Automat Lomo Kompakt, και αρχίσανε ένα νέο ύφος καλλιτεχνικής πειραματικής φωτογραφίας με τους φίλους τους, (first unorthodox snapshot cavorting). Η προσέγγισή τους : Να παίρνουν όσο το δυνατόν περισσότερες φωτογραφίες (Lomographs) στις πιο απίθανες καταστάσεις και από τις πιο ασυνήθιστες θέσεις, και έπειτα να τις εμφανίζουν όσο το δυνατόν πιο φτηνά. Το αποτέλεσμα ήταν μια πλημμύρα αυθεντικών, ζωηρόχρωμων, τρελών, ιδιότροπων και άγνωστων στιγμιότυπων, εικόνες από πολλούς ανθρώπους και στην συνέχεια όλες οι εικόνες τοποθετημένες σε πάνελ που διαμορφώνουν μια θάλασσα χιλιάδων Lomographs, τα LomoWalls.

Εκθέσεις, interactive projects , events και visuals λαμβάνουν χώρα παγκόσμια με εκατομμύρια lomographic φωτογραφίες και αποτελούσαν από την αρχή ,την πιο σημαντική μορφή επικοινωνίας. Οι εικόνες, που παρέχονται από τις δεκάδες χιλιάδων lomographic φωτογράφων , σε συνδυασμό με τον χώρο , την αρχιτεκτονική της έκθεσης, τα interactive projects και την διεθνή επικοινωνία έχουν γίνει η σφραγίδα των lomographic έργων. Οι παρουσιάσεις διοργανώνονται σε galleries , μουσεία, κλαμπ, μπαρ, καταστήματα, εγκαταλειμμένα κτήρια, πλανητάρια, εργοστάσια ή και σταθμούς, και συνοδεύονται από διαγωνισμούς φωτογραφίας , events με special visuals και μουσική.

Advanced Photo System (APS) μια ιστορία αποτυχίας

Φωτογραφικό σύστημα αποτυχία

Η ιστορία της φωτογραφίας δεν είναι γεμάτη μόνο από πρωτιές και εμπορικές επιτυχίες, αλλά και από πολλές αποτυχίες. Μια από τις μεγαλύτερες θεωρώ ότι ήταν ένα καινούργιο φορμά φιλμ αλλά και λογικής που αφορούσε το ερασιτεχνικό κοινό, το Advanced Photo System (APS). Το APS ανακοινώθηκε με πολλά ταρατατζούμ το 1996 αλλά πολύ γρήγορα φάνηκε ότι ήταν ένας εντελώς λάθος σχεδιασμός και είχε υπερεκτιμηθεί το μερίδιο της αγοράς που θα μπορούσε να κατακτήσει. Αυτό που σάρωσε τα περισσότερα σχέδια των εταιρειών την δεκαετία του 90′  ανάμεσα τους και το  APS, ήταν η γρήγορη εξέλιξη της ψηφιακής φωτογραφίας.

aps

Το APS  αναπτύχθηκε στην λογική του 126 και του 110 προσφέροντας μερικές έξτρα δυνατότητες. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του ήταν ότι το φιλμ ακόμη και όταν εμφανιζόταν παρέμενε μέσα στο καρούλι του, ενώ ήταν το πρώτο φιλμ που μπορούσες να το βγάλεις από την μηχανή μισοτραβηγμένο και να το ξαναβάλεις κάποια στιγμή και να συνεχίσεις να τραβάς από εκεί που είχες σταματήσει.
Το φιλμ μπορούσε να δημιουργήσει τα παρακάτω αρνητικά
H for “High Definition” (30.2 mm  × 16.7 mm αναλογία 16:9)
C for “Classic” (25.1 mm  × 16.7 mm αναλογία 3:2)
P for “Panoramic” (30.2 mm  × 9.5 mm αναλογία 3:1)
Ταυτόχρονα μπορούσε να αποθηκεύσει μερικές πληροφορίες για την λήψη με ψηφιακό τρόπο, ανάλογα με τις δυνατότητες της μηχανής. Θεωρητικά για τις μεγάλες φωτογραφικές εταιρείες ήταν ένα φορμά γέφυρα ανάμεσα στην αναλογική και την ψηφιακή φωτογραφία. Τα φιλμ που κυκλοφόρησαν αρχικά ήταν  το Advantix για την Kodak, το Nexia για την FujiFilm,  το Futura για την Agfa, ενώ για την Konica το Centuria. Μόνο από τα ονόματα φαίνεται η διαφημιστική προσπάθεια να προσδώσουν τεχνολογικά χαρακτηριστικά του μέλλοντος στην όλη προσπάθεια, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφεραν.

apsfilm

Πρώτα από όλα είχε μικρότερο μέγεθος αρνητικού από το 135 φιλμ οπότε ένας ερασιτέχνης που είχε ήδη τέτοια μηχανή δεν είχε λόγο να αλλάξει σύστημα. Ακόμη και το για το κοινό που το συγκινούσε η τεχνολογία (ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι το φιλμ έφερνε κάτι νέο), οι μηχανές δεν ήταν αντίστοιχα εξελιγμένες, γιατί κυρίως ήταν μηχανές για το πιο ερασιτεχνικό κοινό. Το APS δεν είχε μεγάλη διάρκεια ζωής. Η Kodak που το πρώτη το δημιούργησε το εγκατέλειψε εντελώς μετά από 8 μόλις χρόνια το 2004. Είχα φτάσει η εποχή της ψηφιακής φωτογραφίας που διέλυσε τις ψευδαισθήσεις και έκανε να καταρρεύσουν φωτογραφικές εταιρείες γίγαντες που δεν μπόρεσαν να προβλέψουν την καθολική αποδοχή της.

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

«Φωτογραφία και Δημοσιογραφία: Προσφυγική κρίση»

Εκδήλωση λόγου στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ «Φωτογραφία και Δημοσιογραφία: Προσφυγική κρίση»
Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2016, 19:00
Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του κύκλου ομιλιών ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ, διοργανώνει την Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2016, στις 19:00, εκδήλωση λόγου με τίτλο «Φωτογραφία και Δημοσιογραφία: Προσφυγική κρίση».
Στην εκδήλωση θα προβληθεί μέρος του έργου του Γιώργου Μουτάφη και θα τεθούν προς συζήτηση θέματα όπως η σχέση της φωτογραφίας με τη δημοσιογραφία, η κάλυψη της προσφυγικής κρίσης από τα ΜΜΕ, η ανθρωπιστική φωτογραφία τον 21ο αιώνα.
Στη συζήτηση θα συμμετέχουν:
• Ο βραβευμένος φωτοδημοσιογράφος Γιώργος Μουτάφης, που τα τελευταία χρόνια, έχει αφιερώσει τη δουλειά του στα κύματα μετανάστευσης προς την Ευρώπη.
• Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ, Γρηγόρης Πασχαλίδης.
• Ο διευθυντής του ΜΦΘ και επιμελητής, μαζί με την Πηνελόπη Πετσίνη, της έκθεσης «Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες» Ηρακλής Παπαϊωάννου.
Τη συζήτηση θα συντονίσει η υπεύθυνη στο Γραφείο Τύπου του ΜΦΘ Μαρία Ζαμπέτη.
Info
Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
(Αποθήκη Α΄, 1ος όροφος, Λιμάνι Θεσσαλονίκης, τηλ.: 2310 566716)
Τρίτη 18 Οκτωβρίου, 19:00
Είσοδος ελεύθερη

Museum of Photography ThessalonikiLocation: Warehouse A’, Port of Thessaloniki3, Navarchou Votsi str., 54624, Thessaloniki
Postal address:c/o Thessaloniki Central Post Office38, Vas. Irakliou str.54101 Thessaloniki, Greece tel. +30 2310 566716 / fax +30 2310 566717

RAW ή JPEG;

Η επιλογή του αρχείου αποθήκευσης των φωτογραφιών μας στην φωτογραφική μας μηχανή

Άλλος ένας λόγος να χωριστούν οι φωτογράφοι σε αντίπαλα στρατόπεδα είναι η προτίμηση τους στον τύπο αρχείου που επιλέγουν για να καταγράφονται οι φωτογραφίες τους την στιγμή που τις τραβάνε στην φωτογραφική τους μηχανή. Αλλά για μια ακόμη φορά είναι ένα πλαστό ερώτημα και η απάντηση του είναι πολύ απλή και RAW και JPEG. Όλες οι σοβαρές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές επιτρέπουν αυτή την επιλογή από το μενού τους και έτσι ο φωτογράφος τη στιγμή που πατάει το κουμπί γράφει στην κάρτα μνήμης ταυτόχρονα 2 αρχεία.

raw

Ας πούμε όμως δύο λόγια για το τι είναι αυτά τα δυο αρχεία. RAW ή ωμό ψηφιακό αρχείο είναι το ασυμπίεστο αρχείο εικόνας που περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες της σκηνής και των ρυθμίσεων της μηχανής. Είναι ένα αρχείο που θα πρέπει να το επεξεργαστούμε με κάποιο πρόγραμμα για να μπορέσουμε να το κάνουμε κάτι εκτός από το να το δούμε στην οθόνη της μηχανής ή στην οθόνη του υπολογιστή μας. Ο σύγχρονος φωτογράφος πρέπει να έχει οπωσδήποτε τα RAW αρχεία από τις φωτογραφίες του αποθηκευμένα στο προσωπικό του φωτογραφικό αρχείο. Μιας και κατά την άποψη μου το αρχείο RAW είναι σαν το τραβηγμένο αλλά ακόμη ανεμφάνιστο φιλμ της παλιάς εποχής (σαν να έχουμε καταγραμμένη κάπου την λανθάνουσα εικόνα μόνιμα), θα μας δίνει πάντα την δυνατότητα ανάλογα με τις γνώσεις μας, την διάθεση και τις προτιμήσεις μας, να επανερχόμαστε και να δημιουργούμε ακριβώς τις εικόνες που θέλουμε. Έτσι χωρίς κανένα συμβιβασμό στην ποιότητα θα έχουμε διαθέσιμες τις φωτογραφίες μας να έχουν την μεγαλύτερη δυνατή πληροφορία που μπορούσε να μας δώσει η φωτογραφική μας μηχανή.

jpeg

Αν είναι όμως έτσι τα πράγματα τι χρειαζόμαστε το αρχείο JPEG θα αναρωτηθεί κάποιος και σωστά. Αυτό το αρχείο είναι ένα συμπιεσμένο αρχείο που έχει χάσει ακόμη και στην μεγάλη του ανάλυση (Fine ή Large) αρκετή από αρχική πληροφορία της εικόνας. Είναι όμως ένα μικρότερο και εύκολα διαχειρίσιμο αρχείο στο να το δώσουμε/μοιράσουμε, να το χρησιμοποιήσουμε στα social media, σε δημοσιεύσεις και για εκτυπώσεις, χωρίς να χρειάζεται να του κάνουμε κανενός είδους επεξεργασία. Αυτή την δουλειά την κάνει για εμάς ο επεξεργαστής της φωτογραφικής μας μηχανής και όσο πιο καλός είναι ο επεξεργαστής και η μηχανή μας, τόσο πιο καλή δουλειά κάνει και έτσι μας απαλλάσσει από τον κόπο της διπλής δουλειάς (φωτογράφιση και χρόνο στον υπολογιστή για την επεξεργασία). Το αρχείο JPEG όμως κάνει και κάτι άλλο. Μας μαθαίνει φωτογραφία. Όταν η προσπάθεια μας είναι να έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερες τελικές JPEG φωτογραφίες στην φωτογραφική μας μηχανή που δεν χρειάζονται περαιτέρω επεξεργασία, πιστεύω ότι προσέχουμε πιο πολύ κατά τη στιγμή της φωτογράφισης και δεν μπαίνουμε εύκολα στη λογική το τραβάω όπως όπως και θα το φτιάξω αργότερα στον υπολογιστή. Ειδικά στις περιπτώσεις που έχω τον χρόνο να ασχοληθώ με το θέμα μου.

Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που θα τραβήξουμε μόνο RAW, αλλά και περιπτώσεις που αναγκαστικά θα πρέπει να τραβήξουμε μόνο JPEG, και θα σας τις αναλύσω σε άλλα μου άρθρα, αλλά όταν οι συνθήκες και ο εξοπλισμός μας το επιτρέπουν θα πρέπει να τραβάμε και τα δύο. Η ουσία στο θέμα της επιλογής ανάμεσα στα RAW και τα JPEG αρχεία (που τουλάχιστον εμένα μου φαίνεται πλαστό), είναι ότι ένα αρκετά μεγάλο τμήμα από το κόστος μιας σύγχρονης ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής αφορά την δυνατότητα της να καταγράφει σωστά τα RAW αρχεία, αλλά και μέσω της επεξεργασίας και της συμπίεσης να μας δώσει ταυτόχρονα όσο το δυνατόν πιο ικανοποιητικά αρχεία JPEG και μάλιστα σε διαφορετικούς βαθμούς συμπίεσης. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε στο έπακρο τις δυνατότητες ενός εργαλείου που έχουμε χρυσοπληρώσει;

Ο Δημήτρης Ασιθιανάκης είναι φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας και πρόεδρος του Fotoart. Μπορείτε να τον βρείτε στο Facebook Dimitrios Asithianakis

Φωτογραφία 1982 – Σαράντης Αλιβιζάτος

Πίνω με το κόκκινο κρασί
του καπνού το κίτρινο φαρμάκι.
Στη φωτογραφία, εγώ κι εσύ
που έκοψα προχτές με ξυραφάκι.

Μου ’δινες το δάκρυ για νερό,
σ’ άρεσε να κάνεις τέτοια αστεία.
Τώρα με μιαν άλλη στο πλευρό
γελάς σε κάποια άλλη φωτογραφία.

Μόνη στο μελάνι της βραδιάς
σκέφτομαι “να σ’ έβλεπα τυχαία”.
Η φωτογραφία, μια βρισιά
τώρα που δεν είμαστε παρέα.

Μου ’δινες το δάκρυ για νερό,
σ’ άρεσε να κάνεις τέτοια αστεία.
Τώρα με μιαν άλλη στο πλευρό
γελάς σε κάποια άλλη φωτογραφία.

Στίχοι:   Σαράντης Αλιβιζάτος, Μουσική:   Αντώνης Βαρδής με ερμηνεία της Ελένης Δήμου μαζί με τον Αντώνη Βαρδή